Iliad

Homer

Homer. Homeri Opera, Volumes 1-2. Monro, D. B. (David Binning), editor; Allen, Thomas W. (Thomas William), editor. Oxford: Clarendon Press, 1908-1920.

  1. ἤματι τῷ ἐτάνυσσε κακὸν πόνον· οὐδʼ ἄρα πώ τι
  2. ᾔδεε Πάτροκλον τεθνηότα δῖος Ἀχιλλεύς·
  3. πολλὸν γὰρ ῥʼ ἀπάνευθε νεῶν μάρναντο θοάων
  4. τείχει ὕπο Τρώων· τό μιν οὔ ποτε ἔλπετο θυμῷ
  5. τεθνάμεν, ἀλλὰ ζωὸν ἐνιχριμφθέντα πύλῃσιν
  6. ἂψ ἀπονοστήσειν, ἐπεὶ οὐδὲ τὸ ἔλπετο πάμπαν
  7. ἐκπέρσειν πτολίεθρον ἄνευ ἕθεν, οὐδὲ σὺν αὐτῷ·
  8. πολλάκι γὰρ τό γε μητρὸς ἐπεύθετο νόσφιν ἀκούων,
  9. ἥ οἱ ἀπαγγέλλεσκε Διὸς μεγάλοιο νόημα.
  10. δὴ τότε γʼ οὔ οἱ ἔειπε κακὸν τόσον ὅσσον ἐτύχθη
  11. μήτηρ, ὅττί ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθʼ ἑταῖρος.
  12. οἳ δʼ αἰεὶ περὶ νεκρὸν ἀκαχμένα δούρατʼ ἔχοντες
  13. νωλεμὲς ἐγχρίμπτοντο καὶ ἀλλήλους ἐνάριζον·
  14. ὧδε δέ τις εἴπεσκεν Ἀχαιῶν χαλκοχιτώνων·
  15. ὦ φίλοι οὐ μὰν ἧμιν ἐϋκλεὲς ἀπονέεσθαι
  16. νῆας ἔπι γλαφυράς, ἀλλʼ αὐτοῦ γαῖα μέλαινα
  17. πᾶσι χάνοι· τό κεν ἧμιν ἄφαρ πολὺ κέρδιον εἴη
  18. εἰ τοῦτον Τρώεσσι μεθήσομεν ἱπποδάμοισιν
  19. ἄστυ πότι σφέτερον ἐρύσαι καὶ κῦδος ἀρέσθαι.
  20. ὣς δέ τις αὖ Τρώων μεγαθύμων αὐδήσασκεν·
  21. ὦ φίλοι, εἰ καὶ μοῖρα παρʼ ἀνέρι τῷδε δαμῆναι
  22. πάντας ὁμῶς, μή πώ τις ἐρωείτω πολέμοιο.
  23. ὣς ἄρα τις εἴπεσκε, μένος δʼ ὄρσασκεν ἑκάστου.
  24. ὣς οἳ μὲν μάρναντο, σιδήρειος δʼ ὀρυμαγδὸς
  25. χάλκεον οὐρανὸν ἷκε διʼ αἰθέρος ἀτρυγέτοιο·
  26. ἵπποι δʼ Αἰακίδαο μάχης ἀπάνευθεν ἐόντες
  27. κλαῖον, ἐπεὶ δὴ πρῶτα πυθέσθην ἡνιόχοιο
  28. ἐν κονίῃσι πεσόντος ὑφʼ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο.
  29. ἦ μὰν Αὐτομέδων Διώρεος ἄλκιμος υἱὸς
  30. πολλὰ μὲν ἂρ μάστιγι θοῇ ἐπεμαίετο θείνων,
  31. πολλὰ δὲ μειλιχίοισι προσηύδα, πολλὰ δʼ ἀρειῇ·
  32. τὼ δʼ οὔτʼ ἂψ ἐπὶ νῆας ἐπὶ πλατὺν Ἑλλήσποντον
  33. ἠθελέτην ἰέναι οὔτʼ ἐς πόλεμον μετʼ Ἀχαιούς,
  34. ἀλλʼ ὥς τε στήλη μένει ἔμπεδον, ἥ τʼ ἐπὶ τύμβῳ
  35. ἀνέρος ἑστήκῃ τεθνηότος ἠὲ γυναικός,
  36. ὣς μένον ἀσφαλέως περικαλλέα δίφρον ἔχοντες
  37. οὔδει ἐνισκίμψαντε καρήατα· δάκρυα δέ σφι
  38. θερμὰ κατὰ βλεφάρων χαμάδις ῥέε μυρομένοισιν
  39. ἡνιόχοιο πόθῳ· θαλερὴ δʼ ἐμιαίνετο χαίτη
  40. ζεύγλης ἐξεριποῦσα παρὰ ζυγὸν ἀμφοτέρωθεν.
  41. μυρομένω δʼ ἄρα τώ γε ἰδὼν ἐλέησε Κρονίων,
  42. κινήσας δὲ κάρη προτὶ ὃν μυθήσατο θυμόν·
  43. ἆ δειλώ, τί σφῶϊ δόμεν Πηλῆϊ ἄνακτι
  44. θνητῷ, ὑμεῖς δʼ ἐστὸν ἀγήρω τʼ ἀθανάτω τε;
  45. ἦ ἵνα δυστήνοισι μετʼ ἀνδράσιν ἄλγεʼ ἔχητον;
  46. οὐ μὲν γάρ τί πού ἐστιν ὀϊζυρώτερον ἀνδρὸς
  47. πάντων, ὅσσά τε γαῖαν ἔπι πνείει τε καὶ ἕρπει.
