De Rerum Natura
Lucretius
-
- inde videre licet qualis iam vita sequatur.
- quam quidem ut a nobis ratio verissima longe
- reiciat, quamquam sunt a me multa profecta,
- multa tamen restant et sunt ornanda politis
- versibus; est ratio caeliQUE ignisque tenenda,
- sunt tempestates et fulmina clara canenda,
- quid faciant et qua de causa cumque ferantur;
- ne trepides caeli divisis partibus amens,
- unde volans ignis pervenerit aut in utram se
- verterit hinc partim, quo pacto per loca saepta
- insinuarit, et hinc dominatus ut extulerit se.
- quorum operum causas nulla ratione videre
- possunt ac fieri divino numine rentur.
- Principio tonitru quatiuntur caerula caeli
- propterea quia concurrunt sublime volantes
- aetheriae nubes contra pugnantibus ventis.
- nec fit enim sonitus caeli de parte serena,
- verum ubi cumque magis denso sunt agmine nubes,
- tam magis hinc magno fremitus fit murmure saepe.
- praeterea neque tam condenso corpore nubes
- esse queunt quam sunt lapides ac ligna, neque autem
- tam tenues quam sunt nebulae fumique volantes;
- nam cadere aut bruto deberent pondere pressae
- ut lapides, aut ut fumus constare nequirent
- nec cohibere nives gelidas et grandinis imbris.
- Dant etiam sonitum patuli super aequora mundi,
- carbasus ut quondam magnis intenta theatris
- dat crepitum malos inter iactata trabesque,