Iliad

Homer

Homer. Homeri Opera, Volumes 1-2. Monro, D. B. (David Binning), editor; Allen, Thomas W. (Thomas William), editor. Oxford: Clarendon Press, 1908-1920.

  1. δέξαι, ἐγὼ δʼ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.
  2. ὣς ἔφατʼ, Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμʼ ἐπορούσας
  3. καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν,
  4. Αὐτομέδων δʼ ἀπόρουσε· νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ,
  5. αὐτίκα δʼ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·
  6. Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων
  7. ἵππω τώδʼ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο
  8. ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·
  9. τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ
  10. σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ
  11. τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.
  12. ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο.
  13. τὼ δʼ ἰθὺς βήτην βοέῃς εἰλυμένω ὤμους
  14. αὔῃσι στερεῇσι· πολὺς δʼ ἐπελήλατο χαλκός.
  15. τοῖσι δʼ ἅμα Χρομίος τε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς
  16. ἤϊσαν ἀμφότεροι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς
  17. αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τʼ ἐριαύχενας ἵππους
  18. νήπιοι, οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι
  19. αὖτις ἀπʼ Αὐτομέδοντος. ὃ δʼ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ
  20. ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·
  21. αὐτίκα δʼ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον·
  22. Ἀλκίμεδον μὴ δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν ἵππους,
  23. ἀλλὰ μάλʼ ἐμπνείοντε μεταφρένῳ· οὐ γὰρ ἔγωγε
  24. Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω,
  25. πρίν γʼ ἐπʼ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω
  26. νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν
  27. Ἀργείων, ἤ κʼ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.
  28. ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον·
  29. Αἴαντʼ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε
  30. ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθʼ οἵ περ ἄριστοι
  31. ἀμφʼ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν,
  32. νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·
  33. τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα
  34. Ἕκτωρ Αἰνείας θʼ, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.
  35. ἀλλʼ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·
  36. ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ, τὰ δέ κεν Διὶ πάντα μελήσει.
  37. ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,
  38. καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην·
  39. ἣ δʼ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός,
  40. νειαίρῃ δʼ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.
  41. ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ
  42. κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο
  43. ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν,
  44. ὣς ἄρʼ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος· ἐν δέ οἱ ἔγχος
  45. νηδυίοισι μάλʼ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.
  46. Ἕκτωρ δʼ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·
  47. ἀλλʼ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·
  48. πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δʼ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν
  49. οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δʼ οὐρίαχος πελεμίχθη
  50. ἔγχεος· ἔνθα δʼ ἔπειτʼ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.
  51. καί νύ κε δὴ ξιφέεσσʼ αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτην
  52. εἰ μή σφωʼ Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε,
  53. οἵ ῥʼ ἦλθον καθʼ ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος·
  54. τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις
  55. Ἕκτωρ Αἰνείας τʼ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής,
  56. Ἄρητον δὲ κατʼ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ
  57. κείμενον· Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ
  58. τεύχεά τʼ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·
  59. ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος
  60. κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.
  61. ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα
  62. θῆκʼ, ἂν δʼ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν
  63. αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.
  64. ἂψ δʼ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη
  65. ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη
  66. οὐρανόθεν καταβᾶσα· προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς
  67. ὀρνύμεναι Δαναούς· δὴ γὰρ νόος ἐτράπετʼ αὐτοῦ.
  68. ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ
  69. Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο
  70. ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων
  71. ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει,
  72. ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν
  73. δύσετʼ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.
  74. πρῶτον δʼ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα
  75. ἴφθιμον Μενέλαον· ὃ γάρ ῥά οἱ ἐγγύθεν ἦεν·
  76. εἰσαμένη Φοίνικι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·
  77. σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος
  78. ἔσσεται εἴ κʼ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον
  79. τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.
  80. ἀλλʼ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.
  81. τὴν δʼ αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·
  82. Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη
  83. δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δʼ ἀπερύκοι ἐρωήν·
  84. τώ κεν ἔγωγʼ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν
  85. Πατρόκλῳ· μάλα γάρ με θανὼν ἐσεμάσσατο θυμόν.
  86. ἀλλʼ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐδʼ ἀπολήγει
  87. χαλκῷ δηϊόων· τῷ γὰρ Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.
  88. ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,
  89. ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.
  90. ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε,
  91. καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν,
  92. ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο
  93. ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμʼ ἀνθρώπου·
  94. τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας,
  95. βῆ δʼ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.
  96. ἔσκε δʼ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος
  97. ἀφνειός τʼ ἀγαθός τε· μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ
  98. δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·
  99. τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος
  100. ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·
  101. δούπησεν δὲ πεσών· ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος
  102. νεκρὸν ὑπʼ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.
  103. Ἕκτορα δʼ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων
  104. Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων
  105. ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·
  106. τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·
  107. Ἕκτορ τίς κέ σʼ ἔτʼ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν;
  108. οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας, ὃς τὸ πάρος γε
  109. μαλθακὸς αἰχμητής· νῦν δʼ οἴχεται οἶος ἀείρας
  110. νεκρὸν ὑπʼ ἐκ Τρώων, σὸν δʼ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον
  111. ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.
  112. ὣς φάτο, τὸν δʼ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα,
  113. βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.
