De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. Praeterea quoniam genitis in rebus inanest,
  2. materiem circum solidam constare necessest;
  3. nec res ulla potest vera ratione probari
  4. corpore inane suo celare atque intus habere,
  5. si non, quod cohibet, solidum constare relinquas.
  6. id porro nihil esse potest nisi materiai
  7. concilium, quod inane queat rerum cohibere.
  8. materies igitur, solido quae corpore constat,
  9. esse aeterna potest, cum cetera dissoluantur.
  10. Tum porro si nil esset quod inane vocaret,
  11. omne foret solidum; nisi contra corpora certa
  12. essent quae loca complerent quae cumque tenerent
  13. omne quod est spatium, vacuum constaret inane.
  14. alternis igitur ni mirum corpus inani
  15. distinctum, quoniam nec plenum naviter extat
  16. nec porro vacuum; sunt ergo corpora certa,
  17. quae spatium pleno possint distinguere inane.
  18. haec neque dissolui plagis extrinsecus icta
  19. possunt nec porro penitus penetrata retexi
  20. nec ratione queunt alia temptata labare;
  21. id quod iam supra tibi paulo ostendimus ante.
  22. nam neque conlidi sine inani posse videtur
  23. quicquam nec frangi nec findi in bina secando
  24. nec capere umorem neque item manabile frigus
  25. nec penetralem ignem, quibus omnia conficiuntur.
  26. et quo quaeque magis cohibet res intus inane,
  27. tam magis his rebus penitus temptata labascit.
  28. ergo si solida ac sine inani corpora prima
  29. sunt ita uti docui, sint haec aeterna necessest.
  30. Praeterea nisi materies aeterna fuisset,
  31. antehac ad nihilum penitus res quaeque redissent
  32. de nihiloque renata forent quae cumque videmus.
  33. at quoniam supra docui nil posse creari
  34. de nihilo neque quod genitumst ad nil revocari,