  48. ἀλλʼ οὐ μὰν ὑμῖν γε καὶ ἅρμασι δαιδαλέοισιν
  49. Ἕκτωρ Πριαμίδης ἐποχήσεται· οὐ γὰρ ἐάσω.
  50. ἦ οὐχ ἅλις ὡς καὶ τεύχεʼ ἔχει καὶ ἐπεύχεται αὔτως;
  51. σφῶϊν δʼ ἐν γούνεσσι βαλῶ μένος ἠδʼ ἐνὶ θυμῷ,
  52. ὄφρα καὶ Αὐτομέδοντα σαώσετον ἐκ πολέμοιο
  53. νῆας ἔπι γλαφυράς· ἔτι γάρ σφισι κῦδος ὀρέξω
  54. κτείνειν, εἰς ὅ κε νῆας ἐϋσσέλμους ἀφίκωνται
  55. δύῃ τʼ ἠέλιος καὶ ἐπὶ κνέφας ἱερὸν ἔλθῃ·
  56. ὣς εἰπὼν ἵπποισιν ἐνέπνευσεν μένος ἠΰ.
  57. τὼ δʼ ἀπὸ χαιτάων κονίην οὖδας δὲ βαλόντε
  58. ῥίμφα φέρον θοὸν ἅρμα μετὰ Τρῶας καὶ Ἀχαιούς.
  59. τοῖσι δʼ ἐπʼ Αὐτομέδων μάχετʼ ἀχνύμενός περ ἑταίρου
  60. ἵπποις ἀΐσσων ὥς τʼ αἰγυπιὸς μετὰ χῆνας·
  61. ῥέα μὲν γὰρ φεύγεσκεν ὑπʼ ἐκ Τρώων ὀρυμαγδοῦ,
  62. ῥεῖα δʼ ἐπαΐξασκε πολὺν καθʼ ὅμιλον ὀπάζων.
  63. ἀλλʼ οὐχ ᾕρει φῶτας ὅτε σεύαιτο διώκειν·
  64. οὐ γάρ πως ἦν οἶον ἐόνθʼ ἱερῷ ἐνὶ δίφρῳ
  65. ἔγχει ἐφορμᾶσθαι καὶ ἐπίσχειν ὠκέας ἵππους.
  66. ὀψὲ δὲ δή μιν ἑταῖρος ἀνὴρ ἴδεν ὀφθαλμοῖσιν
  67. Ἀλκιμέδων υἱὸς Λαέρκεος Αἱμονίδαο·
  68. στῆ δʼ ὄπιθεν δίφροιο καὶ Αὐτομέδοντα προσηύδα·
  69. Αὐτόμεδον, τίς τοί νυ θεῶν νηκερδέα βουλὴν
  70. ἐν στήθεσσιν ἔθηκε, καὶ ἐξέλετο φρένας ἐσθλάς;
  71. οἷον πρὸς Τρῶας μάχεαι πρώτῳ ἐν ὁμίλῳ
  72. μοῦνος· ἀτάρ τοι ἑταῖρος ἀπέκτατο, τεύχεα δʼ Ἕκτωρ
  73. αὐτὸς ἔχων ὤμοισιν ἀγάλλεται Αἰακίδαο.
  74. τὸν δʼ αὖτʼ Αὐτομέδων προσέφη Διώρεος υἱός·
  75. Ἀλκίμεδον τίς γάρ τοι Ἀχαιῶν ἄλλος ὁμοῖος
  76. ἵππων ἀθανάτων ἐχέμεν δμῆσίν τε μένος τε,
  77. εἰ μὴ Πάτροκλος θεόφιν μήστωρ ἀτάλαντος
  78. ζωὸς ἐών; νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.
  79. ἀλλὰ σὺ μὲν μάστιγα καὶ ἡνία σιγαλόεντα
  80. δέξαι, ἐγὼ δʼ ἵππων ἀποβήσομαι, ὄφρα μάχωμαι.
  81. ὣς ἔφατʼ, Ἀλκιμέδων δὲ βοηθόον ἅρμʼ ἐπορούσας
  82. καρπαλίμως μάστιγα καὶ ἡνία λάζετο χερσίν,
  83. Αὐτομέδων δʼ ἀπόρουσε· νόησε δὲ φαίδιμος Ἕκτωρ,
  84. αὐτίκα δʼ Αἰνείαν προσεφώνεεν ἐγγὺς ἐόντα·
  85. Αἰνεία Τρώων βουληφόρε χαλκοχιτώνων
  86. ἵππω τώδʼ ἐνόησα ποδώκεος Αἰακίδαο
  87. ἐς πόλεμον προφανέντε σὺν ἡνιόχοισι κακοῖσι·
  88. τώ κεν ἐελποίμην αἱρησέμεν, εἰ σύ γε θυμῷ
  89. σῷ ἐθέλεις, ἐπεὶ οὐκ ἂν ἐφορμηθέντε γε νῶϊ
  90. τλαῖεν ἐναντίβιον στάντες μαχέσασθαι Ἄρηϊ.