  114. καὶ τότʼ ἄρα Κρονίδης ἕλετʼ αἰγίδα θυσσανόεσσαν
  115. μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν,
  116. ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλʼ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε,
  117. νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δʼ Ἀχαιούς.
  118. πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο.
  119. βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ
  120. ἄκρον ἐπιλίγδην· γράψεν δέ οἱ ὀστέον ἄχρις
  121. αἰχμὴ Πουλυδάμαντος· ὃ γάρ ῥʼ ἔβαλε σχεδὸν ἐλθών.
  122. Λήϊτον αὖθʼ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖρʼ ἐπὶ καρπῷ
  123. υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·
  124. τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ
  125. ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.
  126. Ἕκτορα δʼ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα
  127. βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·
  128. ἐν καυλῷ δʼ ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν
  129. Τρῶες· ὃ δʼ Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο
  130. δίφρῳ ἐφεσταότος· τοῦ μέν ῥʼ ἀπὸ τυτθὸν ἅμαρτεν·
  131. αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θʼ ἡνίοχόν τε
  132. Κοίρανον, ὅς ῥʼ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετʼ αὐτῷ·
  133. πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας
  134. ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν,
  135. εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·
  136. καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ,
  137. αὐτὸς δʼ ὤλεσε θυμὸν ὑφʼ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·
  138. τὸν βάλʼ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δʼ ἄρʼ ὀδόντας
  139. ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.
  140. ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, κατὰ δʼ ἡνία χεῦεν ἔραζε.
  141. καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι
  142. κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·
  143. μάστιε νῦν εἷός κε θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκηαι·
  144. γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τʼ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.
  145. ὣς ἔφατʼ, Ἰδομενεὺς δʼ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους
  146. νῆας ἔπι γλαφυράς· δὴ γὰρ δέος ἔμπεσε θυμῷ.
  147. οὐδʼ ἔλαθʼ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον
  148. Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.
  149. τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·
  150. ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι
  151. γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.
  152. τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλεʼ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ
  153. ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός· Ζεὺς δʼ ἔμπης πάντʼ ἰθύνει·
  154. ἡμῖν δʼ αὔτως πᾶσιν ἐτώσια πίπτει ἔραζε.
  155. ἀλλʼ ἄγετʼ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην,
  156. ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ
  157. χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες,
  158. οἵ που δεῦρʼ ὁρόωντες ἀκηχέδατʼ, οὐδʼ ἔτι φασὶν
  159. Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους
  160. σχήσεσθʼ, ἀλλʼ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.
  161. εἴη δʼ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα
  162. Πηλεΐδῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐδὲ πεπύσθαι
  163. λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθʼ ἑταῖρος.
  164. ἀλλʼ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν τοιοῦτον Ἀχαιῶν·
  165. ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι.
  166. Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπʼ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν,
  167. ποίησον δʼ αἴθρην, δὸς δʼ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·
  168. ἐν δὲ φάει καὶ ὄλεσσον, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν οὕτως.
  169. ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα·
  170. αὐτίκα δʼ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην,
  171. ἠέλιος δʼ ἐπέλαμψε, μάχη δʼ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·
  172. καὶ τότʼ ἄρʼ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·
  173. σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι
  174. ζωὸν ἔτʼ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν,
  175. ὄτρυνον δʼ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα
  176. εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθʼ ἑταῖρος.
  177. ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,
  178. βῆ δʼ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο,
  179. ὅς τʼ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τʼ ἄνδρας τʼ ἐρεθίζων,
  180. οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι
  181. πάννυχοι ἐγρήσσοντες· ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων
  182. ἰθύει, ἀλλʼ οὔ τι πρήσσει· θαμέες γὰρ ἄκοντες
  183. ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν,
  184. καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·
  185. ἠῶθεν δʼ ἀπονόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ·
  186. ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
  187. ἤϊε πόλλʼ ἀέκων· περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ
  188. ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.
  189. πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσʼ ἐπέτελλεν·
  190. Αἴαντʼ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε
  191. νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο
  192. μνησάσθω· πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι
  193. ζωὸς ἐών· νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.
  194. ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος,
  195. πάντοσε παπταίνων ὥς τʼ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν
  196. ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν,
  197. ὅν τε καὶ ὑψόθʼ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ
  198. θάμνῳ ὑπʼ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τʼ ἐπʼ αὐτῷ
  199. ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.
  200. ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ
  201. πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων,
  202. εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.
  203. τὸν δὲ μάλʼ αἶψʼ ἐνόησε μάχης ἐπʼ ἀριστερὰ πάσης
  204. θαρσύνονθʼ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι,
  205. ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·
  206. Ἀντίλοχʼ εἰ δʼ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι
  207. λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.
  208. ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα
  209. γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει,
  210. νίκη δὲ Τρώων· πέφαται δʼ ὤριστος Ἀχαιῶν
  211. Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.
  212. ἀλλὰ σύ γʼ αἶψʼ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
  213. εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ
  214. γυμνόν· ἀτὰρ τά γε τεύχεʼ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.
  215. ὣς ἔφατʼ, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·
  216. δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε
  217. δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.
  218. ἀλλʼ οὐδʼ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε,
  219. βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχεʼ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ
  220. Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.
  221. τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο
  222. Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.
