De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. concipiunt etiam multum quoque saepe marinum
  2. umorem, vel uti pendentia vellera lanae,
  3. cum supera magnum mare venti nubila portant.
  4. consimili ratione ex omnibus amnibus umor
  5. tollitur in nubis. quo cum bene semina aquarum
  6. multa modis multis convenere undique adaucta,
  7. confertae nubes umorem mittere certant
  8. dupliciter; nam vis venti contrudit et ipsa
  9. copia nimborum turba maiore coacta
  10. urget et e supero premit ac facit effluere imbris.
  11. praeterea cum rarescunt quoque nubila ventis
  12. aut dissolvuntur solis super icta calore,
  13. mittunt umorem pluvium stillantque, quasi igni
  14. cera super calido tabescens multa liquescat.
  15. sed vehemens imber fit, ubi vehementer utraque
  16. nubila vi cumulata premuntur et impete venti.
  17. at retinere diu pluviae longumque morari
  18. consuerunt, ubi multa cientur semina aquarum
  19. atque aliis aliae nubes nimbique rigantes
  20. insuper atque omni vulgo de parte feruntur,
  21. terraque cum fumans umorem tota redhalat.
  22. hic ubi sol radiis tempestatem inter opacam
  23. adversa fulsit nimborum aspargine contra,
  24. tum color in nigris existit nubibus arqui.
  25. Cetera quae sursum crescunt sursumque creantur,
  26. et quae concrescunt in nubibus, omnia, prorsum
  27. omnia, nix venti grando gelidaeque pruinae
  28. et vis magna geli, magnum duramen aquarum,