  91. ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησεν ἐῢς πάϊς Ἀγχίσαο.
  92. τὼ δʼ ἰθὺς βήτην βοέῃς εἰλυμένω ὤμους
  93. αὔῃσι στερεῇσι· πολὺς δʼ ἐπελήλατο χαλκός.
  94. τοῖσι δʼ ἅμα Χρομίος τε καὶ Ἄρητος θεοειδὴς
  95. ἤϊσαν ἀμφότεροι· μάλα δέ σφισιν ἔλπετο θυμὸς
  96. αὐτώ τε κτενέειν ἐλάαν τʼ ἐριαύχενας ἵππους
  97. νήπιοι, οὐδʼ ἄρʼ ἔμελλον ἀναιμωτί γε νέεσθαι
  98. αὖτις ἀπʼ Αὐτομέδοντος. ὃ δʼ εὐξάμενος Διὶ πατρὶ
  99. ἀλκῆς καὶ σθένεος πλῆτο φρένας ἀμφὶ μελαίνας·
  100. αὐτίκα δʼ Ἀλκιμέδοντα προσηύδα πιστὸν ἑταῖρον·
  101. Ἀλκίμεδον μὴ δή μοι ἀπόπροθεν ἰσχέμεν ἵππους,
  102. ἀλλὰ μάλʼ ἐμπνείοντε μεταφρένῳ· οὐ γὰρ ἔγωγε
  103. Ἕκτορα Πριαμίδην μένεος σχήσεσθαι ὀΐω,
  104. πρίν γʼ ἐπʼ Ἀχιλλῆος καλλίτριχε βήμεναι ἵππω
  105. νῶϊ κατακτείναντα, φοβῆσαί τε στίχας ἀνδρῶν
  106. Ἀργείων, ἤ κʼ αὐτὸς ἐνὶ πρώτοισιν ἁλοίη.
  107. ὣς εἰπὼν Αἴαντε καλέσσατο καὶ Μενέλαον·
  108. Αἴαντʼ Ἀργείων ἡγήτορε καὶ Μενέλαε
  109. ἤτοι μὲν τὸν νεκρὸν ἐπιτράπεθʼ οἵ περ ἄριστοι
  110. ἀμφʼ αὐτῷ βεβάμεν καὶ ἀμύνεσθαι στίχας ἀνδρῶν,
  111. νῶϊν δὲ ζωοῖσιν ἀμύνετε νηλεὲς ἦμαρ·
  112. τῇδε γὰρ ἔβρισαν πόλεμον κάτα δακρυόεντα
  113. Ἕκτωρ Αἰνείας θʼ, οἳ Τρώων εἰσὶν ἄριστοι.
  114. ἀλλʼ ἤτοι μὲν ταῦτα θεῶν ἐν γούνασι κεῖται·
  115. ἥσω γὰρ καὶ ἐγώ, τὰ δέ κεν Διὶ πάντα μελήσει.
  116. ἦ ῥα, καὶ ἀμπεπαλὼν προΐει δολιχόσκιον ἔγχος,
  117. καὶ βάλεν Ἀρήτοιο κατʼ ἀσπίδα πάντοσʼ ἐΐσην·
  118. ἣ δʼ οὐκ ἔγχος ἔρυτο, διὰ πρὸ δὲ εἴσατο χαλκός,
  119. νειαίρῃ δʼ ἐν γαστρὶ διὰ ζωστῆρος ἔλασσεν.
  120. ὡς δʼ ὅτʼ ἂν ὀξὺν ἔχων πέλεκυν αἰζήϊος ἀνὴρ
  121. κόψας ἐξόπιθεν κεράων βοὸς ἀγραύλοιο
  122. ἶνα τάμῃ διὰ πᾶσαν, ὃ δὲ προθορὼν ἐρίπῃσιν,
  123. ὣς ἄρʼ ὅ γε προθορὼν πέσεν ὕπτιος· ἐν δέ οἱ ἔγχος
  124. νηδυίοισι μάλʼ ὀξὺ κραδαινόμενον λύε γυῖα.
  125. Ἕκτωρ δʼ Αὐτομέδοντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ·
  126. ἀλλʼ ὃ μὲν ἄντα ἰδὼν ἠλεύατο χάλκεον ἔγχος·
  127. πρόσσω γὰρ κατέκυψε, τὸ δʼ ἐξόπιθεν δόρυ μακρὸν
  128. οὔδει ἐνισκίμφθη, ἐπὶ δʼ οὐρίαχος πελεμίχθη
  129. ἔγχεος· ἔνθα δʼ ἔπειτʼ ἀφίει μένος ὄβριμος Ἄρης.
  130. καί νύ κε δὴ ξιφέεσσʼ αὐτοσχεδὸν ὁρμηθήτην
  131. εἰ μή σφωʼ Αἴαντε διέκριναν μεμαῶτε,
  132. οἵ ῥʼ ἦλθον καθʼ ὅμιλον ἑταίρου κικλήσκοντος·
  133. τοὺς ὑποταρβήσαντες ἐχώρησαν πάλιν αὖτις
  134. Ἕκτωρ Αἰνείας τʼ ἠδὲ Χρομίος θεοειδής,
  135. Ἄρητον δὲ κατʼ αὖθι λίπον δεδαϊγμένον ἦτορ
  136. κείμενον· Αὐτομέδων δὲ θοῷ ἀτάλαντος Ἄρηϊ
  137. τεύχεά τʼ ἐξενάριξε καὶ εὐχόμενος ἔπος ηὔδα·
  138. ἦ δὴ μὰν ὀλίγον γε Μενοιτιάδαο θανόντος
  139. κῆρ ἄχεος μεθέηκα χερείονά περ καταπέφνων.