  223. οὐδʼ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς
  224. τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν
  225. Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·
  226. ἀλλʼ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν,
  227. αὐτὸς δʼ αὖτʼ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει,
  228. στῆ δὲ παρʼ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·
  229. κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν
  230. ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν· οὐδέ μιν οἴω
  231. νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·
  232. οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.
  233. ἡμεῖς δʼ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην,
  234. ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ
  235. Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.
  236. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·
  237. πάντα κατʼ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε·
  238. ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλʼ ὦκα
  239. νεκρὸν ἀείραντες φέρετʼ ἐκ πόνου· αὐτὰρ ὄπισθε
  240. νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ
  241. ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ
  242. μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παρʼ ἀλλήλοισι μένοντες.
  243. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα νεκρὸν ἀπὸ χθονὸς ἀγκάζοντο
  244. ὕψι μάλα μεγάλως· ἐπὶ δʼ ἴαχε λαὸς ὄπισθε
  245. Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.
  246. ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τʼ ἐπὶ κάπρῳ
  247. βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·
  248. ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες,
  249. ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς,
  250. ἄψ τʼ ἀνεχώρησαν διά τʼ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.
  251. ὣς Τρῶες εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο
  252. νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·
  253. ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατʼ αὐτοὺς
  254. σταίησαν, τῶν δὲ τράπετο χρώς, οὐδέ τις ἔτλη
  255. πρόσσω ἀΐξας περὶ νεκροῦ δηριάασθαι.
  256. ὣς οἵ γʼ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο
  257. νῆας ἔπι γλαφυράς· ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν
  258. ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τʼ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν
  259. ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι
  260. ἐν σέλαϊ μεγάλῳ· τὸ δʼ ἐπιβρέμει ἲς ἀνέμοιο.
  261. ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων
  262. ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·
  263. οἳ δʼ ὥς θʼ ἡμίονοι κρατερὸν μένος ἀμφιβαλόντες
  264. ἕλκωσʼ ἐξ ὄρεος κατὰ παιπαλόεσσαν ἀταρπὸν
  265. ἢ δοκὸν ἠὲ δόρυ μέγα νήϊον· ἐν δέ τε θυμὸς
  266. τείρεθʼ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ σπευδόντεσσιν·
  267. ὣς οἵ γʼ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον. αὐτὰρ ὄπισθεν
  268. Αἴαντʼ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ
  269. ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς,
  270. ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα
  271. ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι
  272. πλάζων· οὐδέ τί μιν σθένεϊ ῥηγνῦσι ῥέοντες·
  273. ὣς αἰεὶ Αἴαντε μάχην ἀνέεργον ὀπίσσω
  274. Τρώων· οἳ δʼ ἅμʼ ἕποντο, δύω δʼ ἐν τοῖσι μάλιστα
  275. Αἰνείας τʼ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.
  276. τῶν δʼ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν
  277. οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα
  278. κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν,
  279. ὣς ἄρʼ ὑπʼ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν
  280. οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.
  281. πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τʼ ἀμφί τε τάφρον
  282. φευγόντων Δαναῶν· πολέμου δʼ οὐ γίγνετʼ ἐρωή.
  1. ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο,
  2. Ἀντίλοχος δʼ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.
  3. τὸν δʼ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων
  4. τὰ φρονέοντʼ ἀνὰ θυμὸν ἃ δὴ τετελεσμένα ἦεν·
  5. ὀχθήσας δʼ ἄρα εἶπε πρὸς ὃν μεγαλήτορα θυμόν·
  6. ὤ μοι ἐγώ, τί τʼ ἄρʼ αὖτε κάρη κομόωντες Ἀχαιοὶ
  7. νηυσὶν ἔπι κλονέονται ἀτυζόμενοι πεδίοιο;
  8. μὴ δή μοι τελέσωσι θεοὶ κακὰ κήδεα θυμῷ,
  9. ὥς ποτέ μοι μήτηρ διεπέφραδε καί μοι ἔειπε
  10. Μυρμιδόνων τὸν ἄριστον ἔτι ζώοντος ἐμεῖο
  11. χερσὶν ὕπο Τρώων λείψειν φάος ἠελίοιο.
  12. ἦ μάλα δὴ τέθνηκε Μενοιτίου ἄλκιμος υἱὸς
  13. σχέτλιος· ἦ τʼ ἐκέλευον ἀπωσάμενον δήϊον πῦρ
  14. ἂψ ἐπὶ νῆας ἴμεν, μηδʼ Ἕκτορι ἶφι μάχεσθαι.
  15. εἷος ὃ ταῦθʼ ὥρμαινε κατὰ φρένα καὶ κατὰ θυμόν,
  16. τόφρά οἱ ἐγγύθεν ἦλθεν ἀγαυοῦ Νέστορος υἱὸς
  17. δάκρυα θερμὰ χέων, φάτο δʼ ἀγγελίην ἀλεγεινήν·
  18. ὤ μοι Πηλέος υἱὲ δαΐφρονος ἦ μάλα λυγρῆς
  19. πεύσεαι ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.
  20. κεῖται Πάτροκλος, νέκυος δὲ δὴ ἀμφιμάχονται
  21. γυμνοῦ· ἀτὰρ τά γε τεύχεʼ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.
