De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. undique conveniunt et sic coniectus eorum
  2. confluit, ex uno capite hic ut profluat ardor.
  3. nonne vides etiam quam late parvus aquai
  4. prata riget fons inter dum campisque redundet?
  5. est etiam quoque uti non magno solis ab igni
  6. percipiat calidis fervoribus ardor,
  7. opportunus ita est si forte et idoneus ,
  8. ut queat accendi parvis ardoribus ictus;
  9. quod genus inter dum segetes stipulamque videmus
  10. accidere ex una scintilla incendia passim.
  11. forsitan et rosea sol alte lampade lucens
  12. possideat multum caecis fervoribus ignem
  13. circum se, nullo qui sit fulgore notatus,
  14. aestifer ut tantum radiorum exaugeat ictum.
  15. Nec ratio solis simplex et recta patescit,
  16. quo pacto aestivis e partibus aegocerotis
  17. brumalis adeat flexus atque inde revertens
  18. canceris ut vertat metas ad solstitialis,
  19. lunaque mensibus id spatium videatur obire,
  20. annua sol in quo consumit tempora cursu.
  21. non, inquam, simplex his rebus reddita causast.
  22. nam fieri vel cum primis id posse videtur,
  23. Democriti quod sancta viri sententia ponit,
  24. quanto quaeque magis sint terram sidera propter,
  25. tanto posse minus cum caeli turbine ferri;
  26. evanescere enim rapidas illius et acris
  27. imminui supter viris, ideoque relinqui
  28. paulatim solem cum posterioribus signis,
  29. inferior multo quod sit quam fervida signa.
  30. et magis hoc lunam: quanto demissior eius
  31. cursus abest procul a caelo terrisque propinquat,
  32. tanto posse minus cum signis tendere cursum.
  33. flaccidiore etiam quanto iam turbine fertur
  34. inferior quam sol, tanto magis omnia signa
  35. hanc adipiscuntur circum praeterque feruntur.
  36. propterea fit ut haec ad signum quodque reverti
  37. mobilius videatur, ad hanc quia signa revisunt.
  38. fit quoque ut e mundi transversis partibus
  39. alternis certo fluere alter tempore possit,
  40. qui queat aestivis solem detrudere signis
  41. brumalis usque ad flexus gelidumque rigorem,
  42. et qui reiciat gelidis a frigoris umbris
  43. aestiferas usque in partis et fervida signa.
  44. et ratione pari lunam stellasque putandumst,
  45. quae volvunt magnos in magnis orbibus annos,
  46. posse alternis e partibus ire.
  47. nonne vides etiam diversis nubila ventis
  48. diversas ire in partis inferna supernis?
  49. qui minus illa queant per magnos aetheris orbis
  50. aestibus inter se diversis sidera ferri?
  51. At nox obruit ingenti caligine terras,
  52. aut ubi de longo cursu sol ultima caeli
  53. impulit atque suos efflavit languidus ignis
  54. concussos itere et labefactos multo,
  55. aut quia sub terras cursum convortere cogit
  56. vis eadem, supra quae terras pertulit orbem.
  57. Tempore item certo roseam Matuta per oras
  58. aetheris auroram differt et lumina pandit,
  59. aut quia sol idem, sub terras ille revertens,
  60. anticipat caelum radiis accendere temptans,
  61. aut quia conveniunt ignes et semina multa
  62. confluere ardoris consuerunt tempore certo,
  63. quae faciunt solis nova semper lumina gigni;
  64. quod genus Idaeis fama est e montibus altis
  65. dispersos ignis orienti lumine cerni,
  66. inde coire globum quasi in unum et conficere orbem.
  67. nec tamen illud in his rebus mirabile debet