  140. ὣς εἰπὼν ἐς δίφρον ἑλὼν ἔναρα βροτόεντα
  141. θῆκʼ, ἂν δʼ αὐτὸς ἔβαινε πόδας καὶ χεῖρας ὕπερθεν
  142. αἱματόεις ὥς τίς τε λέων κατὰ ταῦρον ἐδηδώς.
  143. ἂψ δʼ ἐπὶ Πατρόκλῳ τέτατο κρατερὴ ὑσμίνη
  144. ἀργαλέη πολύδακρυς, ἔγειρε δὲ νεῖκος Ἀθήνη
  145. οὐρανόθεν καταβᾶσα· προῆκε γὰρ εὐρύοπα Ζεὺς
  146. ὀρνύμεναι Δαναούς· δὴ γὰρ νόος ἐτράπετʼ αὐτοῦ.
  147. ἠΰτε πορφυρέην ἶριν θνητοῖσι τανύσσῃ
  148. Ζεὺς ἐξ οὐρανόθεν τέρας ἔμμεναι ἢ πολέμοιο
  149. ἢ καὶ χειμῶνος δυσθαλπέος, ὅς ῥά τε ἔργων
  150. ἀνθρώπους ἀνέπαυσεν ἐπὶ χθονί, μῆλα δὲ κήδει,
  151. ὣς ἣ πορφυρέῃ νεφέλῃ πυκάσασα ἓ αὐτὴν
  152. δύσετʼ Ἀχαιῶν ἔθνος, ἔγειρε δὲ φῶτα ἕκαστον.
  153. πρῶτον δʼ Ἀτρέος υἱὸν ἐποτρύνουσα προσηύδα
  154. ἴφθιμον Μενέλαον· ὃ γάρ ῥά οἱ ἐγγύθεν ἦεν·
  155. εἰσαμένη Φοίνικι δέμας καὶ ἀτειρέα φωνήν·
  156. σοὶ μὲν δὴ Μενέλαε κατηφείη καὶ ὄνειδος
  157. ἔσσεται εἴ κʼ Ἀχιλῆος ἀγαυοῦ πιστὸν ἑταῖρον
  158. τείχει ὕπο Τρώων ταχέες κύνες ἑλκήσουσιν.
  159. ἀλλʼ ἔχεο κρατερῶς, ὄτρυνε δὲ λαὸν ἅπαντα.
  160. τὴν δʼ αὖτε προσέειπε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·
  161. Φοῖνιξ ἄττα γεραιὲ παλαιγενές, εἰ γὰρ Ἀθήνη
  162. δοίη κάρτος ἐμοί, βελέων δʼ ἀπερύκοι ἐρωήν·
  163. τώ κεν ἔγωγʼ ἐθέλοιμι παρεστάμεναι καὶ ἀμύνειν
  164. Πατρόκλῳ· μάλα γάρ με θανὼν ἐσεμάσσατο θυμόν.
  165. ἀλλʼ Ἕκτωρ πυρὸς αἰνὸν ἔχει μένος, οὐδʼ ἀπολήγει
  166. χαλκῷ δηϊόων· τῷ γὰρ Ζεὺς κῦδος ὀπάζει.
  167. ὣς φάτο, γήθησεν δὲ θεὰ γλαυκῶπις Ἀθήνη,
  168. ὅττί ῥά οἱ πάμπρωτα θεῶν ἠρήσατο πάντων.
  169. ἐν δὲ βίην ὤμοισι καὶ ἐν γούνεσσιν ἔθηκε,
  170. καί οἱ μυίης θάρσος ἐνὶ στήθεσσιν ἐνῆκεν,
  171. ἥ τε καὶ ἐργομένη μάλα περ χροὸς ἀνδρομέοιο
  172. ἰσχανάᾳ δακέειν, λαρόν τέ οἱ αἷμʼ ἀνθρώπου·
  173. τοίου μιν θάρσευς πλῆσε φρένας ἀμφὶ μελαίνας,
  174. βῆ δʼ ἐπὶ Πατρόκλῳ, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.
  175. ἔσκε δʼ ἐνὶ Τρώεσσι Ποδῆς υἱὸς Ἠετίωνος
  176. ἀφνειός τʼ ἀγαθός τε· μάλιστα δέ μιν τίεν Ἕκτωρ
  177. δήμου, ἐπεί οἱ ἑταῖρος ἔην φίλος εἰλαπιναστής·
  178. τόν ῥα κατὰ ζωστῆρα βάλε ξανθὸς Μενέλαος
  179. ἀΐξαντα φόβον δέ, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσε·
  180. δούπησεν δὲ πεσών· ἀτὰρ Ἀτρεΐδης Μενέλαος
  181. νεκρὸν ὑπʼ ἐκ Τρώων ἔρυσεν μετὰ ἔθνος ἑταίρων.
