Anthologiarum libri

Vettius Valens

Vettius Valens. Anthologiarum libri. Kroll, Wilhelm, editor. Berlin: Weidmann, 1908.

Οἷον Μεσωρὶ β΄ Ἥλιος Λέοντι μοίρᾳ ε΄, Σελήνη Ζυγῷ μοίρᾳ κϚ΄· διάστημα ἀπὸ τοῦ Ἡλίου ἐπὶ τὴν Σελήνην γίνεται πα΄, ἅ ἐστι δωδεκατημόρια ζ΄ ἔγγιστα. ἔσται οὖν ἑβδόμη ἡ Σελήνη ἀπὸ συνόδου, πάλιν τὰ ἑπτὰ ἀνεπόδισα ἀπὸ ἡλιακῆς μοίρας· κατέληξεν εἰς τὴν τοῦ Καρκίνου μοῖραν κη΄ ἐκεῖ ἡ σύνοδος ἐγένετο. καὶ ἀπὸ τῆς δευτέρας τοῦ Μεσωρὶ ἀνεπόδισα τὰς ζ΄ γίνεται Ἐπιφὶ κε΄· ταῖς οὖν κη΄ τοῦ Καρκίνου ἐὰν προσθῶμεν ιε΄, γίγνεται Λέοντι ιγ΄. ἔσται οὖν ἡ πανσέληνος Λέοντι μοίρᾳ ιγ΄.

[*](1 ἡμ. περιαναλαβόντες M] ἡμϊε ἀναλ. V ἡμ. 3 ὁ om. V 4 ἔχει M Κριὸν pro Καρκίνον Μ 8 τὴν παρθένον (παρθ. ir.) V] τὸν Ταῦρον Μ 9 post τὸ : τὰ β΄ τὰς V τῶν M 11 om. M 13 πόσα ιβμο ἐστὶν M 17 ὡς ἐπὶ — 19 μοίρας om. M 20 προσθεῖς M 21 σύνοδον — 22 μέλλουσαν om. M 23 μεσόριον V μεσορὶ M β΄] fort. ιβ΄ V ε΄ ex ζ΄ Μ 25 εἰσι M 26 τὰ ex corr. V] τὰς M 27 τὴν V] Μ 28 με σῶριον V μεσορὶ M 29 ταῖς V] τῆς Μ ἂν M 30 Λέοντι] Ὑδροχόου MV μοῖ γ΄ M)
26

Τὴν δὲ πανσέληνον οὕτως· ἔστω Mεχὶρ ιγ΄ Ἥλιος Ὑδροχόῳ μοίρᾳ κβ΄ Σελήνη Σκορπίῳ μοίρᾳ ζ΄. ἔλαβον ἀπὸ τῆς διαμετρούσης τὸν Ἥλιον μοίρας Λέοντος κβ΄ ἕως τῆς σεληνιακῆς· γίνονταιοε΄ εἰσὶν οὖν δωδεκατημόρια Ϛ΄, ἅτινα ἀφαιρῶ ἀπὸ τῆς τοῦ Λέοντος μοίρας κβ΄ λοιπαὶ ιϚ΄, αἷς γέγονεν ἡ πανσέληνος. πάλιν τὰς Ϛ΄ ἀφεῖλον ἀπὸ τῆς ιγ΄ τοῦ Μεχίρ· γέγονε τοῦ Μεχὶρ ζ΄. ὁμοίως ἐπεὶ ἀπὸ συνόδου ἕως πανσελήνου εἰσὶν ἡμέραι ιε΄, ταύταις προσέθηκα τὰς η΄ γίνονται κα΄. τοσαύτας ἡμέρας ἡ Σελήνη ἀπὸ τῆς συνόδου ἀφέξει.

