De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. clarus ob obscuram linguam magis inter inanis
  2. quamde gravis inter Graios, qui vera requirunt;
  3. omnia enim stolidi magis admirantur amantque,
  4. inversis quae sub verbis latitantia cernunt,
  5. veraque constituunt quae belle tangere possunt
  6. auris et lepido quae sunt fucata sonore.
  7. Nam cur tam variae res possent esse, requiro,
  8. ex uno si sunt igni puroque creatae?
  9. nil prodesset enim calidum denserier ignem
  10. nec rare fieri, si partes ignis eandem
  11. naturam quam totus habet super ignis haberent.
  12. acrior ardor enim conductis partibus esset,
  13. languidior porro disiectis disque supatis.
  14. amplius hoc fieri nihil est quod posse rearis
  15. talibus in causis, ne dum variantia rerum
  16. tanta queat densis rarisque ex ignibus esse.
  17. Id quoque: si faciant admixtum rebus inane,
  18. denseri poterunt ignes rarique relinqui;
  19. sed quia multa sibi cernunt contraria quae sint
  20. et fugitant in rebus inane relinquere purum,
  21. ardua dum metuunt, amittunt vera viai
  22. nec rursum cernunt exempto rebus inane
  23. omnia denseri fierique ex omnibus unum
  24. corpus, nil ab se quod possit mittere raptim,
  25. aestifer ignis uti lumen iacit atque vaporem,
  26. ut videas non e stipatis partibus esse.
  27. Quod si forte alia credunt ratione potesse
  28. ignis in coetu stingui mutareque corpus,
  29. scilicet ex nulla facere id si parte reparcent,