  182. Ἕκτορα δʼ ἐγγύθεν ἱστάμενος ὄτρυνεν Ἀπόλλων
  183. Φαίνοπι Ἀσιάδῃ ἐναλίγκιος, ὅς οἱ ἁπάντων
  184. ξείνων φίλτατος ἔσκεν Ἀβυδόθι οἰκία ναίων·
  185. τῷ μιν ἐεισάμενος προσέφη ἑκάεργος Ἀπόλλων·
  186. Ἕκτορ τίς κέ σʼ ἔτʼ ἄλλος Ἀχαιῶν ταρβήσειεν;
  187. οἷον δὴ Μενέλαον ὑπέτρεσας, ὃς τὸ πάρος γε
  188. μαλθακὸς αἰχμητής· νῦν δʼ οἴχεται οἶος ἀείρας
  189. νεκρὸν ὑπʼ ἐκ Τρώων, σὸν δʼ ἔκτανε πιστὸν ἑταῖρον
  190. ἐσθλὸν ἐνὶ προμάχοισι Ποδῆν υἱὸν Ἠετίωνος.
  191. ὣς φάτο, τὸν δʼ ἄχεος νεφέλη ἐκάλυψε μέλαινα,
  192. βῆ δὲ διὰ προμάχων κεκορυθμένος αἴθοπι χαλκῷ.
  193. καὶ τότʼ ἄρα Κρονίδης ἕλετʼ αἰγίδα θυσσανόεσσαν
  194. μαρμαρέην, Ἴδην δὲ κατὰ νεφέεσσι κάλυψεν,
  195. ἀστράψας δὲ μάλα μεγάλʼ ἔκτυπε, τὴν δὲ τίναξε,
  196. νίκην δὲ Τρώεσσι δίδου, ἐφόβησε δʼ Ἀχαιούς.
  197. πρῶτος Πηνέλεως Βοιώτιος ἦρχε φόβοιο.
  198. βλῆτο γὰρ ὦμον δουρὶ πρόσω τετραμμένος αἰεὶ
  199. ἄκρον ἐπιλίγδην· γράψεν δέ οἱ ὀστέον ἄχρις
  200. αἰχμὴ Πουλυδάμαντος· ὃ γάρ ῥʼ ἔβαλε σχεδὸν ἐλθών.
  201. Λήϊτον αὖθʼ Ἕκτωρ σχεδὸν οὔτασε χεῖρʼ ἐπὶ καρπῷ
  202. υἱὸν Ἀλεκτρυόνος μεγαθύμου, παῦσε δὲ χάρμης·
  203. τρέσσε δὲ παπτήνας, ἐπεὶ οὐκέτι ἔλπετο θυμῷ
  204. ἔγχος ἔχων ἐν χειρὶ μαχήσεσθαι Τρώεσσιν.
  205. Ἕκτορα δʼ Ἰδομενεὺς μετὰ Λήϊτον ὁρμηθέντα
  206. βεβλήκει θώρηκα κατὰ στῆθος παρὰ μαζόν·
  207. ἐν καυλῷ δʼ ἐάγη δολιχὸν δόρυ, τοὶ δὲ βόησαν
  208. Τρῶες· ὃ δʼ Ἰδομενῆος ἀκόντισε Δευκαλίδαο
  209. δίφρῳ ἐφεσταότος· τοῦ μέν ῥʼ ἀπὸ τυτθὸν ἅμαρτεν·
  210. αὐτὰρ ὃ Μηριόναο ὀπάονά θʼ ἡνίοχόν τε
  211. Κοίρανον, ὅς ῥʼ ἐκ Λύκτου ἐϋκτιμένης ἕπετʼ αὐτῷ·
  212. πεζὸς γὰρ τὰ πρῶτα λιπὼν νέας ἀμφιελίσσας
  213. ἤλυθε, καί κε Τρωσὶ μέγα κράτος ἐγγυάλιξεν,
  214. εἰ μὴ Κοίρανος ὦκα ποδώκεας ἤλασεν ἵππους·
  215. καὶ τῷ μὲν φάος ἦλθεν, ἄμυνε δὲ νηλεὲς ἦμαρ,
  216. αὐτὸς δʼ ὤλεσε θυμὸν ὑφʼ Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο·
  217. τὸν βάλʼ ὑπὸ γναθμοῖο καὶ οὔατος, ἐκ δʼ ἄρʼ ὀδόντας
  218. ὦσε δόρυ πρυμνόν, διὰ δὲ γλῶσσαν τάμε μέσσην.
  219. ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, κατὰ δʼ ἡνία χεῦεν ἔραζε.
  220. καὶ τά γε Μηριόνης ἔλαβεν χείρεσσι φίλῃσι
  221. κύψας ἐκ πεδίοιο, καὶ Ἰδομενῆα προσηύδα·
  222. μάστιε νῦν εἷός κε θοὰς ἐπὶ νῆας ἵκηαι·
  223. γιγνώσκεις δὲ καὶ αὐτὸς ὅ τʼ οὐκέτι κάρτος Ἀχαιῶν.
  224. ὣς ἔφατʼ, Ἰδομενεὺς δʼ ἵμασεν καλλίτριχας ἵππους
  225. νῆας ἔπι γλαφυράς· δὴ γὰρ δέος ἔμπεσε θυμῷ.
  226. οὐδʼ ἔλαθʼ Αἴαντα μεγαλήτορα καὶ Μενέλαον
  227. Ζεύς, ὅτε δὴ Τρώεσσι δίδου ἑτεραλκέα νίκην.