Περὶ δὲ τῆς ἑβδομάδος καὶ σαββατικῆς ἡμέρας οὕτως. τὰ ἀπὸ Αὐγούστου ἔτη πλήρη καὶ τὰς ἐμβολίμους ἀναλαβὼν πρόσθες καὶ τὰς ἀπὸ Θὼθ ἕως τῆς γενεθλιακῆς ἡμέρας καὶ ἐκ τούτων ἀφαίρει ὁσάκις δύνῃ ἑπτά, τὰς δὲ λοιπὰς ἀπὸ Ἥλίου· εἰς οἷον δʼ ἂν καταλήξῃς ἀστέρα, ἐκείνου ἔσται ἡ ἡμέρα. ἡ δὲ τάξις τῶν ἀστέρων πρὸς τὰς ἡμέρας οὕτως ἔχει· Ἥλιος Σελήνη Ἄρης Ἑρμῆς Ζεὺς Ἀροδίτη Κρόνος. ἡ δὲ τῶν ζωνῶν διάθεσις οὕτως· Κρόνος Ζεὺς Ἄρης Ἡλιος Ἀφροδίτη Ἑρμῆς Σελήνη· ἐκ ταύτης δὲ τῆς διαθέσεως αἱ ὧραι σημαίνονται, ἐκ δὲ τῶν ὡρῶν ἡ ἡμέρα τοῦ ἑξῆς ἀστέρος. οἷον ἔτος δ΄ Ἀδριανοῦ Μεχὶρ κατὰ Ἀλεξανδρεῖς ιγ΄ νυκτὸς ὥρα α΄· τὰ ἀπὸ Αὐγούστου ἔτη πλήρη ρμη΄ καὶ ἐμβόλιμοι λϚ΄ καὶ ἀπὸ Θὼθ ἕωςιγ΄ Μεχὶρ ἡμέραι ρξγ΄ γίγνεται τμζ΄ ἀφαιρῶ ἑβδομάδας μθ΄ λοιπαὶ δ΄ ἀπὸ Ἡλίου καταλήγει εἰς Ἑρμοῦ ἡμέραν, καὶ ἡ α΄ ὥρα νυκτὸς Ἑρμοῦ, ἡ δευτέρα Σελήνης, ἡ τρίτη Κρόνου, ἡ τετάρτη Διός, ἡ πέμπτη Ἄρεως, ἡ ἕκτη Ἡλίου, ἡ ἑβδόμη Ἀφροδίτης, ὀγδόη Ἑρμοῦ, ἡ ἐνάτη Σελήνης, ἡ δεκάτη Κρόνου, ἡ ἑνδεκάτη Διός, ἡ δωδεκάτη Ἄρεως· ἡ ἡμέρα α΄ Ἡλίου, β΄ Ἀφροδίτης, τρίτη Ἑρμοῦ, τετάρτη Σελήνης, πέμπτη Κρόνου, ἕκτη Διός, ἑβδόμη Ἄρεως, ὀγδόη Ἡλίου, ἐνάτη Ἀφροδίτης, δεκάτη Ἑρμοῦ, ἑνδεκάτη Σελήνης, δωδεκάτη Κρόνου. εἶτα ἑξῆς γίγνεται ἡ ἐπιοῦσα ἡμέρα τουτέστι Μεχὶρ ιδ΄ ἔσται Διὸς καὶ ἡ α΄ ὥρα.

[*](1 ἔπτω V] ω M μεχρὶρ Μ 10 sq. om. M 12 ἀπὸ τοῦ αὐ. M 13 πλήρου M 15 δύνει M 16 καταλήξῃ M ἐσεὶν Μ 19 δὲ V] οὖν Μ 21 δ΄] α΄ MV cf. Catat. II 86 22 ἔτη ἔπλήρη Μ 23 ἡμέραι om. V 25 τῆς νυκτὸς Μ 32 μεχρὶρ Μ fort. 〈οὗ〉 καὶ)
27

