De Rerum Natura
Lucretius
-
- nam ratio consanguineast umoribus omnis.
- Praeterea fluviis ex omnibus et simul ipsa
- surgere de terra nebulas aestumque videmus,
- quae vel ut halitus hinc ita sursum expressa feruntur
- suffunduntque sua caelum caligine et altas
- sufficiunt nubis paulatim conveniundo;
- urget enim quoque signiferi super aetheris aestus
- et quasi densendo subtexit caerula nimbis.
- Fit quoque ut hunc veniant in caelum extrinsecus illa
- corpora quae faciunt nubis nimbosque volantis;
- innumerabilem enim numerum summamque profundi
- esse infinitam docui, quantaque volarent
- corpora mobilitate ostendi quamque repente
- immemorabile per spatium transire solerent.
- haut igitur mirumst, si parvo tempore saepe
- tam magnis ventis tempestas atque tenebrae
- coperiant maria ac terras inpensa superne,
- undique quandoquidem per caulas aetheris omnis
- et quasi per magni circum spiracula mundi
- exitus introitusque elementis redditus extat.
- Nunc age, quo pacto pluvius concrescat in altis
- nubibus umor et in terras demissus ut imber
- decidat, expediam. primum iam semina aquai
- multa simul vincam consurgere nubibus ipsis
- omnibus ex rebus pariterque ita crescere utrumque
- et nubis et aquam, quae cumque in nubibus extat,
- ut pariter nobis corpus cum sanguine crescit,
- sudor item atque umor qui cumque est denique membris.