  228. τοῖσι δὲ μύθων ἦρχε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·
  229. ὢ πόποι ἤδη μέν κε καὶ ὃς μάλα νήπιός ἐστι
  230. γνοίη ὅτι Τρώεσσι πατὴρ Ζεὺς αὐτὸς ἀρήγει.
  231. τῶν μὲν γὰρ πάντων βέλεʼ ἅπτεται ὅς τις ἀφήῃ
  232. ἢ κακὸς ἢ ἀγαθός· Ζεὺς δʼ ἔμπης πάντʼ ἰθύνει·
  233. ἡμῖν δʼ αὔτως πᾶσιν ἐτώσια πίπτει ἔραζε.
  234. ἀλλʼ ἄγετʼ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην,
  235. ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ
  236. χάρμα φίλοις ἑτάροισι γενώμεθα νοστήσαντες,
  237. οἵ που δεῦρʼ ὁρόωντες ἀκηχέδατʼ, οὐδʼ ἔτι φασὶν
  238. Ἕκτορος ἀνδροφόνοιο μένος καὶ χεῖρας ἀάπτους
  239. σχήσεσθʼ, ἀλλʼ ἐν νηυσὶ μελαίνῃσιν πεσέεσθαι.
  240. εἴη δʼ ὅς τις ἑταῖρος ἀπαγγείλειε τάχιστα
  241. Πηλεΐδῃ, ἐπεὶ οὔ μιν ὀΐομαι οὐδὲ πεπύσθαι
  242. λυγρῆς ἀγγελίης, ὅτι οἱ φίλος ὤλεθʼ ἑταῖρος.
  243. ἀλλʼ οὔ πῃ δύναμαι ἰδέειν τοιοῦτον Ἀχαιῶν·
  244. ἠέρι γὰρ κατέχονται ὁμῶς αὐτοί τε καὶ ἵπποι.
  245. Ζεῦ πάτερ ἀλλὰ σὺ ῥῦσαι ὑπʼ ἠέρος υἷας Ἀχαιῶν,
  246. ποίησον δʼ αἴθρην, δὸς δʼ ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι·
  247. ἐν δὲ φάει καὶ ὄλεσσον, ἐπεί νύ τοι εὔαδεν οὕτως.
  248. ὣς φάτο, τὸν δὲ πατὴρ ὀλοφύρατο δάκρυ χέοντα·
  249. αὐτίκα δʼ ἠέρα μὲν σκέδασεν καὶ ἀπῶσεν ὀμίχλην,
  250. ἠέλιος δʼ ἐπέλαμψε, μάχη δʼ ἐπὶ πᾶσα φαάνθη·
  251. καὶ τότʼ ἄρʼ Αἴας εἶπε βοὴν ἀγαθὸν Μενέλαον·
  252. σκέπτεο νῦν Μενέλαε διοτρεφὲς αἴ κεν ἴδηαι
  253. ζωὸν ἔτʼ Ἀντίλοχον μεγαθύμου Νέστορος υἱόν,
  254. ὄτρυνον δʼ Ἀχιλῆϊ δαΐφρονι θᾶσσον ἰόντα
  255. εἰπεῖν ὅττι ῥά οἱ πολὺ φίλτατος ὤλεθʼ ἑταῖρος.
  256. ὣς ἔφατʼ, οὐδʼ ἀπίθησε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος,
  257. βῆ δʼ ἰέναι ὥς τίς τε λέων ἀπὸ μεσσαύλοιο,
  258. ὅς τʼ ἐπεὶ ἄρ κε κάμῃσι κύνας τʼ ἄνδρας τʼ ἐρεθίζων,
  259. οἵ τέ μιν οὐκ εἰῶσι βοῶν ἐκ πῖαρ ἑλέσθαι
  260. πάννυχοι ἐγρήσσοντες· ὃ δὲ κρειῶν ἐρατίζων
  261. ἰθύει, ἀλλʼ οὔ τι πρήσσει· θαμέες γὰρ ἄκοντες
  262. ἀντίον ἀΐσσουσι θρασειάων ἀπὸ χειρῶν,
  263. καιόμεναί τε δεταί, τάς τε τρεῖ ἐσσύμενός περ·
  264. ἠῶθεν δʼ ἀπονόσφιν ἔβη τετιηότι θυμῷ·
  265. ὣς ἀπὸ Πατρόκλοιο βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος
  266. ἤϊε πόλλʼ ἀέκων· περὶ γὰρ δίε μή μιν Ἀχαιοὶ
  267. ἀργαλέου πρὸ φόβοιο ἕλωρ δηΐοισι λίποιεν.
  268. πολλὰ δὲ Μηριόνῃ τε καὶ Αἰάντεσσʼ ἐπέτελλεν·
  269. Αἴαντʼ Ἀργείων ἡγήτορε Μηριόνη τε
  270. νῦν τις ἐνηείης Πατροκλῆος δειλοῖο
  271. μνησάσθω· πᾶσιν γὰρ ἐπίστατο μείλιχος εἶναι
  272. ζωὸς ἐών· νῦν αὖ θάνατος καὶ μοῖρα κιχάνει.
