Res Publica Atheniensium

Aristotle

Aristotle, Res Publica Atheniensium, Kenyon, Reimer, 1903

XLI. ταῦτα μὲν οῡν ἐν τοῖς ὕστε[ρο]ν συνέβη γενέσθαι καιροῖς, τότε τότε [*](1) δὲ κύριος ὁ δῆμος γενόμενος τῶν πραγμάτων ἐνεστήσατο τὴν νῦν] οὖσαν πολιτείαν, ἐπὶ Πυθοδώρου μὲν ἄρχοντος, † δοκοῦντος δὲ δικαίως τοῦ δήμου λαβεῖν τὴν π[ο]λιτείαν διὰ τὸ ποιήσασθαι τὴν κάθοδον δι’ αὑτοῦ τὸν δῆμον †. ἦν δὲ τῶν μεταβολῶν ἑνδεκάτη τὸν ἀριθμὸν αὕτη. πρώτη μὲν γὰρ ἐγένετο [*](2) μετάστασις τῶν ἐξ ἀρχῆς, Ἴωνος καὶ τῶν μετ’ αὐτοῦ συνοικησάντων· τότε γὰρ πρῶτον εἰς τὰς τέτταρας συνενεμήθησαν φυλὰς καὶ τοὺς φυλοβασιλέας κατέστησαν. δευτέρα δὲ καὶ πρώτη μετὰ ταύτη[ν], ἔχουσα πολιτείας τάξιν, ἡ ἐπὶ Θησέως γενομένη, μικρὸν παρεγκλίνουσα τῆς βασιλικῆς. μετὰ δὲ ταύτην ἡ ἐπὶ Δράκοντος, ἐν ᾗ καὶ νόμους ἀνέγραφαν πρῶτον. τρίτη δ’ ἡ μετὰ τὴν στάσιν ἡ ἐπὶ Σόλωνος, ἀφ’ ἧς ἀρχὴ δημοκρατίας ἐγένετο. τετάρτη δ’ ἡ ἐπὶ Πεισιστράτου τυπαννίς. πέμπτη δ’ ἡ μετὰ τῶν τυράννων κατὰλυσιν λυσιν ἡ Κλεισθένους, δημοτικωτέρα τῆς Σόλωνος. ἕκτη δ’ μετὰ τὰ [*](1 ηρξατα L*, corr. L 4 2 πισας L* , corr. L 4 διξουσιν L*, corr. L4 3 σωζειν L ενμενειν L τουτουτον L*, corr. L 2 4 παρασιγμα L*, corr. L 4 5 ουσις L*, corr. L 4 6 καλιστα L*, corr. L 4 καιδια L*, και ιδιαι L 4 κοινη L*, ι add. L 4 7 χρησσασθαι L*, corr. L? 8 εξηλιψαν L 9 κοινη L 10 τ om. L*, suprascr. L 2 αστεος L*, corr. L 4"/> 11 πιραιαιως L*, εως L 4 δεν L*, corr. L 2 12 οικιων L δῆμοι κκρατήσανες Hude, van Leeuwen, K-W, S 13 αναδαστον legi potest κναδοντον Wn, αντον Bl) 14 εν om. L*, suprascr. L 4 vestigia κατοικ. apta; τες L*, corr. L 2 ετι τριτω L*, corr. L 4 16 γενεσται L*, corr. L 4 18 πολιτιαν L δοκοῦντος . . . τὸν δῆμον] est aliquid corruptum, τὸv δῆμον del. K-W et lacunam ante δοκοῦντος indicant 19 πολιτιαν L, ut vid. ΒΙ, Wii) αὑτοῦ] u in fine super litteram dubiam scr. L 2 21 μετατασις L 22 ις L*, corr. L 2 τεσσαρας L φυλοψασιλεας L*, corr. L 4 23 Tauxa L*, ut ut sed inter scribendum corr. L 2 εχουσαι ι del. L 2) πολιτειαν ταξιν L; ἔχουσά τι πολιτείας τάξις Wilam. coll. Pol. B 1272b9 ; alii alia 24 παρε-] προ L * corr. L2 ddL 2 25 27 πισιστρατου L πέμπτη δ’] πεμπτην L*, corr. L 4 28 κλισθενους L)

43
Μηδικά, τῆς ἐξ’ Αρείου πάγου βουλῆς ἐπιστατούσης. ἑβδόμη δὲ καὶ μετὰ [*](p.20) ταύτην, ἥν Ἀριστείσης μὲν ὑπέδειξεν Ἐφιάλτης δ’ ἐπετέλεσεν καταλύσας τὴν Ἀρεοπαγῖτιν βουλήν· ἐν ᾗ πλεῖστα συνέβη τὴν τὴν πόλιν διὰ τοὺς δημαγωγοὺς ἁμαρτάνειν διὰ τὴν τῆς θαλάττης ἀρχήν. ὀγδόη δ’ ἡ τῶν τετρακοσίων κοσίων κατάστασις, καὶ μετὰ ταύτην, ἐνάτη δέ, δημοκρατία πάλιν. δεκάτη δ’ ἡ τῶν τριάκοντα καὶ ἡ τῶν δέκα τυραννίς. ἑνδεκάτη δ’ ἡ μετὰ τὴν ἀπὸ Φυλῆς καὶ ἐκ Πειραιέως κάθοδον, ἀφ’ ἧς διαγεγένηται μέχρι τῆς νῦν ἀεὶ προσεπιλαμάνουσα τῷ πλήθει τὴν ἐξουσίαν. ἁπάντων γὰρ αὐτὸς αὑτὸν πεποίηκεν ὁ δῆμος κύριον, καὶ πάντα διοικεῖται ψηφίσμασιν καὶ δικαστηρίοις, στηρίοις, ἐν οἷς ὁ δῆμός ἐστιν ὁ κρατῶν. καὶ γὰρ τῆς βουλῆς κρίσεις εἰς τὸν δημον ἐληλύθασιν. καὶ τοῦτο δοκοῦσι ποιεῖν ὀρθῶς· εὐδιαφθορώτεροι τεροι γὰρ > ὀλίγοι τῶν πολλῶν εἰσιν καὶ κέρδει καὶ χάρισιν. μισθοφόρον [*](3) δ’ ἐκκλησίαν τὸ μὲν πρῶτον ἀπέγνωσαν ποιεῖν· οὐ συλλεγομένων δ’ εἰς τὴν ἐκκλησίαν, αλλὰ πολλὰ σοφιζομένων τῶν πρυτάνεων, ὅπως προσιστῆται τὸ πλῆθος πρὸς τὴν ἐπι|κύρωσιν τῆς χειροτονίας, πρῶτον μὲν [*](p. 21) Ἀγύρριος ὀβολὸν ἐπόρισεν, μετὰ δὲ τοῦτον Ἡρακλείδης ὁ Κλαζομένιος ὁ βασιλεὺς ἐπικαλούμενος διώβολον, πάλιν δ’ Ἀγύρριος τριώβολον.

XLII. ἔχει δ’ ἡ νῦν κατάστασις τῆς πολιτείας τόνδε τὸν τρόπονμετέχουσιν [*](1) μετέχουσιν μὲν τῆς πολιτείας οἱ ἐξ ἀμφοτέρων γεγονότες ἐγγράφονται δ’ εἰς τοὺς δημότας ὁκτωκαίδεκα ἔτη γεγονότες. ὅταν δ’ ἐγγράφωνται διαψηφίζονται περὶ αὐτῶν ὀμόσαντες οἱ δημοται, πρῶτον μὲν εἰ δοκοῦσι γεγονέναι τὴν ἡλικίαν τὴν ἐκ τοῦ νόμου, κἂν μὴ δόξωσι, ἀπέρχονται πάλιν εἰς παῖδας, δεύτερον δ’ εἰ ἐλεύθερός ἐστι καὶ γέγονε κατὰ τοὺς νόμους. [*](1 μηδιχα L*, corr. L 4 apiou L xai del. BI, ἡ substitaunt J. B. Mayor, H-L, K-W, S. abundat sane καὶ μετὰ ταύτην (at non minus ἡ μ. τ.) sed cf. 1. 5 et p. 42,23 2 υπεδιξεν L 3 αρεοπαγιδιν L*, corr. L 4 η L τὴν πόλιν] hic opus incipit scriba tertius (L 3) 3. 4 δημαγογους L*, corr. L 4 4 θαλαλαττης L*, corr. L 4 ογδοην L 5 καταταστασιν L*, τα primum del. L 3 ante δημοκρατία η leg. Wn, quod potest verum esse; δὲ ἡ del. K-W 7 πειραιως L 12 ολιγον L; οἱ add. Kontos, cett. χαρεισιν L*, corr. L 3? postea xot L*, del. L 3 13 δεκλησαν L*, x et L 4; suprascr. L*; τὴν praeponunt K-W ποιειειν L*, corr. L 3 ut vid. συνλ- L*, corr. L 4 13. 14 8 εις την εκκλησιαν male repetit L*, del. L ? 17 δηδιβολον L*, corr. L 4 Αγυριος L*, corr. L 4 τριοβολον L*, corr. L 4 18 εδει L*, corr. L 3 πολλειτειας L (item 1. 19) 19 ενγραοκτωκαιδεκαετεις L 20 L*, ετη suprascr. L 4 γεγονοτας L*, corr. L 4 δεγραφονται L*, to suprascr. L 4, δ’ ἐγγρά- Bl, cett. 20. 21 διαψηφειζονται L) [*](9 Arist. Pol. Δ 1292a34 ὥστ’ εἴπερ ἐστὶ δημοκρατία μία τῶν πολιτειῶν, φανερὸν ὡς ἡ τοιαύτη κατάστασις ἐν ᾗ ψηφίσμασι πάντα διοικεῖται, οὐδὲ δημοκρατία κυρίως. 16 Hesych: Κλαζομένιος οὖτος: Ἡρακλείδης ὁ Κλαζομένιος ὁ τε cod.) καὶ βασιλεὺς (Βαῦς cod., corr. Blass) καλούμενος.) [*](20. 21 Schol. Ar. Vesp. 578 (V, dett.): Ἀριστοτέλης δέ φησιν, ὅτι ψήφῳ οἱ ἐγγραφόμενοι δοκιμάζονται, μὴ νεώτεροι οἱ ωεώτεροι μὴ codd., corr. Kaibel-Wilamowitz) ιݲηݲ ἐτῶν εῖεν.)

44
ἔπειτ’ ἂν μὲν ἀποψηφίσωνται μὴ εἶναι ἐλεύθερον, ὁ μὲν ἐφίησιν εἰς τὸ [*](p. 21) δικαστήριον, οἱ δὲ δημόται κατηγόρους αἱροῦνται πέντε [ἄν]δρας ἐξ κἄν μὲν μὴ δόξῃ δικαίως ἐγγράφεσθαι, πωλεῖ τοῦτον ἡ πόλις· ἐὰν δὲ νικήσῃ, τοῖς δ]ημόταις ἐπάναγκες ἐγγράφειν. μετὰ δὲ ταῦτα δ[οκ]ιμάζει [*](2) τοῦς ἐγγραφέντας ἡ βουλή, κἄν τις δόξ[ῃ] νεώτερος ὀκτωκαίδεκ’ ἐτῶν εἶναι, ζημιοῖ τ[ο]ὺς δημότας τοὺς ἐγγράψαντας.ἐπὰν ἐπὰν δὲ ἐπὰν δὲ δοκιμασθῶσιν ἔφηβοι, συλλεγέντες οἱ πατέρες αὐτῶν [κ]ατὰ φυλὰς ὀμόσαντες τρεῖς ἐκ τῶν φυλετῶν τῶν ὑπὲρ τετταράκοντα ἔτη γεγονότων, οὕς ἡγῶνται βελτίστους εἶναι καὶ ἐπιτηδειοτάτους ἐπιμελεῖθαι τῶν ἐφήβων, ἐκ δὲ τούτων ὁ δὴμος ἕνα τῆς φυλῆς ἑκάστης χειποτονεῖ σωφρονιστὴν καὶ κοσμητὴν ἐκ τῶν ἄλλων Ἀθηναίων ἐπὶ πάντας. συλλαβόντες δ’ οὗτοι τοὺς ἐφήβους, [*](3) πρῶτον μὲν τὰ ἱερὰ περιῆλθον, εἶτ’ εἰς Πειραιέα πορεύονται καὶ φρουροῦσιν οἱ μὲν τὴν Μουνιχίαν οἱ δὲ τὴν Ἀκτήν. χειροτ[ο]νεῖ δὲ καὶ παιδοτρίβας αὐτοῖς δύο, καὶ διδασκάλους, οἵτινες ὁπλομαχεῖν καὶ τοξεύειν καὶ ἀκοντίζειν καὶ καταπάλτην ἀφιέναι διδάσκουσιν. δίδωσι δὲ καὶ εἰς τροφ[ὴν] τοῖς μὲν σωφρονισταὶς δραχμὴν ݲ ἑκάστῳ, τοῖς δ’ ἐφήβοις τέτταρας ὀβολοὺς ἑκάστῳ· τὰ δὲ τῶν φυλετῶν τῶν αὑτοῦ λαμβάνων ὁ σωφρονιστὴς ἕκαστος ἀγοράζει τὰ ἐπιτήδεια πᾶσιν εἰς τὸ κοινὸν (συσσιτοῦσι γὰρ κατὰ φυλάς), καὶ ἄλλων ἐπιμελεῖται πάντων. καὶ τὸν μὲν πρῶτον ἐνιαυτὸν οὕτως διάγουσι· [*](4) τὸν δ’ ὕστερον ἐκκλησίας ἐν τῷ θεάτρῳ γενομένης ἐποδειξάμενοι τῷ δήμῳ [*](1 οἶ επιταν L*, οτι del. L? επιψηφισμνται L, corr. Wyse, al. 3 ηαν L ενγρα- L (item 11. 4 — 6) 4 ωεικηση L 7 συνλ- L αυτον L*, corr. L 4 8 τρεις om. L*, suprascr. L 4 τετταρακοτα L 9 ηγονται L*, corr. L 4 επιτηδιοτατους L 10 σοφρ- L*, corr. L 4 11 δ’] τ L*, corr. L 4 12 πειραι L*, corr. L 4 13 μουνυχιαν L κ(αι) om. L*, suprascr. L 4 παιδοτρειβας L 14 τουτοις L*, corr. L 4 καικοντιζειν L*, α suprascr. L 4 15 καταπάλτην] κατην L*, απελτην suprascr. L 4; παλτην Meisterhans 3 p. 14 18 ἐπιτηδια L*, corr. L 4 συσιτουσι L 19 επιμελημαι L *, τ super μ scr. L 4 to L*, corr. L 4 20 τον υστερον L *, δ suprascr. L 4?; τὸν δὲ δεύτερον ex Harp. K-W (sed apud Harp. uaxepov ambiguum fuisset, quippe qui τὸν τὲν πρῶτον non citavisset) τω L*, ι add. L 4 θεατρω L τω L) [*](1 Glossa Lexici Bekk. quinti (BA 244,8 ἔφεσις: εἴσοδος ἡ εἰς ἄλλο δικαστήριον ἐφιεμένη ὑπὲρ τοῦ κριθῆναι αὖθις τὸ αὐτὸ πρᾶγμα) plenior et melior apud Phot. 1. cuius glossam exscripsit Et. genuinum (unde Symeo et Et. M. 401,50) ἔφεσις: ἡ et; ἄλλο δικαστήριον ἐφιεμένη δίκη ὑπὲρ τοῦ εριθῆναι πάλιν. ἐγένετο δὲ Ἀθήνησιν ἐπὶ τῶν ἐν τοῖς δήμοις ἀποψηφισθέντων. ἐφεῖσθαι γὰρ αὖθις ἐξῆν αὐτοῖς εἰς δικαστήριον περὶ τῆς πολιτείας. καὶ εἰ μὲν ἑάλωσαν, ἐπωλοῦντο ὡς ξένοι. εἰ δὲ μὴ, ἐπανῂεσαν εἰς τοὺς ἐξ ὧν ἀπεψηφίσθησαν δἠμους.) [*](10 Lex. Bekk. quintum (BAV 301,7) σωφρονισταί: ἄρχοντές τινες χειροτονητοί, δέκα τὸν ἀριθμόν, ἐκάστης φυλῆς εἶς ἐπεμελοῦντο δὲ τῆς σωφροσύνης τῶν ἐφήβων, μισθὸν παρὰ τῆς πόλεως λαμβάνοντες ἕκαστος καθ’ ἡμέραν δραχμήν. Eandem glossam descripsit paullo pleniorem Phot., quem expilavit Etym. genuinum (unde Symeo et Et. M. 742,38) σωφρονισταί: ἄρχοντές τινες χειροτονητοί, δέκα τὸν ἀριθμὸν ἑκάστης φυλῆς (sic!). ἐχειροτόνει μὲν ὁ δὴμος, ἒπεμελοῦντο δὲ οἱ χειροτονηθέντες τῆς τῶν ἐφήβων σωφροσύνης μισθὸν λαμβάνοντες ἕκαστος παρὰ τῆς πόλεως καθ’ ἡμέραν δραχμήν.) [*](20 Harpocr. s. v. περίπολος: . . . Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ περὶ τῶν ἐφήβων λέγων φησὶν οὕτων· “τὸν δεὐτερον ἐνιαυτὸν ἐκκλησίας ἐν τῷ θεάτρῳ γενομένης γινομένης Epit. et G), ἀποδεξάμενοι τῷ δήμῳ τὰ περὶ τὰς τάξεις καὶ λαβόντες ἀσπίδα καὶ δόρυ παρὰ τοῦ δήμου περιπολοῦσι τὴν χώραν καὶ διατρίβουσιν ἐν τοῖς φυλακτηρίοις.” παρατηρητέον οὖν ὅτι ὁ μὲν Ἀριστοτέλης ἕνα φησὶν ἐνιαυτὸν ἐν τοῖς περιπόλοις γίγνεσθαι τοὺς ἐφήβουσς, ὁ δὲ Αἰσχίνης δὐο . . . (Epit. exscr. Phot.li et Suid. et schol. Bernard. Aeschin. II 167). Cf. Phot. 1 περίπολος: οἱ ἔφηβοι περίπολοι τῆς χώρας καὶ φύλακες ἐγένοντο, προγυμναζόμενοι εἰς τὰ πολέμια.)
45
τὰ τερὶ τὰς τάξεις καὶ λανόντες ἀσπίδα καὶ δόρυ παρὰ τῆς πόλεως περιπολοῦσι [*](p.22) τὴν χώραν καὶ διατρίβουσιν ἐν τοῖς φυλακτηρίοις. φρουροῦσι [*](5) δὲ τὰ δύο ἔτη, χλαμύδας ἔχοντες, καὶ ἀτελεῖς εἰσι πάντων· δίκ[η]ν οὔτε διδόασιν οὔτε λαμβάνουσιν, ἵνα μὴ πρό[φ]ασις ᾗ τ[ο]ῦ ἀπιέναι, πλὴν περὶ κλήρου καὶ ἐπιλή[ρου], κἄν τ[ι]νι κατὰ τὸ γένος ἱερωσύνη γένηται. διε[ξ]ελθόντων δὲ τῶν δυεῖν ἐτῶν ἤδη μετὰ τῶν ἄλλων εἰσίν.

XLIII. τὰ μὲν οὖν περὶ τὴν τῶν πολιτῶν ἐγγραφὴν καὶ τοὺς ἐφήβους [*](1) βους τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον. τὰς δ’ ἀρχὰς τὰς περὶ ἐγκύκλιον διοίκησιν ἁπάσας ποιοῦσι κληρωτὰς πλὴν ταμίου στρατιωτικῶν καὶ τῶν ἐπὶ τὸ θεωρικὸν καὶ τοῦ τῶν κρηνῶν ἐπιμελητοῦ. ταύτας δὲ χειροτονοῦσιν, καὶ οἱ χειροτονηθέντες ἄρχουσιν ἐκ Παναθηναίων εἰς Παναθήναια. [χ]ειροτονοῦσι δὲ καὶ τὰς πρὸς τὸν πόλεμον ἁπάσας.

βουλὴ δὲ κληροῦται φݲ, νݲ ἀπὸ φυλῆς ἑκάστης. πρυτανεύει δ’ ἐν [*](2) μέρει τῶν φυλῶν ἑκάστη καθ’ ὅ τι ἂν λάχωσιν, αἱ μὲν πρῶται τέτταρες [*](2 διατριβουσιν L 4 διδωασιν L*, corr. L 4 η L πρην L*, corr. L 4 5 κααν L*, corr. L? ιεροσυνη L 6 ελθοιντων L 7 πολειτ(ων) L ενγρα- L εφη L*, βους suprascr. L 3 8 της ενκυκλιου L*, ut vid., corr. L 3 et L* 9 πληρωτας L 11 παναθηνεα L*, corr. L 4 13 πληρουται L*, corr. L 3) [*](13 Harpocr. πρυτανείας: ἔστι δὲ ἀριθμὸς ἡμερῶν ἡ πρυτανεία ἤτοι λς ἢ λε, καὶ ἑκάστη φυλὴ πρυτανεύει. διείλεκται δὲ περὶ τούτων Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων (Epit. exscr. Phot Suid.). Glossas duas Lexici Bekk. quinti (BA 291,11 ; exscr. Et. M. 693,41): πρυτανεία τί ἐστι: καθολικῶς μὲν Ἡ πρυτανεία ἀριθμὸς ἡμερῶν λς ἢ λε, ἅς ἑκάστη φυλὴ πρυτανεύειν λέγεται. ἐκτεταμένως δὲ καὶ θηλυκῶς ἡ πρυτανεία ῥητέον. — πρυτάνεια: ἀργύριόν τί ἐστι, ὅ κατετίθεσαν οἱ δικαζόμενοι. οὐδετέρως οὐδετέρως δὲ ῥητέον τὰ πρυτάνεια pleniores habent Phot.iv = Suid.i. πρυτανεία: ἐτεταμένως μὲν μὲν καὶ θηλυκῶς ἀριθμός τις ἡμερῶν, οὐδετέρως δὲ σαφῶς μὲν οὐδεὶς εἶπεν τί δηλοῖ. τινὲς δὲ ἀργύριόν τι ἔφασαν εἶναι ὅ κατετίθεσαν οἱ δικζόμενοι ἐξ ὧν τὸ δικαστικὸν ἐδίδοτο τοῖς ἓξακισχιλίοις. πρυτανεῖαι δὲ ὁ τῶν ἡμερῶν ἀριθμός· δέκα ἐγίνοντο κατ’ ἐνιαυτόν, ὅτι καὶ δέκα αἱ φυλαί. ἐνιαυτὸν δὲ οἱ Ἀθηναῖοι τὸν σεληνιακὸν ἦγον. ἐπέβαλεν δὲ ἑκάστη φλῆ τῶν δέκα λε ἡμέρας καὶ ἐπερίττευον ἐκ τοῦ σεληνιακοῦ ἐνιαυτοῦ ἡμέραι τέσσαρες, ἅς ἐπεμέριζον ταῖς πρώταις λαχούσαις πρυτανεύειν τέσσαρσι φυλαῖς. καὶ τῶν μὲν τεσσάρων πρώτων (πρῶτον Phot. Suid., Gaisford) ἑκάστη εἶχε τὴν πρυτανείαν ἀπαρτιζομένην εἰς λς ἡμέρας, αἱ δὲ λοιπαὶ ἕξ ἀνὰ λε et Schol. Plat. legg. 953 C . . . πρυτανεία δέ ἐστιν ἀριθμός τις ἡμερῶν, ἤτοι λς ἢ λη ἢ λε, ἑκάστη φυλὴ πρυτανεύειν λέγεται. ιβ μὲν γὰρ οἱ μῆνες, ιݲ δέ εἰσι πρυτανεῖαι καὶ φυλαὶ ιݲ. διῂρηνται εἰς ταὐτας αἱ ἡμέραι τοῦ ἐνιαυτοῦ. κατὰ γὰρ σελήνη ἄγουσι τοῦτον, ὡς ἑκάστῃ τῶν ݲ φυλῇ ἐπιβάλλειν λε ἡμέρας, πλεονάζειν δὲ ὀλιγας. διὸ καὶ τὰς λοιπὰς ἀπέδωκαν οἱ Ἀθηναῖοι ταῖς πρώταις λαχούσαις τέτταρσι φυλαῖς, ἵνα ἐκείνων μὲν ἑκάστη τὰς λς ἡμέρας πρυτανεύῃ, αἱ δἐ λοιπαὶ ἕξ ἀνὰ λε· πρυτανεῖα δὲ οὐδετέρως οὐχ εὕρηται· τινὲς δὲ ἀργύριόν τι, ὅ κατατίθεται ὑπὸ τῶν δικαζομένων καὶ δίδοται δικαστικὸν τοῖς ἑξακισχιλίοις, depravatam et mutilatam Lex. Patm. p. 141. Schol. Hermog. V 509 Walz ὡρισμέναι ἦσαν ἐκκλησίαι κατὰ πρυτανείαν ἑκάστην τέσσαρες. δέκα δ’ οὐσῶν Ἀθήνησι φυλῶν ἐπρυτάνευον αἱ μὲν πρῶται λαχοῦσαι φυλαὶ τέσσαρες ἀνὰ τριάκοντα ἓξ ἡμέρας, αἱ δὲ λοιπαὶ ἓξ ἀνὰ τριάκοντα πέντε· μετὰ οὖν τὰς ὡρισμένας τοῦ δήμου συνόδους ἐν ταῖς ἐκκλησίαις εἴ τι ἀναγκαῖον ἐμπέσοι πρᾶγμα, περὶ οὗ τὸν δῆμον ἐχρῆν συνελθόντα γνῶναι, σύγκλητος ἐγένετο ἐκκλησία.)

