Iliad

Homer

Homer. Homeri Opera, Volumes 1-2. Monro, D. B. (David Binning), editor; Allen, Thomas W. (Thomas William), editor. Oxford: Clarendon Press, 1908-1920.

  1. αὐτὰρ ἐπεὶ κατʼ ἐνῶπα ἰδὼν Δαναῶν ταχυπώλων
  2. σεῖσʼ, ἐπὶ δʼ αὐτὸς ἄϋσε μάλα μέγα, τοῖσι δὲ θυμὸν
  3. ἐν στήθεσσιν ἔθελξε, λάθοντο δὲ θούριδος ἀλκῆς.
  4. οἳ δʼ ὥς τʼ ἠὲ βοῶν ἀγέλην ἢ πῶϋ μέγʼ οἰῶν
  5. θῆρε δύω κλονέωσι μελαίνης νυκτὸς ἀμολγῷ
  6. ἐλθόντʼ ἐξαπίνης σημάντορος οὐ παρεόντος,
  7. ὣς ἐφόβηθεν Ἀχαιοὶ ἀνάλκιδες· ἐν γὰρ Ἀπόλλων
  8. ἧκε φόβον, Τρωσὶν δὲ καὶ Ἕκτορι κῦδος ὄπαζεν.
  9. ἔνθα δʼ ἀνὴρ ἕλεν ἄνδρα κεδασθείσης ὑσμίνης.
  10. Ἕκτωρ μὲν Στιχίον τε καὶ Ἀρκεσίλαον ἔπεφνε,
  11. τὸν μὲν Βοιωτῶν ἡγήτορα χαλκοχιτώνων,
  12. τὸν δὲ Μενεσθῆος μεγαθύμου πιστὸν ἑταῖρον·
  13. Αἰνείας δὲ Μέδοντα καὶ Ἴασον ἐξενάριξεν.
  14. ἤτοι ὃ μὲν νόθος υἱὸς Ὀϊλῆος θείοιο
  15. ἔσκε Μέδων Αἴαντος ἀδελφεός· αὐτὰρ ἔναιεν
  16. ἐν Φυλάκῃ γαίης ἄπο πατρίδος ἄνδρα κατακτὰς
  17. γνωτὸν μητρυιῆς Ἐριώπιδος, ἣν ἔχʼ Ὀϊλεύς·
  18. Ἴασος αὖτʼ ἀρχὸς μὲν Ἀθηναίων ἐτέτυκτο,
  19. υἱὸς δὲ Σφήλοιο καλέσκετο Βουκολίδαο.
  20. Μηκιστῆ δʼ ἕλε Πουλυδάμας, Ἐχίον δὲ Πολίτης
  21. πρώτῃ ἐν ὑσμίνῃ, Κλονίον δʼ ἕλε δῖος Ἀγήνωρ.
  22. Δηΐοχον δὲ Πάρις βάλε νείατον ὦμον ὄπισθε
  23. φεύγοντʼ ἐν προμάχοισι, διὰ πρὸ δὲ χαλκὸν ἔλασσεν.
  24. ὄφρʼ οἳ τοὺς ἐνάριζον ἀπʼ ἔντεα, τόφρα δʼ Ἀχαιοὶ
  25. τάφρῳ καὶ σκολόπεσσιν ἐνιπλήξαντες ὀρυκτῇ
  26. ἔνθα καὶ ἔνθα φέβοντο, δύοντο δὲ τεῖχος ἀνάγκῃ.
  27. Ἕκτωρ δὲ Τρώεσσιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας
  28. νηυσὶν ἐπισσεύεσθαι, ἐᾶν δʼ ἔναρα βροτόεντα·
  29. ὃν δʼ ἂν ἐγὼν ἀπάνευθε νεῶν ἑτέρωθι νοήσω,
  30. αὐτοῦ οἱ θάνατον μητίσομαι, οὐδέ νυ τόν γε
  31. γνωτοί τε γνωταί τε πυρὸς λελάχωσι θανόντα,
  32. ἀλλὰ κύνες ἐρύουσι πρὸ ἄστεος ἡμετέροιο.
  33. ὣς εἰπὼν μάστιγι κατωμαδὸν ἤλασεν ἵππους
  34. κεκλόμενος Τρώεσσι κατὰ στίχας· οἳ δὲ σὺν αὐτῷ
  35. πάντες ὁμοκλήσαντες ἔχον ἐρυσάρματας ἵππους
  36. ἠχῇ θεσπεσίῃ· προπάροιθε δὲ Φοῖβος Ἀπόλλων
  37. ῥεῖʼ ὄχθας καπέτοιο βαθείης ποσσὶν ἐρείπων
  38. ἐς μέσσον κατέβαλλε, γεφύρωσεν δὲ κέλευθον
  39. μακρὴν ἠδʼ εὐρεῖαν, ὅσον τʼ ἐπὶ δουρὸς ἐρωὴ
  40. γίγνεται, ὁππότʼ ἀνὴρ σθένεος πειρώμενος ᾗσι.
