Satires

Horace

Horace. The Works of Horace. Vol. II. Smart, Christopher, editor. Philadelphia: J. Whetham, 1836.

  1. Persius exponit causam; ridetur ab omni
  2. conventu; laudat Brutum laudatque cohortem,
  3. solem Asiae Brutum appellat stellasque salubris
  4. appellat comites, excepto Rege; canem illum,
  5. invisum agricolis sidus, venisse: ruebat
  6. flumen ut hibernum, fertur quo rara securis.
  7. tum Praenestinus salso multoque fluenti
  8. expressa arbusto regerit convicia, durus
  9. vindemiator et invictus, cui saepe viator
  10. cessisset magna conpellans voce cuculum.
  11. at Graecus, postquam est Italo perfusus aceto,
  12. Persius exclamat: ‘per magnos, Brute, Deos te
  13. oro, qui reges consueris tollere, cur non
  14. hunc Regem iugulas? operum hoc, mihi crede, tuorum est.’
  1. Olim truncus eram ficulnus, inutile lignum,
  2. cum faber, incertus scamnum faceretne Priapum,
  3. maluit esse Deum. Deus inde ego, furum aviumque
  4. maxima formido; nam fures dextra coercet
  5. obscaenoque ruber porrectus ab inguine palus,
  6. ast inportunas volucres in vertice harundo
  7. terret fixa vetatque novis considere in hortis.
  8. huc prius angustis eiecta cadavera cellis
  9. conservus vili portanda locabat in arca;
  10. hoc miserae plebi stabat commune sepulcrum;
  11. Pantolabo scurrae Nomentanoque nepoti
  12. mille pedes in fronte, trecentos cippus in agrum
  13. hic dabat, heredes monumentum ne sequeretur.
  14. nunc licet Esquiliis habitare salubribus atque
  15. aggere in aprico spatiari, quo modo tristes
  16. albis informem spectabant ossibus agrum,
  17. cum mihi non tantum furesque feraeque suetae
  18. hunc vexare locum curae sunt atque labori
  19. quantum carminibus quae versant atque venenis
  20. humanos animos: has nullo perdere possum
  21. nec prohibere modo, simul ac vaga luna decorum
  22. protulit os, quin ossa legant herbasque nocentis.
  23. vidi egomet nigra succinctam vadere palla
  24. Canidiam pedibus nudis passoque capillo,
  25. cum Sagana maiore ululantem: pallor utrasque
  26. fecerat horrendas adspectu. scalpere terram
  27. unguibus et pullam divellere mordicus agnam
  28. coeperunt; cruor in fossam confusus, ut inde
  29. manis elicerent animas responsa daturas.
  30. lanea et effigies erat altera cerea: maior
  31. lanea, quae poenis conpesceret inferiorem;
  32. cerea suppliciter stabat, servilibus ut quae
  33. iam peritura modis. Hecaten vocat altera, saevam
  34. altera Tisiphonen: serpentes atque videres
  35. infernas errare canes lunamque rubentem,
  36. ne foret his testis, post magna latere sepulcra.
  37. mentior at siquid, merdis caput inquiner albis
  38. corvorum atque in me veniat mictum atque cacatum
  39. Iulius, et fragilis Pediatia, furque Voranus.
  40. singula quid memorem, quo pacto alterna loquentes
  41. umbrae cum Sagana resonarint triste et acutum
  42. utque lupi barbam variae cum dente colubrae
  43. abdiderint furtim terris et imagine cerea
  44. largior arserit ignis et ut non testis inultus
  45. horruerim voces Furiarum et facta duarum?
  46. nam, displosa sonat quantum vesica, pepedi
  47. diffissa nate ficus; at illae currere in urbem.
  48. canidiae dentis, altum Saganae caliendrum
  49. excidere atque herbas atque incantata lacertis
  50. vincula cum magno risuque iocoque videres.
  1. Ibam forte Via Sacra, sicut meus est mos,
  2. nescio quid meditans nugarum, totus in illis:
  3. accurrit quidam notus mihi nomine tantum:
  4. arreptaque manu, ‘quid agis, dulcissime rerum?’
  5. ‘suaviter, ut nunc est,’ inquam ‘et cupio omnia quae vis.’
  6. cum adsectaretur, ‘numquid vis?’ occupo. at ille
  7. ‘noris nos’ inquit; ‘docti sumus.’ hic ego ‘pluris
  8. hoc’ inquam ‘mihi eris.’ misere discedere quaerens
  9. ire modo ocius, interdum consistere, in aurem
  10. dicere nescio quid puero, cum sudor ad imos
  11. manaret talos. ‘o te, Bollane, cerebri
  12. felicem’ aiebam tacitus, cum quidlibet ille
  13. garriret, vicos, urbem laudaret. ut illi
  14. nil respondebam, ‘misere cupis’ inquit ‘abire:
  15. iamdudum video; sed nil agis: usque tenebo;
  16. persequar hinc quo nunc iter est tibi.’ ‘nil opus est te
  17. circumagi: quendam volo visere non tibi notum;
  18. trans Tiberim longe cubat is prope Caesaris hortos.’
  19. ‘nil habeo quod agam et non sum piger: usque sequar te.’
  20. demitto auriculas, ut iniquae mentis asellus,
  21. cum gravius dorso subiit onus. incipit ille:
  22. ‘si bene me novi, non Viscum pluris amicum,