Satires

Horace

Horace. The Works of Horace. Vol. II. Smart, Christopher, editor. Philadelphia: J. Whetham, 1836.

  1. nec vincet ratio hoc, tantundem ut peccet idemque,
  2. qui teneros caules alieni fregerit horti
  3. et qui nocturnus sacra Divum legerit. adsit
  4. regula, peccatis quae poenas inroget aequas,
  5. ne scutica dignum horribili sectere flagello.
  6. nam ut ferula caedas meritum maiora subire
  7. verbera, non vereor, cum dicas esse paris res
  8. furta latrociniis et magnis parva mineris
  9. falce recisurum simili te, si tibi regnum
  10. permittant homines. si dives, qui sapiens est,
  11. et sutor bonus et solus formosus et est rex,
  12. cur optas quod habes? ‘non nosti, quid pater’ inquit
  13. ‘Chrysippus dicat: sapiens crepidas sibi numquam
  14. nec soleas fecit; sutor tamen est sapiens.’ qui?
  15. ‘ut quamvis tacet Hermogenes, cantor tamen atque
  16. optumus est modulator; ut Alfenus vafer omni
  17. abiecto instrumento artis clausaque taberna
  18. sutor erat: sapiens operis sic optimus omnis
  19. est opifex, solus sic rex.’ vellunt tibi barbam
  20. lascivi pueri, quos tu nisi fuste coerces,
  21. urgeris turba circum te stante miserque
  22. rumperis et latras, magnorum maxime regum.
  23. ne longum faciam: dum tu quadrante lavatum
  24. rex ibis neque te quisquam stipator ineptum
  25. praeter Crispinum sectabitur, et mihi dulces
  26. ignoscent, siquid peccaro stultus, amici
  27. inque vicem illorum patiar delicta libenter
  28. privatusque magis vivam te rege beatus.
  1. Eupolis atque Cratinus Aristophanesque poetae
  2. atque alii, quorum comoedia prisca virorum est,
  3. siquis erat dignus describi, quod malus ac fur,
  4. quod moechus foret aut sicarius aut alioqui
  5. famosus, multa cum libertate notabant.
  6. hinc omnis pendet Lucilius, hosce secutus,
  7. mutatis tantum pedibus numerisque, facetus,
  8. emunctae naris, durus conponere versus.
  9. nam fuit hoc vitiosus: in hora saepe ducentos,
  10. ut magnum, versus dictabat stans pede in uno;
  11. cum flueret lutulentus, erat quod tollere velles;
  12. garrulus atque piger scribendi ferre laborem,
  13. scribendi recte: nam ut multum, nil moror. ecce,
  14. Crispinus minimo me provocat ‘accipe, si vis,
  15. accipe iam tabulas; detur nobis locus, hora,
  16. custodes; videamus, uter plus scribere possit.’
  17. di bene fecerunt, inopis me quodque pusilli
  18. finxerunt animi, raro et perpauca loquentis;
  19. at tu conclusas hircinis follibus auras
  20. usque laborantis, dum ferrum molliat ignis,
  21. ut mavis, imitare. beatus Fannius ultro
  22. delatis capsis et imagine, cum mea nemo
  23. scripta legat, volgo recitare timentis ob hanc rem,
  24. quod sunt quos genus hoc minime iuvat, utpote pluris
  25. culpari dignos. quemvis media elige turba:
  26. aut ob avaritiam aut misera ambitione laborat.
  27. hic nuptarum insanit amoribus, hic puerorum:
  28. hunc capit argenti splendor; stupet Albius aere;
  29. hic mutat merces surgente a sole ad eum, quo
  30. vespertina tepet regio, quin per mala praeceps
  31. fertur uti pulvis collectus turbine, nequid
  32. summa deperdat metuens aut ampliet ut rem.
  33. omnes hi metuunt versus, odere poetas.
  34. ‘faenum habet in cornu, longe fuge; dummodo risum
  35. excutiat sibi, non hic cuiquam parcet amico
  36. et quodcumque semel chartis inleverit, omnis
  37. gestiet a furno redeuntis scire lacuque
  38. et pueros et anus.’ agedum pauca accipe contra.
  39. primum ego me illorum, dederim quibus esse poetis,
  40. excerpam numero: neque enim concludere versum
  41. dixeris esse satis neque, siqui scribat uti nos
  42. sermoni propiora, putes hunc esse poetam.
  43. ingenium cui sit, cui mens divinior atque os
  44. magna sonaturum, des nominis huius honorem.
  45. idcirco quidam comoedia necne poema
  46. esset, quaesivere, quod acer spiritus ac vis
  47. nec verbis nec rebus inest, nisi quod pede certo
  48. differt sermoni, sermo merus. ‘at pater ardens
  49. saevit, quod meretrice nepos insanus amica
  50. filius uxorem grandi cum dote recuset,
  51. ebrius et, magnum quod dedecus, ambulet ante
  52. noctem cum facibus.’ numquid Pomponius istis
  53. audiret leviora, pater si viveret? ergo
  54. non satis est puris versum perscribere verbis,
  55. quem si dissolvas, quivis stomachetur eodem
  56. quo personatus pacto pater. his, ego quae nunc,
  57. olim quae scripsit Lucilius, eripias si