  22. ὣς φάτο, τὸν δʼ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα·
  23. ἀμφοτέρῃσι δὲ χερσὶν ἑλὼν κόνιν αἰθαλόεσσαν
  24. χεύατο κὰκ κεφαλῆς, χαρίεν δʼ ᾔσχυνε πρόσωπον·
  25. νεκταρέῳ δὲ χιτῶνι μέλαινʼ ἀμφίζανε τέφρη.
  26. αὐτὸς δʼ ἐν κονίῃσι μέγας μεγαλωστὶ τανυσθεὶς
  27. κεῖτο, φίλῃσι δὲ χερσὶ κόμην ᾔσχυνε δαΐζων.
  28. δμῳαὶ δʼ ἃς Ἀχιλεὺς ληΐσσατο Πάτροκλός τε
  29. θυμὸν ἀκηχέμεναι μεγάλʼ ἴαχον, ἐκ δὲ θύραζε
  30. ἔδραμον ἀμφʼ Ἀχιλῆα δαΐφρονα, χερσὶ δὲ πᾶσαι
  31. στήθεα πεπλήγοντο, λύθεν δʼ ὑπὸ γυῖα ἑκάστης.
  32. Ἀντίλοχος δʼ ἑτέρωθεν ὀδύρετο δάκρυα λείβων
  33. χεῖρας ἔχων Ἀχιλῆος· ὃ δʼ ἔστενε κυδάλιμον κῆρ·
  34. δείδιε γὰρ μὴ λαιμὸν ἀπαμήσειε σιδήρῳ.
  35. σμερδαλέον δʼ ᾤμωξεν· ἄκουσε δὲ πότνια μήτηρ
  36. ἡμένη ἐν βένθεσσιν ἁλὸς παρὰ πατρὶ γέροντι,
  37. κώκυσέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα· θεαὶ δέ μιν ἀμφαγέροντο
  38. πᾶσαι ὅσαι κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.
  39. ἔνθʼ ἄρʼ ἔην Γλαύκη τε Θάλειά τε Κυμοδόκη τε
  40. Νησαίη Σπειώ τε Θόη θʼ Ἁλίη τε βοῶπις
  41. Κυμοθόη τε καὶ Ἀκταίη καὶ Λιμνώρεια
  42. καὶ Μελίτη καὶ Ἴαιρα καὶ Ἀμφιθόη καὶ Ἀγαυὴ
  43. Δωτώ τε Πρωτώ τε Φέρουσά τε Δυναμένη τε
  44. Δεξαμένη τε καὶ Ἀμφινόμη καὶ Καλλιάνειρα
  45. Δωρὶς καὶ Πανόπη καὶ ἀγακλειτὴ Γαλάτεια
  46. Νημερτής τε καὶ Ἀψευδὴς καὶ Καλλιάνασσα·
  47. ἔνθα δʼ ἔην Κλυμένη Ἰάνειρά τε καὶ Ἰάνασσα
  48. Μαῖρα καὶ Ὠρείθυια ἐϋπλόκαμός τʼ Ἀμάθεια
  49. ἄλλαι θʼ αἳ κατὰ βένθος ἁλὸς Νηρηΐδες ἦσαν.
  50. τῶν δὲ καὶ ἀργύφεον πλῆτο σπέος· αἳ δʼ ἅμα πᾶσαι
  51. στήθεα πεπλήγοντο, Θέτις δʼ ἐξῆρχε γόοιο·
  52. κλῦτε κασίγνηται Νηρηΐδες, ὄφρʼ ἐῢ πᾶσαι
  53. εἴδετʼ ἀκούουσαι ὅσʼ ἐμῷ ἔνι κήδεα θυμῷ.
  54. ὤ μοι ἐγὼ δειλή, ὤ μοι δυσαριστοτόκεια,
  55. ἥ τʼ ἐπεὶ ἂρ τέκον υἱὸν ἀμύμονά τε κρατερόν τε
  56. ἔξοχον ἡρώων· ὃ δʼ ἀνέδραμεν ἔρνεϊ ἶσος·
  57. τὸν μὲν ἐγὼ θρέψασα φυτὸν ὣς γουνῷ ἀλωῆς
  58. νηυσὶν ἐπιπροέηκα κορωνίσιν Ἴλιον εἴσω
  59. Τρωσὶ μαχησόμενον· τὸν δʼ οὐχ ὑποδέξομαι αὖτις
  60. οἴκαδε νοστήσαντα δόμον Πηλήϊον εἴσω.
  61. ὄφρα δέ μοι ζώει καὶ ὁρᾷ φάος ἠελίοιο
  62. ἄχνυται, οὐδέ τί οἱ δύναμαι χραισμῆσαι ἰοῦσα.
  63. ἀλλʼ εἶμʼ, ὄφρα ἴδωμι φίλον τέκος, ἠδʼ ἐπακούσω
  64. ὅττί μιν ἵκετο πένθος ἀπὸ πτολέμοιο μένοντα.
  65. ὣς ἄρα φωνήσασα λίπε σπέος· αἳ δὲ σὺν αὐτῇ
  66. δακρυόεσσαι ἴσαν, περὶ δέ σφισι κῦμα θαλάσσης
  67. ῥήγνυτο· ταὶ δʼ ὅτε δὴ Τροίην ἐρίβωλον ἵκοντο
  68. ἀκτὴν εἰσανέβαινον ἐπισχερώ, ἔνθα θαμειαὶ
  69. Μυρμιδόνων εἴρυντο νέες ταχὺν ἀμφʼ Ἀχιλῆα.
