Oratio 11
Libanius
Libanius. Libanii Opera, Volume 1, Fasc 2: Orationes VI-XI. Foerster, Richard, editor. Leipzig: Teubner, 1903.
οὐκοῦν οἱ μὲν ὑπὸ τοῦ πρὸς ἔλεον ῥέπειν ἱκέτευον, ὁ δ’ ὡς ἀξίοις καὶ τὰ τοιαῦτα λαβεῖν ἐχαρίζετο, καὶ εἶχον τοὺς μὲν πολίτας αἱ πόλεις, οἱ δὲ τὴν τοῦ καὶ δεδεῆσθαι καὶ τετυχηκέναι δόξαν, ὁ δὲ τὴν ἀπὸ τοῦ νικῆσαι τὸν θυμὸν εὔκλειαν.
157. Οὐ μὴν ἔστιν εἰπεῖν, ὡς ἡ χρηστότης ἐπι- [*](4 Plat. Prot. p. 3261) 10 Her. VI 21 1 ἀστειοσύνη — 2 πάντων citat Thom. Μ. p. 43, 4 ὥσπερ ἀστεῖος, οὕτω καὶ ἀστειοσύνη, ὡς ὁ αὐτὸς (Λιβάνιος) ἐν τῷ Ἀντιοχικῷ ἀσι. κτλ | δικαιοσύνη Cobet Mnem. V 108 (Coll. 104) 1 ἡ δία] ἡδεῖα Iacobs 4 γρ εὐθυμίᾳ Mor in marg 6 τοσοῦτο BCa τοσούτω UI | ὥσθ’ Μο 8 παρ’ in ras I3 ἐπ’ U 10 εἰς om Mor, inser Toup ad Longin. p. 329 et Koen ad Gregor. Corinth. de dial. att. § 20 p. 63 ed. Schaefer 11 τὸ βασίλειον e τῶ βασιλεῖ corr I2 | ἱκετηρίαις Cobet Mnem. V 108 (Coll. 104) 12 ὀργὴν Re Anim et Cobet 1. 1. at cf. Ι 554, 24 R | τούτ in τούτων in ras Μο2 13 ὑπὸ scripsi e BMMoCa coll.l p. 299, 19 ἐπὶ CAPUI edd „malim aut ἀπὸ aut ἐκ aut ἔθει aut ἐπιτηδεύσει“ Re | τὸ P sed ὸ in ras m2, UI 14 ὅδ᾿ ΡΙΒΜ 16 τὴν in τὸν corr Α | καὶ om Μο)