Brutus

Cicero, Marcus Tullius

Cicero. M. Tulli Ciceronis. Rhetorica, Vol. II. Wilkins, A. S., editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.

sed cur nolunt Catones[*](Catones vulg.: Catonis L )? Attico genere

p.1020
dicendi se gaudere dicunt. Sapienter id quidem; atque utinam imitarentur, nec ossa solum sed etiam sanguinem! Gratum est tamen quod volunt.[*](gratum ... volunt secl. Eberhard )—Cur igitur Lysias et Hyperides amatur, cum penitus ignoretur Cato? Antiquior est huius sermo et quaedam horridiora verba. Ita enim tum loquebantur. Id muta, quod tum ille non potuit, et adde numeros et ut [*](ut add. vulg. ) aptior sit oratio, ipsa verba compone et quasi coagmenta, quod ne Graeci quidem veteres factitaverunt: iam neminem antepones Catoni.

ornari orationem Graeci putant, si verborum immutationibus utantur[*](utamur maluit Stangl ), quos appellant tro/pous, et sententiarum orationisque formis, quae vocant sxh/mata: non veri simile est quam sit in utroque genere et creber et[*](creber et F2M2: creberet M1: crebere F1G: crebre codd. ) distinctus Cato. nec vero ignoro nondum esse satis politum hunc oratorem et quaerendum esse aliquid perfectius; quippe cum ita sit ad nostrorum temporum rationem vetus,ut nullius scriptum exstet dignum quidem lectione quod sit antiquius[*](quippe... antiquius secl. Eberhard ). Sed maiore honore in[*](maiore in honore Sauppe ) omnibus artibus quam in hac una arte[*](arte secl. vulg. ) dicendi versatur[*](observatur Bährens ) antiquitas. quis enim eorum qui haec minora animadvertunt non intellegit Canachi signaiora esse quam ut imitentur veri— tatem; Calamidis dura illa quidem, sed tamen molliora quam Canachi; nondum Myronis satis ad veritatem adducta, iam tamen quae non dubites pulchra dicere; pulchriora etiam[*](etiam FO om. vulg. ) Polycliti et iam[*](et iam O2 al: etiam vulg. ) plane perfecta, ut mihi quidem videri solent? Similis in pictura ratio est; in qua Zeuxim et Polygnotum et Timanthem et eorum, qui non sunt usi plus quam quattuor coloribus, formas et liniamenta laudamus; at in Aetione Nicomacho Protogene Apelle iam perfecta sunt omnia. et nescio an reliquis in rebus omnibus idem eveniat: nihil est enim simul et inventum et perfectum;

p.1021
nec dubitari debet quin fuerint ante Homerum poetae, quod ex eis carminibus intellegi potest, quae apud illum et in Phaeacum et in procorum epulis canuntur. Quid, nostri veteres versus ubi sunt?
  1. quos olim Fauni vatesque canebant,
  2. cum neque Musarum scopulos ....[*](quisquam superarat add. Victories )
  3. nec doctis dictis[*](doctis dictis Bergk: dicti L ) studiosus quisquam erat ante hunc
ait ipse de se[*](de se Ennius Bake, codices deteriores secutus ) nec mentitur in gloriando: sic enim[*](sic in L: sic [ut] vulg. ) sese res habet. Nam et Odyssia Latina est sic tamquam opus aliquod Daedali et Livianae fabulae non satis dignae quae iterum legantur.

atqui hic Livius [qui[*](qui secl Schütz )] primus fabulam C. Claudio Caeci filio et M. Tuditano consulibus docuit anno ipso ante quam natus est Ennius, post Romam conditam autem[*](conditam autem FO: autem conditam codd. ) quartodecimo et quingentensimo, ut hic ait, quem nos sequimur. Est enim inter scriptores de numero annorum controversia. Accius autem a Q. Maximo' quintum consule[*](consule M2G2: cos. F: consulem codd. ) captum[*](captum vulg.: capta L ) Tarento scripsit Livium annis xxx post quam eum fabulam docuisse et Atticus scribit et nos in antiquis commentariis invenimus,