Dialexeis

Maximus of Tyre

Maximus of Tyre. Maximi Tyrii philosophumena. Hobein, Hermann, editor. Leipzig: Teubner, 1910.

Τί δήποτε οἱ ἐν Διονύσου τὰ δράματα ὑποκρινόμενοι, νῦν μὲν τὰς τοῦ Ἀγαμέμνονος ἱέντες φωνάς, νῦν [*](19a)δὲ τὰς τοῦ Ἀχιλλέως, καὶ αὖθις Τή |λεφόν τινα ὑποδυόμενοι ἢ Παλαμήδην ἢ ἄλλʼ ὅ, τι περ ἂν τὸ δρᾶμα ἐθέλῃ, οὐδὲν πλημμελὲς οὐδὲ ἔξω τρόπου νομίζονται ποιεῖν, ἄλλοτε ἄλλοι φαινόμενοι οἱ αὐτοί·

εἰ δέ τις τὰ [*](7. δράματα sq et infra p. 16.16 cf. Epict man. 17 fragm. 11. diss. IV 7 43 I 29. 41 Teles (Hense Teletis reliquiae praef. p.94) Marc Ant XII 36 Muson. ep. l 9 (Hense) Dio Chrys. XIII 19 sq. Lucian.necyom.16 (479) pisc. 31 Diog. Laert. VII 165 βίου ὅραμα etiam or. 13. 9 b et or. 15.1 d || 12 εἰ δέ τις sq. similiter oppo- nuntur ποιητὴς φιλόσοφος or. 12. 1 d δαίμονες θεοὶ or. 11 1 b τέχναι Σωκράτους φιλοσοφία or 3. 1 a ἀγωνισταὶ φιλόσοφος or. 29. 1 b vi. etiam infra p. 3. 2 sq.) [*](Codices RBMNα (═ Stephanus) φ (═ Paccius): H (teste Davisio)) [*]( ΜΑΞΙΜΟΥ— 3 ΕΠΙΔΗΜΙΑΣ A R! ||5 in mge Μαξίμου φι- λοσοφούμενα R! quem σίττυβον fuisse recte monuit Scbenkl | in mge εʹ (numerus πίνακος) R! ζʹ N | ὅτι — 6 λόγος RBΝ additis λόγος λζʹ φᾶ τοῦ αὐτοῦ ὅτι sq. M 7 δράματα (τα in ras.) R! || 9 Τηλεφόν N (Duk.) || 10 ἄλλότιπερ R! (pr. man.) M || 12 τις — p. 2, 2 αὐτῷ om. B)

2
μὲν τῷ Διονύσου φυλάττει τὴν παιδιὰν καὶ τῷ θεάτρῳ, ἡγεῖται δέ τι εἶναι αὐτῷ δρᾶμα πολιτικόν, οὐκ ἰαμβείων τινῶν, μὰ Δία, πρὸς ἔνα ἑορτῆς καιρὸν ὑπὸ ποιητοῦ τέχνης συντεθέντων, οὐδὲ ἀσμάτων χορῷ ἐς ἁρμονίαν συνταχθέντων, ἀλλὰ τῆς περὶ τὸν βίον πραγματείας, ὅπερ ἄν εἴη τῷ φιλοσόφῳ δρᾶμα, ἀληθέστερον μὲν τῇ ὑποθέσει, διηνεκὲς δὲ τῷ χρόνῳ, διδασκόμενον δὲ ὑπὸ ποιητῇ τῷ θεῷ, κᾆτα τὶς τὸ δρᾶμα τοῦτο ὑποδυόμενος, καὶ τάξας ἑαυτὸν πρωταγωνιστὴν τοῦ χοροῦ, φυλάττοι μὲν τὸ τῶν ποιημάτων ἀξίωμα, σχηματίζοιτο δὲ τῷ ἤθει τοῦ λόγου πρὸς τὴν φύσιν τῶν πραγμιάτων, ὧν δραματουργεῖ ὁ θεός·

ἀρʼ ἄν τις ἡγήσαιτο τοῦτον πλημμελῆ καὶ πολύφωνον, καὶ οἷον τὸν Πρωτέα διηγεῖται Ὅμηρος ἥρω θαλάττιον, πολύμορφόν