  41. τῇ ῥʼ οἵ γε προχέοντο φαλαγγηδόν, πρὸ δʼ Ἀπόλλων
  42. αἰγίδʼ ἔχων ἐρίτιμον· ἔρειπε δὲ τεῖχος Ἀχαιῶν
  43. ῥεῖα μάλʼ, ὡς ὅτε τις ψάμαθον πάϊς ἄγχι θαλάσσης,
  44. ὅς τʼ ἐπεὶ οὖν ποιήσῃ ἀθύρματα νηπιέῃσιν
  45. ἂψ αὖτις συνέχευε ποσὶν καὶ χερσὶν ἀθύρων.
  46. ὥς ῥα σὺ ἤϊε Φοῖβε πολὺν κάματον καὶ ὀϊζὺν
  47. σύγχεας Ἀργείων, αὐτοῖσι δὲ φύζαν ἐνῶρσας.
  48. ὣς οἳ μὲν παρὰ νηυσὶν ἐρητύοντο μένοντες,
  49. ἀλλήλοισί τε κεκλόμενοι καὶ πᾶσι θεοῖσι
  50. χεῖρας ἀνίσχοντες μεγάλʼ εὐχετόωντο ἕκαστος·
  51. Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν
  52. εὔχετο χεῖρʼ ὀρέγων εἰς οὐρανὸν ἀστερόεντα·
  53. Ζεῦ πάτερ εἴ ποτέ τίς τοι ἐν Ἄργεΐ περ πολυπύρῳ
  54. ἢ βοὸς ἢ οἰὸς κατὰ πίονα μηρία καίων
  55. εὔχετο νοστῆσαι, σὺ δʼ ὑπέσχεο καὶ κατένευσας,
  56. τῶν μνῆσαι καὶ ἄμυνον Ὀλύμπιε νηλεὲς ἦμαρ,
  57. μηδʼ οὕτω Τρώεσσιν ἔα δάμνασθαι Ἀχαιούς.
  58. ὣς ἔφατʼ εὐχόμενος, μέγα δʼ ἔκτυπε μητίετα Ζεύς,
  59. ἀράων ἀΐων Νηληϊάδαο γέροντος.
  60. Τρῶες δʼ ὡς ἐπύθοντο Διὸς κτύπον αἰγιόχοιο,
  61. μᾶλλον ἐπʼ Ἀργείοισι θόρον, μνήσαντο δὲ χάρμης.
  62. οἳ δʼ ὥς τε μέγα κῦμα θαλάσσης εὐρυπόροιο
  63. νηὸς ὑπὲρ τοίχων καταβήσεται, ὁππότʼ ἐπείγῃ
  64. ἲς ἀνέμου· ἣ γάρ τε μάλιστά γε κύματʼ ὀφέλλει·
  65. ὣς Τρῶες μεγάλῃ ἰαχῇ κατὰ τεῖχος ἔβαινον,
  66. ἵππους δʼ εἰσελάσαντες ἐπὶ πρύμνῃσι μάχοντο
  67. ἔγχεσιν ἀμφιγύοις αὐτοσχεδόν, οἳ μὲν ἀφʼ ἵππων,
  68. οἳ δʼ ἀπὸ νηῶν ὕψι μελαινάων ἐπιβάντες
  69. μακροῖσι ξυστοῖσι, τά ῥά σφʼ ἐπὶ νηυσὶν ἔκειτο
  70. ναύμαχα κολλήεντα, κατὰ στόμα εἱμένα χαλκῷ.
  71. Πάτροκλος δʼ εἷος μὲν Ἀχαιοί τε Τρῶές τε
  72. τείχεος ἀμφεμάχοντο θοάων ἔκτοθι νηῶν,
  73. τόφρʼ ὅ γʼ ἐνὶ κλισίῃ ἀγαπήνορος Εὐρυπύλοιο
  74. ἧστό τε καὶ τὸν ἔτερπε λόγοις, ἐπὶ δʼ ἕλκεϊ λυγρῷ
  75. φάρμακʼ ἀκέσματʼ ἔπασσε μελαινάων ὀδυνάων.
  76. αὐτὰρ ἐπεὶ δὴ τεῖχος ἐπεσσυμένους ἐνόησε
  77. Τρῶας, ἀτὰρ Δαναῶν γένετο ἰαχή τε φόβος τε,
  78. ᾤμωξέν τʼ ἄρʼ ἔπειτα καὶ ὣ πεπλήγετο μηρὼ
  79. χερσὶ καταπρηνέσσʼ, ὀλοφυρόμενος δʼ ἔπος ηὔδα·
  80. Εὐρύπυλʼ οὐκ ἔτι τοι δύναμαι χατέοντί περʼ ἔμπης
  81. ἐνθάδε παρμενέμεν· δὴ γὰρ μέγα νεῖκος ὄρωρεν·
  82. ἀλλὰ σὲ μὲν θεράπων ποτιτερπέτω, αὐτὰρ ἔγωγε
  83. σπεύσομαι εἰς Ἀχιλῆα, ἵνʼ ὀτρύνω πολεμίζειν.
  84. τίς δʼ οἶδʼ εἴ κέν οἱ σὺν δαίμονι θυμὸν ὀρίνω
  85. παρειπών; ἀγαθὴ δὲ παραίφασίς ἐστιν ἑταίρου.
  86. τὸν μὲν ἄρʼ ὣς εἰπόντα πόδες φέρον· αὐτὰρ Ἀχαιοὶ
  87. Τρῶας ἐπερχομένους μένον ἔμπεδον, οὐδʼ ἐδύναντο
  88. παυροτέρους περ ἐόντας ἀπώσασθαι παρὰ νηῶν·
  89. οὐδέ ποτε Τρῶες Δαναῶν ἐδύναντο φάλαγγας
  90. ῥηξάμενοι κλισίῃσι μιγήμεναι ἠδὲ νέεσσιν.