46
ἓξ καὶ λ ἡμέρας ἑκάστη, αἱ δὲ ς αἱ ὕστεραι ε καὶ λ ἡμέρας ἑκάστη· [*](p.22) κατὰ σελήνην γὰρ ἄγουσιν τὸ[ν] ἐνιαυτόν. οἱ δὲ πρυτανεύοντες αὐτῶν [*](3) πρῶτον μὲν συσσιτοῦσιν ἐν τῇ θόλῳ, λαμβάνοντες ἀργύριον παρὰ τῆς πόλεως, ἔπειτα συνάγουσιν καὶ τὴν βουλὴν καὶ τὸν δῆμον· μὲν οὖν βουλὴν ὅσαι ἡμέραι, πλὴν ἀάν τις ἀφέσιμος ᾖ, τὸν δὲ δῆμον τετράκις τῆς πρυτανείας ἑκάστης. καὶ ὅσα δεῖ χρηματίζειν τὴν βουλὴν καὶ ὅ τι ἐν ἑκάστῃ τῇ ἡμέρᾳ καὶ ὅπου καθίζειν οὗτοι προγράφουσι. προυράφουσι δὲ καὶ ἐκκλησίας οὗτοι· μίαν μὲν κυρίαν ἐν ᾖ δεῖ τὰς [*](4) ἀρχὰς ἐπιχειροτονεῖν εἰ δοκοῦσι καλῶς ἄρχειν, καὶ περὶ σίτου καὶ περὶ φυλακῆς τῆς χώρας χρηματίζειν, καὶ τὰς εἰσαγγελίας ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ [*](1 ς L*, εξ L 4 L*, ε l 4 3 συσι ι super ras. 2 litt.) τουσιν L τη L αργυρια L*, corr. L 4 5 ὖν om. Harp. τὴν μὲν codex N; cett. ἢ τὴν) K-W, Bl, S; sed cf. Bonitz, Ind. 540 b 42 sqq. οσημεραι Harp. ἐὰν] εναν L 6 τετράκις] εκαστης L*, corr. L 4 χρηματιζει L 7 εκαστη L*, ι add. L 4 τη ημερα L ου καθιζει L, corr. K-W δε post προγραφουσι L*, corr. inter scribendum L 3 8 προγραφουσι] φρο- L*, corr. L 4 η L 9 χειροτονειν L*, επιχει- L4; ἀποχειp. εἰ (cod. N, cett. οἳ) ὃοκ. μὴ Harp. εχειν L*, corr. L 4 σειτου L 10 εισαγγελειας L ταυτη τη ημερα L) [*](2 Poll. VIII 95 πρυτάνεις: οὗτοι τὴν βουλὴν συνάγουσιν ὁσημέραι, πλὴν ἄν τις ἄφετος ᾖ, τὸν δὲ δῆμον τετράκις ἑκάστης πρυτανείας. καὶ προυγράφουσι πρὸ τῆς βουλῆς καὶ πρὸ τῆς ἐκκλησίας ὑπὲρ ὧν δεῖ χρηματίζειν. τῶν δ’ ἐκκλησιῶν ἡ μὲν κυρία, ἰν ᾗ τὰς ἀρχὰς ἐπιχειροτονοῦσιν, εἴπερ καλῶς ἄρχουσιν, ἢ ἀποχειροτονοῦσιν, ἐν ᾗ καὶ τὰς εἰσαγγελίας ὁ βουλόμενος εἰσυγγέλλει καὶ ἀπογραφὰς τῶν δημευομένων ἀναγινώσκουσιν οἱ πρὸς ταῖς δίκαις καὶ τὰς λήξεις τῶν κλήρων. (96) ἡ δὲ δευτέρα ἐκκλησία ἀνεῖται τοῖς βουλομένοις ἱκετηρίαν θεμένοις λέγειν ἀδεῶς περί τε τῶν ίδίων καὶ τῶν δημοσίων, ἡ δὲ τρίτη κήρυξι καὶ πρεσβείαις ἀξιοῖ χρηματίξειν, οὓς δεῖ πρότερον τοῖς πρυτάνεσιν ἀποδοῦναι τὰ γράμματα, ἡ δὲ τετάρτη περὶ ἱερῶν καὶ ὁσίων.) [*](5 Harp. s. v. κυρία ἐκκλησία: . . . . . τίνες δὲ αἱ κύριαι ἐκκλησίαι, Ἀριστοτέλης δεδήλωκεν ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ, λέγων τὸυς πρυτάνεις συνάγειν τὴν βουλὴν καὶ τὸν δῆμον, ἢ τὴν (lege καὶ τὴν μὲν) βουλὴν ὁσημέραι πλὴν ἐάν τις ἀφέσιμος ᾖ, τὸν δὲ δῆμον τετράκις τῆς πρυτανείας ἑκάστης. “προγράφουσι προσγράφουσι codd.) δέ, φησί, καὶ κυρίαν ἐκκλησίαν, ἐν ᾖ δεῖ ἀρχὰς ἀποχειροτονεῖν, οἳ δοκοῦσι μὴ καλῶς ἄρχειν, καὶ περὶ φυλακῆς τῆς χώρας.” καὶ τὰς εἰσαγγελίας ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ τοὺς βουλομένους ποιεῖσθαί φησι καὶ τὰ ἑξῆς. (Epitomen exscr. Phot. I Suid.). — Lex. Cantabr. 672,3 κυρία ἡ ἐκκλησία: Δημήτριος ὁ Φαληρεὺς ἐν τῷ δευτέρῳ περὶ τῆς Ἀθηναίων νομοθεσίας spatium 12 litterarum πλεῖστα ἐχρημάτιζεν ἢ μέγιστα τῶν κοινῶν· ἀλλ’ ἐνῆν τὸν δεδεμένον φησίν. εἰκότως δ’ ἄν τις αὐτῷ ἐπιτιμήσειεν· εἰ τὰρ ἄν ποτε κυρίας ἐκκλησίας τοὺς Ἀθηναίους νομίσαι ἐν spatium 8 litterarum ἐμίσθουν spatium 10 litterarum ἄμεινον οὖν Ἀριστοτέλει· τὰς γὰρ ἀρχὰς ἐν ταῖς κυρίαις ἐκκλησίαις ἔφησε χειροτονεῖσθαι· καὶ τὰς εἰσαγγελίας· καὶ τὰ ἄλλα τὰς ἄλλως cod., corr. Meier) τῶν ἀναγκαίων χρηματίζειν· καὶ περὶ σίτου καὶ περὶ add. > φυλακῆς τῆς χώρας· καὶ τὰς ἀπογραφὰς τῶν δημευομένων ἀναγινώσκειν· καὶ τὰς λήξεις δείξεις cod., corr. Dobree) τῶν κλήρων· ἐπὶ τῆς ἕκτης πρυτανείας πρὸς τοῖς εἰρημένοις καὶ περὶ τῆς ὀστρακοφορίας ἐπιχειροτονίαν δίδοσθαι εἰ δοκεῖ ποιεῖν add. > ἢ μὴ. — Hesych. κυρία ἐκκλησία: μία κυρία ἐκκλησία ἤγετο Ἀθήνησιν ἐν ᾗ τὰς ἀρχὰς ἐπιχειροτονεῖν ἔδει.)
47
τοὺς βουλομένους ποιεῖσθαι, καὶ τὰς ἀπογραφὰς τῶν δημευομένων ἀναγιγνώσκειν [*](p.22) καὶ τὰς λήξεις τῶν κλήρων καὶ τῶν ἐπικλήρων [ἀναγινώσκειν], ὅπως μηδένα λάθῃ μηδὲν ἔρημον γενόμενον. ἐπὶ δὲ τῆς ἕκτης πρυτανείας [*](5) πρὸς τοῖς εἰρημένοις καὶ περὶ τῆς ὀστρακοφορίας ἐπιχειροτονίαν διδόασιν εἰ δοκεῖ ποιεῖν ὴ μή, καὶ συκοφαντῶν προβολὰς τῶν Ἀθηναίων καὶ τῶν μετοίκων μεχρι τριῶν ἑκατέρων, κἄν τ[ι]ς ὑποσχόμενός τι μὴ ποιήσῃ τῷ δήμῳ. ἑτέραν δὲ ταῖς ικετηρίαις, ἐν ᾖ θεὶς ὁ βουλόμενος ἱκετηρίαν [*](6) [ὑπὲρ] ὧν ἂν βούληται | καὶ ἰδίων καὶ δημοσίων διαλέξεται πρὸς τὸν δῆμον. αἱ δὲ δύο περὶ τῶν ἄλλων εἰσίν, ἐν αἷς κελεύουσιν οἱ νόμοι τρία μὲν ἱερῶν χρηματίζειν, τρία δὲ κήρυξιν καὶ πρεσβείαις, τρία δὲ όσίων· χρηματίζουσιν δ’ ἐνίτε καὶ ἂνευ προχειροτονίας. προσέρχονται δὲ καὶ οἱ κήρυκες καὶ οἱ πρέσβεις τοῖς πρυτάνεσιν πρῶτον, καὶ οἱ τὰς ἐπιστολὰς φέροντες τούτοις ἀποδιδόασι.

XLIV. ἔστι δ’ ἐπιστάτης τῶν πρυτάνεων εἷς ό λαχών· οὗτος [*](1) [*](1. 2 αναγεινωσκειν L*, αναγιν- L4; item 1. 2 2 αναγινωσκειν del. K-W (cf. testim.) 3 λαθη L 4 ηρημενοις L προχειροτονίαν K-W, sed ἐπιχ- etiam lex. rhet. Cant. 5 διδοασι L η μην συνκοφαντων L*, corr. L3 6 τι μὴ] ειμαι L*, τιμηι L 4 ποιηση L 7 τω L εν η θης L*, corr. L 4 ὁ] υ L 8 ὑπὲρ] ita υ’) Η-L, ut vid., περὶ K-W, quod non capit lacuna διαδεξεται L 9 η δε δυω L*, corr. L 4 νόμοι] μενμοι L*, corr. L 4 10 τρια] τρισι L*, corr. L 4 τρία δὲ ὁσίω] συρακοσιων suprascr. L 4 11 προχειροτονειας L εισεχονται L*, corr. L 4 12 τοῖς] εις L*, corr. L 4 13 ἀποδιδωασι L*, corr. L 4) [*](14 Poll. VIII 96 ὁ δ’ ἐπιστάτης καλούμενός ἐστιν εἷς τῶν πρυτάνεων ὁ κλήρῳ λαχών· δὶς δ’ οὐκ ἔξεστι γενέσθαι τὸν αὐτὸν ἐπιστάτην. ἔχει δὲ οὗτος τὰς κελεῖς τῶν ἱερῶν, ἐν οἷς τὰ χρήματα καὶ τὰ γράμματα. καὶ ὅταν οἱ πρυτάνεις τὸν δῆμον ἢ τὴν βουλὴν συναγάγωσιν, οὗτος ἐξ ἑκάστης φυλῆς πρόεδρον ἕνα κληροῖ μόνην τὴν πρυτανεύουσαν ἀφιείς. — Harpocr. s. ν. ἐπιστάτης: . . . δύο εἰσὶν οἱ καθιστάμενοι ἐπιστάται, ὁ μὲν πρυτάνεων κληρούμενος, ὁ δὲ ἐκ τῶν προέδρων, ὧν ἑκάτερος τίνα διοίκησιν διοικεῖ, δεδήλωκεν ὸ Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ . . . (Epit. exscr. Suid. III cf. ex Photio Etym. genuin., unde Et. M. 364,41). Lex. Bekk. quint. (BA 244,31): ἐπιστάτης ἄρχων ἐπὶ τῆς βουλῆς κληρωτός (κληρωτῶν cod., Bekker) ὁ ἐφεστὼς τοῖς ὑπὸ πάντων βουλευτῶν πραττομένοις. εἰσὶ δὲ δύο, εἷς μὲν ἐκ τῶν πρυτάνεων κληρούμενος, ἕτερος δὲ ἐκ τῶν δέκα προέδρων, ὦν ἑκάτερος διοίκησίν τινα διῴκει. Eadem glossa plenior extat apud Suidam ΙΙ ἐπιστάτης: τῶν πρυτάνεων εἷς ὁ λαχὼν ἐπιστάτης στάτης ἐλεγετο. δὶς δὲ τὸν αὐτὸν ἐπιστατῆσαι οὐκ ἐξῆν. φυλάσσει δὲ τοῦ ἱεροῦ τὰς κλεῖς ᾧ τὰ δημόσια χρήματα, ἔτι μὴν καὶ τὴν δημοσίαν σφραγῖδα. ἐπειδὰν δὲ οἱ πρυτάνεις συναγάτωσι τὴν βουλὴν ἢ τὸν δῆμον, ὁ ἐπιστάτης κληροῖ προέδρους ἐννέα, ἀπὸ φυλῆς ἑκάστης ἕνα, πλὴν τῆς πρυτανευούσης, καὶ πάλιν ἐκ τῶν ἐννέα τούτων ἐπιστάτην ἕνα κληροῖ, καὶ τὸ πρᾶγμα πραδίδωσιν· αὐτὸς (lege ὗτος) δὲ εἰσάγει τὴν δίκην καὶ ἐπιμελεῖται τοῦ κατὰ νόμον πάντα γενέσθαι καὶ μηδὲν παραλειφθῆναι πρὸς τὸ διδαχθῆναι τὸυςὸιἰαο-Λ́; et in Etym. genuino [ex Photio], unde Et. M. 364,43 . . . . . φυλάσσει δὲ τοῦ ἱεροῦ τὰς κλεῖς, ἐν ᾧ τὰ δημόσια χρήματα, ἔτι μὴν καὶ τὴν δημοσίαν σφραγῖδα, et in Lexico Patm. p. 13 ἐπιστάτης] οὗτος ἐκ τῶν πρυτάνεων ἐκληροῦτο καὶ ἐπεστάτει νύκτα καὶ ἡμέραν μόνον, καὶ οὐκ ἐξῆν δεύτερον (lege δὶς) τὸv αὐτὸν γίνεσθαι (leg. γενέσθαι). τὰς δὲ κελεῖς τῶν ἱερῶν ἐν οἷς ἐπέκειτο (lege ἀπέκειτο) τὰ χρήματα καὶ τὰ γράμματα τῆς πόλεως (nihil amplius in codice). Eustath. ad Ρ 455 p. 1827,49 προσενθυμητέον δὲ καὶ Τηλέφου τοῦ, ὡς ἱστορεῖται, Περγαμηνοῦ, ὅτι κατὰ τὴν ἐκείνου παράδοσιν νομική τις ἦν λέξις ἢ τεχνικὴ ἐν τοῖς μεθ’ Ὅμηρον ὁ ἐπιστάτης. γίνεται γάρ, φησιν, ἐπιστάτης Ἀθήνησιν ἐν τῶν πρυτάνεων εἷς, ὃς ἐπιστατεῖ νύκτα ἡμέραν μίαν, καὶ πλείω χρόνον οὐκ ἔξεστιν οὐδὲ δὶς τὸν αὐτὸν γενέσθαι, τάς τε κλεῖς ἱερῶν>, ἐν οἷς τὰ χρήματά εἰσι, φυλάττει καὶ τὰ γράμματα τῆς πόλεως καὶ τὴν σφραγῖδα. κληροῖ δὲ καὶ προέδρους ἐξ ἑκάστης φυλῆς ἕνα, πλὴν τῆς πρυτανευούσης, καὶ πάλιν ἐκ τούτων ἐπιστάτην ἕνα.)

48
δ’ ἐπιστατεῖ νύκτα καὶ ἡμέραν, καὶ οὐκ ἔστιν οὔτε πλείω χρόνον οὔτε δὶς [*](p.23) τὸv αὀτὸv γενέσθαι. τηρεῖ δ’ οὗτος τάς τε κλεῖς τὰς τῶν ἱερῶν, ἐν οἷς τὰ χρήματ’ ἔστιν καὶ γράμματα τῇ πόλει, καὶ τὴν δημοσίαν καὶ μένειν ἀναγκαῖον ἐν τῇ θόλῳ τοῦτόν ἐστιν καὶ τριττὺν τῶν πρυτάνεων ἣν ἂν οὗτος κελεύῃ. καὶ ἐπειδὰν συναγάφωσιν οἱ πρυτάνεις τὴν βουλὴν [*](2) ἢ τὸν δῆμον, οὗτος κληροῖ προέδρους ἐννέα, ἕνα ἐκ τῆς φυλῆς ἑκάστης πλὴν τῆς πρυτανευούσης, καὶ πάλιν ἐκ τούτων ἐπιστάτην ἕνα, καὶ παραδίδωσι τὸ πρόγραμμα αὐτοῖς· οἱ δὲ παραλαβόντες τῆς τ’ εὐκοσμίας [*](3) ἐπιμελοῦνται καὶ ὑπὲρ ὧν δεῖ χρηματίζειν προτιθέασιν καὶ τὰς χειροτονίας κρίνουσιν καὶ τὰ ἄλλα πάντα διοικοῦσιν καὶ τοῦ [τ᾿] ἀφεῖναι κύριοί καὶ ἐπιστατῆσαι μὲν οὐκ ἔξεστιν πλέον ἢ ἅπαξ ἐν τῷ ἐνιαυτῷ, προεδρεύειν δ’ ἔξεστιν ἅπαξ ἐπὶ τῆς πρυτανείας ἑκάστης.

ποιοῦσι δὲ καὶ ἀρχαιρεσίας στρατηγῶν καὶ ἱππάρχων καὶ τῶν ἄλλων [*](4) τῶν πρὸς τὸν πόλεμον ἀρχῶν ἐν τῇ ἐκκλησίᾳ, καθ’ ὅ τι ἂν τῷ δήμῳ δοκῇ· ποιοῦσι δ’ οἱ μετὰ τὴν ݲ πρυτανεύοντες ἐφ’ ὧν ἂν εὐσημία γένηται. δεῖ δὲ προβούλευμα γενέσθαι καὶ περὶ τούτων.

XLV. ἡ δὲ βουλὴ πρότερον μὲν ἦν κυρία καὶ χρήμασιν ζημιῶσαι [*](1) καὶ δῆσαι καὶ ἀποκτεῖναι. καὶ Λυσίμαχον αὐτῆς ἀγαγούσης ὡς τὸν δήμιον καθήμενον ἤδη μέλλοντα ἀποθνῄσκειν Εὐμηλίδης ὁ Ἀλωπεκῆθεν ἀφείλετο, 2 πλειστας L*, corr. L 4 3 τα e gramm. add. K-W (v. testim.) σφραγειδα L 4 τοῦτον] τ’ add. K-W, S. 5 κελευη L 6 καστης L*, ε suprascr. L 3 ? 8 ευκοσμιαν L*, corr. L 4 9 δεὶ χρηματίζειν] ita L*; post χΡ., δει κ(αι) suprascr. L 4 unde χρηματίζειν δεῖ K-W 10 κρεινουσιν L*, corr. L 4 τ’ del. Bl., K-W, S.; ante ἄλλα ins. K-W 11 πλειον L, πλέον H-L (cf. p. 35,13) τω ενιαυτων L*, corr. L 4; post tco προ scr. L*, sed corr. inter scribendum 13 δεκαιδεκαρχαι- L, δεκ alt. del. S, cett. 14 τη εκκλησια L εν L*, corr. L 4 14. 15 τω δημω δοκη L 15 8 om. L*, suprascr. L 4? μετατατην L πρυτανεξοντες L*, corr. L 4? ευσημεια L*, corr. L* 19 αποθνησκειν L Ευμηλειδης L; corr. sec. Att. inscr. plerasque K-W, cett. Αλωπεθηκεν L

[*](6 Harpocr. πρόεδροι ἐκληροῦντο τῶν πρυτάνεων καθ’ ἑκάστην πρυτανείαν, εἶς ἐξ ἑκάστης φυλῆς πλὴν τῆς πρυτανευούσης οἵτινες τὰ περὶ τὴν ἐκκλησίαν (τὰς ἐκκλησίας διῴκουν . . . . . ὅτι δ’ ὁ καλούμενος ἐπιστάτης κληροῖ αὐτούς, εἴρηκεν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ (Epitomen exscr. Phot. II Suid.). — Lex. Belik. quintum (BA 290,8): πρόεδριο· καὶ προεδρεύειν τί ἐστιν· οἱ περὶ τὰς ἐκκλησίας Ἀθήνησι διοικοῦντες ototxouvxe; ἐκαλοῦντο, κληρούμενοι μὲν τῶν πρυτάνεων καθ’ ἑκάστην ἐκκλησίαν ἐξ ἑκάστης φυλῆς. ὠνομάσθησαν δὲ οὕτως ἀπὸ τοῦ προεδρίαν ἔχειν ἐν ταῖς ἐκκλησίαις. Eandem glossam habent Phot.l πρόεδροι: οἱ τὰ περὶ τὰς ἐκκλησίας Ἀθήνησι διοικοῦντες· εἷς (οἷς cod.) ὑπὸ τῶν πρυτάνεων καθ’ ἑκαστην ἐκκλησίαν ἐξ ἑκάστης φυλῆς. πρόεδροι δὲ ὅτι προεδρίαν εἶχον ἐν ταῖς ἐκκλησίαις et Lex. Patm. p. 12 πρόεδροι: οἱ διοικοῦντες τὰ περὶ τὰς ἐκκλησίας καὶ τῆς εὐταξίας ἐπιμελούμενοι, εἷς καθ’ ἑκάστην φυλὴν ὑπὸ τῶν πρυτάνεων κληρούμενος (καλούμενος cod.) . . . . . cf. Schol. Aeschin. III 4.)
49

οὐ φάσκων δεῖν ἄνευ δικαστηρίου γνώσεως οὐδένα τῶν πολιτῶν ἀποθνῄσκειν· καὶ κρίσεως ἐν δικαστηρίῳ γενομένης ὁ μὲν Λυσίμαχος ἀπέφυγεν καὶ ἐπωνυμίαν ἔσχεν ὁ ἀπὸ τοῦ τυπάνου, ὁ δὲ δῆμος ἀφείλετο τῆς βουλῆς τὸ θανατοῦν καὶ δεῖν καὶ χρήμασιν ζημιοῦν, καὶ νόμον ἔθετο, ἄν τινος ἀδικεῖν ἡ βουλὴ καταγνῷ ἢ ζημιώσῃ, τὰς καταγνώσεις καὶ τὰς ἐπιζημιώσεις εἰσάγειν τοὺς θεσμοθέτας εἰς τὸ δικαστήριον, καὶ ὅ τι ἂν· οἱ δικασταὶ ψηφίσωνται, τοῦτο κύριον εἰναι.

