Oratio 11

ὥσπερ γὰρ ἐκεῖνοι τοῖς ἐκ Πύλου μετέδωκάν τε τῶν παρὰ σφίσιν ἀρχῶν καὶ ἐπὶ τῶν μεγίστων ἐχρήσαντο, οὕτως ἡμεῖς [*](18 Ηer. V 65 Paus. II 18, 9) [*](1 ὑπολιπόμενοι C sed οι supra ι scr. s, ΑΡ Re, quod cor- rexit Sintenis ἀπολειπόμενοι MCa 2 παραπολίτας Μο τοσούτων Μο 3 τοῖς τῆς scripsi coll. 1. 9 τοῖς UIBMoCa M sed in hoc οι in ras τῆς reliqui libri edd 4 οἱ in ἔχοι in ras I2 ἔχει UMMoCa 5 οὐ] εἰς Ca 6 τρόπον Μο | τούτων Μο 10 ἑαυτῶν Ι αὐτῶν Ca 11 αὐτῶν UBMCa et in αὑτῶν corr Ι2 16 οὐκ et ιοῦσ in ἀξιοῦσι in ras I2 | ἀλλ’ et δσπάζε in ἀσπάζεται in ras Ι2 ἀλλὰ Μο 17 ταῖς Μο | κ in ἐκγοόνων in ras Ρ2 ἐγγόνων Α Re cf. Plat. III 595 Α τραχείας χώρας ἐκγόνων 18 κἂν Re ἐν Mor 19 πολέμου Μο | τὰ τῶν Μο 20 ς in οὕτως in ras Ι2 οὕτω καὶ U)

τὰ κράτιστα ξένους τε ἐτιμήσαμεν καὶ ξένων ἀπελαύ- σαμεν, ὥστ’ ἔτι καὶ νῦν εἰς τὰ πρῶτα τελοῦσιν αἱ τούτων οἰκίαι.

169. Τῶν δὲ ὡς ἡμᾶς μεταστάσεων ἄνωθέν τε ἀρξαμένων καὶ οὐ πεπαυμένων, οἶμαι δὲ οὐδὲ παυσο- μένων εἰκότως εἰς πλῆθος ἐπέδωκεν ἡ πόλις. καὶ γέγονεν αὐτῇ τοῦτο γνώρισμα ἐναργέστατον τὸ τοὺς ἐνοικοῦντας εἰς ἀριθμὸν ἀγαγεῖν εἶναι μόνου τοῦ Πυ- θίου, ᾧ δὴ καὶ τὴν ψάμμον ὁ χρησμὸς ἠριθμῆσθαι λέγει.