  91. ἀλλʼ ὥς τε στάθμη δόρυ νήϊον ἐξιθύνει
  92. τέκτονος ἐν παλάμῃσι δαήμονος, ὅς ῥά τε πάσης
  93. εὖ εἰδῇ σοφίης ὑποθημοσύνῃσιν Ἀθήνης,
  94. ὣς μὲν τῶν ἐπὶ ἶσα μάχη τέτατο πτόλεμός τε·
  95. ἄλλοι δʼ ἀμφʼ ἄλλῃσι μάχην ἐμάχοντο νέεσσιν,
  96. Ἕκτωρ δʼ ἄντʼ Αἴαντος ἐείσατο κυδαλίμοιο.
  97. τὼ δὲ μιῆς περὶ νηὸς ἔχον πόνον, οὐδὲ δύναντο
  98. οὔθʼ ὃ τὸν ἐξελάσαι καὶ ἐνιπρῆσαι πυρὶ νῆα
  99. οὔθʼ ὃ τὸν ἂψ ὤσασθαι, ἐπεί ῥʼ ἐπέλασσέ γε δαίμων.
  100. ἔνθʼ υἷα Κλυτίοιο Καλήτορα φαίδιμος Αἴας
  101. πῦρ ἐς νῆα φέροντα κατὰ στῆθος βάλε δουρί.
  102. δούπησεν δὲ πεσών, δαλὸς δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.
  103. Ἕκτωρ δʼ ὡς ἐνόησεν ἀνεψιὸν ὀφθαλμοῖσιν
  104. ἐν κονίῃσι πεσόντα νεὸς προπάροιθε μελαίνης,
  105. Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·
  106. Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ
  107. μὴ δή πω χάζεσθε μάχης ἐν στείνεϊ τῷδε,
  108. ἀλλʼ υἷα Κλυτίοιο σαώσατε, μή μιν Ἀχαιοὶ
  109. τεύχεα συλήσωσι νεῶν ἐν ἀγῶνι πεσόντα.
  110. ὣς εἰπὼν Αἴαντος ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ.
  111. τοῦ μὲν ἅμαρθʼ, ὃ δʼ ἔπειτα Λυκόφρονα Μάστορος υἱὸν
  112. Αἴαντος θεράποντα Κυθήριον, ὅς ῥα παρʼ αὐτῷ
  113. ναῖʼ, ἐπεὶ ἄνδρα κατέκτα Κυθήροισι ζαθέοισι,
  114. τόν ῥʼ ἔβαλεν κεφαλὴν ὑπὲρ οὔατος ὀξέϊ χαλκῷ
  115. ἑσταότʼ ἄγχʼ Αἴαντος· ὃ δʼ ὕπτιος ἐν κονίῃσι
  116. νηὸς ἄπο πρυμνῆς χαμάδις πέσε, λύντο δὲ γυῖα.
  117. Αἴας δʼ ἐρρίγησε, κασίγνητον δὲ προσηύδα·
  118. Τεῦκρε πέπον δὴ νῶϊν ἀπέκτατο πιστὸς ἑταῖρος
  119. Μαστορίδης, ὃν νῶϊ Κυθηρόθεν ἔνδον ἐόντα
  120. ἶσα φίλοισι τοκεῦσιν ἐτίομεν ἐν μεγάροισι·
  121. τὸν δʼ Ἕκτωρ μεγάθυμος ἀπέκτανε. ποῦ νύ τοι ἰοὶ
  122. ὠκύμοροι καὶ τόξον ὅ τοι πόρε Φοῖβος Ἀπόλλων;
  123. ὣς φάθʼ, ὃ δὲ ξυνέηκε, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη,
  124. τόξον ἔχων ἐν χειρὶ παλίντονον ἠδὲ φαρέτρην
  125. ἰοδόκον· μάλα δʼ ὦκα βέλεα Τρώεσσιν ἐφίει.
  126. καί ῥʼ ἔβαλε Κλεῖτον Πεισήνορος ἀγλαὸν υἱὸν
  127. Πουλυδάμαντος ἑταῖρον ἀγαυοῦ Πανθοΐδαο
  128. ἡνία χερσὶν ἔχοντα· ὃ μὲν πεπόνητο καθʼ ἵππους·
  129. τῇ γὰρ ἔχʼ ᾗ ῥα πολὺ πλεῖσται κλονέοντο φάλαγγες
  130. Ἕκτορι καὶ Τρώεσσι χαριζόμενος· τάχα δʼ αὐτῷ
  131. ἦλθε κακόν, τό οἱ οὔ τις ἐρύκακεν ἱεμένων περ.
  132. αὐχένι γάρ οἱ ὄπισθε πολύστονος ἔμπεσεν ἰός·
  133. ἤριπε δʼ ἐξ ὀχέων, ὑπερώησαν δέ οἱ ἵπποι
  134. κείνʼ ὄχεα κροτέοντες. ἄναξ δʼ ἐνόησε τάχιστα
  135. Πουλυδάμας, καὶ πρῶτος ἐναντίος ἤλυθεν ἵππων.
