Naturalis Historia

[*](Cato 48.151. Th. C. I 8, 4. Geop. XI 5, 5.) Cupressus advena et difficillime nascentium fuit, ut de qua verbosius saepiusque quam de omnibus aliis prodiderit Cato, satu[*](satu D. sato D2. yato D1GE. raro d. natu v.) morosa[*](morosa Ev. mur- r.), fructu supervacua, bacis torva, folio amara, odore violenta ac ne umbra quidem gratiosa, materie rara, ut paene fruticosi[*](fruti- cosi dv. -sis r.) generis, Diti sacra et ideo funebri signo ad domos posita.[*](Verg. Aen. III 680. Varro r. r. I 15.) femina[*](lacunam ego indicavi coll. XVII 73. exciderunt fert femen, mas. cfr. §247.) .... sterilis.[*](dist. U 275.) diu metae demum aspectu non repudiata distinguendis tantum pinorum[*](pi- norum ll. v. cfr. Varr. de re rust. I 15. uinearum P parum apte coll. Varr. I 26.) ordinibus, nunc vero tonsilis facta in densitatem[*](densitatem ego. -ate ll. v.) parietum coercitaque gracilitate perpetuo teres[*](teres Salm. exerc. 122aA. tere G. tera D1. terra D2. tenera dEv.) trahitur etiam in picturas[*](pictura DG.) operis topiarii[*](operis topiarii P. operistoriarii (-ri D) DG. operi istoriarum E. operi historiari dT. -iali v.a.H.), venatus classesve et imagines rerum tenui folio brevique et virente semper vestiens.[*](Varro r. r. I 126. Colum. IV 26, 1.) duo genera earum: meta in fastigium convoluta, quae et femina appellatur. mas spargit extra se ramos deputaturque et accipit vitem. utraque autem immittitur in perticas[*](persicas E.) asseresve amputation ramorum

, qui XIII anno denariis singulis veneunt[*](ueneunt dv. -nerunt D1GE. -nierunt D2D.), quaestuosissima in satus ratione silva, vulgoque dotem filiae[*](filiae dS. -lia r. -liarum v.) antiqui plantaria ea[*](plantaria ea coni. S. -ariae ll. -aria v.) appellabant. huic patria insula Creta, quamquam[*](quamquam ll. det. v. quam ll. cum H.) Cato Tarentinam eam appellat[*](appellet H.), credo, quod primum eo venerit. et in Aenaria[*](in aenaria D1Gdv. marenaria E. in ea D2. in Tarra Bentleius non accurate coll. Theophr. h. pl. II 2, 2.) succisa regerminat; [*](Th. H. III 1, 6. IV 1, 3. Solin. 11, 12.)sed in Creta quocumque in loco terram moverit quispiam, nisu[*](nisu naturali U 276. nisi naturalia DGE. ni (nisi v.) seratur alia dv.a.H. ui naturali coni. Dal.) naturali haec gignitur protinusque emicat[*](emicat C. emigrat ll. v.), illa vero etiam non appellato solo ac sponte[*](ac sponte dEv. ae sponso r.) maximeque in Idaeis montibus et quos Albos vocant summisque in his, unde numquam nives absunt, plurima, quod miremur, alibi non nisi in tepore proveniens et nutricem magno opere fastidiens.

[*](Th. H. III 1, 5. 6. C. 15, 1.) Nec terrae tantum natura circa has[*](has v. hos ll.) refert aut perpetua[*](dist. ego.) caeli, verum et quaedam temporaria vis. imbres[*](imbres DGdG. imbrium Ev.) aliqua[*](aliqua ego. -quae Ev. -que DG. aquae dH.) plerumque semina adferunt et certo[*](certo dv. certe rS.) fluunt genere, aliquando etiam incognito, quod accidit Cyrenaicae regioni, cum primum ibi laserpicium natum est, ut[*](ut v. om. ll.) in herbarum [*](19,41) natura dicemus. nata est et silva urbi ei proxima imbre piceo crassoque. *