De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. ludit lacte mero mentes perculsa novellas.
  2. haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur,
  3. quando alit ex alio reficit natura nec ullam
  4. rem gigni patitur nisi morte adiuta aliena.
  5. Nunc age, res quoniam docui non posse creari
  6. de nihilo neque item genitas ad nil revocari,
  7. ne qua forte tamen coeptes diffidere dictis,
  8. quod nequeunt oculis rerum primordia cerni,
  9. accipe praeterea quae corpora tute necessest
  10. confiteare esse in rebus nec posse videri.
  11. Principio venti vis verberat incita corpus
  12. ingentisque ruit navis et nubila differt,
  13. inter dum rapido percurrens turbine campos
  14. arboribus magnis sternit montisque supremos
  15. silvifragis vexat flabris: ita perfurit acri
  16. cum fremitu saevitque minaci murmure pontus.
  17. sunt igitur venti ni mirum corpora caeca,
  18. quae mare, quae terras, quae denique nubila caeli
  19. verrunt ac subito vexantia turbine raptant,
  20. nec ratione fluunt alia stragemque propagant
  21. et cum mollis aquae fertur natura repente
  22. flumine abundanti, quam largis imbribus auget
  23. montibus ex altis magnus decursus aquai
  24. fragmina coniciens silvarum arbustaque tota,
  25. nec validi possunt pontes venientis aquai
  26. vim subitam tolerare: ita magno turbidus imbri
  27. molibus incurrit validis cum viribus amnis,
  28. dat sonitu magno stragem volvitque sub undis
  29. grandia saxa, ruit qua quidquid fluctibus obstat.
  30. sic igitur debent venti quoque flamina ferri,
  31. quae vel uti validum cum flumen procubuere
  32. quam libet in partem, trudunt res ante ruuntque
  33. impetibus crebris, inter dum vertice torto
  34. corripiunt rapidique rotanti turbine portant.
  35. quare etiam atque etiam sunt venti corpora caeca,
  36. quandoquidem factis et moribus aemula magnis
  37. amnibus inveniuntur, aperto corpore qui sunt.
  38. Tum porro varios rerum sentimus odores
  39. nec tamen ad naris venientis cernimus umquam
  40. nec calidos aestus tuimur nec frigora quimus
  41. usurpare oculis nec voces cernere suemus;
  42. quae tamen omnia corporea constare necessest
  43. natura, quoniam sensus inpellere possunt;
  44. tangere enim et tangi, nisi corpus, nulla potest res.
  45. Denique fluctifrago suspensae in litore vestis
  46. uvescunt, eaedem dispansae in sole serescunt.
  47. at neque quo pacto persederit umor aquai
  48. visumst nec rursum quo pacto fugerit aestu.
  49. in parvas igitur partis dispergitur umor,
  50. quas oculi nulla possunt ratione videre.
  51. quin etiam multis solis redeuntibus annis
  52. anulus in digito subter tenuatur habendo,
  53. stilicidi casus lapidem cavat, uncus aratri
  54. ferreus occulte decrescit vomer in arvis,
  55. strataque iam volgi pedibus detrita viarum
  56. saxea conspicimus; tum portas propter aena
  57. signa manus dextras ostendunt adtenuari
  58. saepe salutantum tactu praeterque meantum.
  59. haec igitur minui, cum sint detrita, videmus.
  60. sed quae corpora decedant in tempore quoque,
  61. invida praeclusit speciem natura videndi.
  62. Postremo quae cumque dies naturaque rebus
  63. paulatim tribuit moderatim crescere cogens,
  64. nulla potest oculorum acies contenta tueri,
  65. nec porro quae cumque aevo macieque senescunt,