  70. τῷ δὲ βαρὺ στενάχοντι παρίστατο πότνια μήτηρ,
  71. ὀξὺ δὲ κωκύσασα κάρη λάβε παιδὸς ἑοῖο,
  72. καί ῥʼ ὀλοφυρομένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  73. τέκνον τί κλαίεις; τί δέ σε φρένας ἵκετο πένθος;
  74. ἐξαύδα, μὴ κεῦθε· τὰ μὲν δή τοι τετέλεσται
  75. ἐκ Διός, ὡς ἄρα δὴ πρίν γʼ εὔχεο χεῖρας ἀνασχὼν
  76. πάντας ἐπὶ πρύμνῃσιν ἀλήμεναι υἷας Ἀχαιῶν
  77. σεῦ ἐπιδευομένους, παθέειν τʼ ἀεκήλια ἔργα.
  78. τὴν δὲ βαρὺ στενάχων προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
  79. μῆτερ ἐμή, τὰ μὲν ἄρ μοι Ὀλύμπιος ἐξετέλεσσεν·
  80. ἀλλὰ τί μοι τῶν ἦδος ἐπεὶ φίλος ὤλεθʼ ἑταῖρος
  81. Πάτροκλος, τὸν ἐγὼ περὶ πάντων τῖον ἑταίρων
  82. ἶσον ἐμῇ κεφαλῇ; τὸν ἀπώλεσα, τεύχεα δʼ Ἕκτωρ
  83. δῃώσας ἀπέδυσε πελώρια θαῦμα ἰδέσθαι
  84. καλά· τὰ μὲν Πηλῆϊ θεοὶ δόσαν ἀγλαὰ δῶρα
  85. ἤματι τῷ ὅτε σε βροτοῦ ἀνέρος ἔμβαλον εὐνῇ.
  86. αἴθʼ ὄφελες σὺ μὲν αὖθι μετʼ ἀθανάτῃς ἁλίῃσι
  87. ναίειν, Πηλεὺς δὲ θνητὴν ἀγαγέσθαι ἄκοιτιν.
  88. νῦν δʼ ἵνα καὶ σοὶ πένθος ἐνὶ φρεσὶ μυρίον εἴη
  89. παιδὸς ἀποφθιμένοιο, τὸν οὐχ ὑποδέξεαι αὖτις
  90. οἴκαδε νοστήσαντʼ, ἐπεὶ οὐδʼ ἐμὲ θυμὸς ἄνωγε
  91. ζώειν οὐδʼ ἄνδρεσσι μετέμμεναι, αἴ κε μὴ Ἕκτωρ
  92. πρῶτος ἐμῷ ὑπὸ δουρὶ τυπεὶς ἀπὸ θυμὸν ὀλέσσῃ,
  93. Πατρόκλοιο δʼ ἕλωρα Μενοιτιάδεω ἀποτίσῃ.
  94. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε Θέτις κατὰ δάκρυ χέουσα·
  95. ὠκύμορος δή μοι τέκος ἔσσεαι, οἷʼ ἀγορεύεις·
  96. αὐτίκα γάρ τοι ἔπειτα μεθʼ Ἕκτορα πότμος ἑτοῖμος.
  97. τὴν δὲ μέγʼ ὀχθήσας προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
  98. αὐτίκα τεθναίην, ἐπεὶ οὐκ ἄρʼ ἔμελλον ἑταίρῳ
  99. κτεινομένῳ ἐπαμῦναι· ὃ μὲν μάλα τηλόθι πάτρης
  100. ἔφθιτʼ, ἐμεῖο δὲ δῆσεν ἀρῆς ἀλκτῆρα γενέσθαι.
  101. νῦν δʼ ἐπεὶ οὐ νέομαί γε φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν,
  102. οὐδέ τι Πατρόκλῳ γενόμην φάος οὐδʼ ἑτάροισι
  103. τοῖς ἄλλοις, οἳ δὴ πολέες δάμεν Ἕκτορι δίῳ,
  104. ἀλλʼ ἧμαι παρὰ νηυσὶν ἐτώσιον ἄχθος ἀρούρης,
  105. τοῖος ἐὼν οἷος οὔ τις Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων
  106. ἐν πολέμῳ· ἀγορῇ δέ τʼ ἀμείνονές εἰσι καὶ ἄλλοι.
  107. ὡς ἔρις ἔκ τε θεῶν ἔκ τʼ ἀνθρώπων ἀπόλοιτο
  108. καὶ χόλος, ὅς τʼ ἐφέηκε πολύφρονά περ χαλεπῆναι,
  109. ὅς τε πολὺ γλυκίων μέλιτος καταλειβομένοιο
  110. ἀνδρῶν ἐν στήθεσσιν ἀέξεται ἠΰτε καπνός·
  111. ὡς ἐμὲ νῦν ἐχόλωσεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων.
  112. ἀλλὰ τὰ μὲν προτετύχθαι ἐάσομεν ἀχνύμενοί περ,
  113. θυμὸν ἐνὶ στήθεσσι φίλον δαμάσαντες ἀνάγκῃ·
  114. νῦν δʼ εἶμʼ ὄφρα φίλης κεφαλῆς ὀλετῆρα κιχείω
  115. Ἕκτορα· κῆρα δʼ ἐγὼ τότε δέξομαι ὁππότε κεν δὴ
  116. Ζεὺς ἐθέλῃ τελέσαι ἠδʼ ἀθάνατοι θεοὶ ἄλλοι.
