De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. nam cupide fugere feras pacemque secuta
  2. sunt et larga suo sine pabula parta labore,
  3. quae damus utilitatis eorum praemia causa.
  4. at quis nil horum tribuit natura, nec ipsa
  5. sponte sua possent ut vivere nec dare nobis
  6. utilitatem aliquam, quare pateremur eorum
  7. praesidio nostro pasci genus esseque tutum,
  8. scilicet haec aliis praedae lucroque iacebant
  9. indupedita suis fatalibus omnia vinclis,
  10. donec ad interitum genus id natura redegit.
  11. Sed neque Centauri fuerunt nec tempore in ullo
  12. esse queunt duplici natura et corpore bino
  13. ex alienigenis membris compacta, potestas
  14. hinc illinc partis ut sat par esse potissit.
  15. id licet hinc quamvis hebeti cognoscere corde.
  16. principio circum tribus actis impiger annis
  17. floret equus, puer haut quaquam; nam saepe etiam nunc
  18. ubera mammarum in somnis lactantia quaeret.
  19. post ubi equum validae vires aetate senecta
  20. membraque deficiunt fugienti languida vita,
  21. tum demum puerili aevo florenta iuventas
  22. officit et molli vestit lanugine malas;
  23. ne forte ex homine et veterino semine equorum
  24. confieri credas Centauros posse neque esse,
  25. aut rapidis canibus succinctas semimarinis
  26. corporibus Scyllas et cetera de genere horum,
  27. inter se quorum discordia membra videmus;
  28. quae neque florescunt pariter nec robora sumunt
  29. corporibus neque proiciunt aetate senecta
  30. nec simili Venere ardescunt nec moribus unis
  31. conveniunt neque sunt eadem iucunda per artus.
  32. quippe videre licet pinguescere saepe cicuta
  33. barbigeras pecudes, homini quae est acre venenum.
  34. flamma quidem vero cum corpora fulva leonum
  35. tam soleat torrere atque urere quam genus omne
  36. visceris in terris quod cumque et sanguinis extet,
  37. qui fieri potuit, triplici cum corpore ut una,
  38. prima leo, postrema draco, media ipsa, Chimaera
  39. ore foras acrem flaret de corpore flammam?
  40. quare etiam tellure nova caeloque recenti
  41. talia qui fingit potuisse animalia gigni,
  42. nixus in hoc uno novitatis nomine inani,
  43. multa licet simili ratione effutiat ore,
  44. aurea tum dicat per terras flumina vulgo
  45. fluxisse et gemmis florere arbusta
  46. aut hominem tanto membrorum esse impete natum,
  47. trans maria alta pedum nisus ut ponere posset
  48. et manibus totum circum se vertere caelum.
  49. nam quod multa fuere in terris semina rerum,
  50. tempore quo primum tellus animalia fudit,
  51. nil tamen est signi mixtas potuisse creari
  52. inter se pecudes compactaque membra animantum,
  53. propterea quia quae de terris nunc quoque abundant
  54. herbarum genera ac fruges arbustaque laeta
  55. non tamen inter se possunt complexa creari,
  56. sed res quaeque suo ritu procedit et omnes
  57. foedere naturae certo discrimina servant.
  58. Et genus humanum multo fuit illud in arvis
  59. durius, ut decuit, tellus quod dura creasset,
  60. et maioribus et solidis magis ossibus intus
  61. fundatum, validis aptum per viscera nervis,
  62. nec facile ex aestu nec frigore quod caperetur
  63. nec novitate cibi nec labi corporis ulla.
  64. multaque per caelum solis volventia lustra
  65. volgivago vitam tractabant more ferarum.
  66. nec robustus erat curvi moderator aratri
  67. quisquam, nec scibat ferro molirier arva