De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. inter equos abstraxe rotas falcesque rapaces,
  2. nec cecidisse alius dextram, cum scandit et instat.
  3. inde alius conatur adempto surgere crure,
  4. cum digitos agitat propter moribundus humi pes.
  5. et caput abscisum calido viventeque trunco
  6. servat humi voltum vitalem oculosque patentis,
  7. donec reliquias animai reddidit omnes.
  8. quin etiam tibi si, lingua vibrante, minanti
  9. serpentis cauda, procero corpore, utrumque
  10. sit libitum in multas partis discidere ferro,
  11. omnia iam sorsum cernes ancisa recenti
  12. volnere tortari et terram conspargere tabo,
  13. ipsam seque retro partem petere ore priorem,
  14. volneris ardenti ut morsu premat icta dolore.
  15. omnibus esse igitur totas dicemus in illis
  16. particulis animas? at ea ratione sequetur
  17. unam animantem animas habuisse in corpore multas.
  18. ergo divisast ea quae fuit una simul cum
  19. corpore; quapropter mortale utrumque putandumst,
  20. in multas quoniam partis disciditur aeque.
  21. Praeterea si inmortalis natura animai
  22. constat et in corpus nascentibus insinuatur,
  23. cur super ante actam aetatem meminisse nequimus
  24. nec vestigia gestarum rerum ulla tenemus?
  25. nam si tanto operest animi mutata potestas,
  26. omnis ut actarum exciderit retinentia rerum,
  27. non, ut opinor, id ab leto iam longius errat;
  28. qua propter fateare necessest quae fuit ante
  29. interiisse, et quae nunc est nunc esse creatam.
  30. Praeterea si iam perfecto corpore nobis
  31. inferri solitast animi vivata potestas
  32. tum cum gignimur et vitae cum limen inimus,
  33. haud ita conveniebat uti cum corpore et una
  34. cum membris videatur in ipso sanguine cresse,
  35. sed vel ut in cavea per se sibi vivere solam
  36. convenit, ut sensu corpus tamen affluat omne.
  37. quare etiam atque etiam neque originis esse putandumst
  38. expertis animas nec leti lege solutas;
  39. nam neque tanto opere adnecti potuisse putandumst
  40. corporibus nostris extrinsecus insinuatas,
  41. quod fieri totum contra manifesta docet res
  42. ita conexa est per venas viscera nervos
  43. ossaque, uti dentes quoque sensu participentur;
  44. morbus ut indicat et gelidai stringor aquai
  45. et lapis oppressus subitis e frugibus
  46. nec, tam contextae cum sint, exire videntur
  47. incolumes posse et salvas exsolvere sese
  48. omnibus e nervis atque ossibus articulisque,
  49. quod si forte putas extrinsecus insinuatam
  50. permanare animam nobis per membra solere,
  51. tanto quique magis cum corpore fusa peribit;
  52. quod permanat enim, dissolvitur, interit ergo;
  53. dispertitur enim per caulas corporis omnis.
  54. ut cibus, in membra atque artus cum diditur omnis,
  55. disperit atque aliam naturam sufficit ex se,