  136. τοὺς μὲν ὅ γʼ Ἀστυνόῳ Προτιάονος υἱέϊ δῶκε,
  137. πολλὰ δʼ ἐπότρυνε σχεδὸν ἴσχειν εἰσορόωντα
  138. ἵππους· αὐτὸς δʼ αὖτις ἰὼν προμάχοισιν ἐμίχθη.
  139. Τεῦκρος δʼ ἄλλον ὀϊστὸν ἐφʼ Ἕκτορι χαλκοκορυστῇ
  140. αἴνυτο, καί κεν ἔπαυσε μάχης ἐπὶ νηυσὶν Ἀχαιῶν,
  141. εἴ μιν ἀριστεύοντα βαλὼν ἐξείλετο θυμόν.
  142. ἀλλʼ οὐ λῆθε Διὸς πυκινὸν νόον, ὅς ῥʼ ἐφύλασσεν
  143. Ἕκτορʼ, ἀτὰρ Τεῦκρον Τελαμώνιον εὖχος ἀπηύρα,
  144. ὅς οἱ ἐϋστρεφέα νευρὴν ἐν ἀμύμονι τόξῳ
  145. ῥῆξʼ ἐπὶ τῷ ἐρύοντι· παρεπλάγχθη δέ οἱ ἄλλῃ
  146. ἰὸς χαλκοβαρής, τόξον δέ οἱ ἔκπεσε χειρός.
  147. Τεῦκρος δʼ ἐρρίγησε, κασίγνητον δὲ προσηύδα·
  148. ὢ πόποι ἦ δὴ πάγχυ μάχης ἐπὶ μήδεα κείρει
  149. δαίμων ἡμετέρης, ὅ τέ μοι βιὸν ἔκβαλε χειρός,
  150. νευρὴν δʼ ἐξέρρηξε νεόστροφον, ἣν ἐνέδησα
  151. πρώϊον, ὄφρʼ ἀνέχοιτο θαμὰ θρῴσκοντας ὀϊστούς.
  152. τὸν δʼ ἠμείβετʼ ἔπειτα μέγας Τελαμώνιος Αἴας·
  153. ὦ πέπον ἀλλὰ βιὸν μὲν ἔα καὶ ταρφέας ἰοὺς
  154. κεῖσθαι, ἐπεὶ συνέχευε θεὸς Δαναοῖσι μεγήρας·
  155. αὐτὰρ χερσὶν ἑλὼν δολιχὸν δόρυ καὶ σάκος ὤμῳ
  156. μάρναό τε Τρώεσσι καὶ ἄλλους ὄρνυθι λαούς.
  157. μὴ μὰν ἀσπουδί γε δαμασσάμενοί περ ἕλοιεν
  158. νῆας ἐϋσσέλμους, ἀλλὰ μνησώμεθα χάρμης.
  159. ὣς φάθʼ, ὃ δὲ τόξον μὲν ἐνὶ κλισίῃσιν ἔθηκεν,
  160. αὐτὰρ ὅ γʼ ἀμφʼ ὤμοισι σάκος θέτο τετραθέλυμνον,
  161. κρατὶ δʼ ἐπʼ ἰφθίμῳ κυνέην εὔτυκτον ἔθηκεν
  162. ἵππουριν, δεινὸν δὲ λόφος καθύπερθεν ἔνευεν·
  163. εἵλετο δʼ ἄλκιμον ἔγχος ἀκαχμένον ὀξέϊ χαλκῷ,
  164. βῆ δʼ ἰέναι, μάλα δʼ ὦκα θέων Αἴαντι παρέστη.
  165. Ἕκτωρ δʼ ὡς εἶδεν Τεύκρου βλαφθέντα βέλεμνα,
  166. Τρωσί τε καὶ Λυκίοισιν ἐκέκλετο μακρὸν ἀΰσας·
  167. Τρῶες καὶ Λύκιοι καὶ Δάρδανοι ἀγχιμαχηταὶ
  168. ἀνέρες ἔστε φίλοι, μνήσασθε δὲ θούριδος ἀλκῆς
  169. νῆας ἀνὰ γλαφυράς· δὴ γὰρ ἴδον ὀφθαλμοῖσιν
  170. ἀνδρὸς ἀριστῆος Διόθεν βλαφθέντα βέλεμνα.
  171. ῥεῖα δʼ ἀρίγνωτος Διὸς ἀνδράσι γίγνεται ἀλκή,
  172. ἠμὲν ὁτέοισιν κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυαλίξῃ,
  173. ἠδʼ ὅτινας μινύθῃ τε καὶ οὐκ ἐθέλῃσιν ἀμύνειν,
  174. ὡς νῦν Ἀργείων μινύθει μένος, ἄμμι δʼ ἀρήγει.
  175. ἀλλὰ μάχεσθʼ ἐπὶ νηυσὶν ἀολλέες· ὃς δέ κεν ὑμέων
  176. βλήμενος ἠὲ τυπεὶς θάνατον καὶ πότμον ἐπίσπῃ
  177. τεθνάτω· οὔ οἱ ἀεικὲς ἀμυνομένῳ περὶ πάτρης
  178. τεθνάμεν· ἀλλʼ ἄλοχός τε σόη καὶ παῖδες ὀπίσσω,
  179. καὶ οἶκος καὶ κλῆρος ἀκήρατος, εἴ κεν Ἀχαιοὶ
  180. οἴχωνται σὺν νηυσὶ φίλην ἐς πατρίδα γαῖαν.
