De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. mollia ricta fremunt duros nudantia dentes,
  2. longe alio sonitu rabies restricta minatur,
  3. et cum iam latrant et vocibus omnia complent;
  4. at catulos blande cum lingua lambere temptant
  5. aut ubi eos lactant, pedibus morsuque potentes
  6. suspensis teneros imitantur dentibus haustus,
  7. longe alio pacto gannitu vocis adulant,
  8. et cum deserti baubantur in aedibus, aut cum
  9. plorantis fugiunt summisso corpore plagas.
  10. denique non hinnitus item differre videtur,
  11. inter equas ubi equus florenti aetate iuvencus
  12. pinnigeri saevit calcaribus ictus Amoris
  13. et fremitum patulis sub naribus edit ad arma,
  14. et cum sic alias concussis artibus hinnit?
  15. postremo genus alituum variaeque volucres,
  16. accipitres atque ossifragae mergique marinis
  17. fluctibus in salso victum vitamque petentes,
  18. longe alias alio iaciunt in tempore voces,
  19. et quom de victu certant praedaque repugnant.
  20. et partim mutant cum tempestatibus una
  21. raucisonos cantus, cornicum ut saecla vetusta
  22. corvorumque gregis ubi aquam dicuntur et imbris
  23. poscere et inter dum ventos aurasque vocare.
  24. ergo si varii sensus animalia cogunt,
  25. muta tamen cum sint, varias emittere voces,
  26. quanto mortalis magis aequumst tum potuisse
  27. dissimilis alia atque alia res voce notare!
  28. Illud in his rebus tacitus ne forte requiras,
  29. fulmen detulit in terram mortalibus ignem
  30. primitus, inde omnis flammarum diditur ardor;
  31. multa videmus enim caelestibus insita flammis
  32. fulgere, cum caeli donavit plaga vaporis.
  33. et ramosa tamen cum ventis pulsa vacillans
  34. aestuat in ramos incumbens arboris arbor,
  35. exprimitur validis extritus viribus ignis,
  36. emicat inter dum flammai fervidus ardor,
  37. mutua dum inter se rami stirpesque teruntur.
  38. quorum utrumque dedisse potest mortalibus ignem.
  39. inde cibum quoquere ac flammae mollire vapore
  40. sol docuit, quoniam mitescere multa videbant
  41. verberibus radiorum atque aestu victa per agros.
  42. Inque dies magis hi victum vitamque priorem