De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. quid foret, atque viam monstravit, tramite parvo
  2. qua possemus ad id recto contendere cursu,
  3. quidve mali foret in rebus mortalibus passim,
  4. quod fieret naturali varieque volaret
  5. seu casu seu vi, quod sic natura parasset,
  6. et quibus e portis occurri cuique deceret,
  7. et genus humanum frustra plerumque probavit
  8. volvere curarum tristis in pectore fluctus.
  9. nam vel uti pueri trepidant atque omnia caecis
  10. in tenebris metuunt, sic nos in luce timemus
  11. inter dum, nihilo quae sunt metuenda magis quam
  12. quae pueri in tenebris pavitant finguntque futura.
  13. hunc igitur terrorem animi tenebrasque necessest
  14. non radii solis nec lucida tela diei
  15. discutiant, sed naturae species ratioque.
  16. quo magis inceptum pergam pertexere dictis.
  17. Et quoniam docui mundi mortalia templa
  18. esse et nativo consistere corpore caelum,
  19. et quae cumque in eo fiunt fierique necessest
  20. pleraque dissolui, qui restant percipe porro,
  21. quandoquidem semel insignem conscendere currum
  22. ---
  23. tu mihi supremae praescripta ad candida callis
  24. currenti spatium praemonstra, callida musa
  25. Calliope, requies hominum divomque voluptas,
  26. te duce ut insigni capiam cum laude coronam.
  27. ---
  28. ventorum existant, placentur ut omnia rursum
  29. ---
  30. quae fuerint, sint placato conversa furore.
  31. cetera quae fieri in terris caeloque tuentur
  32. mortales, pavidis cum pendent mentibus saepe
  33. et faciunt animos humilis formidine divom
  34. depressosque premunt ad terram propterea quod
  35. ignorantia causarum conferre deorum
  36. cogit ad imperium res et concedere regnum.
  37. quorum operum causas nulla ratione videre
  38. possunt ac fieri divino numine rentur.
  39. nam bene qui didicere deos securum agere aevom,
  40. si tamen interea mirantur qua ratione
  41. quaeque geri possint, praesertim rebus in illis
  42. quae supera caput aetheriis cernuntur in oris,
  43. rursus in antiquas referuntur religionis
  44. et dominos acris adsciscunt, omnia posse
  45. quos miseri credunt, ignari quid queat esse,