κρίνει δὲ | τὰς ἀρχὰς ἡ βουλὴ τὰς πλείστας, καὶ μάλισθ’ ὅσαι χρήματα [*](2) διαχειρίζουσιν· οὐ κυρία δ’ ἡ κρίσις, ἀλλ’ ἐφέσιμος εἰς τὸ δικαστήριον. [*](p. 24) ἔξεστι δὲ τοῖς ἰδιώταις εἰσαγγέλλειν ἣν ἂν βούλωνται τῶν ἀρχῶν μὴ χρῆσθαι τοῖς νόμοις· ἔφεσις δὲ καὶ τούτοις ἐστὶν εἰς τὸ δικαστήριον ἐὰν αὐτῶν ἡ βουλὴ καταγνῷ.

δοκιμάζει δὲ καὶ τοὺς βουλευτὰς τοὺς τὸν ὕστρον ἐνιαυτὸν βουλεύσοντας [*](3) καὶ τοὺς ἐννέα ἄρχοντας. καὶ πρότερον μὲν ἦν ἀποδοκιμάσαι κυρία, νῦν δὲ τούτοις ἔφεσίς ἐστιν εἰς τὸ δικαστήριον. τούτων μὲν οὖν ἄκυρός ἐστιν ἡ βουλή· προβουλεύει δ’ εἰς τὸν δῆμον, [*](4) καὶ οὐκ ἔξεστιν οὐδὲν ἀπροβούλευτον οὐδ’ ὅ τι ἂν μὴ προγράψωσιν οἱ πρυτάνεις ψηφίσασθαι τῷ δήμῳ· κατ’ αὐτὰ τὰp. ταῦτα ἔνοχός ἐστιν ὁ νικήσας γραφῃ παρανομων.

XLVI. ἐπιμελεῖται δὲ καὶ τῶν πεποιημένων τριήρων καὶ τῶν σκευῶν [*](1) καὶ τῶν νεωσοίκων, καὶ ποιεῖται καινὰς [δὲ] τριήρεις ἢ τετρήρεις, ἂν ὁ δῆμος χειροτονήσῃ, καὶ σκεύη ταύταις καὶ νεωσοίκους· χειροτονεῖ δ’ ἀρχιτέκτονας ὁ δῆμος ἐπὶ τὰς ναῦς. ἂν δὲ μὴ παραδῶσιν ἐξειργασμένα ταῦτα τῇ νέᾳ βουλῇ, τὴν δωρεὰν οὐκ ἔστιν αὐτοῖς λαβεῖν· ἐπὶ γὰρ τῆς ὕστερον βουλῆς λαμβάνουσιν. | ποιεῖται δὲ τὰς τριήρεις, δέκα ἄνδρας ἐξ [*](p. 25) αὐ[τῆς] ἑλομένη τριηροποιούς. ἐξετάζει δὲ καὶ τὰ οἰκοδομήματα τὰ δημόσια πάντα, κἄν τις ἀδικεῖν αὐτῇ δόξῃ, τῷ τε δήμῳ τοῦτον [ἀπ]οφαίνει καὶ καταγνόντος παραδίδωσι δικαστηρίω.

XLVII. δυνδιοικεῖ δὲ καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς τὰ πλεῖστα. πρῶτον μὲν [*](1) γὰρ οἱ ταμίαι τῆς Ἀθηνᾶς εἰσὶ μὲv δέκα, κλη[ροῦτα]ι δ’ εἷς ἐκ τῆς [*](1. 2 πολειτων αποθνησκειν L 2 δικαστεριω L*, corr. L 4 5 καταγνω η ζημιωση L καὶ om. L*, suprascr. (κ') L 4, ut vid. 8 μαλεισθ L*, corr. L 3 9 rasura 1 aut 2 litt. inter ε et φ 12 καταγων L 13 υστερο. νι L*m ε supra- scr. L 4 13. 14 βουλευσοντες L*, corr. L 4 16 τουτον L*, corr. L 4 17 μη om. L*, suprascr. L 3? 18 τω L 19 γραφη L 22 δῆμος] νομος L*, corr. L 4 χειροτονηση L 23 εξιργαζμενα L*, σ pro ζ L 4 24 τη νεα βουλη L*, corr. L 4 25 ποιεῖται] opus incipit scriba quartus (L 4), in summa pagina scribens γ τομος 26 αὑτῆς Wn, Κ-W 3, ἑαυτῆς coni. Wayte) 28 καταγνουσα L, corr. K-W (BI., S.)) [*](30 Harpocr. s. v. ταμίαι: . . . ἀρχή τις παρ’ Ἀθηναίοις ἦν οἱ ταμίαι, δέκα τὸν ἀριθμόν. παραλαμβάνουσι δ’ οὖτοι τό τε ἄγαλμα τῆς Ἀθηνᾶς καὶ τὰς Νίκας καὶ τὸν ἄλλον κόσμον καὶ τὰ χρήματα ἐναντίον τῆς βουλῆς, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. εἰσὶ δέ τινες καὶ τῶν τριήρων ταμίαι ὡς ὁ αὐτὸς φιλόσοφός φησιν. . . . . . (Epitomen exscr. Phot. III [ex quo Et. genuinum, unde Symeo et Et. M 745,18] et Suid. II). — Lex. Bekk. quiatum)

50
φυλῆς, ἐκ πεντακοσιομεδίνων κατὰ τὸν Σόλωνος νόμ[ον (ἔτι γὰρ ὁ] νόμος [*](p.25) κύριός ἐστιν), ἔρχει δ᾿ ὁ λαχὼν πάνυ πάνυ πένης ᾖ παραλαμβάνου[σι] δὲ τό τε ἄγαλμα τῆς Ἀθηνᾶς καὶ τὰς Νίκας καὶ τὸν ἄλλον κόσμον καὶ τὰ χρ[ήματ]α ἐναντίον τῆς βουλῆς.

ἔπειθ᾿ οἱ πωληταὶ ιݲ μέν εἰσι, κληροῦται δ᾿ δἰς ἐκ τῆς φ[υ]λῆς. [*](2) [μ]ισθοῦσι δὲ τὰ μισθώματα πάντα, καὶ τὰ μέταλλα πωλοῦσι καὶ τὰ τέλη μετὰ τοῦ ταμίου τῶν στρατιωτικῶν καὶ τῶν ἐπὶ τὸ θεωρικὸν ᾑρημένων ἐναντίον τῆς [βουλῆς], καὶ κυροῦσιν ὅτῳ ἄν ἡ βουλὴ χειροτονήσῃ, καὶ τὰ πραθέντα μέταλλα τά τ᾿ ἐργάσιμα τὰ εἰς τρία ἔτη πεπραμένα καὶ τὰ πραθέντα μέταλλα τά τ᾿ ἐργάσιμα τὰ εἰς τρία ἔτη πεπραμένα καὶ τὰ συγκεχωρημένα τὰ εἰς — ἔ[τη] πεπραμένα. καὶ τὰς οὐσίας τῶν ἐξ Ἀ ρείου πάγου φευγόντων καὶ τῶν ἄλλων ἐναν[τίον τῆς] βουλῆς πωλοπυσιν, κατακυροῦσι δ᾿ οἱ θݲ ἄρχοντες. καὶ τὰ τέλη τὰ εἰς ἐνιαυτ[ὸ]ν πεπραμένα ἀναγράψαντες εἰς λελυκωμένα γραμματεῖς τόν τε πριάμενον καὶ [ὅσου] ἄν πρίηται τῇ βουλῇ παραδιδόασιν. ἀναγράφουσιν δὲ χωρὶς μὲν οὕς δεῖ [*](3) κατὰ πρ[υτ]ανείαν ἑκάστην καταβάλλειν εἰς δέκα γραμματεῖα, χωρὶς δὲ οὕς τρὶς τοῦ [ἐ]νιαυτοῦ, γραμματεῖον κατὰ τὴν καταβολὴν ἑκάστην ποιήσαντες, χωρὶς δ᾿ οὕς [ἐπ]ὶ τῆς ἐνάτης πρυτανείας. ἀνγράφουσι δὲ καὶ τὰ χωρία καὶ τὰς οἰκίας τἀ[πο]γρα[φ]έντα καὶ πραθέντα ἐν τῷ δικαστηρίῳ· καὶ γὰρ [*](5 πωλησαι L*, corr. L* 8 χειριοτονηση L 9 τά τ᾿] ita coni. K-W, leg. Wn; mihi quidem lectio incerta. postea ερ scr. et del L. 10 εἰς — ἔτη] numerus γ aut ι esse videtur 11 ἄλλων] αλλ leg. Bl, quod potest verum esse; potest αλλ (= ἄλλων) esse, quod coni. Kb., Bl3 13 γραμματα L*, corr. L4 ὕσου] [οσ]α fortasse L, quod retinet Bl 18 τὰ ἀπογραφέντα coni. Wyse, K-W, τἀπογρ. leg. Bl ) [*]((BA 306,7) τμαίαι τινες εἰσὶ καὶ πόσοι: ἄρχοντές εἰσιν Ἀθήνησι, δέκα, ἀπὸ πεντακοσιομεδίμνων, κληρωτοί, οἵ τὰ ἐν τῷ ἱερῷ τῆς Ἀθηνᾶς ἐν ἀκροπόλει χρήματα ἱερά τε καὶ δημόσια καὶ αυτὸ τὸ ἄγαλμα τῆς θεοῦ καὶ τὸν κόσμον φυλάττουσιν. Eandom glossam habent Phot. 1 (exscr. Etym. genuin. [unde Symeo et Et. M. 745,23]) et Suid.1 ταμίαι: .ἄρχοντές εἰσιν Ἀθήνησιν κληρωτοὶ ἀπὸ τῶν πεντακοσιομεδίμνων, οἵ τὰ ἐν τῷ ἑρῷ τῆς Ἀθηνᾶς ἐν ἀκροπόλει χρήματα ἱερά τε καὶ δημόσια φυλάττουσιν, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἄγαλμα τῆς Ἀθηνᾶς. εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλοι ταμίαι ἄρχοντες χειροτονητοὶ ἐπὶ τὰς ἱερὰς καὶ δημοσίας τριήρεις, ὁ μὲν ἐπὶ τὴν Πάρλον, ὁ δὲ ἐπὶ τὴν τοῦ Ἄμμωνος. Poll. H 97 ταμίαι τῆς θεοῦ κληρωτοὶ μὲν ἐκ πεντακοσιομεδίμνων ἧσαν, τὰ δὲ χρήματα παρελάμβανον τῆς βουλῆς παρούσης.) [*](5 Harpocr. πωληταὶ καὶ πωλητήριον: οἱ μὲν πωληταὶ ἀρχή ἀρχή τίς ἐστιν Ἀθήνησι, δέκα τὸν ἀριθμὸν ἄνδρες, εἷς ἐκ τῆς φυλῆς ἑκάστης. διοικοῦσι δὲ τὰ πιπρασκόμενα ὑπὸ τῆς πόλεωνς πάντα, τέλη καὶ μέταλλα καὶ μισθώσεις καὶ τὰ δημευόμενα. Ὑπερείδης ἐν τῷ κατ᾿ Ἀρισταγόρου β΄. διείλεκται δὲ περὶ αὐτῶν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. ..... (Epitomen exscripserunt Phot.11 et Suid.11]. Lex. Bekk. quintum (BA 291,17) πωληταὶ τίνες εἰσίν: ἀρχή τις Ἀθήνησίν ἐστιν ἡ (οἱ cod. BK.) τῶν πωλητῶν (πολιτῶν cod. corr. BK.), ἀπὸ δέκα ἀνδρῶν οἵ καὶ τὰ πιπρασκόμενα ὑπὸ τῆς πόλεως πάντα, τέλη καὶ μέταλλα καὶ μισθώσεις καὶ κτήματα δημευόμενα, πωλοῦσι καὶ φροντίζουσιν ὅπως ἡ τιμὴ τῶν πιπρασκομένων ἀποδοθῇ τῇ πόλει (exscr. Etym. M. 698,56); eandem glossam exhibet Lex. Patm. p. 14 ... πωληταὶ δέ ἐστιν ἀρχὴ παρ᾿ Ἀθηναίοις δέκα ἀνδρῶν, εἷς ἀπὸ ἑκάστης φυλῆς, πάντα τὰ δημόσια τέλη πωλοπῦσα. ἐπώλει δὲ καὶ τὰ κτήματα τὰ δημευόμενα. Poll. VIII 99 πωληταὶ τὰ τέλη πιπράσκουσι μετὰ τῶν ἐπὶ τὸ θεωρικὸν ἡρῃμένων καὶ τὰς τῶν ἐξ Ἀρείου πάγου μετὰ τὸν πρότερον λόγον φυγόντων οὐσίας καὶ τὰ δεδημευμένα. )

51
ταῦθ’ οὗτοι πωλ[οῦσιν. ἐστὶ] δὲ τῶν μὲν οἰκιῶν ἐν εݲ ἔτεσιν ἀνάγκη τὴν [*](p.25) τιμὴν ἀποδοῦναι, τῶν δὲ χωρίων ἐν δέκα· καταβάλλουσιν δὲ ταῦτα ἐπὶ τῆς ἐνάτης πρυτανείας. εἰσφέρει δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς τὰς μισθώσεις τῶν [*](4) τεμενῶν ἀναγράψας ἐν γραμματεί[οις λε]λε[υ]κωμένοις. ἐστὶ δὲ καὶ τούτων ἡ μὲν μίσθωσις εἰς ἔτη δέκα, καταβάλλεται δ’ ἐπὶ τῆς [θ] πρυτανείας· καὶ πλεῖστα χρήματα ἐπὶ ταύτης συλλέγεται τῆς πρυ[τ]ανείας. εἰσφέρεται [*](5) μὲν οὖν εἰς βουλὴν τὰ γραμματεῖα κ[ατὰ] τὰς καταβολὰς ἀναγεγραμμένα, τηρεῖ δ’ δημόσιος· ὅταν δ’ ᾖ χρημάτων κατα]βολή, παραδίδωσι τοῖς ἀποδέκταις δέκταις αὐτὰ ταῦτα καθελ[ὼν] ἀπ[ὸ τῶν] ἐπιστυλίων ὧν ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ δεῖ τὰ χρήματα καταβληθ[ῆν]αι κ[αὶ ἀ]παλεφθῆναι· δ’ τὰ ἄλλα ἀπόκειται χωρὶς ἵνα μὴ προεξαλε[φθῇ].

XLVIII. εἰσὶ] δ’ ἀποδέκται δέκα, κεκληρωμένοι κκτὰ φυλάς· οὗτοι [*](1) δὲ παραλαβόντες τὰ [γρα]μματεῖα ἀπαλείφουσι τὰ καταβαλλόμενα χρήματα ἐναντίον τ[ῆς βουλῆς] ἐν τῷ βουλευτηρίῳ, καὶ πάλιν ἀποδιδόασιν τὰ γραμματεῖα τ[ῷ δη]μοσίῳ· κἄν τις ἐλλίπῃ καταβολήν, ἐνταῦθ’ ἐγγέγραπται, καὶ διπλά[σιον ἀ]νάγκη τὸ ἐλλ]ειφθὲν καταβάλλειν ἢ δεδέσθαι, καὶ ταῦτα εἰσπράτ[ τειν ἡ βο]υλὴ καὶ δῆσαι κυ]ρία κατὰ τοὺς νόμους ἐστίν. τῇ [*](2) μὲv οὖν προτεραίᾳ δέχονται τὰς π[άσα]ς καὶ μερίζουσι ταῖς ἀρχαῖς, τῇ δ’ ὑστεραίᾳ τόν τε μερισμὸν εἰσ[φέρου]σι γράψαντες ἐν σανίδι καὶ καταλέγουσιν ἐν τῷ βουλευτρίῳ καὶ προ[τιθ]έασιν ἐν τῇ βουλῇ, εἴ τίς τινα οἶδεν ἀδικοῦντα περὶ τὸν μερισμ[ὸν ἢ ἄρ]χοντα ἢ ἰδιώτην, καὶ γνώμας ἐπιψηφίζουσιν, ἐάν τίς τι δοκῇ ἀδικ[εῖν.

κ]ληροῦσι δὲ καὶ λογιστὰς εξ αὑτῶν οἱ βουλευταὶ δέκα τοὺς λογιου- [*](3) [*](1 πωλουσι fortasse L 4 τεμενῶν] μενων L, corr. Wyse, al. γp. λελ. suppl. Jackson, al. 6. 7 φερετ(αι) μ(εν) ο(υν) bis scr. L*, corr. L 4 7 κατὰ] ta coni. K-W 9 καθελὼν ἀπὸ τῶν H-L 10 καταβληθῆναι καὶ K-W απαλειφηναι L II προεξαλείφθῃ K-W 15 εντευθενγραπται L, corr. Herwerden cett. 16 διπλάσιον Bl. α]ναγκηι L 18 προτεραιδεχ- L*, corr. l 4 Traaa; Κ-W quod potest verum esse 19 το L*, v suprascr. L 4 εἰσφέρουσι H-L, K-W 21 ιδιοτην L*, corr. L 4) [*](12 Harpocr. ἀποδέκται: ἀρχή τίς ἐστι παρ’ Ἀθηναίοις οἱ ἀποδέκται ἧς πολλάκις μνημονεύουσιν οἱ ῥήτορες καὶ οἱ κωμικοί. Ἀριστοτέλης δ’ ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ δεδήλωκεν ὡς δέκα τε ἧσαν (Epit.; εἴησαν codd.) καὶ ὡς παραλαβόντες τὰ γραμματεῖα ἀπαλείφουσι καταβαλλόμενα χρήματα τῆς βουλῆς ἐναντίον ἐν τῷ βουλευτηρίῳ καὶ πάλιν ἀποδιδόασι τὰ γραμματεῖα τῷ δημοσίῳ. καὶ απλῶς ἃ πράττουσι διασαφεῖ. . . . . . (Epitomen exscr. Suid.). Lex. Bekk. quintum (BA 198,1; exscr. Symeo, Etym. M. 124,41 et Lex. Bachm. p. 427,13 Bekk.): ἀποδέκται: ἄρχοντες κληρωτοὶ δέκα τὸν ἀριθμὸν κατὰ φυλήν εἰσιν, οἵτινες παρελάμβανον καὶ ἀπεδέχοντο τὸ γραμμκτεῖα τῶν ὀφειλόντων τῷ δημοσίῳ. διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἀποδέκται ἐκαλοῦντο. εἶτα ἐξήταζον ἐξήταζον lex. Bacbm.; ἐξητάζοντο cod.) τὰ ὀφειλόμενα καὶ τὰ ἀποδιδόμενα χρήματα σὺν τῇ βουλῇ καὶ ἐμέριζον εἰς ἃ χρὴ ἀναλίσκειν.) [*](23 Harpocr. λογισταὶ καὶ λογιστήρια: ἀρχή τις παρ’ Ἀθηναίοις οὕτω καλουμένη. εἰσὶ τὸν ἀριθμὸν δέκα, οἳ τὰς εὐθύνας τῶν διῳκημένων ἐκλογίζονται ἐν ἡμέραις λ, ὅταν τὰς ἀρχὰς ἀποθῶνται οἱ ἄρχοντες. Λημοσθένης ἐν τῷ ὑπὲρ Κτησιφῶντος. διδιλεκται περὶ τούτων Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ, ἔνθα δείκνυται ὅτι διαφέρουσι τῶν εὐθύνων (Epitomen exscr. Phot. II Suid. II). Lex. Bekk. quintum (BA 270,17; exscr. Et. M. 569,32) λογισταί: ἄρχοντές εἰσι κληρωτοί, δέκα τὸν ἀριθμόν, ἐφ’ ὧν πάντες οἱ ἄρξαντες ἀρχὴν ἡντινοῦν λόγον ἀπέφερον τῶν διῳκημένων (cf. Lex. Patm. p. 142. Lex. Cant. s. v. λογισταί p. 672,20). PolL VIII 99 λογισταί. καὶ τούτους ἡ βουλὴ κληροῖ κατ’ ἀρχὴν ὡς παρακολουθεῖν τοῖς διοικοῦσιν.)

52
μένους τ[αῖς ἀρ]χαῖς κατὰ τὴν πρυτανείαν ἑκάστην. κληροῦσι δὲ καὶ [*](4) εὐθύνους ἕνα τῆς φυ[λῆς ἑ]κάστης, καὶ παρέδρους β ἑκάστῳ τῶν εὐθύνων, [*](p.26) οἷς ἀναγκαῖόν ἐστι ταῖς α . . . . . αις κατὰ τὸν ἐπώνυμον τὸν τῆς φυλῆς ἑκάστης καθῆσθαι· κἄν τις βούλ[ηταί] τινι τῶν τὰς εὐθύνας ἐν τῷ δικαστηρίῳ δεδωκότων ἐντὸς γݲ ἡ[μερῶν ἀφ’] ἧς ἔδωκε τὰς εὐθύνας ἄν τ’ ἄν τε δ[η]μο[σί]α[ν] ἐμβαλέσθαι, γράψας εἰς πινάκιον λελευκωμένον μένον τοὔνομα τό [θ᾿ αὑτο]ῦ καὶ τὸ τοῦ φεύγοντος καὶ τὸ ἀδίκημ’ ὅ τι ἐγκαλῇ, καὶ τίμημα ἐ[πιγραψ]άμενος ὅ τι ἂν αὐτῷ δοκῇ δίδωσιν τῷ εὐθύνῳ. ὁ δὲ λαβὼν τοῦτο καὶ ἀν[αγνού]ς, ἐὰν μὲν καταγνῷ παραδίδωσιν τὰ μὲν [*](5) ἴδια τοῖς δικασταῖς τοῖς κατὰ δήμ[ους τοῖς] τὴν φυλὴν ταύτην εἰσάγουσιν, τὰ δὲ δημόσια τοῖς θεσμοθέτα[ις ἀ]ναγράφει. οἱ δὲ θεσμοθέται, ἐὰν παραλάβωσιν, πάλιν εἰσάγουσιν [ταύτην τὴν] εὔθυναν εἰς τὸ δικαστήριον, καὶ τι ἢν γνῶσιν οἱ δικαστ[αί, τοῦτο κύ]ριόν ἐστιν.