Εἰ δὲ καὶ τὸν οἰκοδεσπότην τοῦ ἔτους θέλεις ἐπιγνῶναι τῷ αὐτῷ τρόπῳ, οἷον ἐπὶ τοῦ αὐτοῦ ὑποδείγματος τὰ πλήρη Αὐγούστου ἔτη ρμη΄ καὶ ἐμβόλιμοι λϚ΄ καὶ τοῦ Θὼθ α΄· γίγνονται ρπε΄ ἐκ τούτων ἀφαιρῶ ἑβδομάδας κϚ΄ λοιπαὶ γ΄. ταύτας ἀπὸ Ἡλίου· καταλήγει ἔτος Ἄρει. ἐπὰν οὖν ἐπιγνῷς τὸν κύριον τοῦ ἔτους, εὑρήσεις καὶ τὸν κύριον τοῦ μηνὸς οὕτως, τῇ τῶν ζωνῶν διαθέσει ἀνωφερῶς χρώμενος. οἷον ὁ Θὼθ ἔσται Ἄρεως ἐπεὶ οὖν ἡ κθ΄ τοῦ Θὼθ πάλιν εἰς τὸν Ἄρεα καταλήγει, ἡ λ΄ Ἑρμοῦ, ἡ πρώτη τοῦ Φαωφὶ ἔσται Διός, ἡ λ΄ Ἀφροδίτης· ἡ α΄ τοῦ Ἀθὺρ Κρόνου, ἡ τοῦ Κοιὰκ α΄ Σελήνης, ἡ τοῦ Τυβὶ Ἑρμοῦ, ἡ τοῦ Mεχὶρ Ἀφροδίτης. ἐπεὶ οὖν τοῦ μὲν ἔτους κύριος Ἄρης, τοῦ δὲ πηνὸς Ἀφροδίτη, τῆς δὲ ἡμέρας Ἑρμῆς, τῆς δὲ ὥρας Ἥλιος, τούτους σκοπεῖν δεήσει ἐπὶ τῆς γενέσεως πῶς εἰσι κείμενοι. ἐπιτόπως μὲν γὰρ καὶ τῆς αἱρέσεως πράξεως δηλωτικοί, καὶ μάλιστα ὅταν ὁ κύριος τοῦ ἔτους διαπορευόμενος τύχῃ τὸν καταγόμενον ἐνιαυτόν, ὁ δὲ τοῦ μηνὸς τὸν μῆνα καὶ ὁ τῆς ἡμέρας τὴν ἡμέραν. δέ πως παραπέσωσιν ἢ ὑπὸ κακοποιῶν μαρτυρηθῶσιν, ἐναντιωμάτων καὶ ταραχῶν εἰσιν δηλωτικοί.

Ἐμοὶ δὲ μᾶλλον φυσικώτερον ἔδοξε τὰ πλήρη τὰ ἀπὸ Αὐγούστου ἔτη καὶ τὰς ἐμβολίμους λαβόντα, καθώς πρόκειται, καὶ τὰς ἀπὸ Θὼθ ἕως τῆς γενεσιακῆς ἡμέρας καὶ ἐκκρούσαντα ἑβδομάδας καὶ τὰς λοιπὰς ἀπολύσαντα ἀπὸ Ἡλίου ἐκεῖνον κρίνειν τοῦ ἔτους κύριον, εἰς ὃν κατέληξεν ὁ ἀριθμός· ἑκάστης γὰρ γενέσεως ἡ νουμηνία τὴν γεννητικὴν ἡμέραν ἐφέξει. δὲ τῷ αὐτῷ ἔτει τοὺς γεννωμένους ὑπὸ μίαν οἰκοδεσποτίαν τετευχέναι οὐ δοκεῖ λόγον ἔχειν. καθολικῶς οὖν τοῦ ἔτους τὸν κύριον καὶ κοσμικῶν κινήσεων οἱ παλαιοὶ ἐκ τῆς νουμηνίας τοῦ Θὼθ κατελάβοντο (ἕνθεν γὰρ τὴν ἀρχὴν τοῦ ἔτους ἐποιήσαντο), φυσικώτερον δὲ ἐκ κυνὸς ἐπιτολῆς.