τινα καὶ παντοδαπὸν τὴν φύσιν; ἢ καθάπερ εἰ μουσικῆς τέχνης καὶ δυνάμεως τοῖς ἀνθρώποις ἔδει πρὸς εὐδαιμονίαν, οὐθεὶς ἂν δήπου λόγος ἦν ἀνδρὸς πρὸς μὲν τὸν Δώριον τρόπον ἡρμοσμένου καλῶς, εἰ δέ που ἐδέησεν Ἰάστιον ἁρμόσασθαι , ἢ κιᾆτα τὸ Αἰόλιον ἦθος, ἀφώνου γιγνομένου ἐν τῇ πολυφωνίᾳ τῆς τέχνης.

[*](14 Πρωτέα cf. Himerius 21. 9 Philostr. v. Apoll. I 4 Poly- deuces ap. Philostr. vit. soph. lI 12 2 Lucian. sacrif. 5 (530) || 18. Δώριον sq. cf. Plat. republ lII 398 d Apul flor. I 220 (Colv.) Athen. 14. 624 f Plut. mus. 4 et 8 Lucian. harm. )[*](13, 14 τὸν Πρωτέα — 15 φύσιν p)[*]( τῷ (vel τοῖς) Διονύσου Hob. τοῦ Διονύσου certt. (δΔ) τοῦ om. N | καὶ τὴν παιδιὰν φυλάττει Heins. φυλ. κ. τ. παιδ. Dav. φυλάττει τῇ παιδιᾷ καὶ Δ τὴν παιδιὰν om. φ? ||2 αὐτῷ ϛ(δ Δ) καὶ αὐτῶ Reiske ||3 ἰαμβίων R ||4 τέχνῃ Markl. (Duebn.) 6 ἥπερ α(δ) || 8 ποιητοῦ BN || 10 ποιημάτων R ποιητῶν cett. (δ) corr. Markl. || 13 τὸν πλημμελῆ N τοῦτον τὸν πλημμελῆ α(δ) πλημμελῆ, τοῦτον τὸν Heins. || 14 〈ὁ 〉 Ὅμηρος B || 17 οὐδεὶς nescio unde θ || 19 ἱστίον M ἱστίον α(δ) silentio praetermissum σ | κᾆτα Schenkl κατὰ codd.(δ Δ0) 〈ἢ〉 κατὰ Duebn. || 20 τέχνης] ψυχῆς B)
3

Ἀλλ’ ἐπεὶ ᾠδῆς μὲν καὶ τῆς ἐκ μελῶν ψυχαγωγίας ὀλίγη τοῖς ἀνθρώποις χρεία· δεῖ δέ τινος ἄλλης μούσης ἀνδρικωτέρας, ἣν Ὅμηρος μὲν Καλλιόπην ὀνομάζων χαίρει, ὁ Πυθαγόρας δὲ φιλοσοφίαν, ἄλλος δὲ ἴσως ἄλλο τι· τὸν τῇ μούσῃ ταύτῃ κάτοχον ἄνδρα καὶ λόγον ἄρα ἧττον ἐκείνων τῶν ᾠδικῶν ἡρμόσθαι δεῖ πολυφώνως [*](19b)τὲ | καὶ πολυτρόπως, σώζοντα μὲν ἀεὶ τὸ τῶν ποιημιάτων κάλλος, μηδέποτε δὲ ὑπʼ ἀφωνίας ἐκπληττόμενον.

Εἰ μὲν γάρ ἐστίν τις χρόνος βίου ἐν τῷ μακρῷ τούτῳ καὶ διηνεκεῖ αἰῶνι ἀδεὴς φιλοσόφου λόγου, οὐθὲν δεῖ τῆς πολυμεροῦς ταύτης καὶ πολυτρόπου μούσης τὲ καὶ ἁρμονίας, ἢ εἴπερ τὰ ἀνθρώπινα εἰς ἓν σχῆμα συνταχθέντα ὁμοίως πρόεισιν, οὔτε εἰς λύπας ἐξ ἡδονῆς, οὔτε εἰς ἡδονὴν ἐκ λύπης μεθιστάμενα, οὔτε πάθος ἀμείβοντα ἐκ πάθους, οὔτε ἄνω καὶ κάτω στρέφοντα καὶ μεταβάλλοντα τὴν ἑκάστου γνώμην·