XLIX. δοκιμάζει δὲ καὶ τοὺς ἵππους ἡ βουλή, κἂν μέν τις καλ[ὸν [*](1) [*](3 post α conspicitur; ante αις fortasse λ; sed ρ quoque nonnumquam babet ligaturam (e. g. vv. 27, 56 huius pag.), uncie ἀγοραῖς conieci. fortasse autem longius quid desideratur 5 γݲ] potest etiam λ legi; τݲ Wn, quod incredibile est 6 αν οm. L*, suprascr. L4 δημοσίαν Gertz, K-W 7 θ’ αὑτοῦ 2 8 καληι L*, εγ suprascr. L 4 ἐπιγραψάμενος Herwerden 9 ἀναγνούς Bl με) deL K-W, Bl 10 toI? suppl. Bl, οἳ ego εἰσάγουσιν] δικάζουσιν Richards, K-W 11 συναναγραφει leg. Wn (K- W3) sed συν non video; spatium autem non obstat 12 ταύτην suppl. Bl (spatii causa) 13 τοῦτο κύριον H-L, K-W 14. p. 53,1 καλὸν ἵπποv K-W; ante ων, χ vel σ vel μ) [*](2 Harpocr. s. v. εὔθυναι: . . . εὔθυνοι εὐθύναι Εpit., εὐθύνη coodd.) ὄνομα ἀρχῆς παρ’ Ἀθηναίοις. δέκα δὲ τὸν ἀριθμὸν ἄνδρες ἦσαν, παρ’ οἷς ἐδίδοσαν οἱ πρεσβεύσαντες ἢ ἄρξαντες ἢ διοικήσαντές τι τῶν δημοσίων τὰς εὐδύνας. διείλεκται περὶ αὐτῶν Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ. (Epitomen exscr. Phot. II [ex quo Etym. genuin., unde Symeo et Etym. M. 391,53] et Suid. II). — Cf. Phot. I ex Boetho (exscr. Et. gen., unde Symeo et Et. M. 391,30) εὔθυναι: οἱ ἀπολογισμοὶ τῶν ἀρξάντων. καὶ εὔθυνοι οἱ τούτους αὐνακρίνοντες. νόμων ιβ· “ εἰ δὲ μὴ τούτους κατευθύνειν αὐτοὺς κατευθύνοντα”, καὶ μετ’ ὀλίγα “διὸ δὴ δεῖ πάντων τοὺς εὐθύνους θαυμαστοὺς πᾶσαν ἀρετὴν εἶναι.” τούτους λογιστὰς λέγομεν.) [*](14 Hesych. τρυσίππιον: τὸν χαρακτῆρα τὸν ὑπὸ τῆς βουλῆς ἐν ταῖς δοκιμασίαις τοῖς ἀδυνάτοις καὶ τετρυμ[μ]ένοις τῶν ἵππων ἐπιβαλλόμενον add. > ἵνα μηκέτι στρατεύωνται, τὸ παλαιὸν ἐκάλουν τρυσίππιον. τροχὸς δ’ ἦν ὁ ἐπιβαλλόμενος χαρακτὴρ τῇ γνάθῳ τῶν ἵππων. Eustath. ad δ 762 (1517,8) ἐξ αὐτοῦ (scil. τοῦ τρύω) δὲ καὶ τρύσιππον 8 τοῖς τετρυμ[μ]ένοις καὶ ἀχρήστοις ἵπποις ἐπιβάλλεται. ἢ κατὰ Αἴλιον Διονύσιον τρυσίππ[ε]ιον τετρασυλλάβως, ἔγκαυμα ἵππου γεγηρακότος, επὶ τῆς γνάθου ὅμοιον τροχῷ. φέρει γε αὐτὸς καὶ χρῆσιν Εὐπόλιδος ταύτην· “ἀλλ’ ὥσπερ ἵππῳ μοι ἐπιβαλεῖς τρυσίππ[ε]ιον” (Giossam Aelii Dionysii descripsit Phot. s. v. τρυσίππιον). Phot. ἵππου τροχός ἱππότροχος cod., corr. Naber): τὸ τρυσίππιον, διὰ τὸ τοῖς διὰ τῆρας ἐκτρυχωθεῖσιν ἵπποις ἐκτυποῦσθαι (leg. ἐντυποῦσθαι) τροχὸν ἀπολεόντων αὐτοὺς τῶν στρατηγῶν. Hesych. ἵππου τροχός: τοῖς γεγηρακόσιν ἵπποις ἐχάραττον ἐπὶ τὴν γνάθον σημεῖον τροχοῦ σχῆμα ἔχον. ἐκαλεῖτο δὲ γρυσίππιον. — Zeuob. prov. III 15 (Ath. = Zenob. Par. IV 41) ἵππῳ γηράσκοντι τὰ μείονα κύκλ’ ἐπίβαλλε· ταύτης μέμνηται Κράτης ὁ κωμικός ἐν Σαμίοις. τάττεται δὲ ἐπὶ τῶν διὰ γῆρας δεομένων ῥᾳστώνης τινὸς καὶ ἀναπαύλης. μετῆκται δὲ ἀπὸ στρατιωτικῶν ἵππων οἷς ἐπέβαλλον τὸ καλούμενον τρυσίππιον. ἔστι δὲ τοῦτο σιδηροῦς τροχίσκος οἱονεὶ δημόσιος ὡς} χαρακτήρ τροχίσκος], ὃν ἐκπυροῦντες ἐπέβαλλον ταῖς σιαγόσι τῶν ἵππων.)

53
ἵππον ἔχ]ων κακῶς δοκῇ τρέφειν, ζημιοῖ τῷ σίτῳ, τοῖς δὲ μὴ δυναμ[ένοις ἀκολ]οθεῖν ἢ μὴ θέλοθσι μένειν ἀλλ’ ἀνάγουσι, τροχὸν ἐπὶ τὴν γνάθ[ο]ν ἐπιβ]άλλει, καὶ ὁ τοῦτο παθὼν ἀδόκιμός ἐστ. δοκιμάζει δὲ καὶ τοὺς προ[δ]ρ[όμους οἵ]τινες ἂν αὐτιῇ δοκῶ|σιν ἐπιτήδειοι προδπομεύειν εἶναι, κἄν [*](p. 26) τιν’ ἀποχειροτονήσῃ, καταβέβηεν οὗτος. δοκιμάζει δὲ καὶ τοὺς ἁμίππους, κἄν τιν’ ἀποχειροτονήσῃ, πέπαυται μισθοφορῶν οὗτος. τοὺς δ’ ἱππέας [*](2) καταλέγουσι μὲν οἱ καταλογεῖς, οὕς ἂν ὁ δῆμος χειροτονήσῃ δέκα ἄνδρας· οὓς δ’ ἂν καταλέξωσι παραδιδόασι τοῖς ἱππάρχοις καὶ φυλάρχοις, οὗτοι δὲ παραλαβόντες εἰσφέρουσι τὸν κατάλογον εἰς τὴν βουλήν, καὶ τὸν πίνακ’ ἀνοίξαντες, ἐν ᾧ κατασεσημασμένα τὰ ὀνόματα τῶν ἱππέων ἐστί, τοὺς μὲν ἐξομνυμένους τῶν πρότερον ἐγγεγραμμένων μὴ δυνατοὺς εἶναι τοῖς σώμασιν ἱππεύειν ἐξαλείφουσι, τοὺς δὲ κατειλεγμένους καλοῦσι, κἂν μέν τις ἐξομόσηται μὴ δύνασθαι τῷ σώματι ἱππεύειν ἢ τῇ οὐσίᾳ, τοῦτον ἀφιᾶσιν, τὸν δὲ μὴ ἐξομνύμενον διαχειποτονοῦσιν οἱ βουλευταὶ πότερον ἐπιτήδειός ἐστιν ἱππεύειν ἢ οὔ· μὲν χειροτονήσωσιν, ἐγγράξουσιν εἰς τὸν πίνακα, εἰ δε δὲ μὴ, τοῦτον ἀφιᾶσιν.

ἔκρινεν δέ ποτε καὶ τὰ παραδείγματα καὶ τὸν πέπλον ἡ βουλή, νῦν [*](3) δὲ τὸ δικαστήριον τὸ λαχόν· ἐδόκουν γὰρ οὖτοι καταχαριζεσθαι τὴν κρίσιν. καὶ τῆς ποιήσεως τῶν Νικῶν καὶ τῶν ἄθλων τῶν εἰς τὰ Παναθήναια συνεπνεπιμελεῖται μετὰ τοῦ ταμίου τῶν στρτιωτικῶν.

δοκιμάζει δὲ καὶ τοὺς ἀδυνάτους ἡ βουλή· νόμος γάρ ἐστιν ὅς κελεύει [*](4) τοὺς ἐντὸς τριῶν μνῶν κεκτημένους καὶ τὸ σῶμα πεπηρωμένους ὥστε μὴ [*](1 δοκη L 2 ἀκολουθεῖν Wyse (e Xen. Mem. ΙΙΙ 3,4) αναγουσι L*, λλ super να scr. L 4; Κ- W 3, ἀλλ’ ἀνάγουσι Bl 3 ἐπιβάλλει] fragmentum novum huc attuli, quod hic litteras αλλεικοτ habet, proximo autem versu jiveaava. couiecturas priores afferre non est necesse 5 τινα προχειροτονησηι L, corr. J. B. Mayor, cett. (item 1, 6) ανιππους L, corr. Newman. 10 κ(ατα)σεσησμ(εν)α L*, corr. iuter scribendum L 4 11 ενγεγραμμ(εν) L*, ων suprascr. L 4 12 εξαλιφουσι L εξομησηται L; ἐξομνύηται K-W, Bl 14 ποτηρον L*, corr. L 4 15 ενγραφουσιν L 22 πεπληρωμενους L*, corr. L ?) [*](21 Harpocr. s. v. ἀδύνατοι: . . . οἱ ἐντὸς τριῶν μνῶν μηνῶν codd.) κεκτημένοι > τὸ σῶμα πεπηρωμένοι (sic Epitome; πεπηρωμένον codd.). ἐλάμβανον δὲ οὖτοι δοκιμασθέντες ὑπὸ τῆς βουλῆς δύο ὀβολοὺς τῆς ἡμέρας ἑκάστης ἢ ὀβολόν, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. (Epitomen exscr. Suidas). Lexicon Bekk. quintum (BA 200,3) ἀδύνατοι: οἱ μέρος τι βεβλαμμένοι τοῦ σώματος καὶ ἀδύνατοι τοῦ ἐργάζεσθαι καὶ πορίζειν αὑτοῖς τῷ σώματι τὰ ἐπιτήδεια. Eadem glossa plenior extat in lexico Bachmanniaao p. 345,15 Bekk. dSuvotot: οἱ μέρος τι βεβλαμμένοι τοῦ σώματος ὡς μηδὲ ἐργάζεσθαι. οἲ καὶ ἐχορήγοῦντο τὰ πρὸς τὸ ζῆν παρὰ τῆς πόλεως, μισθοφορούντων αὐτοῖς τῶν ἐντὸς ἐν τοῖς cod.) τριῶν μνῶν περιουσίαν κεκτημένων. ἐδοκιμάζοντο δὲ οἱ ἀδύνατοι ὑπὸ τῆς τῶν ݲ βουλῆς καὶ ἐλάμβανον τῆς ἡμέρας, ὡς με) λυσίας λέγει, ὀβολὸν ἕνα, ὡς δὲ Φιλόχορος, ݲ, Ἀριστοτέλης δὲ ݲ ἴφη. — Hesych. ἀδύνατοι: οἱ ἐντὸς εκετημένοι τριῶν μνῶν add. Schmidt) παρὰ Ἀττικοῖς. ἐλάμβανον δὲ παρὰ τῆς βουλῆς δύο ὀβολούς.)

54
δύνασθαι μηδὲν ἔργον ἐργάζεσθαι δοκιμάζειν μὲν τὴν βουλὴν, διδόναι δὲ [*](p.26) δημοσίᾳ τροφὴν δύο ὀβολοὺς ἑκάστῳ τῆς ἡμέρας. καὶ ταμίας ἐστὶν αὐτοῖς κληρωτός.

συνδιοικεῖ 81 καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς τὰ πλεῖςθ’, ὡς ἔπος εἰπεῖν.

[*](5)

L. τὰ μὲν οὖν ὑπὸ τῆς βουλῆς διοικούμενα ταῦτ’ ἐστίν. κληροῦνται [*](1) δὲ καὶ ἱερῶν ἐπισκευασταί, δέκα ἄνδρες, Τι λαμβάνοντες τριάκοντα μνᾶς παρὰ τῶν ἀποδεκτῶν ἐπισκευάζουσιν τὰ μάλιστα δεόμενα τῶν ἱερῶν· καὶ ἀστυνόμοι δέκα· τούτων δὲ εݲ μὲν ἂρχουσιν ἐν Πειραιεῖ, πέντε δ’ ἄστει, καὶ τάς τε αύλητρίδας καὶ τὰς ψαλτρίας καὶ τὰς κιθαριστρίας οὖτοι σκοποῦσιν ὅπως μὴ πλείονος ἢ δυεῖν δραχμαῖς μισθωθήσονται, κἂν πλείους τὴν αὐτὴν σπουδάσωσι λαβεῖν οὗτοι διακληροῦσι καὶ τῷ λαχόντι μισθοῦσιν. καὶ ὅπως τῶν κοπρολόγων μηδεὶς ἐντὸς ݲ σταδίων τοῦ τείχους καταβαλεῖ κόπρον ἐπιμελοῦνται· καὶ τὰς ὁδοὺς κωλύουσι κατοικοδομεῖν καὶ δρυφάκτους ὑπὲρ τῶν ὁδῶν ὑπερτείνειν καὶ ὁχετοὺς εἰς τὴν ὁδὸν ἔκρουν ἔχοντας ποιεῖν καὶ τὰς θυρίδας εἰς τὴν ὁδὸν ἀνοίγειν· καὶ τοὺς ἐν ταῖς ὁδοῖς ἀπογιγνομένους ἀναιροῦσιν, ἔχοντες δημοσίους ὐπηρέτας.

LI. κληροῦνται 81 καὶ ἀγορανόμοι πέντε μὲν εἰς Πειραιέα, ݲ δ’ [*](1) εἰς ἄστυ. τούτοις δὲ ὑπὸ τῶν νόμων προστέτακται τῶν ὠνίων ἐπιμελεῖσθαι πάντων, ὅπως καθαρὰ καὶ ἀκίβδηλα πωλήσεται.

κληροῦνται δὲ καὶ μετρονόμοι >, πέντε μὲν εἰς ἄστυ, ݲ δὲ εἰς Πειδοκιμαζει [*](2) [*](1 δ(ε) L*, corr. L 4 4 συνοικει L*, corr. L 4 6 λαμβανοντες om. L*, suprascr. L 4 8 Πειραει L 9. 10 ουτοσκο- L*, ι suprascr. L 4 10 δραψμαῖν H-L, K-W, Bl, S; sed cf. Meisterhans 3, p. 201 11 σπουδαζωσι Bl, K-W 12 ενττοσιδιων L*, στα suprascr. L 4 13 επιμελονται L 17 T suppi. Papa- georgios, cf. 1. 20 et p. 55,3 19 πωληται L, corr. Kaibel (cf. p. 55,1.2.5 – 7) 20 ῑ ῑ Papag. (et ita optime explicatur error ap. Harp.; v. testim.)) [*](8 Ilarpocr. s. v. ἀστυνόμος: . . . Sexa φησὶν εἶναι τοὺς ἀστυνόμους Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ, πέντε μὲν ἐν πειραιεῖ, πέντε δ’ ἐν ἄστει. τούτοις δέ φησι μέλειν περί τε τῶν αυλητρίδων καὶ ψαλτριῶν καὶ τῶν κοπρολόγων καὶ τῶν τοιούτων. (Kpitomeu exscr. lex. Bachmann. p. 455,24 Bekk. et Suid.)) [*](17 Harpocr. ἀγορανόμοι: οἱ τὰ κατὰ τὴν ἀγορὰν ὤνια διοικοῦντες ἄρχοντες. Δημοσθένης ἐν τῷ κατὰ Τιμάρχου.κ Ἀριστοτέλης δ’ ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ κληροῦσθαί φησι πέντε μὲν εἰς Πειραιᾶ, πέντε δὲ εἰς ἄστυ. (Epitomen exscr. lex. Bachmaun. p. 330,13 Bekk. et Suid.) — Lex. Bekk. quintum (BA 199,24, exscr. Et. M. 13,8) ἀγορανόμοι: οἱ τὴν ἀγορὰν διοικοῦντες ἄρχοντες. Eandem glossam pleniorem habet Photius Atheniensis (Nachrichten v. d. Kgl. Gesellsch. d. Wiss. zu Gcittingen 1896, 324) ἀγορανόμοι: οἱ τὰ κατὰ τὴν ἀγορὰν διοικοῦντες ὤνια ἄρχοντες. δέκα δὲ ἦσαν, ὧν πέντε τὰ κατὰ τὸ ἄστυ, πέντε δὲ τὰ κατὰ τὴν χώραν διέταττον.) [*](20 Harpocr. s. v. μετρονόμοι: . . . . . ἦσαν δὲ τὸν ἀριθμὸν ιεݲ εἰς μὲν δέκα, πέντε δ’ εἰς ἄστυ, εἶχον δὲ τὴν ἐπιμέλειαν ὄπως δίκαια εἴη τὰ μέτρα τῶν πωλούντων, ὡς καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ δηλοῖ. (Epitomen exscr. Phot. II et Suid.) — Lex. Bekk. quintum (BA 278,25) μετρονόμοι: ἀρχή τις Ἀθήνησι κληρωτὴ ἡ τῶν 3. δέκα τὸν ἀριθμὸν ὦν πέντε με) ἦσαν ἐν τῷ Πειραεῖ, ݲ δὲ ἐν ἄστει. οὖτοι δὲ τὴν ἐπιμέλειαν εἶχον, ὅπως δίκαια ᾗ τὰ μέτρα τῶν πωλούντων. Eandem glossam exhibet Phot.i μετρονόμοι: ἄρχοντες ἦσαν δέκα τὸν ἀριθμόν, ὦν πέντε με) ἐν ἄστει, πέντε δ’ ἐν Πειραιεῖ. καὶ εἶχον τὴν ἐπιμέλειαν ὄπως δίκαια ᾗ τὰ μέτρα τῶν πωλούντων.)

55
ραιέα· καὶ οὗτοι τῶν μέτρων καὶ τῶν σταθμῶν ἐπιμελοῦνται πάντων, ὅπως [*](p.26) οἱ πωλοῦντες χρήσονται δικαίοις.

ἦσαν δὲ καὶ σιτοφύλακες κληρωτοὶ <ιݲ>, πέντε μὲν εἰς Πειραιέα, πέντε δ᾿ εἰς ἄστυ, νῦν δ᾿ εἴκοσι μὲν εἰς ἄστυ, πεντεκαίδεκα δ᾿ εἰς Πειραιέα. οὗτοι δ᾿ ἐπιμελοῦνται πρῶτον μὲν ὅπως ὁ ἐν ἀγορᾷ σῖτος ἀργὸς ὤνιος ἔσται δικαίως, ἔπειθ᾿ ὅπως οἵ τε μυλωθροὶ πρὸς τάς τιμὰς τῶν κριθῶν τὰ ἄλφιται πωλήσουσιν καὶ οἱ ἀρτοπῶλαι πρὸς τὰς τιμὰς τῶν πῦρῶν τοὺς ἄρτους καὶ τὸν σταθμὸν ἄγοντας ὅσον ἂν οὗτοι τάξωσιν· ὁ γὰρ νόμος τούτους κελεύει τάττειν.

ἐμπορίου δ᾿ ἐπιμελητὰς δέκα κληροῦσιν· τούτοις δὲ προστέτακται τῶν τ᾿ ἐμπορίων ἐπιμελεῖσθαι, καὶ τοῦ σίτου τοῦ καταπλέοντος εἰς τὸ σιτικὸν ἐμπόριον τὰ δύο μέρη τοὺς ἐμπόρους ἀναγκάζειν εἰς τὸ ἄστυ κομίζειν.

LII. καθ[ισ]τᾶσι δὲ καὶ τοὺς ἕνδεκα κλήρῳ τοὺς ἐπιμελησομένους τῶν ἐν τῷ δεσμωτηρ[ί]ῳ, καὶ τοὺς ἀπαγομένους κλέπτας καὶ τοὺς ἀνδραπο- [*](2 χρησωνται L, corr. Rutherford, al. 3 ιݲ add. K-W, ex Harp. 12 σιτικὸν] ἀστικὸν Lex. Bekk. quint., Harp. (v. testim.); Ἀττικὸν Harp. (MSS. nonnulla), quod recipit S.) [*](3 Harpocr. s. v. σιτοφύλακες: . . . ἀρχή τις ἦν Ἀθήνησιν ἥτις ἐπεμελεῖτο ὅπως ὁ σῖτος δικαίως πραθήσεται, καὶ τὰ ἄλφιτα καὶ οἱ ἄρτοι. ἦσαν δὲ τὸν ἀριθμὸν ιݲεݲ (id est ιݲ, εݲ) μὲν ἐν ἄστει, πέντε δ᾿ ἐν Πειραιεῖ, ὡς Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. Epitome (exscr. Suid.) σιτοφύλακες: ἀρχή τις ἦν Ἀθήνησιν, ἥτις ἐπεμελεῖτο ὅπως ὁ σῖτος δικαίως πραθήσεται καὶ τὰ ἄλλφιτα καὶ οἱ ἄρτοι. ἦσαν δὲ τὸν ἀριθμὸν ιݲεݲ μὲν ἐν ἄστει, εݲ δ᾿ ἐν Πειραιεῖ. Photius cum epitoma usque ad ἀριθμὸν plane congruit, deinde ita pergit: πάλαι μὲν πεντεκαίδεκα ἐν ἄστει πέντε δὲ ἐν Πειραιεῖ, ὕστερον λݲ μὲν ἐν ἄστει, ε δὲ ἐν Πειραιεῖ. — Lex. Bekk. quiutum (Bekk. An. 300,19) σιτοφύλακες: ἄρχοντες Ἀθήνησι κληρωτοί. οὗτοι δ᾿ ἐπεμελοῦντο, ὅπως ὁ σῖτος δικαίως πραθήσεται καὶ τὰ ἄλφιτα καὶ οἱ ἄρτοι κατὰ τὰς ὡρισμένας τιμὰς καὶ τὸν σταθμόν.) [*](10 Harpocr. s. v. ἐπιμελητὴν ἐμπορίου:. . . . . Ἀριστοτέλης “ἐμπορίου δ᾿ ἐπιμελητὰς δέκα κληροῦσιν, τούτοις δὲ προστέτακται τῶν τε ἐμπορίων ἐπιμελεῖσθαι καὶ τοῦ σίτου τοῦ καταπλέοντος εἰς τὸ ἀστικὸν ἐμπόριον τὰ δύο μέρη τοὺς ἐμπόρους ἀναγκάζειν εἰς τὸ ἄστυ κομίζειν.” (Epitomen exscr. Suidas et [ex Photio] Et. genuin., unde Symeo et Et. M. 362,6). — Lex. Bekk. quintum (BA 255,22) ἐπιμεληταί: ἐμπορίου ἄρχοντες ἦσαν κληρωτοί, δέκα τὸν ἀριθμὸν ἑκάστου (ἑκάστους cod. corr. Bekker.) ἔτους καθιστάμενοι, οἷς προσετέτακτο τῶν ἐμπορίωμ ἐπιμελεῖσθαι καὶ τοῦ σίτου <τοῦ add. Bekk.> καταπλέοντος εἰς τὸ ἐμπόριον τὸ ἀστικὸν τὰ δύο μέρη τοὺς ἐμπόρους ἀναγκάζειν <εἰς τὸ ἄστυ κομίζειν>. Eandem glossam habent Suid. s. v. ἐπιμεληταί II = [ex Phot.] Et. genuin. [exscr. Et. M. 362,1]: . . . . . ἄλλοι δὲ λέγουσιν ὅτι ἐμπορίου ἄρχοντές εἰσι κληρωτοὶ ἑκάστου ἔτους καθιστάμενοι εἷς προσετέτακτο ἐπιμελεῖσθαι τοῦ καταπλέοντος σίτου εἰς τὸ ἐμπόριον τὸ Ἀττικὸν (sic!) καὶ τοὺς ἐμπόρους ὰναγκάζειν εἰς τὸ ἄστυ κομίζειν.) [*](13 Pοll. VIII 102 de undecim viris disputans: ἐπεμελοῦντο δὲ τῶν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ, καὶ ἀπῆγον κλέπτας, ἀνδραποδιστάς, λωποδύτας, εἰ μὲν ὁμολογοῖεν, θανατώσοντες, εἰ δὲ μὴ εἰσάξοντες εἰς τὰ δικαστήρια, κἂν ἁλῶσιν, ἀποκτενοῦντες (exscr. schol. Clark. ad Plat. Phaedon. 59 E). — Lex. Bekk. quiut. (BA 250,4) ἕνδεκα τίνες εἰσί: κληρωτοὶ ἄρχοντες ἦσαν ιݲαݲ τὸν ἀριθμόν, προϊστάμενοι τοῦ δεσμωτηρίου, καὶ τοὺς <ἀπ<αγομένους ἐπὶ κακουργήμασι παρελάμβανον κλέπτας καὶ ἀνδραποδιστὰς καὶ φονεῖς. καὶ τοὺς μὲν ὁμολογοῦντας θανάτῳ ἐζημίουν, τοὺς δὲ ἀπφισβητοῦντας εἰσῆγον εἰς δικαστήριον. Eandem glossa habent et Lex. Patm. p. 13 ἕνδεκα: ἀρχή τις κληρωτή, προϊσταμένη τοῦ δεσμωτηρίου καὶ τοὺς ἀπαγομένους ἐπὶ κακουρ-)

56
διστὰς καὶ τοὺς λωποδύτας, ἂν μὲν [ὁμολογῶ]σι, θανάτῳ ζημιώσοντας, ἂν [*](p.26) δ᾿ ἀμφισβητῶσιν, εἰσάξοντας εἰς τὸ δι[κ]αστήριον, κἂν μὲν ἀποφύγωσιν, ἀφήσοντας, εἰ δὲ μή, τότε θανατώσοντας, καὶ τὰ ἀπογραγόμενα χωρία καὶ οἰκίας εἰσάξοντας εἰς τὸ δικαστήριον, καὶ τὰ δόξαντα δ[η]μόσια εἶναι παραδώσοντας τοῖς πωληταῖς, καὶ τὰς ἐνδείξεις εἰσάξοντας· καὶ γὰρ ταύτας εἰσάγουσιν οἱ ἕνδεκα. εἰσάγουσι δὲ τῶν ἐνδείξεών τινας καὶ οἱ θεσμοθέται.