  273. ὣς ἄρα φωνήσας ἀπέβη ξανθὸς Μενέλαος,
  274. πάντοσε παπταίνων ὥς τʼ αἰετός, ὅν ῥά τέ φασιν
  275. ὀξύτατον δέρκεσθαι ὑπουρανίων πετεηνῶν,
  276. ὅν τε καὶ ὑψόθʼ ἐόντα πόδας ταχὺς οὐκ ἔλαθε πτὼξ
  277. θάμνῳ ὑπʼ ἀμφικόμῳ κατακείμενος, ἀλλά τʼ ἐπʼ αὐτῷ
  278. ἔσσυτο, καί τέ μιν ὦκα λαβὼν ἐξείλετο θυμόν.
  279. ὣς τότε σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ὄσσε φαεινὼ
  280. πάντοσε δινείσθην πολέων κατὰ ἔθνος ἑταίρων,
  281. εἴ που Νέστορος υἱὸν ἔτι ζώοντα ἴδοιτο.
  282. τὸν δὲ μάλʼ αἶψʼ ἐνόησε μάχης ἐπʼ ἀριστερὰ πάσης
  283. θαρσύνονθʼ ἑτάρους καὶ ἐποτρύνοντα μάχεσθαι,
  284. ἀγχοῦ δʼ ἱστάμενος προσέφη ξανθὸς Μενέλαος·
  285. Ἀντίλοχʼ εἰ δʼ ἄγε δεῦρο διοτρεφὲς ὄφρα πύθηαι
  286. λυγρῆς ἀγγελίης, ἣ μὴ ὤφελλε γενέσθαι.
  287. ἤδη μὲν σὲ καὶ αὐτὸν ὀΐομαι εἰσορόωντα
  288. γιγνώσκειν ὅτι πῆμα θεὸς Δαναοῖσι κυλίνδει,
  289. νίκη δὲ Τρώων· πέφαται δʼ ὤριστος Ἀχαιῶν
  290. Πάτροκλος, μεγάλη δὲ ποθὴ Δαναοῖσι τέτυκται.
  291. ἀλλὰ σύ γʼ αἶψʼ Ἀχιλῆϊ θέων ἐπὶ νῆας Ἀχαιῶν
  292. εἰπεῖν, αἴ κε τάχιστα νέκυν ἐπὶ νῆα σαώσῃ
  293. γυμνόν· ἀτὰρ τά γε τεύχεʼ ἔχει κορυθαίολος Ἕκτωρ.
  294. ὣς ἔφατʼ, Ἀντίλοχος δὲ κατέστυγε μῦθον ἀκούσας·
  295. δὴν δέ μιν ἀμφασίη ἐπέων λάβε, τὼ δέ οἱ ὄσσε
  296. δακρυόφι πλῆσθεν, θαλερὴ δέ οἱ ἔσχετο φωνή.
  297. ἀλλʼ οὐδʼ ὧς Μενελάου ἐφημοσύνης ἀμέλησε,
  298. βῆ δὲ θέειν, τὰ δὲ τεύχεʼ ἀμύμονι δῶκεν ἑταίρῳ
  299. Λαοδόκῳ, ὅς οἱ σχεδὸν ἔστρεφε μώνυχας ἵππους.
  300. τὸν μὲν δάκρυ χέοντα πόδες φέρον ἐκ πολέμοιο
  301. Πηλεΐδῃ Ἀχιλῆϊ κακὸν ἔπος ἀγγελέοντα.
  302. οὐδʼ ἄρα σοὶ Μενέλαε διοτρεφὲς ἤθελε θυμὸς
  303. τειρομένοις ἑτάροισιν ἀμυνέμεν, ἔνθεν ἀπῆλθεν
  304. Ἀντίλοχος, μεγάλη δὲ ποθὴ Πυλίοισιν ἐτύχθη·
  305. ἀλλʼ ὅ γε τοῖσιν μὲν Θρασυμήδεα δῖον ἀνῆκεν,
  306. αὐτὸς δʼ αὖτʼ ἐπὶ Πατρόκλῳ ἥρωϊ βεβήκει,
  307. στῆ δὲ παρʼ Αἰάντεσσι θέων, εἶθαρ δὲ προσηύδα·
  308. κεῖνον μὲν δὴ νηυσὶν ἐπιπροέηκα θοῇσιν
  309. ἐλθεῖν εἰς Ἀχιλῆα πόδας ταχύν· οὐδέ μιν οἴω
  310. νῦν ἰέναι μάλα περ κεχολωμένον Ἕκτορι δίῳ·
  311. οὐ γάρ πως ἂν γυμνὸς ἐὼν Τρώεσσι μάχοιτο.
  312. ἡμεῖς δʼ αὐτοί περ φραζώμεθα μῆτιν ἀρίστην,
  313. ἠμὲν ὅπως τὸν νεκρὸν ἐρύσσομεν, ἠδὲ καὶ αὐτοὶ
  314. Τρώων ἐξ ἐνοπῆς θάνατον καὶ κῆρα φύγωμεν.
  315. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·
  316. πάντα κατʼ αἶσαν ἔειπες ἀγακλεὲς ὦ Μενέλαε·
  317. ἀλλὰ σὺ μὲν καὶ Μηριόνης ὑποδύντε μάλʼ ὦκα
  318. νεκρὸν ἀείραντες φέρετʼ ἐκ πόνου· αὐτὰρ ὄπισθε
  319. νῶϊ μαχησόμεθα Τρωσίν τε καὶ Ἕκτορι δίῳ
  320. ἶσον θυμὸν ἔχοντες ὁμώνυμοι, οἳ τὸ πάρος περ
  321. μίμνομεν ὀξὺν Ἄρηα παρʼ ἀλλήλοισι μένοντες.
