De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. tum mare velivolis florebat navibus ponti,
  2. auxilia ac socios iam pacto foedere habebant,
  3. carminibus cum res gestas coepere
  4. tradere; nec multo prius sunt elementa reperta.
  5. propterea quid sit prius actum respicere aetas
  6. nostra nequit, nisi qua ratio vestigia monstrat.
  7. Navigia atque agri culturas moenia leges
  8. arma vias vestes et cetera de genere horum,
  9. praemia, delicias quoque vitae funditus omnis,
  10. carmina, picturas et daedala signa polita
  11. usus et impigrae simul experientia mentis
  12. paulatim docuit pedetemptim progredientis.
  13. sic unum quicquid paulatim protrahit aetas
  14. in medium ratioque in luminis erigit oras;
  15. namque alid ex alio clarescere corde videbant,
  16. artibus ad summum donec venere cacumen.
  1. Primae frugiparos fetus mortalibus aegris
  2. dididerunt quondam praeclaro nomine Athenae
  3. et recreaverunt vitam legesque rogarunt
  4. et primae dederunt solacia dulcia vitae,
  5. cum genuere virum tali cum corde repertum,
  6. omnia veridico qui quondam ex ore profudit;
  7. cuius et extincti propter divina reperta
  8. divolgata vetus iam ad caelum gloria fertur.
  9. nam cum vidit hic ad victum quae flagitat usus
  10. omnia iam ferme mortalibus esse parata
  11. et, pro quam possent, vitam consistere tutam,
  12. divitiis homines et honore et laude potentis
  13. affluere atque bona gnatorum excellere fama,
  14. nec minus esse domi cuiquam tamen anxia cordi,
  15. atque animi ingratis vitam vexare sine ulla
  16. pausa atque infestis cogi saevire querellis,
  17. intellegit ibi vitium vas efficere ipsum
  18. omniaque illius vitio corrumpier intus,
  19. quae conlata foris et commoda cumque venirent;
  20. partim quod fluxum pertusumque esse videbat,
  21. ut nulla posset ratione explerier umquam,
  22. partim quod taetro quasi conspurcare sapore
  23. omnia cernebat, quae cumque receperat, intus.
  24. veridicis igitur purgavit pectora dictis
  25. et finem statuit cuppedinis atque timoris
  26. exposuitque bonum summum, quo tendimus omnes,