De Rerum Natura
Lucretius
-
- correptus nihilo fertur minus ad vada leti.
- usque adeo res humanas vis abdita quaedam
- opterit et pulchros fascis saevasque secures
- proculcare ac ludibrio sibi habere videtur.
- denique sub pedibus tellus cum tota vacillat
- concussaeque cadunt urbes dubiaeque minantur,
- quid mirum si se temnunt mortalia saecla
- atque potestatis magnas mirasque relinquunt
- in rebus viris divum, quae cuncta gubernent?
- Quod super est, aes atque aurum ferrumque repertumst
- et simul argenti pondus plumbique potestas,
- ignis ubi ingentis silvas ardore cremarat
- montibus in magnis, seu caelo fulmine misso,
- sive quod inter se bellum silvestre gerentes
- hostibus intulerant ignem formidinis ergo,
- sive quod inducti terrae bonitate volebant
- pandere agros pinguis et pascua reddere rura,
- sive feras interficere et ditescere praeda;
- nam fovea atque igni prius est venarier ortum
- quam saepire plagis saltum canibusque ciere.
- quicquid id est, qua cumque e causa flammeus ardor
- horribili sonitu silvas exederat altis
- a radicibus et terram percoxerat igni,
- manabat venis ferventibus in loca terrae
- concava conveniens argenti rivus et auri,
- aeris item et plumbi. quae cum concreta videbant
- posterius claro in terra splendere colore,
- tollebant nitido capti levique lepore,