  181. ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.
  182. Αἴας δʼ αὖθʼ ἑτέρωθεν ἐκέκλετο οἷς ἑτάροισιν·
  183. αἰδὼς Ἀργεῖοι· νῦν ἄρκιον ἢ ἀπολέσθαι
  184. ἠὲ σαωθῆναι καὶ ἀπώσασθαι κακὰ νηῶν.
  185. ἦ ἔλπεσθʼ ἢν νῆας ἕλῃ κορυθαίολος Ἕκτωρ
  186. ἐμβαδὸν ἵξεσθαι ἣν πατρίδα γαῖαν ἕκαστος;
  187. ἦ οὐκ ὀτρύνοντος ἀκούετε λαὸν ἅπαντα
  188. Ἕκτορος, ὃς δὴ νῆας ἐνιπρῆσαι μενεαίνει;
  189. οὐ μὰν ἔς γε χορὸν κέλετʼ ἐλθέμεν, ἀλλὰ μάχεσθαι.
  190. ἡμῖν δʼ οὔ τις τοῦδε νόος καὶ μῆτις ἀμείνων
  191. ἢ αὐτοσχεδίῃ μῖξαι χεῖράς τε μένος τε.
  192. βέλτερον ἢ ἀπολέσθαι ἕνα χρόνον ἠὲ βιῶναι
  193. ἢ δηθὰ στρεύγεσθαι ἐν αἰνῇ δηϊοτῆτι
  194. ὧδʼ αὔτως παρὰ νηυσὶν ὑπʼ ἀνδράσι χειροτέροισιν.
  195. ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.
  196. ἔνθʼ Ἕκτωρ μὲν ἕλε Σχεδίον Περιμήδεος υἱὸν
  197. ἀρχὸν Φωκήων, Αἴας δʼ ἕλε Λαοδάμαντα
  198. ἡγεμόνα πρυλέων Ἀντήνορος ἀγλαὸν υἱόν·
  199. Πουλυδάμας δʼ Ὦτον Κυλλήνιον ἐξενάριξε
  200. Φυλεΐδεω ἕταρον, μεγαθύμων ἀρχὸν Ἐπειῶν.
  201. τῷ δὲ Μέγης ἐπόρουσεν ἰδών· ὃ δʼ ὕπαιθα λιάσθη
  202. Πουλυδάμας· καὶ τοῦ μὲν ἀπήμβροτεν· οὐ γὰρ Ἀπόλλων
  203. εἴα Πάνθου υἱὸν ἐνὶ προμάχοισι δαμῆναι·
  204. αὐτὰρ ὅ γε Κροίσμου στῆθος μέσον οὔτασε δουρί.
  205. δούπησεν δὲ πεσών· ὃ δʼ ἀπʼ ὤμων τεύχεʼ ἐσύλα.
  206. τόφρα δὲ τῷ ἐπόρουσε Δόλοψ αἰχμῆς ἐῢ εἰδὼς
  207. Λαμπετίδης, ὃν Λάμπος ἐγείνατο φέρτατον υἱὸν
  208. Λαομεδοντιάδης εὖ εἰδότα θούριδος ἀλκῆς,
  209. ὃς τότε Φυλεΐδαο μέσον σάκος οὔτασε δουρὶ
  210. ἐγγύθεν ὁρμηθείς· πυκινὸς δέ οἱ ἤρκεσε θώρηξ,
  211. τόν ῥʼ ἐφόρει γυάλοισιν ἀρηρότα· τόν ποτε Φυλεὺς
  212. ἤγαγεν ἐξ Ἐφύρης, ποταμοῦ ἄπο Σελλήεντος.
  213. ξεῖνος γάρ οἱ ἔδωκεν ἄναξ ἀνδρῶν Εὐφήτης
  214. ἐς πόλεμον φορέειν δηΐων ἀνδρῶν ἀλεωρήν·
  215. ὅς οἱ καὶ τότε παιδὸς ἀπὸ χροὸς ἤρκεσʼ ὄλεθρον.
  216. τοῦ δὲ Μέγης κόρυθος χαλκήρεος ἱπποδασείης
  217. κύμβαχον ἀκρότατον νύξʼ ἔγχεϊ ὀξυόεντι,
  218. ῥῆξε δʼ ἀφʼ ἵππειον λόφον αὐτοῦ· πᾶς δὲ χαμᾶζε
  219. κάππεσεν ἐν κονίῃσι νέον φοίνικι φαεινός.
  220. εἷος ὃ τῷ πολέμιζε μένων, ἔτι δʼ ἔλπετο νίκην,
  221. τόφρα δέ οἱ Μενέλαος ἀρήϊος ἦλθεν ἀμύντωρ,
  222. στῆ δʼ εὐρὰξ σὺν δουρὶ λαθών, βάλε δʼ ὦμον ὄπισθεν·
  223. αἰχμὴ δὲ στέρνοιο διέσσυτο μαιμώωσα
  224. πρόσσω ἱεμένη· ὃ δʼ ἄρα πρηνὴς ἐλιάσθη.
