Oratio 11

Libanius

Libanius. Libanii Opera, Volume 1, Fasc 2: Orationes VI-XI. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1903.

ἣν ἰδόντι μὴ βοᾶν οὐκ ἔστι καὶ σκιρτᾶν καὶ ἀνᾴττειν καὶ κροτεῖν καὶ μακαρίζειν αὑτὸν τῆς θέας καὶ οἷον ὑπὸ τῆς ἡδονῆς πτεροῦσθαι. ἄλλο γὰρ ἄλλοθεν τὸ μὲν [*](9 Iul. ep. 27 p. 517, 2 Hertl. 14 Il. β 448 15 Aristoph. Cocal. fr. II 1095, 8 M. Ι p. 485, 352 Κ. Zenob. VI 47. Greg. Cypr. Leid. III 38 cum nota Leutschii.) [*](1 inter κρη et νῶν rasura 2 litterarum in Ι 3 πολυτέλεια scripsi praeeunte Re Anim („leg. aut πολυτεχνίᾳ aut aut potius πολυτέλεια“) πολυτειχία Μ πολυειχία Β πολυστοιχία Μο (unde Iacobs Philostr. 648) πολυστειχία Ca πολυτειχία reliqui libri edd 5 ἑκατέραν Ι sed ἑκα m2 in ras et inter ρ et α ras unius litterae 9 περὶ τῆς δάφνης titulus in marg CAB 14 χρυσῆι C 15 γε in ras P3 om Μο δὲ U | ἢν — 520, 3 θεατήν citat Plan fol. 99v 16 „Videtur aut sic dedisse L. μὴ βοᾷν οὐκ ἐστὶν, ἀλλὰ δεῖ σκιρτᾷν aut sic: ἀνάγκη βοᾷν ἐστι καὶ σκιρτᾷν“ Re | ἀνᾴττειν scripsi auctoribus Iacobsio (Phil. p. 472) et Cobeto Mnem. V 110 (Coll. p. 106) ἀναπνεῖν libri Plan edd ἀναπηδᾷν coni Re 17 αὐτὸν Mo Plan)

520
θέλγει, τὸ δὲ ἐκπλήττει, καὶ τὸ μὲν κατέχει, τὸ δὲ ἐπισπᾶται καὶ περικέχυται τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐγὴ περι- στρέφουσα τὸν θεατήν, Ἀπόλλωνος ἱερόν, Δῖός ἱερόν, στάδιον Ὀλυμπικόν, θέατρον ἁπάσης τέρψεως, κυπα- ρίττων πλῆθος καὶ πάχος καὶ ὕψος, ἀτραποὶ σκιεραί, χοροὶ μουσικῶν ὀρνίθων, πνεῦμα σύμμετρον, των ἡδίους ὀσμαί, καταγωγαὶ σεμναί, ἡμερίδες εἰς ἀνδρῶνας ἕρπουσαι, Ἀλκίνου κῆποι, τράπεζα Σικελική, κέρας Ἀμαλθείας, πανδαισία, Σύβαρις. λουτρὸν δὲ ὅ τι ἂν προκρίνας λούσῃ, τὸ χαριέστερόν σοι παρῶπται.