Hippolytus
Euripides
Euripides. Euripidis Fabulae, Vol. I. Murray, Gilbert, editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.
- ἵππους, ὅπως ἂν ἅρμασιν ζεύξας ὕπο
- βορᾶς κορεσθεὶς γυμνάσω τὰ πρόσφορα.
- τὴν σὴν δὲ Κύπριν πόλλ’ ἐγὼ χαίρειν λέγω.
- ἡμεῖς δέ — τοὺς νέους γὰρ οὐ μιμητέον,
- φρονοῦντας οὕτως — ὡς πρέπει δούλοις λέγειν,
- προσευξόμεσθα τοῖσι σοῖς ἀγάλμασιν,
- δέσποινα Κύπρι. χρὴ δὲ συγγνώμην ἔχειν,
- εἴ τίς σ’ ὑφ’ ἥβης σπλάγχνον ἔντονον φέρων
- μάταια βάζει· μὴ δόκει τούτων κλύειν·
- σοφωτέρους γὰρ χρὴ βροτῶν εἶναι θεούς.
- Ὠκεανοῦ τις ὕδωρ στάζουσα πέτρα λέγεται,
- βαπτὰν κάλπισι ῥυτὰν πα-
- γὰν προιεῖσα κρημνῶν·
- ὅθι μοί τις ἦν φίλα
- πορφύρεα φάρεα
- ποταμίᾳ δρόσῳ
- τέγγουσα, θερ-
- μᾶς δ’ ἐπὶ νῶτα πέτρας εὐ-
- αλίου κατέβαλλ’· ὅθεν