κληροῦσι δὲ καὶ εἰσαγωγέας εݲ ἄνδρας, οἳ τὰς ἐμμήνους εἰσάγουσι [*](2) δίκας, δυοῖν φυλαῖν ἕκαστος. εἰσὶ δ᾿ ἔμμηνοι προικός, ἐάν τις ὀφείλων μὴ ἀποδῷ, κἄν τις ἐπὶ δραχμῇ δανεισάμενος ἀποστερῇ, κἄν τις ἐν ἀγορᾷ βουλόμενος ἐργάζεσθαι δανείσηται παρά τινος ἀφορμήν· ἔτι δ᾿ αἰκείας καὶ

[*](1 ὁμολογῶσι] restitutum e paraphrasi in Lex. Bekk. quint. (v. testim.) ζημιωθησοντας L ἂν] ἐν L 2 αμφιβητωσιν L 4 αξοντας L, εις suprascr. L4 6 εισαγουσιν male scriptum rescr. L4 8 φυλαν L εκαστοις L*, corr. L4 μηι L*, corr. L4 9 ἀποδιδῷ coni. Bl. K-W, H-L δανισαμενος L αποστερη L εαν αγοραι L 10 δανισηται L)

γήμασι καὶ αἰτίαις παραλαμβάνουσα, καὶ τοὺς μὲν ὁμολογοῦντας τὰ ἀδικήματα κυρία ἦν θανάτῳ ζημιοῦν, τοὺς δ᾿ ἀμφισβητοῦντας ἐφύλαττεν ἐν τῷ δεσμωτηρίῶ μέχρι κρίσεως. καὶ τοὺς μὲν καταγνωσθέντας φαρμάκῳ ἀνῄρουν, τοὺς δὲ τῇ δημίῳ παρεδίδοσαν ἀποκτεῖναι. εἰσῆγον δὲ καὶ τὰ ἐγγραφόμενα χωρία ἢ οἰκίας εἰς δικαστήριον καὶ τὰ δημόσια εἶναι δόξαντα παρεδίδοσαν τοῖς πωληταῖς (πολίταις cod.) ἐκπράττειν et Et. gen. [ex Photio], unde Symeo et Et. M. 338,31 (=Lex. Sabb. 19,22 = Lex. Vindob. 88), ἕνδεκα:κληρωτοὶ ἄρχοντες ἦσαν οὗτοι προεστηκότες τοῦ δεσμωτηρίου καὶ τοὺς ἀπαγομένους κακούργους ἐπὶ θάνατον παραλαμβάνοντες ἐζημίουν, τοὺς δὲ ἀμφισβητοῦντας εἰσῆγον εἰς τὸ δικαστήριον καὶ τὸ γνωσθὲν περὶ αὐτῶν ἔπραττον. εἰσῆγον δὲ καὶ τὰ ἀπογραφόμενα χωρία καὶ οἰκίας καὶ τὰ δημόσια εἶναι δόξαντα παρεδίδουν τοῖς πωληταῖς (πολίταις cod.), εἰσῆγον δὲ καὶ ἐνίας ἐνδείξεις. ῥητορική. Lex. Bekk. quintum (BA 310,15) οἱ ἕνδεκα τοὺς κλέπτας καὶ τοὺς λωποδύτας καὶ ἀνδραποδιστὰς ὁμολογοῦντας μὲν ἀποκτιννύουσιν, ἀντιλέγοντας δὲ εἰσάγουσιν εἰς τὸ δικαστήριον. Eandem glossam habent Phot.11, Suid.1 s. v. ἡγεμονία δικαστηρίου: τοῖς ἄρχουσιν οὐ πάσας πᾶσιν ἐφεῖτο δίκας εἰσάγειν, ἀλλὰ ..... τοῖς ἕνδεκα ὅσαι (ὅσοι Suid.) ληιστὰς καὶ λωποδύτας καὶ ἀνδραποδιστὰς εἰσάγουσιν. Phot. p. 49,12 Pors. περὶ τῶν ἕνδεκα. ἕνδεκα ἄνδρες ὑπὲρ τετταράκοντα ἔτη γεγονότες κλήρῳ τὴν ἀρχὴν ταύτην ἐλάμβανον. ἐπεμελοῦντο δὲ τῶν ἐν δεσμωτηρίῳ· κλέπτας δὲ καὶ λωποδύτας καὶ ἀνδραποδιστάς, εἰ μὲν ἐπ᾿ αὐτοφώρῳ λάβοιεν, ἐκόλαζον θανάτῳ· ἐι δὲ ἀντιλέγοιεν, εἰς κρίσιν καθίστων. Suid. ἕνδεκα: ἀρχὴ ἐν Ἀθήναις ἐπιμελομένη τῶν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ [κατακρίτων], ἐφ᾿ ἣν ἀνήγοντο (leg. ἀπήγοντο) οἱ κλέπται καὶ οἱ ἀνδραποδισταί. Schol. Ar. Vesp. 1108 (VR) ἡ τῶν ἕνδεκα ἀρχὴ τοὺς μὲν ὁμολογοῦντας <κλέπτας> καὶ ἀνδραποδιστὰς ποδιστὰς καὶ λωποδύτας θανάτῳ ἐκόλαζον, τοὺς δ᾿ ἀρνουμένους εἰς δικαστήριον εἰσῆγον. εἰσῆγον δὲ καὶ τὰς ἐνδείξεις. — Schol. Luc. IV p. 170 Jac. οἱ ἕνδεκα ἄρχοντες ἦσαν παρὰ Ἀθηναίοις τῶν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ ἐπιμελούμενοι καὶ τοὺς ἀπαγομένους (ἐναγομένους codd.) [ὡς] κλέπτας ἢ ἀνδραποδιστὰς ἢ λωποδύτας, θανάτῳ ζημιοῦσιν, ἐὰν δὲ ἀμφισβητῶσιν, εἰς δικαστήριον εἰσάγουσι καὶ ὅτι ἂν κριθῇ περὶ αὐτῶν ποιοῦσι. καὶ εἴ τις ἄλλος κατακριθῇ θανάτου, οἱ ἕνδεκα τοῦτον παραλμβάνουσιν. — Lex. Bekk. quintum s. v.ἕνδεκα (BA 250,11):... τῶν δὲ ἐνδείξεων εἰσέφερον εἰς δικαστήριον ἃς μὲν οἱ ἕνδεκα, ἃς δὲ οἱ θεσμοθέται. Lex. Sabb. 19,19:... τῶν δὲ ἐνδείξεων ἃς μὲν εἰσέφερον εἰς τὸ δικαστήριον οἱ ἕνδεκα, ἃς δὲ οἱ θεσμοθέται. Lex. Patm. p. 16: τῶν δὲ ἐνδείξεων τὰς μὲν οἱ ἕνδεκα εἰσῆγον, τὰς δὲ οἱ θεσμοθέται.

[*](7 Poll. VIII 101 εἰσαγωγεῖς οἱ τὰς ἐμμήνους δίκας εἰσάγοντες. ἦσαν δὲ προικός, ἐρανικαί, ἐμπορικαί. Hesych. εἰσαγωγεῖς (εἰσαγωγὴ cod., corr. Kaibel-Wilamowitz): ἀρχὴ Αθήνησι τῶν τὰ ἐγκλήματα εἰσαγόντων.)
57

ἐρανικαὶ καὶ κοινωνικαὶ ἀνδραπόδων καὶ ὑποζυγίων καὶ τριηραρχικαὶ [*](p.26) καὶ τραπεζιτικαὶ. οὗτοι μὲν οὖν ταύτας δικάζουσιν ἐμμήνους εἰσάγ[ον]τες, οἱ δ᾿ ἀποδέκται τοῖς τελώναις καὶ κατὰ τῶν τελωνῶν, τὰ μὲν μέχρι δέκα δραχμῶν ὄντες κύρι[οι], τὰ δ᾿ ἄλλ᾿ εἰς τὸ δικαστήριον εἰσάγοντες ἔμμηνα.

LIII. κληροῦσι δὲ καὶ <τοὺς> τετταράκοντα, ἐκ τῆς φυλῆς ἑκάστης, πρὸς οὓς τὰς ἄλλας δίκας λαγχάνουσιν· οἳ πρότερ[ον] μὲν ἧσαν τριάκοντα καὶ κατὰ δήμους περιόντες ἐδίκαζον, μετὰ δὲ ἐπὶ τῶν τριάκοντα ὀλιγαρχία[ν] τετταράκοντα γεγόνασιν. καὶ τὰ μὲν | μέχρι δέκα δραχμῶν αὐτοτελεῖς εἰσι δ[ικά]ζεῖ]ν, τὰ δ᾿ ὑπὲρ τοῦτο τὸ τίμημα τοῖς [*](p. 27) διαιτηταῖς παραδιδόασιν. οἱ δὲ παραλαβόντες, [ἐ]ὰν μὴ δύνωνται διαλῦσαι, [*](1. 2 ερανικας . . κοινωνικας . . τριηραρχιας . . τραπεζιτικας L, quae retinet Bl, etiam K-W3 (sed τριηραρχικας) ; constructio scilicet ad sensum, quasi post εἰσάγουσι. corr. Bury, al. 2 δικαζουμ L*, corr. L4 5 τοὺς add. K-W εκ της φυλ(ης) εκαστης L*, postea φυλ casu oblitteratum rescripsit post ἑκαστης L4 7 ἐπὶ om. L*, suprascr. L4 9 δικάζειν recte, ut vid., Wn) [*](3 Pοll. VIII 97 ἀποδέκται δὲ ἦσαν δέκα, οἳ τούς τε φόρους καὶ τὰς εἰσφορὰς καὶ τὰ τέλη ὑπεδέχοντο (leg. ἀπεδέχοντο) καὶ περὶ τούτων ἀμφισβητούμενα ἐδίκαζον, εἰ δέ τι μεῖζον εἴη, εἰσῆγον εἰς δικαστήριον.) [*](5 Harpocr. s. v. κατὰ δήμους δικαστάς: . . . . . περὶ τῶν κατὰ δήμους δικαστῶν ὡς πρότερον μὲν ἦσαν λݲ καὶ κατὰ δήμους περιιόντες ἐδίκαζον, εἶτα ἐγένοντο μݲ, εἵρηκεν Ἀριστοτέλης ἐν τῇ πολιτείᾳ. (Epitomen exscr. Phot. Suid.). — Lex. Bekk. quintum (BA 306,15) τεσσαράκοντα τένες εἰσιν: ἀρχή τίς ἐστι κληρωτή, τεσσαράκοντα τὸν ἀριθμόν, πρὸς οὓς αἰ ἵδιαι δίκαι ἐλαγχάνοντο καὶ τὰ μέχρι ῑ δραχμωݲν. τὰ (τὸ cod., corr. Bekk.) δ᾿ ὑπὲρ τοῦτο τὸ τίμημα τοῖς δικασταῖς παραδιδόασιν. Eandem glossam habet Phot. (exscr. Et. genuin., unde Symeo) τετταράκοντα: κληρωτή τις ἦν Ἀθήνησιν ἀρχή, μݲ (sic Et. gen.; μετὰ Photii codex) τὸν ἀριθμόν, οἳ τὰς ἰδιωτικὰς δίκας ἐδίκαζον, ἀλλὰ τὰς μὲν ἄχρι δέκα δραχμῶν αὐτοτελεῖς ἦσαν δικάζειν, τὰς δὲ ὑπὲρ ταύτας τοῖς διαιτηταῖς παρεδίδουν. Lex. Bekk. quint. (BA 310,21) . . . οἱ τεσσαράκοντα, οὓς ἐχειροτόνουν μάλιστα φυλάττειν τὸν δῆμον, οὖτοι ἕως ἦσαν τριάκοντα, ἕως δέκα δραχμῶν ἐδίκαζον κατὰ δήμους. Poll. H 100 οἰ δὲ τεσσαράκοντα πρότερον μὲν ἦσαν τριάκοντα, οἳ περιιόντες κατὰ δήμους τὰ μέχρι δραχμῶν δέκα ἐδίκαζον, τὰ δ᾿ ὑπὲρ ταῦτα διαιτηταῖς παρεδίδοσαν, μετὰ δὲ τὴν τῶν τριάκοντα ὀλιγαρχίαν μίσει τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ τριάκοντα τεσσαράκοντα ἐγένοντο.) [*](10 Harpocr. s. v. διαιτητής:. . . . . εἰσὶ δὲ οἱ διαιτηταὶ ἕτεροι τῶν δικαστῶν. οὖτοι μὲν γὰρ ἐν δικαστηρίοις ἐδίκαζον ἀποδεδειγμένοις καὶ τὰς ἀπὸ τῶν διαιτητῶν ἐφεσίμους <δίκας> ἔκρινον. οἰ δὲ διαιτηται κλήρῳ πρότερον λαχόντες ἢ ἐπιτρεψάντων αὐτοῖς τῶν κρινομένων τοῖς κρινομένοις διῄτουν. καὶ εἰ μὲν ἤρεσκε τοῖς ἀντικίκοις, τέλος εἶχεν ἡ δίκη· εἰ δὲ μή, τὰ ἐγκλήματα καὶ τὰς προκλήσεις καὶ τὰς μαρτυρίας, ἔτι δὲ καὶ τοὺς νόμους καὶ τὰς ἄλλας πίστεις ἑκατέρων ἐμβαλόντες εἰς καδίσκους καὶ σημηνάμενοι παρεδίδοσαν τοῖς εἰσαγωγεῦσι τῶν δικῶν. λέγει δὲ περὶ αὐτῶν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτεία. (Epitomen exscr. Suidas). Harpocr. s. v. εἰσαγγελία: . . . ἄλλη δὲ εἰσαγγελία ἐστὶ κατὰ τῶν διαιτητῶν· εἰ γάρ τις ὑπὸ τοῦ διαιτητοῦ ἀδικηθείη (ἀδικηθῇ codices meliores et Epitome; corr. deteriores), ἐξῆν τοῦτον εἰσαγγέλλειν πρὸς δικαστὰς καὶ ἁλοὺς ἠτιμοῦτο . . . (Epitomen exscr. Suid.III, [ex Photio] τοῦ διαιτητοῦ ἀδικηθείη (ἀδικηθ«codices meliores et Epitomeq saa τοῦ διαιτητοῦ ἀδικηθείη (ἀδικηθ« ψο Et gen. [unde Symeo], lex. Sabb. 15,27). Lex. Bekk. quintum (BA 235,20) διαιτηταὶ τίνες εἰσίν: καριταί. ἦσαν γὰρ διαιτηταί τινες τῶν ἰδιωτικῶν κριταί. εἰ δέ τινες μὲ ἐπείθοντο τοῖς διαιτηθεῖσιν αὐτοῖς, εἰσῆγον αὐτοὺς εἰς δικαστήριον. ἐγίνοντο δὲ διαιτηταὶ πάντες Ἀθηναῖοι οἷς ἑξηκοστὸν ἔτος ἦν. τὸν δὲ ἀδικοῦντα διαιτητὴν ἐξῆν εἰσαγγέλλειν, καὶ εἴ τις ἑάλω, ἀτιμία ἦν τὸ ἐπιτίμιον. (Inde Et. M. 267,3). Eadem glossa exstat in Schol. Platon. Legg.)

58
γιγνώσκουσι, κἄν μὲν ἀμφοτέροις ἀρέσκῃ τὰ γνωσθέντα καὶ ἐμμένωσιν, ἔχει τέλος ἡ δίκη. ἄν δ’ 6 ἕτερος ἐφῇ τῶν ἀντιδίκων εἰς τὸ δικαστήριον, ἐμβαλόντες τὰς μαρτυρίας καὶ τὰς προκλήσεις καὶ τοὺς νόμους εἰς ἐχίνους, χωρὶς μὲν τὰς τοῦ διώκοντος χωρὶς δὲ τὰς τοῦ φεύγοντος, καὶ τούτους κατασημηνάμενοι καὶ τὴν γνῶσιν τοῦ διαιτητοῦ γεγραμμένην ἐν γραμματείῳ προσρτησαντες παραδιδόασι το[ῖ] ς δ τοῖς τὴν φυλὴν τοῦ φεύγοντος δικάζουσιν. οἱ δὲ παραλαβόντες εἰσάγουσιν εἰς τὸ δικαστήριον, τὰ μὲν ἐντὸς [*](3) χιλίων εἰς ἕνα καὶ διακοσίους, τὰ δ’ ὑπὲρ χιλίας εἰς ἔρα καὶ τετρακοσίους. οὐκ ἔνεστι δ’ οὔτε νόμοις οὔτε προκλήσεσι οὔτε μαρτυρίαις αλλ’ ἢ ταῖς παρὰ τοῦ διαιτητοῦ χρῆσθαι ταῖς εἰς τοὺς ἐχίνους ἐμβεβλημέναις. διαιτηταὶ [*](4) δ’ εἰσὶν οἶς ἂν ἑξηκοστὸν ἔτος ᾗ· τοῦτο δὲ δῆλον ἐκ τῶν ἀρχόντων καὶ τῶν ἐπωνύμων. εἰσὶ γὰρ ἐπώνυμοι δέκα μὲν οἱ τῶν φυλῶν, δύο δὲ καὶ [*](1 γινωισκουσι L*, γιγ L 4 suprascr. L 4 αρεσκη L εμμενουσιν L*, 2 αντιδικω L*, corr. L 4 3 ειεχι- L*, corr. L 4 5 γνωσιν leg. Bl, Wn; non omnino video γν, sed ω satis certum est. post γνωσιν etiam την K-W (? Wn), contra pap. 6 τ(ης) φυ L, corr. K-W, al.) [*](3 Harpocr. ἐχῖνός ἐστι μὲν ἄγος; τι εἰς ὄ τὰ γραμματεῖα τὰ πρὸς τὰ; δίκας ἐτίθεντο. Δημοσθένης ἐν τῷ πρὸς Τιμόθεον. μνημονεύει τοῦ ἄγγους τούτου καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ . . . . . (Epitomen exscr. Phot. I [ex quo Etym. gen., unde Symeo et Et. Μ. 404,53] et Suid. IV).) [*](12 Harpocr. s. v. στρατεία ἐν τοῖς ἐπωνύμοις; . . . . . τίς ἦν ἡ ἡ Epit., om. codd.) ἐν τοῖς ἐπωνύμοις στρατεία, δεδήλωκεν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ λέγωων. “ εἰσὶ γὰρ ἐπώνυμοι δέκα μὲν οἱ τῶν φυλῶν, δύο δὲ καὶ τεσαράκοντα οἱ τῶν ἡλικιῶν. οἱ δὲ ἔφηβοι ἐγγραφόμενοι πρότερον μὲν εἰς λελευκωμένα γραμματεῖα ἐνεγράφοντο καὶ ἐπεγράφοντο αὐτοῖς ὅ τε ἄρχων ἐφ’ οὖ ἐνεγράφησαν ἐπεγp. codd. corr. Bekker) καὶ ἐπώνυμος ὁ τῷ προτέρῳ ἔτει δεδιαιτηκὼς δὲ δεικτικῶς codd.), νῦν δὲ εἰς τὴν βουλὴν ἀναγράφονται”. καὶ μετ’ ὀλίγα· “χρῶνται δὲ τοῖς ἐπωνύμοις καὶ πρὸς τὰς στρατείας καὶ ὅταν ἰαὶ ἡλικίαν ἐκπέμπωσι, προσγράφουσιν (sic codd.; ὡς γράφουσιν Epitome, corr. Valesius) ἀπὸ τίνος ἄρχοντος ἐπωνύμου μέχρι τίνος δεῖ στρατεύεσθαι . . . (Epit. exscr. Phot. et Suid.) — Harpocr. s. ν. ἐπώνυμοι: . . . . . διττοί εἰσιν οἱ ἐπώνυμοι, οἱ μὲν δέκα τὸν ἀριθμόν, ἀφ’ ὦν αἱ φυλαί, ἔτεροι δὲ δύο καὶ τεσσαράκοντα, ἀφ’ ὦν αἱ ἡλικίαι προσγορεύονται τῶν πολιτῶν καθ’ ἕκαστον ἔτος, ἀπὸ ὀκτὼ καὶ δέκα ἐτῶν μέχρις ἐξήκοντα. (Epitomeu exscr. Phot. I et Suid. I). — Lex. Bekk. quiutum (BA 145,17) ἐπώνυμοι : ἄρχοντες δισσοί εἰσιν, οἱ μὲν τεσσαράκοντα δύο τῶν ἡλικιῶν, οἱ δὲ δέκα τὸν ἀριθμόν, ἀφ’ ὦν αἱ φυλαὶ προσηγορεύθησαν. Ad eandem glossam redeunt quae habet (ex Photio) Etym. gen. (unde Et. M. 369,15) . . . . . ἐπώνυμοι: διττοί εἰσιν οὖτοι, οἱ μὲν λεγόμενοι τῶν ἡλικιῶν, καὶ εἰσὶ δύο καὶ τεσσαράκοντα, οἳ καλοῦνται καὶ λήξεων ἐπώνυμοι, οἱ δὲ δέκα, ἀφ’ ὦν αἱ φυλαὶ προσηγορεύθησαν, οἶον Ἐρεχθεύς, Αἰγεύς κτλ. (cf. supra ad 21,6). — 10 Cf. testimon. ad p. 57,10 allata.13 Cf. testimon. ad p. 58,12 allata. )
59
τετταράκοντα οἱ τῶν ἡλικιῶν· οἱ δὲ ἔφηβοι ἐγγραφόμενοι πρότερον μὲν εἰς [*](p.27) λελευκωμένα γραμματεῖα ἐνεγράφοντο, καὶ ἐπεγράφοντο αὐτοῖς ὄ τ᾿ ἐφ’ ὖ ἐνεγράφησαν καὶ ὁ ἐπώνυμος ὁ τῷ προτέρῳ ἔτει δεδιαιτηκώς, νῦν δ’ εἰς στήλην χαλκῆν ἀναγράφονται, καὶ ἵσταται ἡ στήλη πρὸ τοῦ βουλευτηρίου παρὰ τοὺς ἐπωνύμους. τὸν δὲ τελευταῖον τῶν ἐπωνύμων λαβόντες [*](5) οἱ τετταράκοντα διανέμουσιν αὐτοῖς τὰς διαίτας καὶ ἐπικληροῦσιν ἅς ἕκαστος διαιτήσει καὶ ἀναγκαῖον ἃς ἂν ἕκαστος λάχῃ διαίτας ἐκδιαιτᾶν. ὁ γὰρ νόμος, ἄν τις μὴ μὴ γένηται διατητής τῆς ἡλικίας αὐτῷ καθηκούσης, ἄτιμον εἶναι εκλεύει, πλὴν ἐὰν τὐχῃ ἀρχων τι[ν]ὰ ἐν ἐκείνῳ τῷ ἐνιαυτῷ ἢ ἀποδημῶν· οὔτοι δ’ ἀτελεῖς εἰσὶ μόνοι. ἔστιν δὲ καὶ εἰσαγγέλλειν εἰς [*](6) τοὺς διαιτητάς, ἐάν τις ἀδικηθῇ ὑπὸ τοῦ διαιτητοῦ, κἄν τινος καταγνῶσιν, ἀτιμοῦσθαι κελεύουσιν οἱ νόμοι· ἔφεσις δ’ ἔστι καὶ τούτοις. χρῶνται [*](7) δὲ τοῖς ἐπωνύμοις καὶ πρὸς τὰς στρατείας, καὶ ὅταν ἡλικίαν ἐκπέμπωσι προγράφουσιν, ἀπὸ τίνος ἄρχοντος καὶ ἐπωνύμ[ου] μέχρι τίνων δεῖ στρατεύεσθαι.

