De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. quae minimis stipata cohaerent partibus arte.
  2. non ex illorum conventu conciliata,
  3. sed magis aeterna pollentia simplicitate,
  4. unde neque avelli quicquam neque deminui iam
  5. concedit natura reservans semina rebus.
  6. Praeterea nisi erit minimum, parvissima quaeque
  7. corpora constabunt ex partibus infinitis,
  8. quippe ubi dimidiae partis pars semper habebit
  9. dimidiam partem nec res praefiniet ulla.
  10. ergo rerum inter summam minimamque quod escit,
  11. nil erit ut distet; nam quamvis funditus omnis
  12. summa sit infinita, tamen, parvissima quae sunt,
  13. ex infinitis constabunt partibus aeque.
  14. quod quoniam ratio reclamat vera negatque
  15. credere posse animum, victus fateare necessest
  16. esse ea quae nullis iam praedita partibus extent
  17. et minima constent natura. quae quoniam sunt,
  18. illa quoque esse tibi solida atque aeterna fatendum.
  19. Denique si minimas in partis cuncta resolvi
  20. cogere consuesset rerum natura creatrix,
  21. iam nihil ex illis eadem reparare valeret
  22. propterea quia, quae nullis sunt partibus aucta,
  23. non possunt ea quae debet genitalis habere
  24. materies, varios conexus pondera plagas
  25. concursus motus, per quas res quaeque geruntur.
  26. Quapropter qui materiem rerum esse putarunt
  27. ignem atque ex igni summam consistere solo,
  28. magno opere a vera lapsi ratione videntur.
  29. Heraclitus init quorum dux proelia primus,