De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. esse inmortali primordia corpore debent,
  2. dissolui quo quaeque supremo tempore possint,
  3. materies ut subpeditet rebus reparandis.
  4. sunt igitur solida primordia simplicitate
  5. nec ratione queunt alia servata per aevom
  6. ex infinito iam tempore res reparare.
  7. denique si nullam finem natura parasset
  8. frangendis rebus, iam corpora materiai
  9. usque redacta forent aevo frangente priore,
  10. ut nihil ex illis a certo tempore posset
  11. conceptum summum aetatis pervadere finem.
  12. nam quidvis citius dissolvi posse videmus
  13. quam rursus refici; qua propter longa diei
  14. infinita aetas ante acti temporis omnis
  15. quod fregisset adhuc disturbans dissoluensque,
  16. numquam relicuo reparari tempore posset.
  17. at nunc ni mirum frangendi reddita finis
  18. certa manet, quoniam refici rem quamque videmus
  19. et finita simul generatim tempora rebus
  20. stare, quibus possint aevi contingere florem.
  21. Huc accedit uti, solidissima materiai
  22. corpora cum constant, possint tamen omnia reddi,
  23. mollia quae fiunt, aer aqua terra vapores,
  24. quo pacto fiant et qua vi quaeque gerantur,
  25. admixtum quoniam semel est in rebus inane.
  26. at contra si mollia sint primordia rerum,
  27. unde queant validi silices ferrumque creari,
  28. non poterit ratio reddi; nam funditus omnis
  29. principio fundamenti natura carebit.
  30. sunt igitur solida pollentia simplicitate,
  31. quorum condenso magis omnia conciliatu
  32. artari possunt validasque ostendere viris.
  33. porro si nullast frangendis reddita finis
  34. corporibus, tamen ex aeterno tempore quaeque