De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. ut potius multis communia corpora rebus
  2. multa putes esse, ut verbis elementa videmus,
  3. quam sine principiis ullam rem existere posse.
  4. Denique cur homines tantos natura parare
  5. non potuit, pedibus qui pontum per vada possent
  6. transire et magnos manibus divellere montis
  7. multaque vivendo vitalia vincere saecla,
  8. si non, materies quia rebus reddita certast
  9. gignundis, e qua constat quid possit oriri?
  10. nil igitur fieri de nilo posse fatendumst,
  11. semine quando opus est rebus, quo quaeque creatae
  12. aeris in teneras possint proferrier auras.
  13. Postremo quoniam incultis praestare videmus
  14. culta loca et manibus melioris reddere fetus,
  15. esse videlicet in terris primordia rerum
  16. quae nos fecundas vertentes vomere glebas
  17. terraique solum subigentes cimus ad ortus;
  18. quod si nulla forent, nostro sine quaeque labore
  19. sponte sua multo fieri meliora videres.
  20. Huc accedit uti quicque in sua corpora rursum
  21. dissoluat natura neque ad nihilum interemat res.
  22. nam siquid mortale e cunctis partibus esset,
  23. ex oculis res quaeque repente erepta periret;
  24. nulla vi foret usus enim, quae partibus eius
  25. discidium parere et nexus exsolvere posset.
  26. quod nunc, aeterno quia constant semine quaeque,
  27. donec vis obiit, quae res diverberet ictu
  28. aut intus penetret per inania dissoluatque,
  29. nullius exitium patitur natura videri.
  30. Praeterea quae cumque vetustate amovet aetas,
  31. si penitus peremit consumens materiem omnem,
  32. unde animale genus generatim in lumina vitae
  33. redducit Venus, aut redductum daedala tellus
  34. unde alit atque auget generatim pabula praebens?
  35. unde mare ingenuei fontes externaque longe
  36. flumina suppeditant? unde aether sidera pascit?
  37. omnia enim debet, mortali corpore quae sunt,
  38. infinita aetas consumpse ante acta diesque.
  39. quod si in eo spatio atque ante acta aetate fuere
  40. e quibus haec rerum consistit summa refecta,
  41. inmortali sunt natura praedita certe.
  42. haud igitur possunt ad nilum quaeque reverti.
  43. Denique res omnis eadem vis causaque volgo
  44. conficeret, nisi materies aeterna teneret,
  45. inter se nexus minus aut magis indupedita;
  46. tactus enim leti satis esset causa profecto,
  47. quippe ubi nulla forent aeterno corpore, quorum
  48. contextum vis deberet dissolvere quaeque.
  49. at nunc, inter se quia nexus principiorum
  50. dissimiles constant aeternaque materies est,
  51. incolumi remanent res corpore, dum satis acris
  52. vis obeat pro textura cuiusque reperta.
  53. haud igitur redit ad nihilum res ulla, sed omnes
  54. discidio redeunt in corpora materiai.
  55. postremo pereunt imbres, ubi eos pater aether
  56. in gremium matris terrai praecipitavit;
  57. at nitidae surgunt fruges ramique virescunt
  58. arboribus, crescunt ipsae fetuque gravantur.
  59. hinc alitur porro nostrum genus atque ferarum,
  60. hinc laetas urbes pueris florere videmus
  61. frondiferasque novis avibus canere undique silvas,
  62. hinc fessae pecudes pinguis per pabula laeta
  63. corpora deponunt et candens lacteus umor
  64. uberibus manat distentis, hinc nova proles
  65. artubus infirmis teneras lasciva per herbas