  117. οὐδὲ γὰρ οὐδὲ βίη Ἡρακλῆος φύγε κῆρα,
  118. ὅς περ φίλτατος ἔσκε Διὶ Κρονίωνι ἄνακτι·
  119. ἀλλά ἑ μοῖρα δάμασσε καὶ ἀργαλέος χόλος Ἥρης.
  120. ὣς καὶ ἐγών, εἰ δή μοι ὁμοίη μοῖρα τέτυκται,
  121. κείσομʼ ἐπεί κε θάνω· νῦν δὲ κλέος ἐσθλὸν ἀροίμην,
  122. καί τινα Τρωϊάδων καὶ Δαρδανίδων βαθυκόλπων
  123. ἀμφοτέρῃσιν χερσὶ παρειάων ἁπαλάων
  124. δάκρυʼ ὀμορξαμένην ἁδινὸν στοναχῆσαι ἐφείην,
  125. γνοῖεν δʼ ὡς δὴ δηρὸν ἐγὼ πολέμοιο πέπαυμαι·
  126. μὴ δέ μʼ ἔρυκε μάχης φιλέουσά περ· οὐδέ με πείσεις.
  127. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα·
  128. ναὶ δὴ ταῦτά γε τέκνον ἐτήτυμον οὐ κακόν ἐστι
  129. τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν αἰπὺν ὄλεθρον.
  130. ἀλλά τοι ἔντεα καλὰ μετὰ Τρώεσσιν ἔχονται
  131. χάλκεα μαρμαίροντα· τὰ μὲν κορυθαίολος Ἕκτωρ
  132. αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται· οὐδέ ἕ φημι
  133. δηρὸν ἐπαγλαϊεῖσθαι, ἐπεὶ φόνος ἐγγύθεν αὐτῷ.
  134. ἀλλὰ σὺ μὲν μή πω καταδύσεο μῶλον Ἄρηος
  135. πρίν γʼ ἐμὲ δεῦρʼ ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδηαι·
  136. ἠῶθεν γὰρ νεῦμαι ἅμʼ ἠελίῳ ἀνιόντι
  137. τεύχεα καλὰ φέρουσα παρʼ Ἡφαίστοιο ἄνακτος.
  138. ὣς ἄρα φωνήσασα πάλιν τράπεθʼ υἷος ἑοῖο,
  139. καὶ στρεφθεῖσʼ ἁλίῃσι κασιγνήτῃσι μετηύδα·
  140. ὑμεῖς μὲν νῦν δῦτε θαλάσσης εὐρέα κόλπον
  141. ὀψόμεναί τε γέρονθʼ ἅλιον καὶ δώματα πατρός,
  142. καί οἱ πάντʼ ἀγορεύσατʼ· ἐγὼ δʼ ἐς μακρὸν Ὄλυμπον
  143. εἶμι παρʼ Ἥφαιστον κλυτοτέχνην, αἴ κʼ ἐθέλῃσιν
  144. υἱεῖ ἐμῷ δόμεναι κλυτὰ τεύχεα παμφανόωντα.
  145. ὣς ἔφαθʼ, αἳ δʼ ὑπὸ κῦμα θαλάσσης αὐτίκʼ ἔδυσαν·
  146. ἣ δʼ αὖτʼ Οὔλυμπον δὲ θεὰ Θέτις ἀργυρόπεζα
  147. ἤϊεν ὄφρα φίλῳ παιδὶ κλυτὰ τεύχεʼ ἐνείκαι.
  148. τὴν μὲν ἄρʼ Οὔλυμπον δὲ πόδες φέρον· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
  149. θεσπεσίῳ ἀλαλητῷ ὑφʼ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο
  150. φεύγοντες νῆάς τε καὶ Ἑλλήσποντον ἵκοντο.
  151. οὐδέ κε Πάτροκλόν περ ἐϋκνήμιδες Ἀχαιοὶ
  152. ἐκ βελέων ἐρύσαντο νέκυν θεράποντʼ Ἀχιλῆος·
  153. αὖτις γὰρ δὴ τόν γε κίχον λαός τε καὶ ἵπποι
  154. Ἕκτωρ τε Πριάμοιο πάϊς φλογὶ εἴκελος ἀλκήν.
  155. τρὶς μέν μιν μετόπισθε ποδῶν λάβε φαίδιμος Ἕκτωρ
  156. ἑλκέμεναι μεμαώς, μέγα δὲ Τρώεσσιν ὁμόκλα·
  157. τρὶς δὲ δύʼ Αἴαντες θοῦριν ἐπιειμένοι ἀλκὴν
  158. νεκροῦ ἀπεστυφέλιξαν· ὃ δʼ ἔμπεδον ἀλκὶ πεποιθὼς
  159. ἄλλοτʼ ἐπαΐξασκε κατὰ μόθον, ἄλλοτε δʼ αὖτε
  160. στάσκε μέγα ἰάχων· ὀπίσω δʼ οὐ χάζετο πάμπαν.
  161. ὡς δʼ ἀπὸ σώματος οὔ τι λέοντʼ αἴθωνα δύνανται
  162. ποιμένες ἄγραυλοι μέγα πεινάοντα δίεσθαι,
  163. ὥς ῥα τὸν οὐκ ἐδύναντο δύω Αἴαντε κορυστὰ
  164. Ἕκτορα Πριαμίδην ἀπὸ νεκροῦ δειδίξασθαι.
