De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. difficile inlustrare Latinis versibus esse,
  2. multa novis verbis praesertim cum sit agendum
  3. propter egestatem linguae et rerum novitatem;
  4. sed tua me virtus tamen et sperata voluptas
  5. suavis amicitiae quemvis efferre laborem
  6. suadet et inducit noctes vigilare serenas
  7. quaerentem dictis quibus et quo carmine demum
  8. clara tuae possim praepandere lumina menti,
  9. res quibus occultas penitus convisere possis.
  10. hunc igitur terrorem animi tenebrasque necessest
  11. non radii solis neque lucida tela diei
  12. discutiant, sed naturae species ratioque.
  13. Principium cuius hinc nobis exordia sumet,
  14. nullam rem e nihilo gigni divinitus umquam.
  15. quippe ita formido mortalis continet omnis,
  16. quod multa in terris fieri caeloque tuentur,
  17. quorum operum causas nulla ratione videre
  18. possunt ac fieri divino numine rentur.
  19. quas ob res ubi viderimus nil posse creari
  20. de nihilo, tum quod sequimur iam rectius inde
  21. perspiciemus, et unde queat res quaeque creari
  22. et quo quaeque modo fiant opera sine divom.
  23. Nam si de nihilo fierent, ex omnibus rebus
  24. omne genus nasci posset, nil semine egeret.
  25. e mare primum homines, e terra posset oriri
  26. squamigerum genus et volucres erumpere caelo;
  27. armenta atque aliae pecudes, genus omne ferarum,
  28. incerto partu culta ac deserta tenerent.
  29. nec fructus idem arboribus constare solerent,
  30. sed mutarentur, ferre omnes omnia possent.
  31. quippe ubi non essent genitalia corpora cuique,
  32. qui posset mater rebus consistere certa?
  33. at nunc seminibus quia certis quaeque creantur,
  34. inde enascitur atque oras in luminis exit,