Brutus

Cicero, Marcus Tullius

Cicero. M. Tulli Ciceronis. Rhetorica, Vol. II. Wilkins, A. S., editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.

cum venissem Athenas, sex mensis cum Antiocho veteris Academiae nobilissimo et prudentissimo philosopho fui studiumque philosophiae numquam intermissum a primaque adulescentia cultum et semper auctum hoc rursus summo auctore et doctore renovavi. Eodem tamen tempore Athenis apud Demetrium Syrum veterem et non ignobilem dicendi magistrum studiose exerceri solebam. Post a me Asia tota peragrata est †tum[*](cum L: et cum vulg.: dum s. studeo Eberhard: fuique cum Kayser: et summis quidem or. usus sum Piderit: referta tum Friedrich ) summis quidem oratoribus, quibuscum exercebar ipsis libentibus; quorum 25 erat princeps Menippus Stratonicensis meo iudicio tota Asia illis temporibus disertissimus; et, si nihil habere molestiarum nec[*](nec FOG: et C ) ineptiarum Atticorum est, hic orator in illis numerari recte potest.

adsiduissime autem mecum

p.1096
fuit Dionysius Magnes; erat etiam Aeschylus[*](Aeschilus F: esculus G cnidius O2 vetus: gnidius F: enidius C ) Cnidius, Adramyttenus Xenocles. Hi tum in Asia rhetorum principes numerabantur. Quibus non contentus Rhodum veni meque ad eundem, quem Romae audiveram Molonem applicavi cum actorem in veris causis scriptoremque praestantem tum in[*](in add. Eberhard) notandis animadvertendisque vitiis et in instituendo docendoque prudentissimum. Is dedit operam, si modo id consequi potuit, ut nimis redundantis nos et supra fluentis[*](supra fluentes FG: suprafluentes C ) iuvenili quadam dicendi impunitate et[*](et s. secl. Schütz ) licentia reprimeret et quasi extra ripas diffluentis[*](diffluentes vulg.: diffluenti F: diffluentem C ) coerceret. Ita recepi me biennio post non modo exercitatior sed prope mutatus. Nam et contentio nimia vocis resederat et quasi deferverat[*](resederat... deferverat vulg.: reciderat ... referverat L ) oratio lateribusque vires et corpori[*](corpori codd. det.: corporis L ) mediocris habitus accesserat.

duo tum excellebant oratores qui me imitandi cupiditate incitarent, Cotta et Hortensius; quorum alter remissus et lenis et propriis verbis comprendens solute et facile sententiam, alter ornatus, acer et non[*](et non L: certe non Weidner: id est non Stangl: et secl. Bake ) talis qualem tu eum, Brute, iam deflorescentem cognovisti, sed verborum et actionis genere commotior. Itaque cum Hortensio mihi magis arbitrabar rem esse, quod[*](quod L: cui Jahn ) et dicendi ardore eram propior et aetate coniunctior. Etenim videram in isdem causis, ut pro M. Canuleio, pro Cn. Dolabella consulari, cum Cotta princeps adhibitus esset[*](esset L: erat maluit Stangl ), priores tamen agere partis Hortensium. Acrem enim oratorem, et [*](et add. Bake ) incensum et agentem et canorum concursus hominum forique strepitus desiderat.