LIV. κληροῦσι δὲ καὶ τάσδε τὰς ἀρχάς· ὁδοποιοὺς πέντε οἶς προστέτακται [*](1) δημοσίους ἐργάτας ἔχουσι τὰς ὁδοὺς ἐπισκευάζειν. καὶ λογιστὰς [*](2) δέκα καὶ συνηγόρους τούτοις δέκα, πρὸς οὓς ἅπαντας ἀνάγκη τοὺς τὰς [*](1 ενγραφομένοι L 3 προτερωι L, Harp. ; πρότερον K-W, Bl 5 Trapd] ππερὶ, sc. L κ(αι) τον τε3λευταιον L*, corr. inter scribendum L 4 επωνυμω L*, V suprascr. L 4 9 τυχη L 11 διαιτητάς] δικαστάς Harp., Lex. Bekk. quint. (v. testim.) ; verba eadem inter se confandit et Lex Bekk. quint. 306,15; v. testim. ad p. 57,5) αδικηθη L 16. 17 προτετακται L*, corr. L 4 17 επισκευασειν L*, ut vid., corr. L 4) [*](17 SchoL Ar. Vesp. 691 (V) κληρωτοὺς δὲ γενομένους δέκα συνηγόρους Ἀριστοτέλης φησίν. Lex. Bekk. quiutum (BA 310,6) s. v. τίνες ποίων δικαστηρίων εἶχον τὴν ἡγεμονίαν: . . . . . οἱ λογισταὶ τὰς εὐθὐνας ἁπάσας εἰσῆγον. Phot. II = Suid. I ἡγεμονία δικαστηρίου: τοῖς ἄρχουσιν οὐ πάσας πᾶσιν ἐφεῖτο δίκας εισάγειν, ἀλλὰ . . . . . τοῖς δὲ λογισταῖς τὰς κατὰ τῶν ἀρξάντωνν εὐθύνας. — Lex. Bekk. quintum (BA 245,6; exscr. lexicon Bekk. quartum, BA 187,3) = Lex. Bachmann. p. 240,10 (exscr. Suid. et Phot., unde Et. gen., ex quo Symeo et Et. M. 391,56) εὐθύνας: κυρίως ἃς εἰσάγουσιν οἱ λογισταὶ πρὸς τοὺς δόξαντας μὴ ὀρθῶς ἄρξαι τῆς πόλεως ἤ πρεσβεῦσαι κακῶς. καὶ τὰ δικαστήρια μὲν οἱ λογισταὶ κληροῦσιν, κατηγορεῖ δὲ ὁ βουλόμενος καὶ τοῖς δικασταῖς ἐφεῖται τιμᾶσθαι τοῖς ἁλοῦσιν. Eaudem glossam hahent Lex. Patm. p. 142 εὔθυνα: ἣν εἰσῆγον οἰ λογισταὶ κατὰ τῶν δοξάντων μὴ ὀρθῶς ἄρξαι ἢ παραπρεσβεῦσαι ἢ ὅλως δημόσιόν τι καὶ κοινὸν διαχειρισάντων. κατηγόρει δὲ ὁ βουλόμενος καὶ τοῖς δικασταῖς ἐφεῖτο τιμᾶν ὅσον ἐβούλοντο, et Lex. Cant. Ρ. 670,12 = Schol. Plat. Legg. 945 D. εὔθυνά εὐθύνη schol. εὐθυνία lex. Caut.) ἐστι κρίσις κατὰ τῶν ἀρξάντων 15 πρεσβευσάντων ἤ τι τῶν τῆς πόλε(??)ς χειρισάντων χειρωσάντων lex. Cant.) ὅλως. — Lex. Cantabr. 672,20 λογισταὶ καὶ συνήγοροι: Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ οὕτω λέγει “λογισταὶ δὲ αἱροῦνται κληροῦται Blass) δέκα πάρ’ οἷς διαλογιίζονται πᾶσαι αἱ ἁρχαὶ τά τε λήμματα καὶ τὰς γεγενημένας δαπάνας καὶ ἄλλοις δέκα συννηγόροις· οἵ τινες συνανακρίνουσι τούτοις· καὶ οἱ τὰς εὐθύνας διδόντες παρὰ τούτοις ἀνακρίνοντες πρῶτον, εἶτα ἐφίεται εἰς τὸ δικαστήριον εἰς ενα καὶ πεντακοσιοθς.)

60
ἀρχὰς ἄρξ[αντ]ας λόγον ἀπενεγκεῖν. οὗτοι γάρ εἰσι μόνοι τοῖς ὑπευθύνοις λογιζόμενοι καὶ τὰς εὐθύνας εἰς τὸ δικαστήριον εἰσάγοντες. κἂν μέν τινα κλέπτοντ’ ἐξελέγξωσι, κλοπὴν οἱ δικασταὶ καταγιγνώσκουσι καὶ τὸ γνωσθὲν ἀποτίνεται δεκαπλοῦν· ἐὰν δέ τινα δῶρα λαβόντα ἐπιδείξωσιν καὶ καταγνῶσιν οἱ δικασταί, δώρων τιμῶσιν, ἀποτίνεται δὲ καὶ τοῦτο δεκαπλοῦν· ἂν δ’ ἀδικεῖν καταγνῶσιν, ἀδικίου τιμῶσιν, ἀποτίνεται δὲ τοῦθ’ ἁπλοῦν ἐὰν πρὸ τῆς θ πρυτανείας ἐκτείσῃ τις, εἰ δὲ μή, διπλοῦται. τὸ οὐ διπλοκκῦται.

κληροῦσι δὲ καὶ γραμματέα τὸν κατὰ πρυτανείαν καλούμενον, ὅς τῶν [*](3) γραμμάτων ἐστὶ κύριος καὶ τὰ ψηφίσματα τὰ γιγνόμενα φυλάττει, καὶ τἄλλα πάντα ἀντιγράφεται καὶ παρακάθηται τῇ βουλῇ. πρότερον μὲν οὖν οὖτος ἦν χειροτονητός, καὶ τοὺς ἐνδοξοτάτους καὶ πιστοτάτους ἐχ[ει]ροτόνουν· καὶ γὰρ ἐν ταῖς στήλαις πρὸς ταῖς συμμαχίαις καὶ προξενί[αι]ς καὶ πολιτείαις οὗτος ἀναγράφεται· νῦν δὲ γέγονε κληρωτός. κληροῦσι δὲ καὶ ἐπὶ τοὺς [*](4) νόμους ἕτερον ὅς παρακάθηται τῇ βουλῇ, καὶ ἀντιγράφεται καὶ οὗτος [*](1 μονοι| τοις L, οἱ add. J. B. Mayor; εἰσιν οἱ μόνοι Bl, K -W 3 3 καταγινωισκουσι L*, i post u) del L 4 puncto superposito 7 τ(ης) male scriptum rescr. L 4 εκτισηι L 10 γραμματων Harp., Poll.; τεω(ν) L. post γp., τ’ add. Harp. (exc. MSS. BC), quem sequuntur Bl, K- W 3 ; sed illic necesse fuit τε inserere propter formam locu- tionis (v. testim.) γινομενα L, γενομενα Harp. (exc. MS. B) 12 απιστοτατους L 14. 15 επι τουτοις ν[ο]μον ετερον L; corr. ex Poll.) [*](6 Harpocr. s. v. ἀδικίου: . . . . . ἀποτίνυται δὲ τοῦτο ἁπλοῦν, ἐὰν πρὸ τῆς πρυτανείας ἀποδοθῇ, εἰ δὲ μὴ, διπλοῦν καταβάλλεται. (Epitomen exscr. Phot.I, Suid., Lex. Bachm. 341,29 Bekk.)) [*](9 Harpocr. s. v. γραμματεύς: . . . . . ὀ γραμματεὺς πῶς τε καθίστατο καὶ τί ἔπραττεν ὡς τῶς γραμμάτων τἐ ἐστι κύριος καὶ τὰ ψηφίσματα τὰ γινόμενα φυλάττει καὶ τὰ ἄλλα πάντα ἀντιγράφεται, καὶ παρακάθηται τῇ βουλῇ, δεδήλωκεν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. — Harpocr. s. v. ἀντιγραφεύς: . . . . . διττοὶ δ’ ἦσαν ἀντιγραφεῖς, ὁ μὲν τῆς διοικήσεως, ὥς φησι Φιλόχορος, ὁ δὲ τῆς βουλῆς, ὡς Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. (Epitomen exscr. Lex. Bachm. p. 410,6 Bk. et Suid.). — PoII. VIII 98 γραμματεὺς ὁ κατὰ πρυτανείαν κληρωθεὶς ὑπὸ τῆς βουλῆς ἐπὶ τῷ τὰ γράμματα φυλάττειν καὶ τὰ ψηφίσματα καὶ ἕτερος ἐπὶ τοὺς νόμους ὑπὸ τῆς βουλῆς χειροτονούμενος. ὁ δ’ ὑπὸ τοῦ δήμου αἱρεθεις γραμματεὺς ἀναγινώσκει τῷ τε δήμῳ καὶ τῇ βουλῇ. — Lex. Bekk. quintum (BA 226,30) γραμματεὺς: καὶ τὸν γραμματέα ὁ δῆμος] χειροτονεῖ ὁ δῆμος. ἀναγνωσόμενον αὐτῷ καὶ τῇ βουλῇ. καἱ οὗτος οὐδενὸς τὸ συνόλον ἄλλου ἐστὶ κύριος ἢ τοῦ ἀναγνῶναι. Suid. γραμματεύς ΙΙ: . . . κληρωτοὶ δὲ ἦσαν τὸν ἀριθμὸν τρεῖς, γράφοντες τὰ δημόσια. οὐδενὸς δὲ ἦσαν κύριοι ἀλλ’ ἤ τοῦ γράφειν καὶ ἀναγνῶναι. Lex. Bekk. quartum (BA 185,14) γραμματεὺς; ὁ ἀναγινώσκων τῇ βουλῇ καὶ τῷ. δήμῳ τὰ προστεταγμένα (leg. πραττόμενα). κατὰ χρόνον δ’x00δ3E; ἠλλάσσετο. ὁ δὲ καταγραφόμενος (leg. ἀντιγραφόμενος) τὰ ἐν τῇ βουλῇ γινόμενα ἀντιγραφεὺς ἐλέγετο. Suid. s. v. γραμματεύς = Lex. Sabb. 7,2: γραμματεὺς· οὗτος πράξεως μὲν οὐδεμιας ἦν κύριος, ὑπανεγίνωσκε δὲ τῇ βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ τὰ πραττόμενα. ὁ δ’ ἀντιγραφεὺς καὶ οὖτος ἁπὸ τοῦ γράφειν τὰ παρὰ τῇ βουλῇ ὠνόμασται.)

61
πάντας. χειροτονεῖ δὲ καὶ ὁ δῆμος γραμματέα τὸν ἀναγνωσόμενον αὐτῷ [*](5) καὶ τῇ βουλῇ, καὶ οὗτος οὐδενός ἐστι κύ[ρι]ος ἀλλὰ τοῦ ἀναγνῶναι.

[*](p.27)

κληροῖ δὲ καὶ ἱεροποιοὺς δέκα, τοὺς ἐπὶ τὰ ἐκθύματα καλουμένους, [*](6) [oἳ] τά τε μ[αν] τευτὰ ἑρὰ θύουσιν, κἄν τι καλλιερῆσαι δέῃ, μετὰ τῶν μάντε[ ων] . κληροῖ δὲ καὶ ἑτέρους δέκα,κ τοὺς κατ’ ἐνιαυτὸν. [*](7) καλουμένους, οἳ θυσίας τέ τινας θύουσι καὶ τ]ὰς πεντετηρίδας ἁπάσας διοικοῦσιν πλὴν Παναθηναίων. ε[ἰσὶ δ] ὲ πεντετηρίδες μἰα μ[ ὲν ἡ εἰ]ς Δῆλον ἔστι δὲ καὶ ἑπ[τ]ετηρὶς ἐνταῦθα), δευτέρα δὲ Βραυρώνια, τρίτη δ’ Ἡράκλε]ια,κκ τετάρτη δ]6 Ἐλευσ[ίν] ια, εݲ δὲ Πα[ν]αθήναια· καὶ οὐδεμία ἐν τῷ αυτῷ ἐγγίγνε[ται. νῦν] δὲ πρόσκειται καὶ Ἡ] φαίσ[τια] ἐπὶ Κηφισοφῶντος ἄρχοντος.

κληροῦσι δὲ καὶ εἰς Σαλαμῖνα ἄρχον|τα, καὶ εἰς Πει[ραι]ἐα [*](8) δήμαρχον, 01 τά τε Διονύσια ποιοῦσιν ἑκατέρωθι καὶ χορηγοὺς καθιστᾶσιν. ἐν Σλαμ[ῖνι] δὲ καὶ τοὔ[ν]ομα τοῦ ἄρχοντος ἀναγράφεται.

LV. αὖται μὲν οὖν αἱ ἃ κληρωταί τε καὶ κύριαι τῶν εἰ[ρη]μένων [*](1) [πάντ] ων εἰσίν. οἱ δὲ καλούμενοι ἐννέα ἄρχοντες τὸ μὲν ἐξ ἀρχῆς [*](2 ἀλλὰ] ἀλλ’ ἢ Bl, cum Suid., et hoc apud Ar. maxime usitatar; cf. autem Bonitz, Ind. Ar. 33 b 8 επ[τ]ηρις L*, corr. L 4 9 ’HpoxXeia e Poll. restituttun ; relliquias cum hoc congruere negat Wn, sed dubito; ante a videtur t (et fortasse ei) fuisse, non t ut dicit Wn e nunc clare legitur amoto frustulo papyraceo quod obscurabat 10 ουδ(ε)αμια L, ut vid. γινε . . . L*, εν suprascr. L 4 νῦν suppl. BI π΄κειται L*, ρος suprascr. L 4 καὶ Ἡφαίστια suppl. BI; vestigia cum tio congruunt 11 Κηφισοφοντος L*, corr. L 4 13 ποιοῦσι L 16 πάντων] ἁπάντων Papageorgios, Bl 2; πράξεων Kaibel (K -W 3)) [*](3 Poll. VIII 107 ἱεροποιοί: δέκα ὄντες οὖτοι ἔθυον θυσίας τὰς πεντετηρίδας, τὴν εἰς Δῆλον, τὴν ἐν Βραυρῶντ, τὴν τῶν Ἡρακλείων ἡρακλειδῶν libri, corr. Jungermann), τὴν Ἐλευσῖνι. — Lex. Bekk. qointum (BA 265,22) ἱεροποιοί: κληρωτοὶ ἄρχοντες, εἰσὶ δὲ δέκα τὸν ἀριθμόν, 01 τά τε μαντεύματα ἱεροθυτοῦσι, κἄν τι καλλιερῆσαι δέῃ, καλλιεροῦσι μετὰ τῶν μάντεων καὶ θυσίας τὰς νομιζομένας ἐπιτελοῦσι καὶ τὰς πενταετηρίδας ἁπάσας διοικουσιν πλὴν Παναθηναίων. Eandem glossam babet Phot. ἱεροποιοί: κληρωτοὶ ἄρχοντες, δἐκα τὸν ἀριθμόν, οἵ τά τε μαντεύματα ἱεροθυτοῦσι, κἄν τις καλλιερήσῃ, συγκαλλιεροῦσι τοῖς μαντεύμασι, καὶ θυσίας τὰς νομιζομένας ἐπιτελοῦσι καὶ τὰς πενταετηρίδας ἁπάσας διοικοῦσι πλὴν Παναθηναίων. εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλοι ἱροποιοὶ τῶν σεμνῶν θεῶν οἴ τὸν ἀριθμόν εἰσιν ἀόριστοι. Item Lex. Patm. p. 11 ἱεροποιοί: κληρωτοὶ ἄρχοντες δέκα 61 τὰ μεμαντευμένα ἱερὰ duoustv. eliA Si xoi dXXot TuJv aefivwv detuv. Photii glossam usque ad ImTeXouatv exscr. Etym. genuin., ex quo Symeo; auctor Etymol. Magni loco glossae Photianae, quam ex Etym. genuino sumere poterat, e codice suo lexici Bekkeriani qninti eandem glossam deprompsit ita ut scriberet κἄν τι καλλιερῆσαι δέῃ, καλλιεροῦσι μετὰ τῶν μάντεων, post πλὴν Παναθηναίων sic per- geret: ταῦτα δ’ Ἀριστοτέλης ἱστορεῖ ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ. Δημοσθένης κτλ. 16 Poll. VIII 85 sq. ἀρχόντων δὲ τῶν Ἀθήνηνσιν ὀνόματα οἱ ἐννέα ἄρχοντες. εἰσὶ δὲ 6 τοὺ ἐνιαυτοῦ ἐπώνυμος ἄρχων, βασιλεύς, πολέμαρχος καὶ θεσμοθέται ἔξ· ἐκ τούτων Τ’ οἱ ἐννέα συμπληροῦνται. ἐκαλεῖτο δὲ τις θεσμοθετῶν ἀνάκρισις, εἰ Ἀθηναῖοί εἰσιν ἑκατέρωθεν ἐκ τριγονίας καὶ τῶν δήμων πόθεν καὶ ει Ἀπόλλων ἐστὶν αὐτοῖς πατρῷος καὶ Ζεὺς ἕρκιος καὶ εἰ τοὺς γονέας εὖ ποιοῦσιν, καὶ εἰ ἐστράτευνται ὑπὲρ τῆς πατρίδος καὶ εἰ τὸ τίμημα ἔστιν αὐτοῖς. ἐπηρώτα δ’ ἡ βοθλή, ὤμνυον δ’ οὖτοι πρὸς τῇ βασιλείῳ στοᾷ ἐπὶ τοῦ λίθου, ὑφ’ ᾧ τὰ ταμιεῖα, συμφυλάξειν τοὺς νόμους καὶ μὴ δωροδκήσειν ἢ χρυσοῦν ἀνδριάντα ἀποτίσειν. εἶτα ἐντεῦθεν εἰς ἀκρόπολιν ἀνελθόντες ὤμνυον ταὐτά. Lex. Cantabr. 670,14: Θεσμοθετῶν ἀνάκρισις: κατὰ Ἀριστοτέλην οἱ θεσμοθέται ἐκ τῶν θ ἀρχόντων αὐτοὶ 2; ὄντες· οἱ δὲ λαχόντες ὑπὸ ὑπὲρ cod.) τῆς βουλῆς τῶν πεντακοσιων καὶ τοῦ δικαστηρίου δοκιμάζονται πλὴν τοῦ φραμματέως ἒρωτώμενοι τίνες αὐτῶν πατέρες· ὀμοίως καὶ δήμων τίνων εἰσί· καὶ εἰ ἔστιν αὐτοῖς Ἀπόλλων πατρῶος καὶ Ζὼ; ζ cod.) ἕρκειος· καὶ εἰ τοὺς γονέας εὖ ποιοῦσι· καὶ εἰ τὰ τέλη τελοῦσι. καὶ εἰ τὰς ὑπὲρ τῆς πατρίδος στρατείας ἐστρατεύσαντο· πάντα οὖν ἀνάκρισιν εὐλόγως ὠνόμασαν.)