  225. τὼ μὲν ἐεισάσθην χαλκήρεα τεύχεʼ ἀπʼ ὤμων
  226. συλήσειν· Ἕκτωρ δὲ κασιγνήτοισι κέλευσε
  227. πᾶσι μάλα, πρῶτον δʼ Ἱκεταονίδην ἐνένιπεν
  228. ἴφθιμον Μελάνιππον. ὃ δʼ ὄφρα μὲν εἰλίποδας βοῦς
  229. βόσκʼ ἐν Περκώτῃ δηΐων ἀπὸ νόσφιν ἐόντων·
  230. αὐτὰρ ἐπεὶ Δαναῶν νέες ἤλυθον ἀμφιέλισσαι,
  231. ἂψ εἰς Ἴλιον ἦλθε, μετέπρεπε δὲ Τρώεσσι,
  232. ναῖε δὲ πὰρ Πριάμῳ, ὃ δέ μιν τίεν ἶσα τέκεσσι·
  233. τόν ῥʼ Ἕκτωρ ἐνένιπεν ἔπος τʼ ἔφατʼ ἔκ τʼ ὀνόμαζεν·
  234. οὕτω δὴ Μελάνιππε μεθήσομεν; οὐδέ νυ σοί περ
  235. ἐντρέπεται φίλον ἦτορ ἀνεψιοῦ κταμένοιο;
  236. οὐχ ὁράᾳς οἷον Δόλοπος περὶ τεύχεʼ ἕπουσιν;
  237. ἀλλʼ ἕπευ· οὐ γὰρ ἔτʼ ἔστιν ἀποσταδὸν Ἀργείοισι
  238. μάρνασθαι, πρίν γʼ ἠὲ κατακτάμεν ἠὲ κατʼ ἄκρης
  239. Ἴλιον αἰπεινὴν ἑλέειν κτάσθαι τε πολίτας.
  240. ὣς εἰπὼν ὃ μὲν ἦρχʼ, ὃ δʼ ἅμʼ ἕσπετο ἰσόθεος φώς·
  241. Ἀργείους δʼ ὄτρυνε μέγας Τελαμώνιος Αἴας·
  242. ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε, καὶ αἰδῶ θέσθʼ ἐνὶ θυμῷ,
  243. ἀλλήλους τʼ αἰδεῖσθε κατὰ κρατερὰς ὑσμίνας.
  244. αἰδομένων δʼ ἀνδρῶν πλέονες σόοι ἠὲ πέφανται·
  245. φευγόντων δʼ οὔτʼ ἂρ κλέος ὄρνυται οὔτέ τις ἀλκή.
  246. ὣς ἔφαθʼ, οἳ δὲ καὶ αὐτοὶ ἀλέξασθαι μενέαινον,
  247. ἐν θυμῷ δʼ ἐβάλοντο ἔπος, φράξαντο δὲ νῆας
  248. ἕρκεϊ χαλκείῳ· ἐπὶ δὲ Ζεὺς Τρῶας ἔγειρεν.
  249. Ἀντίλοχον δʼ ὄτρυνε βοὴν ἀγαθὸς Μενέλαος·
  250. Ἀντίλοχʼ οὔ τις σεῖο νεώτερος ἄλλος Ἀχαιῶν,
  251. οὔτε ποσὶν θάσσων οὔτʼ ἄλκιμος ὡς σὺ μάχεσθαι·
  252. εἴ τινά που Τρώων ἐξάλμενος ἄνδρα βάλοισθα.
  253. ὣς εἰπὼν ὃ μὲν αὖτις ἀπέσσυτο, τὸν δʼ ὀρόθυνεν·
  254. ἐκ δʼ ἔθορε προμάχων, καὶ ἀκόντισε δουρὶ φαεινῷ
  255. ἀμφὶ ἓ παπτήνας· ὑπὸ δὲ Τρῶες κεκάδοντο
  256. ἀνδρὸς ἀκοντίσσαντος· ὃ δʼ οὐχ ἅλιον βέλος ἧκεν,
  257. ἀλλʼ Ἱκετάονος υἱὸν ὑπέρθυμον Μελάνιππον
  258. νισόμενον πόλεμον δὲ βάλε στῆθος παρὰ μαζόν.
  259. δούπησεν δὲ πεσών, τὸν δὲ σκότος ὄσσε κάλυψεν.
  260. Ἀντίλοχος δʼ ἐπόρουσε κύων ὥς, ὅς τʼ ἐπὶ νεβρῷ
  261. βλημένῳ ἀΐξῃ, τόν τʼ ἐξ εὐνῆφι θορόντα
  262. θηρητὴρ ἐτύχησε βαλών, ὑπέλυσε δὲ γυῖα·
  263. ὣς ἐπὶ σοὶ Μελάνιππε θόρʼ Ἀντίλοχος μενεχάρμης
  264. τεύχεα συλήσων· ἀλλʼ οὐ λάθεν Ἕκτορα δῖον,
  265. ὅς ῥά οἱ ἀντίος ἦλθε θέων ἀνὰ δηϊοτῆτα.
  266. Ἀντίλοχος δʼ οὐ μεῖνε θοός περ ἐὼν πολεμιστής,
  267. ἀλλʼ ὅ γʼ ἄρʼ ἔτρεσε θηρὶ κακὸν ῥέξαντι ἐοικώς,
  268. ὅς τε κύνα κτείνας ἢ βουκόλον ἀμφὶ βόεσσι
  269. φεύγει πρίν περ ὅμιλον ἀολλισθήμεναι ἀνδρῶν·
  270. ὣς τρέσε Νεστορίδης, ἐπὶ δὲ Τρῶές τε καὶ Ἕκτωρ
  271. ἠχῇ θεσπεσίῃ βέλεα στονόεντα χέοντο·
  272. στῆ δὲ μεταστρεφθείς, ἐπεὶ ἵκετο ἔθνος ἑταίρων.
