De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. quod si nulla forent, nostro sine quaeque labore
  2. sponte sua multo fieri meliora videres.
  3. Huc accedit uti quicque in sua corpora rursum
  4. dissoluat natura neque ad nihilum interemat res.
  5. nam siquid mortale e cunctis partibus esset,
  6. ex oculis res quaeque repente erepta periret;
  7. nulla vi foret usus enim, quae partibus eius
  8. discidium parere et nexus exsolvere posset.
  9. quod nunc, aeterno quia constant semine quaeque,
  10. donec vis obiit, quae res diverberet ictu
  11. aut intus penetret per inania dissoluatque,
  12. nullius exitium patitur natura videri.
  13. Praeterea quae cumque vetustate amovet aetas,
  14. si penitus peremit consumens materiem omnem,
  15. unde animale genus generatim in lumina vitae
  16. redducit Venus, aut redductum daedala tellus
  17. unde alit atque auget generatim pabula praebens?
  18. unde mare ingenuei fontes externaque longe
  19. flumina suppeditant? unde aether sidera pascit?
  20. omnia enim debet, mortali corpore quae sunt,
  21. infinita aetas consumpse ante acta diesque.
  22. quod si in eo spatio atque ante acta aetate fuere
  23. e quibus haec rerum consistit summa refecta,
  24. inmortali sunt natura praedita certe.
  25. haud igitur possunt ad nilum quaeque reverti.
  26. Denique res omnis eadem vis causaque volgo
  27. conficeret, nisi materies aeterna teneret,
  28. inter se nexus minus aut magis indupedita;
  29. tactus enim leti satis esset causa profecto,
  30. quippe ubi nulla forent aeterno corpore, quorum
  31. contextum vis deberet dissolvere quaeque.
  32. at nunc, inter se quia nexus principiorum
  33. dissimiles constant aeternaque materies est,
  34. incolumi remanent res corpore, dum satis acris
  35. vis obeat pro textura cuiusque reperta.
  36. haud igitur redit ad nihilum res ulla, sed omnes
  37. discidio redeunt in corpora materiai.
  38. postremo pereunt imbres, ubi eos pater aether
  39. in gremium matris terrai praecipitavit;
  40. at nitidae surgunt fruges ramique virescunt
  41. arboribus, crescunt ipsae fetuque gravantur.
  42. hinc alitur porro nostrum genus atque ferarum,
  43. hinc laetas urbes pueris florere videmus
  44. frondiferasque novis avibus canere undique silvas,
  45. hinc fessae pecudes pinguis per pabula laeta
  46. corpora deponunt et candens lacteus umor
  47. uberibus manat distentis, hinc nova proles
  48. artubus infirmis teneras lasciva per herbas
  49. ludit lacte mero mentes perculsa novellas.
  50. haud igitur penitus pereunt quaecumque videntur,
  51. quando alit ex alio reficit natura nec ullam
  52. rem gigni patitur nisi morte adiuta aliena.
  53. Nunc age, res quoniam docui non posse creari