62
τρόπον καθίσταντο εἴρ]ηται· νῦν] δὲ κληροῦσιν θεσμοθέτας μὲν ἕξ καὶ γραμματέα τούτοις, ἔτι δ’ ἄρχοντα καὶ βασιλ[έ]α καὶ πολέμαρχον κατὰ μέρος ἐξ ἑκάστης φυλῆς. δοκιμάζονται δ’ οὗτοι πρῶτον μὲν ἐν τῇ [*](2) β[ουλ]ῇ τοῖς φݲ πλὴν τοῦ γραμματέως, οὗτος δ’ ἐν δικαστηρίῳ μόνον οἱ ἄλλοι ἄρχοντ[ες] (πάντες γὰρ καὶ οἱ κληρωτοὶ καὶ οἱ δοκιμασθέντες ἄρχουδιν), οἱ δ’ ἐννέα ἄ[ρ]χοντες ἔν τε τῇ βουλῇ καὶ πάλιν ἐν δικαστηρίῳ. καὶ πρότερον μὲν οὐκ ἦρχεν ὅντ[ιν’] ἀποδοκιμάσειεν ἡ βουλή, νῦν δ’ ἔφεσίς ἐστιν εἰς τὸ δικαστήριον,κ καὶ τοῦτο κύριόν ἐστι τῆς δοκιμ[α]σίας. ἐπερωτῶσιν δ’, ὅταν δοκιμάζωσιν, πρῶτον μὲν ’τίς | [*](3) σοι πατήρ καὶ πόθεν τῶν δήμων, καὶ τίς πατρὸς πατήp. καὶ τίς μήτηρ, [*](p. 28) καὶ τίς μητρὸς πατὴρ καὶ πόθεν τῶν δήμων’ ; μετὰ δὲ ταῦτα, εἰ ἔστιν αὐτῷ Ἀπόλλων πατρῷος καὶ Ζεὺς ἑρκεῖος, καὶ ποῦ ταῦτα τὸ ἱερά ἐστιν, εἶτα ἠρία εἰ ἔστιν καὶ ποῦ ταῦτα, ἔπειτα γονέας εἰ εὖ ποιεῖ, [καὶ] τέλη τελεῖ, καὶ τὰς στρατείας εἰ ἐστράτευται. ταῦτα δ’ ‘κ[ά]λει’, φησίν, ‘τούτων τοὺς μάρτυρας’. έπειδὰν δὲ παράσχηται τοὺς [*](4) μάρτυρας, ἐπερωτᾷ τούτου βούλεταί τις κατηγορεῖν’; κἂν μὲν ᾗ τις κατήγορος, δοὺς κατηγορίαν καὶ ἀπολογίαν οὕτω δίδωσιν ἐν μὲν τῇ βουλῇ τὴν ἐνπιχειροτονίαν, ἐν δὲ τῷ δικαστηρίῳ τὴν ψῆφον· ἐὰν δὲ μηδεὶς βούληται κατηγορεῖν, εὐθὺς δίδωσι τὴν ψῆφον. καὶ πρότερον μὲν εἶς ἐνέβαλλε τὴν ψῆφον, νῦν δ’ πάντας ἐστὶ διαψηφίζεσθαι περὶ αὐτῶν, ἵνα, ἄν· τις πονηρὸς ὢν ἀπαλλάξῃ τοὺς κατηγόρους, ἐπὶ τοῖς δικασταῖς γένηται τοῦτον ἀπ[ο]δοκιμάσαι. δοκιμασθέν δὲ τοῦτον τὸν τρόπον βαδίζουσι πρὸς τὸν λίθον ἐφ’ ο[ὗ] τὰ τόμι’ ἐστίν, έφ’ οὗ καὶ οἱ διατηταὶ ὀμόσαντες ἀποεἴηται] [*](1 προείρηται Bl, Wn (K - W 3), quod non capit spatium; neque enim litterae ιρητα extant, sed clare xat, minus clare η post ειρηται spatium 4 litt. idoneum, sed νυν sufficeret, sicut λεμ in proximo versu 3 κοκιμ L*, corr. L 4\ ἡ L 5 πάντες] ἅπαντες Diels, Bl, Wn; ligatura ante ti potest vel σ vel α esse (sed melius σ). spatium autem magis 2 quam 3 litteris idoneum est de κ(αι) ante ol niliil nisi vestigium compendii minutum relictum est 6 δοκιμασθεντας L*, corr. L 4 έννέα] non ἐννέ’ ut Bl, K-W, cum α utrumque conspici possit 10 πατηρ πατρος L*, ordinem mutavit signis superpositis L 4 14 εἰ add. K-W e lex. rhet. Cantabr. et Dinarch. 2,18 15. 16 ἐπειδὰν . . . μάρτυρας om. L*, suprascr. L 4 16 βουλευται L η L 19 ενεβαλε L*, corr. L 4 21 απαλλαξη L γενηνηται L*, corr. L 4 22 δοκιμασθεν L, quod nescio an retinendum sit; δοκιμασθέντες Rutherford, edd. cett. 23 ecp potius quam 09 L (utniraque libri Poll.) postea 0 potius quam ω (de umbris litterarum errat Kaibel p. 230, quippe qui ectypum solum vidisset): έφ’ ᾧ K-W3, Bl, έφ’ οὗ H-L, S.) [*](23 Harpocr. s. v. λίθος: . . . . . ἐοίκασι δ’ Ἀθηναῖοι πρός τινι λίθῳ τοὺς ὅρκους ποιεῖςθαι, ὡς Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ καὶ Φιλόχορος ἐν τῷ γݲ (Epitomen exscr. Phot. Suid. II).)
63
φαίνονται τὰς διαίτας καὶ οἱ μάρτυρες ἐξόμνυνται τὰς μαρτυρίας· ἀναβάντες [*](p.28) δ’ ἐπὶ τοῦτον ὀμνύουσιν δικαίως ἄρξειν καὶ κατὰ τοὺς νόμους, καὶ δῶρα μὴ λήψεσθαι τῆς ἀρχῆς ἕνεκα, κἄν τι λάβωσι ἀνδριάντα ἀναθήσειν χρυσοῦν. ἐντεῦθεν δ’ ὀμόσαντες εἰς ἀκρόπολιν βαδίζουσιν καὶ πάλιν ἐκεῖ ταὐτὰ ὀμνύουσι, καὶ μετὰ ταῦτ’ εἰς τὴν ἀρχὴν εἰσέρχονται.

LVI. λαμβάνουσι δὲ καὶ παρέδρους ὅ τ’ ἄρχων καὶ ὁ βασιλεὺς καὶ ὁ [*](1) πολέμαχος δύο ἕκαστος οὓς ἂν βούληται, καὶ οὗτοι δοκιμάζονται ἐν τῷ δικαστηρίῳ τρὶν παρεδρεύειν, καὶ εὐθύνας διδόασιν ἐπὰν παρεδρεύσωσιν. καὶ ὁ μὲν ἄρχων εὐθὺς εἰσελθὼν πρῶτον μὲν κηρύττει, ὅσα τις [*](2) εἶχεν πρὶν αὐτὸν εἰσελθεῖν εἰς τὴν ἀρχήν, ταῦτ’ ἔχειν καὶ κρατεῖν μέχρι ἀρχῆς τέλους. ἔπειτα χορηγοὺς τραγῳδοῖς καθίστησι τερεῖς ἐξ ἁπάντων [*](3) Ἀθηναίων τοὺς πλουσιωτάτους· πρότερον δὲ καὶ κωμῳδοῖς καθίστη πέντε, νῦν δὲ τούτοις αἱ φυλαὶ φέρουσιν. ἔπειτα παραλαβὼν τοὺς χορηγοὺς τοὺς ενηνεγμένους ὑπὸ τῶν φυλῶν εἰς Διονύσια ἀνδράσιν καὶ παισὶν καὶ κωμῳδοῖς, καὶ εἰς θαργήλια ἀνδράσιν καὶ παισίν (εἰσὶ δ’ οἱ μὲν εἰς Διονύσια φυλάς, εἰς Θαργήλια δυοῖν φυλαῖν εἷς· παρέχει δ’ ἐν μ[έρ]ει τῶν φυλῶν) τούτοις τὰς ἀντιδόσεις ποιεῖ καὶ τὰς σκήψεις εἰσ[άγει, ἐά]ν τις ἢ λελῃτουργη[κέ]ν[αι] φῇ πρότερον ταύτην τὴν λῃτουρ[γίαν, ἢ ἀ]τελὴς εἶναι, λελῃτ[ου]ργ[ηκὼς ἑ]τέραν λῃτουργίαν καὶ τῶν χρόνων αὐτῷ τῆς ἀτελ]είας μὴ ἐξεληλυθό[των, ἢ τὰ] ἔτη μὴ γεγονέναι· δεῖ γὰρ τὸν τοῖς παι[σὶν χορ]ηγοῦντα ὑπὲρ τετταρά[κον]τα ἔτη γεγονέναι. καθίστησι δὲ καὶ εἰς Δῆλον χορηγοὺς καὶ ἀρχ[ι]θέω[ρον τῷ] τριακοντορίῳ τῷ τοὺς ῄθέους ἄγοντι. πομπῶν δ’ ἐπιμελεπῖτ[αι τῆς τ]ε τῷ Ἀσικληπιῷ γιγνομένης, ὅταν [*](4) οἰκουρῶσι μύσται, καὶ τῆς Διονυσίων τῶν μ[εγά]λων μετὰ τῶν ἐπιμελητῶν, οὓς πρότερον μὲν ὁ δῆμος ἐχειροτόνει δέκα ὄντας, κ[αὶ τὰ] εἰς τὴν πομπὴν [*](7 ἑκάτερος Harp. (v. testim.) 8 εαν L 13 τούτους Wyse (K-W, BI, S), coll. Dem. 39 § 7 16 Ss in L non exstare certum est δυειν L, corr. H-L Meisterhans 3 p. 201) 17 τ(ης) σκηψεις L*, τασκηψεις L 4 18 λελῃτουργηκέναι φῇ προτερον restit. S φη L λειτουργιαν L*, η super ei scr. L 4 19 λελητ[ου]ργ[ηκως] L*, ει super η scr. L 4 λουτηργιαν L*, corr. L* 22 ἀρχιθεώρους Torr, ἀρχιθέωρον Lipsius, al.; spatium singulari numero aptius 23 γινομενης L) [*](6 Harpocr. s. v. πάρεδρος: . . . . . Ἀριστοτέλης δ’ ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ φησὶ “λαμβάνουσι δὲ καὶ παρέδρους ὅ τε ἄρχων καὶ ὁ πολέμαρχος, δύο ἑκάτερος οὓς ἂν βούληται, καὶ οὖτοι δοκιμάζονται ἐν τῷ δικαστηρίῳ πρὶν παρεδρεύειν, καὶ εὐθύνας διδόασιν ἐπὰν παρεδρεύσωσιν” (Epitomen exscr. Phot. Suid.) — Poll. VIII 92 πάρεδροι δ’ ὀνομάζονται οὓς αἱροῦνται ἄρχων καὶ βασιλεὺς καὶ πολέμαρχος, δύο ἕκαστος οὓς βούλεται. δοκιμασθῆναι δ’ αὐτοὺς ἐχρῆν ἐν τοῖς πεντακοσίοις, εἷτ’ ἐν δικαστηρίῳ.) [*](11 Lex. Cantabr. 670,4 ἐπώνυμος ἄρχων: ἀφ’ οὗ ἡ πόλις χρηματίζει· ἔχει δὲ ἐπιμέλειαν χορηγοὺς καταστῆσαι εἰς Διονύσια καὶ θαργήλια· ἐπιμελεῖται δὲ καὶ τῶν εἰς Δῆλον καὶ τῶν ἀλλαχόσε πεμπομένων Ἀθήνηθεν χορῶν· λαγχάνονται δὲ παρ’ αὐτῷ καὶ γραφαί· καὶ δίκας εἰς τὸ δικαστήριον εἰσάγει.) [*](21 Harpocr.: ὅτι νόμος ἐστὶν ὑπὲρ μݲ ἔτη γενόμενον χορηγεῖν παισίν, Αἰσχίνης τε τῷ κατὰ Τιμάρχου καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ. (Epitomen exscr. Phot. et Suid.))

64
ἀναλώματα παρ’ αὑτῶν[ν] ἀνήλι[σ]κον, νῦν δ’ ἕνα τῆς φυλῆ[ς ἑς]άστης [*](p.28) κληροῖ καὶ δίδωσιν εἰς τὴν κατασκευὴν ἑκατὸν μνᾶς. ἐπιμελ[εῖτα]ι δὲ [*](5) καὶ τῆς εἰς Θαργήλια καὶ τῆς τῷ Διὶ τῷ Σωτῆρι. διοικεῖ δὲ καὶ τὸν ἀγῶνα τῶ[ν Διο]νυσίων οὗτος καὶ τῶν Θαργηλίων. ἑορτῶν μὲν οὖν ἐπιμελεῖται μελεῖται τούτων. γραφαὶ δ[ὲ καὶ] δίκαι λαγχάνονται πρὸς αὐτὸν, ἃς [*](6) ἀνακρίνας εἰς τὸ δικαστήριον εἰσάγει, γο]νέων κακώσεως αὗται δ’ εἰσὶν ἀζήμιοι τῷ βουλομένῳ δ[ι]ώκειν), ὀρφανῶν κακώσεως αὗται δ’ εἰσὶ κατὰ τῶν ἐπιτρόπων), ἐπικλήρου κακώσε[ως . . . . αὗτ]αι δ’ εἰσὶ κατὰ τῶν] ἐπιτρόπων καὶ τῶν συνοικούντων), οἴκου ὀρφανικοῦ κακώσεως εἰσὶ δὲ καὶ αὗται κατὰ τῶν] ἐπιτρό[π]ων), παρανοίας, ἐάν τις αἰτιᾶταί τινα παρανοοῦντα τὰ [ . . . . . . . . . . ἀ]πολλύν[αι], εἰς δατητῶν αἵρεσιν, ἐάν τις μὴ [*](3 novum fragmentum litteras paucas trium versuum hic continet 6 Τὸ non certum. ot super rasuram earundem litt. scriptum est 8 κακωσε[ως αυτ]αι] nisi litura fuit, maius supplementum desideratur 9 ορφανου L*, ικ suprascr. L 4 11 ὑπάρχοντα suppl. Bl., spatio idoneum, sed cum vestigiis primae litterae parum congruit. nescio an superscriptum fuerit aliquid διατητ(ων) L, corr. e lex. rhet. Cant.) [*](5 Poll. VIII 89 ὁ SS ἄρχων διατίθησι μὲν Διονύσια καὶ Θαργήλια μετὰ τῶν ἐπιμελητῶν. δίκαι δὲ πρὸς αὐτὸν λαγχάνονται κακώσεως, παρανοίας, εἰς δατητῶν διαιτητῶν vulgo) αἵρεσιν, ἐπιτροπῆς ὀρφανῶν, ἐπιτρόπων καταστάσεις, κλήρων καὶ ἐπικλήρων ἐπιδικασίαι. ἐπιμελεῖτα δὲ καὶ τῶν γυναικῶν αἳ ἂν φῶσιν ἐπ’ ἀνδρὸς τελευτῇ κύειν, καὶ τοῦς οἴκους ἐκμισθοῖ τῶν ὀρφκνῶν. Harpocr. s. v. ἡγεμονία δικαστηρίου: . . . . . ἄλλαι πρὸς ἄλλους τῶν ἀρχόντων ἐλαγχάνοντο δίκαι, τὰς δὲ ἀπενεχθείσας οἱ ἀρχαὶ κατὰ τὸν αὑτῆς (αὐτῆς D; αὑ E; vel αὐτὸν reliqui codd.) ἑκάστη νόμον εἰσῆγον εἰς δικαστήριον ἡγουμένη καὶ προεστῶσα, οἷον πρὸς μὲν τὸν ἄρχοντα αἱ τῶν ὀρφανῶν καὶ ἐπικλήρων, πρὸς δὲ τὸν βασιλέα αἱ τῆς ἀσεβείας, πρὸς δὲ τὸν πολέμαρχον τοῦ ἀποστασίου τε καὶ ἀπροστασίου, πρὸς δὲ τοὺς θεσμοθέτας αἱ τῆς ξενίας τε καὶ δωροξενίας καὶ συκοφαντίας καὶ δώρων καὶ ψευδεγγρφῆς καὶ ὕβρεως καὶ μοιχείας καὶ βουλεύσεως καὶ ἄλλων (Epitomen descr. Phot. I [unde Et. gen., ex quo Et. M. 418,29] et Suid. II). Lex. Bekk. quintum (BA 309,33) τίνες ποίων δικαστηρίων εἶχον τὴν ἡγεμονίαν: πρὸς τὸν ἄρχοντα κακώσεως ἐλαγχάνον γραφαὶ καὶ αἱ τῶν γονέων, τούτους τις αἰτίαν ἔχοι κακοῦν, καὶ τῶν ὀρφανῶν, ἔτι δὲ παρανοίας καὶ ἀργίας, ἐπιδικασίαι ἐπιδικασίαν cod. corr. Bekker) καὶ ἐπικλήρων γυναικῶν· ἁπάσας ταύτας ἦγεν ὁ ἄρχων εἰς τὸ δικαστήριον ἡγεμονίαν αὐτῶν ἔχων. Phot. II = Suid.l ἡγεμονία δικαστηρίου: τοῖς ἄρχουσιν οὐ πάσας πᾶσιν ἐφεῖτο δίκας εἰσάγειν, ἀλλὰ τῷ μὲν ἄρχοντι τὰς τῶν ὀρφανῶν καὶ τὰς τῆς παρανοίας καὶ τὰς τῶν ἐπικλήρων ἀποκλήρων et Phot. et Suid.) ἐπιδικασίας. — Lex. Cantabr. s. v. ἐπώνυμος 670,8 . . . . λαγχάνονται δὲ παρ’ αὐτῷ καὶ γραφαί, καὶ δίκας εἰς τὸ δικαστήριον εἰσάγει. — Lex. Bekk. quint. (BA 269,1): κακώσεως καὶ κατὰ τίνος ἐδίδοτο· δίκης ὄνομά ἐστι κατὰ τῶν ἀνδρῶν ταῖς ἐπικλήροις γυναιξὶ διδομένη, καὶ κατὰ τῶν ἐπιτρόπων τοῖς ὑπὲρ τῶν ὀρφανῶν ἐπεξιοῦσι καὶ κατὰ τῶν γονέων (sic!). καὶ ἡ τοιαύτη δίκη οὕτως ἀπεφέρετο γονέων κακώσεως, ὀρφανῶν κακώσεως ἢ οἴκου ὀρφανικοῦ κακώσεως. — Phot. II κακώσεως: δίκης ὄνομά ἐστιν κατὰ τριῶν ταττόμενον· ἢ γὰρ κατὰ τῶν ἀνδρῶν ταῖς γυναιξὶν ἢ κατὰ τῶν ἐπιτρόπων τοῖς ὑπὲρ τῶν ὀρφανῶν > ὧν ἡ μὲν ἐλέγετο κακώσεως, ἡ δὲ παίδων κακώσεως.) [*](11 Lex. Cantabr. 667,28: εἰς δατητῶν δατητὸν corr. Meier) > πρόκλησις νεμήσεως νεμέσεως cod., corr. Nauck) ἢ κληρονομίας ἢ κοινοῦ τινος ἀγορασμοῦ. ἐπὶ τῶν διανεμόντων τὰ κοινά τισιν, ὡς Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ “δίκαι λαγχάνονται πρὸς τὸν ἄρχοντα ἄλλαι τε ἀλλ’ εἴ τις cod., corr. Dobree) καὶ εἰς δατητῶν αἵρεσιν, ὅταν > μὴ θέλῃ κοινὰ τὰ ὄντα νέμεσθαι. — Etym. genuin. (exscr. Et. M. 249,42): δατηταί· δατητὴς παρὰ Ἀττικοῖς ὀ διανεμητής. Ἀριστοτέλης τίνες οἱ δατηταί . . . Harpocr. s. v. δατεῖσθαι: . . . τὸ δὲ εἰς δατητῶν αἵρεσιν εὶδός τι δίκης ἐστίν· ὁπότε γὰρ κοινωνοῖέν τινες ἀλλήλοις καὶ οἱ μὲν βούλοιντο διανέμεσθαι τὰ καινά, οἱ δὲ μή, ἐδικάζοντο οἱ βουλόμενοι τοῖς μὴ βουλομένοις προσκαλούμενοι εἰς δατητῶν αἵρεσιν. Λυσίας ἐν τῷ πρὸς Ἀλεξίδημον, εἰ γνήσιος, καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ. (Epitomen exscr. Suidas).)
65
θέλῃ κοινὰ τὰ ὄντα νέμεσθαι], εἰς ἐπι[τρ]οπῆς κατάσταιν, εἰς ἐπιτροπῆς [*](p.28) διαδικασίαν, εἰς ἐμφανῶν κατάστασ]ιν, ἐπίτρ[οπ]ον αὑτὸν ἐγγράψαι, κλήρων καὶ ἐπικλήρων ἐπι[δικασίαι. ἐπιμελεῖτ]αι δὲ καὶ τῶν ὀρφ]ανῶν καὶ τῷ [*](7) ἐπικλήρων καὶ τῶν γυναικῶν ὅσαι ἄν τελευτ[ήσαντος τοῦ ἀνδ]ρὸς σκή[πτω]νται κυειν· καὶ κύριός ἐστι τοῖς ἀδικοῦσιν ἐπιβάλ[λειν ἢ εἰσάγειν εἰς] τὸ δικα[στή]ριον. μισθοῖ δὲ καὶ τοὺς οἴκους τῶν ὀπφανῶν καὶ τῶν ἐπικλ[ήρων, ἕως ἄν τετταρ]ακαιδε[κέ]τις γένηται, καὶ τὰ ἀποτιμήματα λαμβάν[ει· καὶ τοὺς ἐπιτρόπους], ἐὰν μὴ δι]δῶσι τοῖς παισὶ τὸν σῖτον, οὗτος εἰσπράττει.