  165. καί νύ κεν εἴρυσσέν τε καὶ ἄσπετον ἤρατο κῦδος,
  166. εἰ μὴ Πηλεΐωνι ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις
  167. ἄγγελος ἦλθε θέουσʼ ἀπʼ Ὀλύμπου θωρήσσεσθαι
  168. κρύβδα Διὸς ἄλλων τε θεῶν· πρὸ γὰρ ἧκέ μιν Ἥρη.
  169. ἀγχοῦ δʼ ἱσταμένη ἔπεα πτερόεντα προσηύδα·
  170. ὄρσεο Πηλεΐδη, πάντων ἐκπαγλότατʼ ἀνδρῶν·
  171. Πατρόκλῳ ἐπάμυνον, οὗ εἵνεκα φύλοπις αἰνὴ
  172. ἕστηκε πρὸ νεῶν· οἳ δʼ ἀλλήλους ὀλέκουσιν
  173. οἳ μὲν ἀμυνόμενοι νέκυος πέρι τεθνηῶτος,
  174. οἳ δὲ ἐρύσσασθαι ποτὶ Ἴλιον ἠνεμόεσσαν
  175. Τρῶες ἐπιθύουσι· μάλιστα δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ
  176. ἑλκέμεναι μέμονεν· κεφαλὴν δέ ἑ θυμὸς ἄνωγε
  177. πῆξαι ἀνὰ σκολόπεσσι ταμόνθʼ ἁπαλῆς ἀπὸ δειρῆς.
  178. ἀλλʼ ἄνα μηδʼ ἔτι κεῖσο· σέβας δέ σε θυμὸν ἱκέσθω
  179. Πάτροκλον Τρῳῇσι κυσὶν μέλπηθρα γενέσθαι·
  180. σοὶ λώβη, αἴ κέν τι νέκυς ᾐσχυμμένος ἔλθῃ.
  181. τὴν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα ποδάρκης δῖος Ἀχιλλεύς·
  182. Ἶρι θεὰ τίς γάρ σε θεῶν ἐμοὶ ἄγγελον ἧκε;
  183. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις·
  184. Ἥρη με προέηκε Διὸς κυδρὴ παράκοιτις·
  185. οὐδʼ οἶδε Κρονίδης ὑψίζυγος οὐδέ τις ἄλλος
  186. ἀθανάτων, οἳ Ὄλυμπον ἀγάννιφον ἀμφινέμονται.
  187. τὴν δʼ ἀπαμειβόμενος προσέφη πόδας ὠκὺς Ἀχιλλεύς·
  188. πῶς τὰρ ἴω μετὰ μῶλον; ἔχουσι δὲ τεύχεʼ ἐκεῖνοι·
  189. μήτηρ δʼ οὔ με φίλη πρίν γʼ εἴα θωρήσσεσθαι
  190. πρίν γʼ αὐτὴν ἐλθοῦσαν ἐν ὀφθαλμοῖσιν ἴδωμαι·
  191. στεῦτο γὰρ Ἡφαίστοιο πάρʼ οἰσέμεν ἔντεα καλά.
  192. ἄλλου δʼ οὔ τευ οἶδα τεῦ ἂν κλυτὰ τεύχεα δύω,
  193. εἰ μὴ Αἴαντός γε σάκος Τελαμωνιάδαο.
  194. ἀλλὰ καὶ αὐτὸς ὅ γʼ ἔλπομʼ ἐνὶ πρώτοισιν ὁμιλεῖ
  195. ἔγχεϊ δηϊόων περὶ Πατρόκλοιο θανόντος.
  196. τὸν δʼ αὖτε προσέειπε ποδήνεμος ὠκέα Ἶρις·
  197. εὖ νυ καὶ ἡμεῖς ἴδμεν ὅ τοι κλυτὰ τεύχεʼ ἔχονται·
  198. ἀλλʼ αὔτως ἐπὶ τάφρον ἰὼν Τρώεσσι φάνηθι,
  199. αἴ κέ σʼ ὑποδείσαντες ἀπόσχωνται πολέμοιο
  200. Τρῶες, ἀναπνεύσωσι δʼ ἀρήϊοι υἷες Ἀχαιῶν
  201. τειρόμενοι· ὀλίγη δέ τʼ ἀνάπνευσις πολέμοιο.
  202. ἣ μὲν ἄρʼ ὣς εἰποῦσʼ ἀπέβη πόδας ὠκέα Ἶρις,
  203. αὐτὰρ Ἀχιλλεὺς ὦρτο Διῒ φίλος· ἀμφὶ δʼ Ἀθήνη
  204. ὤμοις ἰφθίμοισι βάλʼ αἰγίδα θυσσανόεσσαν,
  205. ἀμφὶ δέ οἱ κεφαλῇ νέφος ἔστεφε δῖα θεάων
  206. χρύσεον, ἐκ δʼ αὐτοῦ δαῖε φλόγα παμφανόωσαν.
