Brutus

Cicero, Marcus Tullius

Cicero. M. Tulli Ciceronis. Rhetorica, Vol. II. Wilkins, A. S., editor. Oxford: Clarendon Press, 1902.

Reperiebat quid dici opus esset et quo modo praeparari[*](praeparari vulg.: praeparare L: apparari Campe ) et quo loco locari, memoriaque ea comprendebat Antonius, excellebat autem actione; erant[que][*](erantque FO: erant C ) ei quaedam ex his paria cum

p.1063

Crasso, quaedam etiam superiora; at Crassi magis nitebat oratio. Nec vero Sulpicio neque Cottae dicere possumus neque cuiquam bono oratori rem ullam ex illis quinque partibus plane atque omnino defuisse[*](nec vero... defuisse secl. Eberhard ).

itaque in Curione hoc verissime iudicari potest, nulla re una magis oratorem commendari quam verborum splendore et copia. Nam cum tardus in cogitando tum in struendo[*](in struendo F: in instruendo C ) dissipatus fuit. Reliqua duo sunt, agere et meminisse: in utroque cachinnos inridentium commovebat. Motus erat is, quem et C. Iulius in perpetuum notavit, cum ex eo in utramque partem toto corpore vacillante quaesivit quis[*](quis L et Quintil.: quid Campe ) loqueretur[*](loqueretur vulg.: loquetur L ) e luntre[*](eluntre FMG: e lintre O2: cluntre O1: eli intre BH: in luntre Quintil. ), et Cn. Sicinius homo impurus, sed admodum ridiculus,—neque aliud in eo oratoris simile quicquam[*](neque ... quicquam secl. Kayser ).

is cum tribunus plebis Curionem et Octavium consules produxisset Curioque multa dixisset sedente Cn. Octavio conlega, qui devinctus erat fasciis et multis medicamentis propter dolorem artuum delibutus, 'numquam,' inquit,' Octavi, conlegae tuo gratiam referes: qui nisi se suo more iactavisset, hodie te istic muscae comedissent.' Memoria autem ita fuit nulla, ut aliquotiens, tria cum proposuisset, aut quartum adderet aut tertium quaereret; qui in iudicio privato vel maximo, cum ego pro Titinia Cottae peroravissem, ille contra me pro Ser. Naevio diceret, subito totam causam oblitus est idque veneficiis et cantionibus Titiniae factum esse dicebat. Magna haec immemoris ingeni signa; sed nihil turpius quam quod etiam in scriptis obliviscebatur[*](oblivisceretur Manutius ) quid paulo ante posuisset, ut in eo libro, ubi se exeuntem e senatu et cum Pansa nostro et cum Curione filio conloquentem facit [cum senatum Caesar consul habuisset[*](cum ... habuisset secl. Ernesti )] omnisque ille sermo ductus est [*](ductus est Orelli: ductus esset Lambinus: ductus L: ducitur vulg. ) e

p.1064

percontatione fili quid in senatu esset actum. In quo multis verbis cum inveheretur in Caesarem Curio disputatioque esset inter eos, ut est consuetudo dialogorum[*](disputatioque ... dialogorum secl. Kayser ), cum sermo esset institutus senatu misso[*](in quo... misso secl. Eberhard ), quem senatum Caesar consul habuisset, reprendit eas res quas idem Caesar anno post et deinceps reliquis annis administravisset[*](administravit M: administravisset C ) in Gallia.