De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. in terraque patris cur telum perpetiuntur
  2. optundi? cur ipse sinit neque parcit in hostis?
  3. denique cur numquam caelo iacit undique puro
  4. Iuppiter in terras fulmen sonitusque profundit?
  5. an simul ac nubes successere, ipse in eas tum
  6. descendit, prope ut hinc teli determinet ictus?
  7. in mare qua porro mittit ratione? quid undas
  8. arguit et liquidam molem camposque natantis?
  9. praeterea si vult caveamus fulminis ictum,
  10. cur dubitat facere ut possimus cernere missum?
  11. si nec opinantis autem volt opprimere igni,
  12. cur tonat ex illa parte, ut vitare queamus,
  13. cur tenebras ante et fremitus et murmura concit?
  14. et simul in multas partis qui credere possis
  15. mittere? an hoc ausis numquam contendere factum,
  16. ut fierent ictus uno sub tempore plures?
  17. at saepest numero factum fierique necessest,
  18. ut pluere in multis regionibus et cadere imbris,
  19. fulmina sic uno fieri sub tempore multa.
  20. postremo cur sancta deum delubra suasque
  21. discutit infesto praeclaras fulmine sedes
  22. et bene facta deum frangit simulacra suisque
  23. demit imaginibus violento volnere honorem?
  24. altaque cur plerumque petit loca plurimaque eius
  25. montibus in summis vestigia cernimus ignis?
  26. Quod super est, facilest ex his cognoscere rebus,
  27. presteras Graii quos ab re nominitarunt,
  28. in mare qua missi veniant ratione superne.
  29. nam fit ut inter dum tam quam demissa columna
  30. in mare de caelo descendat, quam freta circum
  31. fervescunt graviter spirantibus incita flabris,
  32. et quae cumque in eo tum sint deprensa tumultu
  33. navigia in summum veniant vexata periclum.
  34. hoc fit ubi inter dum non quit vis incita venti
  35. rumpere quam coepit nubem, sed deprimit, ut sit
  36. in mare de caelo tam quam demissa columna,
  37. paulatim, quasi quid pugno bracchique superne
  38. coniectu trudatur et extendatur in undas;
  39. quam cum discidit, hinc prorumpitur in mare venti
  40. vis et fervorem mirum concinnat in undis;
  41. versabundus enim turbo descendit et illam
  42. deducit pariter lento cum corpore nubem;
  43. quam simul ac gravidam detrusit ad aequora ponti,
  44. ille in aquam subito totum se inmittit et omne
  45. excitat ingenti sonitu mare fervere cogens.
  46. Fit quoque ut involvat venti se nubibus ipse
  47. vertex conradens ex semina nubis
  48. et quasi demissum caelo prestera imitetur;
  49. hic ubi se in terras demisit dissoluitque,
  50. turbinis immanem vim provomit atque procellae.
  51. sed quia fit raro omnino montisque necessest
  52. officere in terris, apparet crebrius idem
  53. prospectu maris in magno caeloque patenti.
  54. Nubila concrescunt, ubi corpora multa volando
  55. hoc super in caeli spatio coiere repente
  56. asperiora, modis quae possint indupedita
  57. exiguis tamen inter se compressa teneri.
  58. haec faciunt primum parvas consistere nubes;
  59. inde ea comprendunt inter se conque gregantur
  60. et coniungendo crescunt ventisque feruntur
  61. usque adeo donec tempestas saeva coortast.
  62. Fit quoque uti montis vicina cacumina caelo
  63. quam sint quoque magis, tanto magis edita fument
  64. adsidue fulvae nubis caligine crassa
  65. propterea quia, cum consistunt nubila primum,
  66. ante videre oculi quam possint tenvia, venti
  67. portantes cogunt ad summa cacumina montis;
  68. hic demum fit uti turba maiore coorta
  69. et condensa queant apparere et simul ipso
  70. vertice de montis videantur surgere in aethram.
  71. nam loca declarat sursum ventosa patere
  72. res ipsa et sensus, montis cum ascendimus altos.
  73. Praeterea permulta mari quoque tollere toto
  74. corpora naturam declarant litore vestis
  75. suspensae, cum concipiunt umoris adhaesum.
  76. quo magis ad nubis augendas multa videntur
  77. posse quoque e salso consurgere momine ponti;
  78. nam ratio consanguineast umoribus omnis.
  79. Praeterea fluviis ex omnibus et simul ipsa
  80. surgere de terra nebulas aestumque videmus,
  81. quae vel ut halitus hinc ita sursum expressa feruntur
  82. suffunduntque sua caelum caligine et altas
  83. sufficiunt nubis paulatim conveniundo;
  84. urget enim quoque signiferi super aetheris aestus
  85. et quasi densendo subtexit caerula nimbis.
  86. Fit quoque ut hunc veniant in caelum extrinsecus illa
  87. corpora quae faciunt nubis nimbosque volantis;
  88. innumerabilem enim numerum summamque profundi
  89. esse infinitam docui, quantaque volarent
  90. corpora mobilitate ostendi quamque repente
  91. immemorabile per spatium transire solerent.
  92. haut igitur mirumst, si parvo tempore saepe
  93. tam magnis ventis tempestas atque tenebrae
  94. coperiant maria ac terras inpensa superne,
  95. undique quandoquidem per caulas aetheris omnis
  96. et quasi per magni circum spiracula mundi
  97. exitus introitusque elementis redditus extat.
  98. Nunc age, quo pacto pluvius concrescat in altis
  99. nubibus umor et in terras demissus ut imber
  100. decidat, expediam. primum iam semina aquai
  101. multa simul vincam consurgere nubibus ipsis
  102. omnibus ex rebus pariterque ita crescere utrumque
  103. et nubis et aquam, quae cumque in nubibus extat,
  104. ut pariter nobis corpus cum sanguine crescit,
  105. sudor item atque umor qui cumque est denique membris.
  106. concipiunt etiam multum quoque saepe marinum
  107. umorem, vel uti pendentia vellera lanae,
  108. cum supera magnum mare venti nubila portant.
  109. consimili ratione ex omnibus amnibus umor
  110. tollitur in nubis. quo cum bene semina aquarum
  111. multa modis multis convenere undique adaucta,
  112. confertae nubes umorem mittere certant
  113. dupliciter; nam vis venti contrudit et ipsa
  114. copia nimborum turba maiore coacta
  115. urget et e supero premit ac facit effluere imbris.
  116. praeterea cum rarescunt quoque nubila ventis
  117. aut dissolvuntur solis super icta calore,
  118. mittunt umorem pluvium stillantque, quasi igni
  119. cera super calido tabescens multa liquescat.
  120. sed vehemens imber fit, ubi vehementer utraque
  121. nubila vi cumulata premuntur et impete venti.
  122. at retinere diu pluviae longumque morari
  123. consuerunt, ubi multa cientur semina aquarum
  124. atque aliis aliae nubes nimbique rigantes
  125. insuper atque omni vulgo de parte feruntur,
  126. terraque cum fumans umorem tota redhalat.
  127. hic ubi sol radiis tempestatem inter opacam