Oratio 11
Libanius
Libanius. Libanii Opera, Volume 1, Fasc 2: Orationes VI-XI. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1903.
καὶ καλούντων μὲν σύνιτε, πλημμελοῦσι δὲ οὐ συγκρύπτετε, ἀλλὰ καὶ νόημα νοσοῦν καὶ σχῆμα ἡμαρτημένον καὶ ῥῆμα διε- φθαρμένον εὐθὺς ἥλω. κοινὸς δὲ τῆς κακίας ἔλεγχος ἐξ ἅπαντος τόπου κινεῖται, καὶ οὐκ ἔστι βαλλομένῳ καὶ τοξευομένῳ βλέψαντι πρός τι τοῦ θεάτρου χωρίον ἀκροατῶν ἀμαθίᾳ τὸν τῆς γνώμης ἀναπαῦσαι θόρυ- βον, ἀλλ’ ὅποιπερ ἂν ἴδῃς, ἀκριβὴς εὔθυνος ἵδρυται. [*](14 Εὐθύνω ῥῆμα τὸ εἰς ἐξέτασιν ἄγω καὶ τὸ κολάζω καὶ τὸ κατ’ εὐθεῖαν ἄγω· ὅθεν καὶ εὔθυνος, ὡς ἐνταῦθα παρὰ Λιβανίῳ, ἡ τοῦ δικαίου οἱονεὶ ὀρθότης καὶ στάθμη· ἔτι δὲ εὐθύνω καὶ τὸ εὐθὲς ποιῶ, ὃ καὶ ἀπευθύνω λέγεται εὐθύνομαι δὲ τὸ εἰς ἐξέτασιν ἄγομαι ἢ κολάζομαι Β2 (cf. Thom. Μ. s. ν. εὔθυνος)) [*](2 δὲ inser Ι2 | θεαῖς δὲ MBMoCa ς in θεαῖς inser Ι2 3 πολίτας τε ἐᾶτε χρῆσθαι Re Anim, postea coni πολίταις αὐτοί τε χρῆσθε καὶ τοῖς ξένοις οὐ φθονεῖτε πολῖται? Sintenis | τε om Μο | χρῆσθαι Μ | ε ultimum in φθονεῖτε in ras Ι2 4 ἀναμέμικται ἐπὶ τῶν λόγων Μο | τὸν λόγον CAP Mor 5 τὸ e τῶ corr Ι2 τῷ MBMoCa | ἃ πᾶσιν Μο 6 τῶ ΙΒΜο | aut εἶναι inserendum aut οἷς ἄξιον μόνοις legendum putat Re 7 μόνον UIMo | ἐνδείκνυσθε ΜΒΜοΙ sed in hoc supra ν rasura et σθε trans lineam m2 8 πλημελοῦσι ΡΙ et e πλημ- μελοῦσι corr Β | ε ultimum in συγκρύπτετε ex αι corr Ι2 | καὶ om Μο 12 ὑομένῳ in τοξευομένῳ in ras Ρ2 13 „malim ἐναναπαῦσαι aut ἐπαναπαῦσαι“ Re 14 ὅπη περ U | ης in ἴδης ex οις corr Ρ2 ἴδοις Mo num ἴδῃ ? | ἀκριβὴς — ἵδρυται citat Thom. Μ. s. ν. εὔθυνος p. 108, 19 ὅθεν καὶ εὔθυνος παρὰ Λιβανίῳ ἐν τῷ Ἀντιοχιλῷ· δικαιοσύνης ἀκριβὴς κτλ.)