  207. ὡς δʼ ὅτε καπνὸς ἰὼν ἐξ ἄστεος αἰθέρʼ ἵκηται
  208. τηλόθεν ἐκ νήσου, τὴν δήϊοι ἀμφιμάχωνται,
  209. οἵ τε πανημέριοι στυγερῷ κρίνονται Ἄρηϊ
  210. ἄστεος ἐκ σφετέρου· ἅμα δʼ ἠελίῳ καταδύντι
  211. πυρσοί τε φλεγέθουσιν ἐπήτριμοι, ὑψόσε δʼ αὐγὴ
  212. γίγνεται ἀΐσσουσα περικτιόνεσσιν ἰδέσθαι,
  213. αἴ κέν πως σὺν νηυσὶν ἄρεω ἀλκτῆρες ἵκωνται·
  214. ὣς ἀπʼ Ἀχιλλῆος κεφαλῆς σέλας αἰθέρʼ ἵκανε·
  215. στῆ δʼ ἐπὶ τάφρον ἰὼν ἀπὸ τείχεος, οὐδʼ ἐς Ἀχαιοὺς
  216. μίσγετο· μητρὸς γὰρ πυκινὴν ὠπίζετʼ ἐφετμήν.
  217. ἔνθα στὰς ἤϋσʼ, ἀπάτερθε δὲ Παλλὰς Ἀθήνη
  218. φθέγξατʼ· ἀτὰρ Τρώεσσιν ἐν ἄσπετον ὦρσε κυδοιμόν.
  219. ὡς δʼ ὅτʼ ἀριζήλη φωνή, ὅτε τʼ ἴαχε σάλπιγξ
  220. ἄστυ περιπλομένων δηΐων ὕπο θυμοραϊστέων,
  221. ὣς τότʼ ἀριζήλη φωνὴ γένετʼ Αἰακίδαο.
  222. οἳ δʼ ὡς οὖν ἄϊον ὄπα χάλκεον Αἰακίδαο,
  223. πᾶσιν ὀρίνθη θυμός· ἀτὰρ καλλίτριχες ἵπποι
  224. ἂψ ὄχεα τρόπεον· ὄσσοντο γὰρ ἄλγεα θυμῷ.
  225. ἡνίοχοι δʼ ἔκπληγεν, ἐπεὶ ἴδον ἀκάματον πῦρ
  226. δεινὸν ὑπὲρ κεφαλῆς μεγαθύμου Πηλεΐωνος
  227. δαιόμενον· τὸ δὲ δαῖε θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη.
  228. τρὶς μὲν ὑπὲρ τάφρου μεγάλʼ ἴαχε δῖος Ἀχιλλεύς,
  229. τρὶς δὲ κυκήθησαν Τρῶες κλειτοί τʼ ἐπίκουροι.
  230. ἔνθα δὲ καὶ τότʼ ὄλοντο δυώδεκα φῶτες ἄριστοι
  231. ἀμφὶ σφοῖς ὀχέεσσι καὶ ἔγχεσιν. αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
  232. ἀσπασίως Πάτροκλον ὑπʼ ἐκ βελέων ἐρύσαντες
  233. κάτθεσαν ἐν λεχέεσσι· φίλοι δʼ ἀμφέσταν ἑταῖροι
  234. μυρόμενοι· μετὰ δέ σφι ποδώκης εἵπετʼ Ἀχιλλεὺς
  235. δάκρυα θερμὰ χέων, ἐπεὶ εἴσιδε πιστὸν ἑταῖρον
  236. κείμενον ἐν φέρτρῳ δεδαϊγμένον ὀξέϊ χαλκῷ,
  237. τόν ῥʼ ἤτοι μὲν ἔπεμπε σὺν ἵπποισιν καὶ ὄχεσφιν
  238. ἐς πόλεμον, οὐδʼ αὖτις ἐδέξατο νοστήσαντα.
  239. Ἠέλιον δʼ ἀκάμαντα βοῶπις πότνια Ἥρη
  240. πέμψεν ἐπʼ Ὠκεανοῖο ῥοὰς ἀέκοντα νέεσθαι·
  241. ἠέλιος μὲν ἔδυ, παύσαντο δὲ δῖοι Ἀχαιοὶ
  242. φυλόπιδος κρατερῆς καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο.
  243. Τρῶες δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἀπὸ κρατερῆς ὑσμίνης
  244. χωρήσαντες ἔλυσαν ὑφʼ ἅρμασιν ὠκέας ἵππους,
  245. ἐς δʼ ἀγορὴν ἀγέροντο πάρος δόρποιο μέδεσθαι.
  246. ὀρθῶν δʼ ἑσταότων ἀγορὴ γένετʼ, οὐδέ τις ἔτλη
  247. ἕζεσθαι· πάντας γὰρ ἔχε τρόμος, οὕνεκʼ Ἀχιλλεὺς
  248. ἐξεφάνη, δηρὸν δὲ μάχης ἐπέπαυτʼ ἀλεγεινῆς.
  249. τοῖσι δὲ Πουλυδάμας πεπνυμένος ἦρχʼ ἀγορεύειν
  250. Πανθοΐδης· ὃ γὰρ οἶος ὅρα πρόσσω καὶ ὀπίσσω·
  251. Ἕκτορι δʼ ἦεν ἑταῖρος, ἰῇ δʼ ἐν νυκτὶ γένοντο,
  252. ἀλλʼ ὃ μὲν ἂρ μύθοισιν, ὃ δʼ ἔγχεϊ πολλὸν ἐνίκα·
  253. ὅ σφιν ἐϋφρονέων ἀγορήσατο καὶ μετέειπεν·
  254. ἀμφὶ μάλα φράζεσθε φίλοι· κέλομαι γὰρ ἔγωγε
  255. ἄστυδε νῦν ἰέναι, μὴ μίμνειν ἠῶ δῖαν