  273. Τρῶες δὲ λείουσιν ἐοικότες ὠμοφάγοισι
  274. νηυσὶν ἐπεσσεύοντο, Διὸς δʼ ἐτέλειον ἐφετμάς,
  275. ὅ σφισιν αἰὲν ἔγειρε μένος μέγα, θέλγε δὲ θυμὸν
  276. Ἀργείων καὶ κῦδος ἀπαίνυτο, τοὺς δʼ ὀρόθυνεν.
  277. Ἕκτορι γάρ οἱ θυμὸς ἐβούλετο κῦδος ὀρέξαι
  278. Πριαμίδῃ, ἵνα νηυσὶ κορωνίσι θεσπιδαὲς πῦρ
  279. ἐμβάλοι ἀκάματον, Θέτιδος δʼ ἐξαίσιον ἀρὴν
  280. πᾶσαν ἐπικρήνειε· τὸ γὰρ μένε μητίετα Ζεὺς
  281. νηὸς καιομένης σέλας ὀφθαλμοῖσιν ἰδέσθαι.
  282. ἐκ γὰρ δὴ τοῦ μέλλε παλίωξιν παρὰ νηῶν
  283. θησέμεναι Τρώων, Δαναοῖσι δὲ κῦδος ὀρέξειν.
  284. τὰ φρονέων νήεσσιν ἔπι γλαφυρῇσιν ἔγειρεν
  285. Ἕκτορα Πριαμίδην μάλα περ μεμαῶτα καὶ αὐτόν.
  286. μαίνετο δʼ ὡς ὅτʼ Ἄρης ἐγχέσπαλος ἢ ὀλοὸν πῦρ
  287. οὔρεσι μαίνηται βαθέης ἐν τάρφεσιν ὕλης·
  288. ἀφλοισμὸς δὲ περὶ στόμα γίγνετο, τὼ δέ οἱ ὄσσε
  289. λαμπέσθην βλοσυρῇσιν ὑπʼ ὀφρύσιν, ἀμφὶ δὲ πήληξ
  290. σμερδαλέον κροτάφοισι τινάσσετο μαρναμένοιο
  291. Ἕκτορος· αὐτὸς γάρ οἱ ἀπʼ αἰθέρος ἦεν ἀμύντωρ
  292. Ζεύς, ὅς μιν πλεόνεσσι μετʼ ἀνδράσι μοῦνον ἐόντα
  293. τίμα καὶ κύδαινε. μινυνθάδιος γὰρ ἔμελλεν
  294. ἔσσεσθʼ· ἤδη γάρ οἱ ἐπόρνυε μόρσιμον ἦμαρ
  295. Παλλὰς Ἀθηναίη ὑπὸ Πηλεΐδαο βίηφιν.
  296. καί ῥʼ ἔθελεν ῥῆξαι στίχας ἀνδρῶν πειρητίζων,
  297. ᾗ δὴ πλεῖστον ὅμιλον ὅρα καὶ τεύχεʼ ἄριστα·
  298. ἀλλʼ οὐδʼ ὧς δύνατο ῥῆξαι μάλα περ μενεαίνων·
  299. ἴσχον γὰρ πυργηδὸν ἀρηρότες, ἠΰτε πέτρη
  300. ἠλίβατος μεγάλη πολιῆς ἁλὸς ἐγγὺς ἐοῦσα,
  301. ἥ τε μένει λιγέων ἀνέμων λαιψηρὰ κέλευθα
  302. κύματά τε τροφόεντα, τά τε προσερεύγεται αὐτήν·
  303. ὣς Δαναοὶ Τρῶας μένον ἔμπεδον οὐδὲ φέβοντο.
  304. αὐτὰρ ὃ λαμπόμενος πυρὶ πάντοθεν ἔνθορʼ ὁμίλῳ,
  305. ἐν δʼ ἔπεσʼ ὡς ὅτε κῦμα θοῇ ἐν νηῒ πέσῃσι
  306. λάβρον ὑπαὶ νεφέων ἀνεμοτρεφές· ἣ δέ τε πᾶσα
  307. ἄχνῃ ὑπεκρύφθη, ἀνέμοιο δὲ δεινὸς ἀήτη
  308. ἱστίῳ ἐμβρέμεται, τρομέουσι δέ τε φρένα ναῦται
  309. δειδιότες· τυτθὸν γὰρ ὑπʼ ἐκ θανάτοιο φέρονται·
  310. ὣς ἐδαΐζετο θυμὸς ἐνὶ στήθεσσιν Ἀχαιῶν.
