De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. aequo animo; neque enim est umquam penuria parvi.
  2. at claros homines voluerunt se atque potentes,
  3. ut fundamento stabili fortuna maneret
  4. et placidam possent opulenti degere vitam,
  5. ne quiquam, quoniam ad summum succedere honorem
  6. certantes iter infestum fecere viai,
  7. et tamen e summo, quasi fulmen, deicit ictos
  8. invidia inter dum contemptim in Tartara taetra;
  9. invidia quoniam ceu fulmine summa vaporant
  10. plerumque et quae sunt aliis magis edita cumque;
  11. ut satius multo iam sit parere quietum
  12. quam regere imperio res velle et regna tenere.
  13. proinde sine in cassum defessi sanguine sudent,
  14. angustum per iter luctantes ambitionis;
  15. quandoquidem sapiunt alieno ex ore petuntque
  16. res ex auditis potius quam sensibus ipsis,
  17. nec magis id nunc est neque erit mox quam fuit ante.
  18. Ergo regibus occisis subversa iacebat
  19. pristina maiestas soliorum et sceptra superba,
  20. et capitis summi praeclarum insigne cruentum
  21. sub pedibus vulgi magnum lugebat honorem;
  22. nam cupide conculcatur nimis ante metutum.
  23. res itaque ad summam faecem turbasque redibat,
  24. imperium sibi cum ac summatum quisque petebat.
  25. inde magistratum partim docuere creare
  26. iuraque constituere, ut vellent legibus uti.
  27. nam genus humanum, defessum vi colere aevom,
  28. ex inimicitiis languebat; quo magis ipsum
  29. sponte sua cecidit sub leges artaque iura.
  30. acrius ex ira quod enim se quisque parabat
  31. ulcisci quam nunc concessumst legibus aequis,
  32. hanc ob rem est homines pertaesum vi colere aevom.
  33. inde metus maculat poenarum praemia vitae.
  34. circumretit enim vis atque iniuria quemque
  35. atque unde exortast, ad eum plerumque revertit,
  36. nec facilest placidam ac pacatam degere vitam
  37. qui violat factis communia foedera pacis.
  38. etsi fallit enim divom genus humanumque,
  39. perpetuo tamen id fore clam diffidere debet;
  40. quippe ubi se multi per somnia saepe loquentes
  41. aut morbo delirantes protraxe ferantur
  42. et celata mala in medium et peccata dedisse.
  43. Nunc quae causa deum per magnas numina gentis