Satires

Horace

Horace. The Works of Horace. Vol. II. Smart, Christopher, editor. Philadelphia: J. Whetham, 1836.

  1. turbae conparet, hunc atque hunc superare laboret.
  2. sic festinanti semper locupletior obstat,
  3. ut, cum carceribus missos rapit ungula currus,
  4. instat equis auriga suos vincentibus, illum
  5. praeteritum temnens extremos inter euntem.
  6. inde fit, ut raro, qui se vixisse beatum
  7. dicat et exacto contentus tempore vita
  8. cedat uti conviva satur, reperire queamus.
  9. iam satis est. ne me Crispini scrinia lippi
  10. conpilasse putes, verbum non amplius addam.
  1. Ambubaiarum collegia, pharmacopolae,
  2. mendici, mimae, balatrones, hoc genus omne
  3. maestum ac sollicitum est cantoris morte Tigelli.
  4. quippe benignus erat. contra hic, ne prodigus esse
  5. dicatur metuens, inopi dare nolit amico,
  6. frigus quo duramque famem propellere possit.
  7. hunc si perconteris, avi cur atque parentis
  8. praeclaram ingrata stringat malus ingluvie rem,
  9. omnia conductis coemens obsonia nummis,
  10. sordidus atque animi quod parvi nolit haberi,
  11. respondet. laudatur ab his, culpatur ab illis.
  12. Fufidius vappae famam timet ac nebulonis
  13. dives agris, dives positis in fenore nummis:
  14. quinas hic capiti mercedes exsecat atque
  15. quanto perditior quisque est, tanto acrius urget;
  16. nomina sectatur modo sumpta veste virili
  17. sub patribus duris tironum. ‘maxime’ quis non
  18. ‘Iuppiter’ exclamat simul atque audivit? ‘at in se
  19. pro quaestu sumptum facit hic?’ vix credere possis,
  20. quam sibi non sit amicus, ita ut pater ille, Terenti
  21. fabula quem miserum gnato vixisse fugato
  22. inducit, non se peius cruciaverit atque hic.
  23. siquis nunc quaerat ‘quo res haec pertinet?’ illuc:
  24. dum vitant stulti vitia, in contraria currunt.
  25. Maltinus tunicis demissis ambulat, est qui
  26. inguen ad obscaenum subductis usque; facetus
  27. pastillos Rufillus olet, Gorgonius hircum:
  28. nil medium est. sunt qui nolint tetigisse nisi illas
  29. quarum subsuta talos tegat instita veste,
  30. contra alius nullam nisi olenti in fornice stantem.
  31. quidam notus homo cum exiret fornice, ‘macte
  32. virtute esto’ inquit sententia dia Catonis;
  33. ‘nam simul ac venas inflavit taetra libido,
  34. huc iuvenes aequom est descendere, non alienas
  35. permolere uxores.’ ‘nolim laudarier’ inquit
  36. ‘sic me’ mirator cunni Cupiennius albi.
  37. audire est operae pretium, procedere recte
  38. qui moechis non voltis, ut omni parte laborent
  39. utque illis multo corrupta dolore voluptas
  40. atque haec rara cadat dura inter saepe pericla.
  41. hic se praecipitem tecto dedit, ille flagellis
  42. ad mortem caesus, fugiens hic decidit acrem
  43. praedonum in turbam, dedit hic pro corpore nummos,
  44. hunc perminxerunt calones; quin etiam illud
  45. accidit, ut cuidam testis caudamque salacem
  46. demeterent ferro. ‘iure’ omnes: Galba negabat.
  47. tutior at quanto merx est in classe secunda,
  48. libertinarum dico — Sallustius in quas
  49. non minus insanit quam qui moechatur. at hic si,
  50. qua res, qua ratio suaderet quaque modeste
  51. munifico esse licet, vellet bonus atque benignus
  52. esse, daret quantum satis esset nec sibi damno
  53. dedecorique foret. verum hoc se amplectitur uno,
  54. hoc amat et laudat: ‘matronam nullam ego tango’,
  55. ut quondam Marsaeus, amator Originis ille,
  56. qui patrium mimae donat fundumque laremque,
  57. ‘nil fuerit mi’ inquit ‘cum uxoribus umquam alienis.’
  58. verum est cum mimis, est cum meretricibus, unde
  59. fama malum gravius quam res trahit. an tibi abunde
  60. personam satis est, non illud, quidquid ubique
  61. officit, evitare? bonam deperdere famam,
  62. rem patris oblimare malum est ubicumque. quid inter-
  63. est in matrona, ancilla peccesne togata?
  64. Villius in Fausta, Sullae gener, hoc miser uno
  65. nomine deceptus, poenas dedit usque superque
  66. quam satis est, pugnis caesus ferroque petitus,
  67. exclusus fore, cum Longarenus foret intus.
  68. huic si muttonis verbis mala tanta videnti
  69. diceret haec animus ‘quid vis tibi? numquid ego a te
  70. magno prognatum deposco consule cunnum
  71. velatumque stola, mea cum conferbuit ira?’
  72. quid responderet? ‘magno patre nata puella est.’
  73. at quanto meliora monet pugnantiaque istis
  74. dives opis natura suae, tu si modo recte
  75. dispensare velis ac non fugienda petendis
  76. inmiscere. tuo vitio rerumne labores,