  322. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δʼ ἄρα νεκρὸν ἀπὸ χθονὸς ἀγκάζοντο
  323. ὕψι μάλα μεγάλως· ἐπὶ δʼ ἴαχε λαὸς ὄπισθε
  324. Τρωϊκός, ὡς εἴδοντο νέκυν αἴροντας Ἀχαιούς.
  325. ἴθυσαν δὲ κύνεσσιν ἐοικότες, οἵ τʼ ἐπὶ κάπρῳ
  326. βλημένῳ ἀΐξωσι πρὸ κούρων θηρητήρων·
  327. ἕως μὲν γάρ τε θέουσι διαρραῖσαι μεμαῶτες,
  328. ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ ἐν τοῖσιν ἑλίξεται ἀλκὶ πεποιθώς,
  329. ἄψ τʼ ἀνεχώρησαν διά τʼ ἔτρεσαν ἄλλυδις ἄλλος.
  330. ὣς Τρῶες εἷος μὲν ὁμιλαδὸν αἰὲν ἕποντο
  331. νύσσοντες ξίφεσίν τε καὶ ἔγχεσιν ἀμφιγύοισιν·
  332. ἀλλʼ ὅτε δή ῥʼ Αἴαντε μεταστρεφθέντε κατʼ αὐτοὺς
  333. σταίησαν, τῶν δὲ τράπετο χρώς, οὐδέ τις ἔτλη
  334. πρόσσω ἀΐξας περὶ νεκροῦ δηριάασθαι.
  335. ὣς οἵ γʼ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον ἐκ πολέμοιο
  336. νῆας ἔπι γλαφυράς· ἐπὶ δὲ πτόλεμος τέτατό σφιν
  337. ἄγριος ἠΰτε πῦρ, τό τʼ ἐπεσσύμενον πόλιν ἀνδρῶν
  338. ὄρμενον ἐξαίφνης φλεγέθει, μινύθουσι δὲ οἶκοι
  339. ἐν σέλαϊ μεγάλῳ· τὸ δʼ ἐπιβρέμει ἲς ἀνέμοιο.
  340. ὣς μὲν τοῖς ἵππων τε καὶ ἀνδρῶν αἰχμητάων
  341. ἀζηχὴς ὀρυμαγδὸς ἐπήϊεν ἐρχομένοισιν·
  342. οἳ δʼ ὥς θʼ ἡμίονοι κρατερὸν μένος ἀμφιβαλόντες
  343. ἕλκωσʼ ἐξ ὄρεος κατὰ παιπαλόεσσαν ἀταρπὸν
  344. ἢ δοκὸν ἠὲ δόρυ μέγα νήϊον· ἐν δέ τε θυμὸς
  345. τείρεθʼ ὁμοῦ καμάτῳ τε καὶ ἱδρῷ σπευδόντεσσιν·
  346. ὣς οἵ γʼ ἐμμεμαῶτε νέκυν φέρον. αὐτὰρ ὄπισθεν
  347. Αἴαντʼ ἰσχανέτην, ὥς τε πρὼν ἰσχάνει ὕδωρ
  348. ὑλήεις πεδίοιο διαπρύσιον τετυχηκώς,
  349. ὅς τε καὶ ἰφθίμων ποταμῶν ἀλεγεινὰ ῥέεθρα
  350. ἴσχει, ἄφαρ δέ τε πᾶσι ῥόον πεδίον δὲ τίθησι
  351. πλάζων· οὐδέ τί μιν σθένεϊ ῥηγνῦσι ῥέοντες·
  352. ὣς αἰεὶ Αἴαντε μάχην ἀνέεργον ὀπίσσω
  353. Τρώων· οἳ δʼ ἅμʼ ἕποντο, δύω δʼ ἐν τοῖσι μάλιστα
  354. Αἰνείας τʼ Ἀγχισιάδης καὶ φαίδιμος Ἕκτωρ.
  355. τῶν δʼ ὥς τε ψαρῶν νέφος ἔρχεται ἠὲ κολοιῶν
  356. οὖλον κεκλήγοντες, ὅτε προΐδωσιν ἰόντα
  357. κίρκον, ὅ τε σμικρῇσι φόνον φέρει ὀρνίθεσσιν,
  358. ὣς ἄρʼ ὑπʼ Αἰνείᾳ τε καὶ Ἕκτορι κοῦροι Ἀχαιῶν
  359. οὖλον κεκλήγοντες ἴσαν, λήθοντο δὲ χάρμης.
  360. πολλὰ δὲ τεύχεα καλὰ πέσον περί τʼ ἀμφί τε τάφρον
  361. φευγόντων Δαναῶν· πολέμου δʼ οὐ γίγνετʼ ἐρωή.
  1. ὣς οἳ μὲν μάρναντο δέμας πυρὸς αἰθομένοιο,
  2. Ἀντίλοχος δʼ Ἀχιλῆϊ πόδας ταχὺς ἄγγελος ἦλθε.
  3. τὸν δʼ εὗρε προπάροιθε νεῶν ὀρθοκραιράων