Satires

Horace

Horace. The Works of Horace. Vol. II. Smart, Christopher, editor. Philadelphia: J. Whetham, 1836.

  1. non Varium facies; nam quis me scribere pluris
  2. aut citius possit versus? quis membra movere
  3. mollius? invideat quod et Hermogenes, ego canto.’
  4. interpellandi locus hic erat ‘est tibi mater,
  5. cognati, quis te salvo est opus?’ ‘haud mihi quisquam.
  6. omnis conposui.’ ‘felices. nunc ego resto.
  7. confice; namque instat fatum mihi triste, Sabella
  8. quod puero cecinit divina mota anus urna:
  9. “hunc neque dira venena nec hosticus auferet ensis
  10. nec laterum dolor aut tussis nec tarda podagra:
  11. garrulus hunc quando consumet cumque: loquaces,
  12. si sapiat, vitet, simul atque adoleverit aetas.”
  13. ventum erat ad Vestae, quarta iam parte diei
  14. praeterita, et casu tum respondere vadato
  15. debebat, quod ni fecisset, perdere litem.
  16. ‘si me amas,’ inquit ‘paulum hic ades.’ ‘inteream, si
  17. aut valeo stare aut novi civilia iura;
  18. et propero quo scis.’ ‘dubius sum, quid faciam’, inquit,
  19. ‘tene relinquam an rem.’ ‘me, sodes.’ ‘non faciam’ ille,
  20. et praecedere coepit; ego, ut contendere durum
  21. cum victore, sequor. ‘Maecenas quomodo tecum?’
  22. hinc repetit. ‘paucorum hominum et mentis bene sanae.’
  23. ‘nemo dexterius fortuna est usus. haberes
  24. magnum adiutorem, posset qui ferre secundas,
  25. hunc hominem velles si tradere: dispeream, ni
  26. summosses omnis.’ ‘non isto vivimus illic,
  27. quo tu rere, modo; domus hac nec purior ulla est
  28. nec magis his aliena malis; nil mi officit, inquam,
  29. ditior hic aut est quia doctior; est locus uni
  30. cuique suus.’ ‘magnum narras, vix credibile.’ ‘atqui
  31. sic habet.’ ‘accendis quare cupiam magis illi
  32. proximus esse.’ ‘velis tantummodo: quae tua virtus,
  33. expugnabis: et est qui vinci possit eoque
  34. difficilis aditus primos habet.’ ‘haud mihi dero:
  35. muneribus servos corrumpam; non, hodie si
  36. exclusus fuero, desistam; tempora quaeram,
  37. occurram in triviis, deducam. nil sine magno
  38. vita labore dedit mortalibus.’ haec dum agit, ecce
  39. Fuscus Aristius occurrit, mihi carus et illum
  40. qui pulchre nosset. consistimus. ‘unde venis et
  41. quo tendis?’ rogat et respondet. vellere coepi
  42. et pressare manu lentissima bracchia, nutans,
  43. distorquens oculos, ut me eriperet. male salsus
  44. ridens dissimulare; meum iecur urere bilis.
  45. ‘certe nescio quid secreto velle loqui te
  46. aiebas mecum.’ ‘memini bene, sed meliore
  47. tempore dicam; hodie tricensima sabbata: vin tu
  48. curtis Iudaeis oppedere?’ ‘nulla mihi’ inquam
  49. ‘relligio est.’ ‘at mi: sum paulo infirmior, unus
  50. multorum. ignosces; alias loquar.’ huncine solem
  51. tam nigrum surrexe mihi! fugit inprobus ac me
  52. sub cultro linquit. casu venit obvius illi
  53. adversarius et ‘quo tu, turpissime?’ magna
  54. inclamat voce, et ‘licet antestari?’ ego vero
  55. oppono auriculam. rapit in ius; clamor utrimque,
  56. undique concursus. sic me servavit Apollo.
  1. Nempe inconposito dixi pede currere versus
  2. Lucili. quis tam Lucili fautor inepte est,
  3. ut non hoc fateatur? at idem, quod sale multo
  4. urbem defricuit, charta laudatur eadem.
  5. nec tamen hoc tribuens dederim quoque cetera; nam sic
  6. et Laberi mimos ut pulchra poemata mirer.
  7. ergo non satis est risu diducere rictum
  8. auditoris; et est quaedam tamen hic quoque virtus.
  9. est brevitate opus, ut currat sententia neu se
  10. inpediat verbis lassas onerantibus auris,
  11. et sermone opus est modo tristi, saepe iocoso,
  12. defendente vicem modo rhetoris atque poetae,
  13. interdum urbani, parcentis viribus atque
  14. extenuantis eas consulto. ridiculum acri
  15. fortius et melius magnas plerumque secat res.
  16. illi, scripta quibus comoedia prisca viris est,
  17. hoc stabant, hoc sunt imitandi; quos neque pulcher
  18. Hermogenes umquam legit neque simius iste
  19. nil praeter Calvum et doctus cantare Catullum.
  20. ‘at magnum fecit, quod verbis Graeca Latinis
  21. miscuit.’ o seri studiorum, quine putetis
  22. difficile et mirum, Rhodio quod Pitholeonti
  23. contigit? ‘at sermo lingua concinnus utraque
  24. suavior, ut Chio nota si conmixta Falerni est.’
  25. cum versus facias, te ipsum percontor, an et cum
  26. dura tibi peragenda rei sit causa petilli?
  27. scilicet oblitus patriaeque patrisque Latini,
  28. cum Pedius causas exsudet Poplicola atque
  29. Corvinus, patriis intermiscere petita
  30. verba foris malis, Canusini more bilinguis.