  311. αὐτὰρ ὅ γʼ ὥς τε λέων ὀλοόφρων βουσὶν ἐπελθών,
  312. αἵ ῥά τʼ ἐν εἱαμενῇ ἕλεος μεγάλοιο νέμονται
  313. μυρίαι, ἐν δέ τε τῇσι νομεὺς οὔ πω σάφα εἰδὼς
  314. θηρὶ μαχέσσασθαι ἕλικος βοὸς ἀμφὶ φονῇσιν·
  315. ἤτοι ὃ μὲν πρώτῃσι καὶ ὑστατίῃσι βόεσσιν
  316. αἰὲν ὁμοστιχάει, ὃ δέ τʼ ἐν μέσσῃσιν ὀρούσας
  317. βοῦν ἔδει, αἳ δέ τε πᾶσαι ὑπέτρεσαν· ὣς τότʼ Ἀχαιοὶ
  318. θεσπεσίως ἐφόβηθεν ὑφʼ Ἕκτορι καὶ Διὶ πατρὶ
  319. πάντες, ὃ δʼ οἶον ἔπεφνε Μυκηναῖον Περιφήτην,
  320. Κοπρῆος φίλον υἱόν, ὃς Εὐρυσθῆος ἄνακτος
  321. ἀγγελίης οἴχνεσκε βίῃ Ἡρακληείῃ.
  322. τοῦ γένετʼ ἐκ πατρὸς πολὺ χείρονος υἱὸς ἀμείνων
  323. παντοίας ἀρετάς, ἠμὲν πόδας ἠδὲ μάχεσθαι,
  324. καὶ νόον ἐν πρώτοισι Μυκηναίων ἐτέτυκτο·
  325. ὅς ῥα τόθʼ Ἕκτορι κῦδος ὑπέρτερον ἐγγυάλιξε.
  326. στρεφθεὶς γὰρ μετόπισθεν ἐν ἀσπίδος ἄντυγι πάλτο,
  327. τὴν αὐτὸς φορέεσκε ποδηνεκέʼ ἕρκος ἀκόντων·
  328. τῇ ὅ γʼ ἐνὶ βλαφθεὶς πέσεν ὕπτιος, ἀμφὶ δὲ πήληξ
  329. σμερδαλέον κονάβησε περὶ κροτάφοισι πεσόντος.
  330. Ἕκτωρ δʼ ὀξὺ νόησε, θέων δέ οἱ ἄγχι παρέστη,
  331. στήθεϊ δʼ ἐν δόρυ πῆξε, φίλων δέ μιν ἐγγὺς ἑταίρων
  332. κτεῖνʼ· οἳ δʼ οὐκ ἐδύναντο καὶ ἀχνύμενοί περ ἑταίρου
  333. χραισμεῖν· αὐτοὶ γὰρ μάλα δείδισαν Ἕκτορα δῖον.
  334. εἰσωποὶ δʼ ἐγένοντο νεῶν, περὶ δʼ ἔσχεθον ἄκραι
  335. νῆες ὅσαι πρῶται εἰρύατο· τοὶ δʼ ἐπέχυντο.
  336. Ἀργεῖοι δὲ νεῶν μὲν ἐχώρησαν καὶ ἀνάγκῃ
  337. τῶν πρωτέων, αὐτοῦ δὲ παρὰ κλισίῃσιν ἔμειναν
  338. ἁθρόοι, οὐδὲ κέδασθεν ἀνὰ στρατόν· ἴσχε γὰρ αἰδὼς
  339. καὶ δέος· ἀζηχὲς γὰρ ὁμόκλεον ἀλλήλοισι.
  340. Νέστωρ αὖτε μάλιστα Γερήνιος οὖρος Ἀχαιῶν
  341. λίσσεθʼ ὑπὲρ τοκέων γουνούμενος ἄνδρα ἕκαστον·
  342. ὦ φίλοι ἀνέρες ἔστε καὶ αἰδῶ θέσθʼ ἐνὶ θυμῷ
  343. ἄλλων ἀνθρώπων, ἐπὶ δὲ μνήσασθε ἕκαστος
  344. παίδων ἠδʼ ἀλόχων καὶ κτήσιος ἠδὲ τοκήων,
  345. ἠμὲν ὅτεῳ ζώουσι καὶ ᾧ κατατεθνήκασι·
  346. τῶν ὕπερ ἐνθάδʼ ἐγὼ γουνάζομαι οὐ παρεόντων
  347. ἑστάμεναι κρατερῶς, μὴ δὲ τρωπᾶσθε φόβον δέ.
  348. ὣς εἰπὼν ὄτρυνε μένος καὶ θυμὸν ἑκάστου.
  349. τοῖσι δʼ ἀπʼ ὀφθαλμῶν νέφος ἀχλύος ὦσεν Ἀθήνη
  350. θεσπέσιον· μάλα δέ σφι φόως γένετʼ ἀμφοτέρωθεν
  351. ἠμὲν πρὸς νηῶν καὶ ὁμοιΐου πολέμοιο.
  352. Ἕκτορα δὲ φράσσαντο βοὴν ἀγαθὸν καὶ ἑταίρους,
  353. ἠμὲν ὅσοι μετόπισθεν ἀφέστασαν οὐδὲ μάχοντο,
  354. ἠδʼ ὅσσοι παρὰ νηυσὶ μάχην ἐμάχοντο θοῇσιν.
  355. οὐδʼ ἄρʼ ἔτʼ Αἴαντι μεγαλήτορι ἥνδανε θυμῷ
  356. ἑστάμεν ἔνθά περ ἄλλοι ἀφέστασαν υἷες Ἀχαιῶν·
  357. ἀλλʼ ὅ γε νηῶν ἴκριʼ ἐπῴχετο μακρὰ βιβάσθων,