De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. haec quoque res adiumento motuque iuvatur,
  2. quod, simul a fronte est anelli rarior
  3. factus inanitusque locus magis ac vacuatus,
  4. continuo fit uti qui post est cumque locatus
  5. a tergo quasi provehat atque propellat.
  6. semper enim circum positus res verberat ;
  7. sed tali fit uti propellat tempore ferrum,
  8. parte quod ex una spatium vacat et capit in se.
  9. hic, tibi quem memoro, per crebra foramina ferri
  10. parvas ad partis subtiliter insinuatus
  11. trudit et inpellit, quasi navem velaque ventus.
  12. denique res omnes debent in corpore habere
  13. , quandoquidem raro sunt corpore et
  14. omnibus est rebus circum datus adpositusque.
  15. hic igitur, penitus qui in ferrost abditus ,
  16. sollicito motu semper iactatur eoque
  17. verberat anellum dubio procul et ciet intus,
  18. scilicet illo eodem fertur, quo praecipitavit
  19. iam semel et partem in vacuam conamina sumpsit.
  20. Fit quoque ut a lapide hoc ferri natura recedat
  21. inter dum, fugere atque sequi consueta vicissim.
  22. exultare etiam Samothracia ferrea vidi
  23. et ramenta simul ferri furere intus ahenis
  24. in scaphiis, lapis hic Magnes cum subditus esset;
  25. usque adeo fugere a saxo gestire videtur.
  26. aere interposito discordia tanta creatur
  27. propterea quia ni mirum prius aestus ubi aeris
  28. praecepit ferrique vias possedit apertas,
  29. posterior lapidis venit aestus et omnia plena
  30. invenit in ferro neque habet qua tranet ut ante;
  31. cogitur offensare igitur pulsareque fluctu
  32. ferrea texta suo; quo pacto respuit ab se
  33. atque per aes agitat, sine eo quod saepe resorbet.