LVII. καὶ ὁ μὲν ἄρχων ἐπιμελεῖτ]αι τούτ[ων· ὁ] δὲ βασιλεὺς [*](1) πρῶτον μὲν μυστηρίων ἐπιμελεῖτ[αι μετὰ τῶν ἐπιμελητῶν ὧ]ν ὁ δῆμ[ος [*](1 θεληι L, ut opinor, non θελητ, ut Wn τὰ ὄντα νέμεσθαι suppl. e lex. Cant. (v. testim.) 2 ἐμφανῶν κατάστασιν suppl. K-W e Poli. ενγραψαι L 4 οσσκη clare L, non ροσκη, ut dicunt K-W (?Wn) 5 ἢ εἰσάγειν suppl. Lipsius 7 ἕως . . τετταρακαιδεχέτις restit. BI.; τεις L*, της L 4 8 καὶ τοὺς ἐπιτρόπους suppl. Brooks, K-W 9 μὲν ἄρχων suppl. K-W, H-L 10 ὧν Bl.; v non certum est; οὓς Harp.) [*](2 Harpocr. εἰς ἐμφανῶν κατάστασιν: ὄνομα δίκης ἐστὶν ὑπὲρ ροῦ τὰ ἀμφισβητήσιμα ποιῆσαι (sic Epitome; εἶναι codd.) ἐν φανερῷ. Ἱσαῖος ἐν τῷ περὶ τοῦ φιλοκτ΄μονος κλήρου. ὁ δὲ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ πρὸς τὸν ἄρχοντά φησι λαγχάνεσθαι ταύτην τήν δίκην, τὸν δὲ ἀνακρίναντα εἰσάγειν εἰς τὸ δικαστήριον. (Epitomen exscr. Suid.). Cf. Lex. Bekk. quintum (BA 254,24; exscr. Etym. M. 357,50) επιβολὴ καὶ ἐπιβάλλειν: ζημίας ὄγομα, τὸ τὸν ἄρχοντα ἢ τὴν βουλὴν χρήματα ὁρίζειν τινὶ ζημίαν δοκοῦντι ἀδικεῖν τὰ δημόσια ἢ ὀρφανοὺς ἢ κατέσειν τὰ ἀλλότρια καὶ μὴ εἰς ἐμφανὲς ἄγειν . . . . . Eadem glossa plenior et purior servata est a Suida s. v. ἐπιβολή Ι: . . . ὡς ὁριζομένη ζημία τοῖς ἁλοῦσιν ἐξημαρτηκέναι περὶ ὀρφανοὺς ἐπιτρόποις ἢ καὶ ἄλλοις τισὶ τῶν τὰ δημόσια μὴ καλῶς διοικησάντων ἢ τοῖς κατέχουσι τὰ ἀλλότρια καὶ μὴ εἰς ἐμφανὲς καθιστᾶσιν. ἣν οἱ ἄρχοντες ζημίαν ὁρίζουσιν, ἐπιβολὴ καλεῖται . . . (Suidam descripsit schol. Aldin. Ar. Vesp. 769).) [*](8 Harpocr. s. v. σῖτος . . . . . σίτος καλεῖται ἡ διδομένη πρόσοδος εἰς τροφὴν ταῖς γυναιξὶν ἢ τοῖς ὀρφανοῖς, ὡς ἐξ ἄλλων μαθεῖν ἔστι καὶ ἐκ τοῦ Σόλωνος ᾱ ἄξονος καὶ ἐκ τῆς Ἀριστοτέλους Ἀθηναίων πολιτείας . . . . . (Epitomen exscr. Phot. I suid. II).) [*](9 Poll. VIII 90 ὁ δὲ βασιλεὶς μυστηρίων προέστηκε μετὰ τῶν ἐπιμελητῶν καὶ Ληναίων καὶ ἀγώνων τῶν ἐπὶ λαμπάδι καὶ τὰ περὶ τὰς πατρίους θυσίας διοικεῖ· δίκαι δὲ πρὸς αὐτὸν λαγχάνονται ἀσεβείας, ἱερωσύνης ἀμφισβητήσεως, καὶ τοῖς γένεσι καὶ τοῖς ἱερεῦσι πᾶσιν αὐτὸς (leg. οὖτος) δικάζει, καὶ τὰς τοῦ φόνου δίκας εἰς Ἄρειον πάγον εἰσάγει, καὶ τὸν στέξανον ἀποθέμενος δὺν αὐτοῖς δικάζει. προαγορεύει δέ τοῖ ἐν αἰτίᾳ ἀπέχεσθαι μυστηρίων καὶ τῶι ἀλλων νομίμων. δικάζει δὲ καὶ τὰς τῶν ἀψὐχων δίκας (exscr. schol. Plat. Euthyphr. 2 A ) — Schol. Plat. Phaedr. 235 D: ὁ oe βασιλεὺς μυστηρίων προνοεῖται καὶ τὰς θυσίας τὰς πατρίους διοικεῖ. Lex. Bekk. quint. (BA 219,14) βασιλεύς: βασιλεύς ἀστιν εἶς τῶν θ ἀρχόντων. ὁ δὲ βασιλεὺς μυστηρίων ἐπιμελεῖται μετὰ τῶν ἐπμελητῶν, οὓς ὁ δῆμος ἐχειροτόνησεν. γραφαὶ δὲ λαγγάνονται πρὸς αὐτὸν ἀσεβείας καἲ ἄν τις ἱερωσύνης ἀμφισβητήσ}η, προστιμᾷ. διαδικάζει δὲ καὶ τοῖς γένεσι καὶ τοῖς ἱερεῦσι τὰς ἀμφισβητήσεις τὰς ὑπὲρ τῶν γερῶν. λαγχάνονται δὲ καὶ αἰ τοῦ φόνου δίκαι πᾶσαι πρὸς τοῦτον. — Harpocr. s. v. ἐπιμελητὴς τῶν μνστη- ρίων: . . . . . Ἀρστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ φηὶν οὕτως· ὁ δὲ βασιλεὺς πρῶτον μὲν μυστηρίων ἐπιμελεῖται μετὰ τῶν ἐπιμελητῶν, οὓς ὁ δῆμος ἐχειροτόνει, δύο μὲν ἐξ Ἀθηναίων ἁπάντων, ἕνα δ᾿ ἐξ Εὐμολπιδῶν, ἔνα δ᾿ ἐκ Κηρύκων.” (Epitomen exscr. [ex Photio] Etym. gen. [ex quo Et. M. 362,9] et Suid.))

66
χ]ειροτονεῖ, δύο μὲν ἐξ Ἀθηναίων ἁπάντων, ἕνα δ᾿ ἑξ Εὐμολπιδῶν, ἕνα] δ᾿ ἐκ Κηρ[ύκω]ν. ἔπειτα Διονυσίων τῶν ἐπὶ Ληναίῳ· ταῦτα δέ ἐστι πομπή τε καὶ ἀγών. τ]ὴν μὲν οὖν πο[μπ]ὴν κοινῇ πέμ|πουσιν ὅ τε βασιλεὺς [*](p. 29) καὶ οἱ ἐπιμεληταί, τὸν δὲ ἀγῶνα διατίθησιν ὁ βασιλεύς. τίθησι δὲ καὶ τοὺς τῶν λαμπάδων ἀγῶνας ἅπαντας· ὡς δ᾿ ἔπος εἰπεῖν καὶ τὰς παρἰους θυσίας διοικεῖ οὖτος πάσας. γραφαὶ δὲ λαγχάνονται πρὸς αὐτὸν ἀσεβείας, [*](2) κἄν τις ἱερωσύνης ἀμφισβητῇ πρός τινα. διαδικάζει δὲ καὶ τοῖς γένεσι καὶ τοῖς ἱερεῦσι τὰς ἀμφισβητήσεις τὰς ὑπὲρ τῶν ἱερῶν ἁπάσας οὖτος. λαγχάνονται δὲ καὶ αἱ τοῦcpovou δίκαι πᾶσκι πρὸς τοῦτον, καὶ ὁ προαγορεύων εἴργεσθαι τῶν νομίμων οὖτός ἐστιν. εἰσὶ δὲ φόν[ου] δίκαι καὶ [*](3) τραύματος, ἄν μὲν ἐκ προνοίας ἀποκτείνῃ ἢ τρώσῃ, ἐν Ἀρείῳ πάγῳ, καὶ φαρμάκων, ἐὰν ἀποκτείνῃ δούς, καὶ πυρκαιᾶς· ταῦτα γὰρ ἡ βουλὴ μόνα δικάζει· τῶν δ᾿ ἀκουσίων καὶ βουλεύσεως κἂν οἰκέτην ἀποκτείνῃ τις ἢ [*](2 δ(ε) κηρ L, δ᾿ ἐκ Κηp. Harp. (K-W, H-L, cett.); superscriptum κ, quod vidit Wn, dubium est ληναιων L, quod retinent K- W 3 Ἐπιληναίων), corr. Bywater, al. 2. 3 πομπή τε καὶ ἀγών Kaibel π. καὶ ἀγ. H-L); η, quod vidit Wn, potest etiam aliud aliquid esse 4 τίθησι] διατίθησι Richards, K-W, H-L; sed cf. p. 60,3 καταγιγνώσκουσι . . . γνῶσθεν (S, Bl.) 8 ἱερῶν L (coniecerat Richards) Phot.; γερῶν Lex. Bekk. quint. (p. 219,14), K-W (v. testim.) 11 ἢ τρώση recte K-W (non supra vers., ut Bl) 12 φαρμάκων Poll., Dem. 23, 24 (K-W, S, Bl.); φαρμακον L aTtoxTetvT) L) [*](6 Harpocr. s.| v. ἡγεμονία δικαστηρίου: . . . . . ἄλλαι πρὸς ἄλλους τῶν ἀρχόντων ἐλαγχάνοντο δίκαι, τὰς δὲ ἀπενεχθείσας αἱ ἀρχαὶ κατὰ τὸν αὑτῆς ἑκάστη νόμον εἰσῆγον εἰς δικαστήριον ἡγουμένη καὶ προεστῶσα, οἶον πρὸς μὲν τὸν ἄρχοντα αἱ τῶν ὀρφανῶν καὶ ἐπικλήρων, πρὸς δὲ τὸν βασιλέα αἱ τῆς ἀσεβείας . . . (Epitoraen exscr. Phot. I [unde Etym. gen., ex quo Et. M. 418,29] et Suid. II). Lex. Bekk. quintum s. v. τίνες ποίωι δικαστηρίων εἶχον τὴν ἡγεμονίαν (BA 310,7): . . . . . ὁ βασιλεὺς εἰσάγει τὰς φονικὰς ἁπάσας, ἐπεὶ καὶ προαγορεύει τὸν ἀνδροφόνον εἴργεσθαι τῶν νόμων, καὶ περὶ τῶν ἱερῶν καὶ τοῖς γένεσι δικάζει. Phot.II = Suid. I s. V. ἡγεμονία δικαστηρίου: τοῖς ἄρχουσιν οὐ πάσας πᾶσιν ἐφεῖτο δικας εἰσάγειν ἀλλὰ τῷ μὲν ἄρχοντι . . . . ., τῷ μέντοι γε βασιλεῖ τάς τε φονικὰς καὶ τὰς τῆς ἀσεβείας καὶ ἄν τις ἱερωσύνης ἠμφισβήτει, πρότερον δὲ καὶ τὰς περὶ τῶν ἱεβῶν τοῖς ἱερεῦσιν ἀμφισβητήσεις. προηγόρευε δὲ καὶ τῶν ωόμων εἴργεσθαι τοὺς ἐν αἰτίᾳ ἐναντία codd., corr. Dobree). Phot. Suid.) [*](10 Poll. VIII 117 δικαστήρια Ἀθήνησιν. Ἄρειος πάγος· ἐδίκαζε δὲ φόνου καὶ τραύματος ἐκ προνοίας καὶ πυρκαϊᾶς καὶ φαρμάκων, ἐάν τις ἀποκτείνῃ δούς. Lex. Bekk. quint. (BA 311,9): περὶ Ἀρείου πάγου· αὕτη κρίνει τὰς φονικὰς δίκας καὶ φαρμάκων καὶ πυρκαϊᾶς.) [*](13 Harpocr. βουλεύσεως: ἐγκλήματος ὄνομα ἐπὶ δυοῖν πραγμάτοιν ταττόμενον, τὸ μὲν γάρ ἐστιν, ὅταν ἐξ ἐπιβουλῆς τίς τινι κατασκευάσῃ θάνατον, ἐάν τε ἀποθάνῃ ὁ ἐπιβουλευθεὶς ἐάν τε μὴ. τὸ δ᾿ ἕτερον, ὅταν τις ἐγγεγραμμένος ὡς ὀφείλων τῷ δημοσίῳ αὐτὸς δικάζηταί τινι ὡς οὐ δικαίως αὐτὸν ἐγγεγραφότι. τοῦ μὲν οὖν προτέρου μάρτυς Ἰσαῖος Ἱσαῖος ἐν τῲ πρὸς- Εὐκλείδην ἐπὶ Παλλαδίῳ λέγων εἶναι τὰς δίκας, Δείναρχος δἐ ἐν τῷ κατὰ Πιστίου ἐν Ἀρείῳ πάγῳ. Ἀριστοτέλης δ᾿ ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ τῷ Ἱσαί[{ω . . . . . (Epitomen exscr. Suid.).)
67
μέτοικον ἢ ξένον, οἱ οἱ Παλλαδίῳ· ἐὰν δ᾿ ἀποκτεῖναι μέν τις ὁμολογῇ, φῇ [*](p. 29) δὲ κατὰ τοὺς νόμους, οἶον μοιχὸν λαβὼν ἢ ἐν πολέμῳ ἀγνοήσας ἢ ἐν ἄθλῳ ἀγωνιζόμενος, τούτ[ῳ] ἐπὶ Δελφινίῳ δικάζουσιν· ἐὰν δὲ φεύγων φυγὴν ὦν αἴδεσίς ἐστιν αὐτίαν ἔχη ἀποκτεῖναι ἢ τρῶσαί τινα, τούτῳ δ᾿ ἐν Φρεάτου δικάζουσιν· ὁ δ᾿ ἀπολογεῖται προσορμισάμενος ἐν πλοίῳ· δικάζουσι [*](4) δ᾿ οἱ λαχόντες ταῦ[τ᾿ ἐφέται] πλὴν τῶν ἐν Ἀρείῳ πάγῳ γιγνομμένων, εἰσάγει δ᾿ ὁ βασιλεύς, καὶ δικάζο[υ]σιν ἐν ἱερ[ῷ] καὶ ὑπαίθριοι, καὶ ὁ βασιλεὺς ὄταν δικάζῃ περιαιρεῖται τὸν στέφανον. ὁ δὲ τὴν αἰτίαν ἔχων τὸν μὲν ἄλλον χρόνον εἴργεται τῶν ἱερῶν καὶ οὐδ᾿ εἰς τὴν ἀγορὰν ν[όμος] ἐμβαλεῖν αὐτῷ· τότε δ᾿ εἰς τὸ ἱερὸν εἰσελθὼν ἀπολογεῖται. ὅταν δὲ μὴ εἰδῇ τὸν [*](1 ομολογη φη L 4 αιδεσις L*, ρ super δ scr. L 4; puncta iuxta ιδ α.ιδ.εσις) posuisse correctorem, ut putant K-W, Bl (unde hic cum Weilio ἄρεσις legit), non verum est; id quod ante ι punctum esse videtur, re vera pars litterae α est 6 ταῦτ᾿] τα L, sed u non certum est ἐφέται supplevi ex Harp. etc. (v. testim.): Wn . . . . ς sibi visus est legere (unde ἄνδρες K- W 3); equidem α omnino discernere nequeo, et quae in fine versus σ esse videtur potest etiam linea ad spatium supplendum esse, sicut alibi fit (e. g. vers. 36 huius pag.) τ(ων) om, L*. suprascr. L 4 7 ἐν Ispip Bl (Wn, K- W 3), quod cum vestigiis incertis satis congruit 8 δικαζη L 9 νόμος Bl, fortasse recte; δ[ίκαιον], quod post van Leeuwen accepi, spatio nimium est, nisi abbreviatum fuerit, et compendii nullum est vestigium 10 ὅταν δὲ . . . ζῴων (68,2)] locus, ut videtur, corruptus; desideratur enim nomen iudicii ἐπὶ Πρυτανείῳ, quo tales caussae audiebantur (cf. Poll. VIII 120, Harp. s. v. ἐπὶ Πρυτανείῳ, id. s. v. ἐφέται) ειδη L) [*](1 Harpocr. s. v. ἐπὶ Παλλαδἰῳ: . . . δικαστήριόν ἐστιν οὕτω καλούμενον, ὡς καὶ Αριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ, ἐν ᾦ δικάζουσιν ἀκουσίου φόνου καὶ βουλεύσεως οἱ ἐφέται (Epitomen exscr. Suid. et [ex Photio] Etym. genuinum, ex quo Symeo et Et. M. 362,43). — Poll. VIII 118 τὸ δ᾿ ἐπὶ Πᾳλλαδίῳ· ἐν τούτῳ λαγχάνεται τερὶ τῶν ἀκουσίων φόνων. — Lex. Bekk. quint. (BA 311,3) ἐπὶ Παλλαδίῳ: οἱ ἀκούσιοι φόνοι ἐν τοὐτῳ ἐκρίνοντο. . . . Glossa in lexico Bekk. quinto (BA 257,23) misere decurtata ἐφέται καὶ ἐπὶ Παλλαδίῳ: δικαστήριόν ἐστιν οὕτω καλούμενον καὶ οἱ ἐν αὐτῷ κρίνοντες κριταὶ ἐφέται καλοῦνται plenior exstat [ex Photio] in Etym. genuino [unde Symeo et Etym. M. 362,43] et in Lex. Patm. p. 137, unde haec apponenda: Et. gen. ἐπὶ Παλλαδίῳ· δικαστήτιον Ἀθήνησιν ἐν ᾧ περὶ ἀκουσίου φόνου ἐδίκαζον . . . et Lexicon Patm. ἐφέται ἦσαν ἄνδρες ݲ ἐξειλεγμένοι, ἐδίκαζον δὲ τοὺς ἀκουσίους φόνους > ἐὰν ξένος ἢ δοῦλος ἦν ὁ ἀναιρεθείς. . . . . . Schol. Aisch. II 87 (Vat. Laur. gim.): ἐπὶ Παλλαδίῳ] ἐπὶ τούτῳ ἐχρίνοντο οἱ ἀκούσιοι φόνοι. οἱ δὲ ἐν τούτῳ τῷ δικαστηρίῳ δικάζοντες ἐκαλοῦντο ἐφέται, ἐδίκαζον δὲ ἀκουσίου φόνου καὶ βουλεύσεως καὶ οἰκέτην ἢ μέτοικον ἢ ξένον ἀποκτείναντι ἀποκτεῖναι codd., corr. H. Sauppe).) [*](3 Harpocr. ἐπὶ Δελφινίῳ: δικαστήριόν ἐστιν οὕτω καλούμενον Ἀθήνησιν. δικάζονται δὲ ἐνταῦθα οἱ ὁμολγοῦντες μὲν ἀπεκτονέναι, δικαίως δὲ πεποιηκέναι τοῦτο λέγοντες, ὡς Δημοσθένης ἐν τῷ κατ᾿ Ἀριστοκράτους δηλοῖ καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ (Epitomen exscr. Suid, et [ex Photio] Etym, genuinum, unde Symeo et Et. M. 358,56). — Lex. Bekk. quintum (BA 311,13) ἐπὶ Δελφινίῳ ὁμολογούμενος φόνος ἔννομος δικάζεται. Lex. Patm. s. V. ἐπὶ Δελφινίῳ p. 138 . . . ὅθεν καὶ οἱ ἐνταῦθα κρινόμενοι ἐπὶ φόνοις ὁμολογουμένοις μέν, δικαίως δὲ γεγονόσι δικάζονται.) [*](6 Harpocr. s. v. ἐφέται: . . . οἱ δικάζοντες τὰς ἐφ᾿ αἵματι κρίσεις ἐπὶ Παλλαδίῳ καὶ ἐπὶ Πρυτανείῳ καὶ ἐπὶ Δελφινίῳ καὶ ἐν Φρεατοῖ ἐφέται ἐκαλοῦντο (Epitomen exscr. Phot.III Suid. III).) [*](10 Harpocr. ἐπὶ Πρυτανείῳ: δικαστήριόν ἐστι καὶ τοῦτο φονικόν, δικάζει δὲ ἄν τι τῶν ἀψὐχων ἐμπεσὸν ἀποκτείνῃ τινά, τοῦτο δἐ ἐστιν, ἐὰν λίθος ἢ ξύλον ἢ σίδηρος ἤ τι τοιοῦτον, καὶ τὸν μὲν βαλόντα ἀγνοῇ, αὐτὸ δὲ εἰδῇ καὶ ἔχῃ τὸ τὸν φόνον εἰργασμένον. Epitome ἐπὶ Πρυτανείῳ: φονικὸν δικαστήριον, ὅταν τὸ μὲν ἀποκτεῖναν βέλος ἢ λίθος ἤ τι τοιοῦτον φανερὸν ᾖ, ὁ δὲ δράσας μή. ἀρχαῖον γὰρ ἔθος ἧν τὸ καὶ τὰ ἄψυχα κρίνειν, εἰ χρὴ ἐξορίζεσθαι (exscr. Suid. et [ex Photio] Et. genuinum, unde Symeo et Et. M. 362,55). — Lex. Bekk. quint. (BA 311,15) ἐπὶ Πρυτανείῳ· ἐὰν λίθος ἢ σίδηρος ἢ ξύλον φανῇ (sic!), τὸν δὲ δράσαντα ἀγνοῇ (lex. Patm. 138,75). Cf. Poll. VIII 120 τὸ ἐπὶ Πρυτανείῳ δικάζει περὶ τῶν ἀποκτεινάντων, κἂν ὦσιν ἀφανεῖς, δικάζει δὲ καὶ περὶ τῶν ἀψύχων τῶν ἐμπεσόντων καὶ ἀποκτεινάντων. προειστήκεσαν δὲ τοὐτουτοῦ τοῦ δικαστηρίου οἱ φυυλοβασιλεῖς, οὒς ἔδει τὸ ἐμπεσὸν ἄψυχον ὑπερορίσαι. haec omnia vix ex Aristotele desumpta.)
68
ποιήσαντα, τῷ δράσαντι λαγχάνει. δικάζει δ᾿ ὁ βασιλεὺς καὶ οἱ φυλοβασιλεῖς [*](p. 2) καὶ τὰς τῶν ἀψύχων καὶ τῶν ἄλλων ζῴων.

LVIII. ὁ δὲ πολέμαρχος θύει μὲν θυσίας τήν τε τῇ Ἀρτέμιδι τῇ [*](1) ἀγροτέρᾳ καὶ τῷ Ἐνυαλίῳ, διατίθησι δ᾿ ἀγῶνα τὸν ἐπιτάφιον [καὶ] τοῖς τετελευτηκόσιν ἐν τῷ πολέμῳ καὶ Ἀρμοδίῳ καὶ Ἀριστογείτονι ἐναγίαματα ποιεῖ. δίκαι δὲ λαγχάνονται πρὸς αὐτὸν ἴδιαι μόνον, οἵ τε τοῖς μετοίκοις [*](2) καὶ τοῖς ἰσοτελέσι καὶ τοῖς προξένοις γιγνόμεναι. καὶ δεῖ τοῦτον λαβόντα καὶ διανείμαντα δέκα μέρη τὸ λαχὸν ἑκάστῃ τῇ φυλῇ μέρος προσθῖναι, τοὺς δὲ τὴν φυλὴν δικάζοντας τοῖς διαιτηταῖς ἀποδοῦναι. αὐτὸς [*](3) [*](2 ζωων L 3 την τε τηι L*, τετ casu oblitteratum instauravit L 4; τῇ τε K-W, at cf. 1.6 4 ενυαλλιωι primum scr. L, dein delevit et ενυω supra scripsit, dein hoc quoque delevit et ενυαλιω scripsit καὶ ante τοῖς τετ. seclusi (H-L, Bl, S) secundum Pollucem; ret. K-W (Bl 3) 5 Αριστογιτονι L 6 αδιαι L* corr. L4 μόνον K-W; μ(εν) L 7 ante τοῖς προξ. ins. αἱ K-W γινομ(εν)αι L*, αι rescr. L4, tum del. et οις in marg. scripsit) ἀψύχων ἐμπεσὸν ἀποκτείνῃ τινά, τοῦτο δέ ἐστιν, ἐὰν λίθος ἢ ξύλον ἢ σίδηρος ἤ τι τοιοῦτον, καὶ τὸν μὲν βαλόντα ἀγνοῇ, αὐτὸ δὲ εἰδῇ καὶ ἔχῃ τὸ τὸν φόνον εἰργασμένον. Epitome ἐπὶ Πρυτανείῳ: φονικὸν δικαστήριον, ὅταν τὸ μὲν ἀποκτεῖναν βέλος ἢ λίθος ἤ τι τοιοῦτον φανερὸν ᾖ, ὁ δὲ δράσας μή. ἀρχαῖον γὰρ ἔθος ἦν τὸ καὶ τὰ ἄψυχα κρίνειν, εἰ χρὴ ἐξορίζεσθαι (exscr. Duid. et [ex Photio] Et. genuinum, unde Symeo et Et. M. 362,55). — Lex. Bekk. quint. (BA 311,15) ἐπὶ Πρυτανείῳ· ἐὰν λίθος ἢ σίδηρος ἢ ξύλον φανῇ (sic!), τὸν δὲ δράσαντα ἀγνοῇ (lex. Patm. 138,75). Cf Poll. VIII 120 τὸ ἐπὶ Πρυτανείῳ δικάζει περὶ τῶν ἀποκτεινάντων, κἂν ὦσιν ἀφανεῖς, δικάζει δὲ καὶ περὶ τῶν ἀψύχων τῶν ἐμπεσόντων καὶ ἀποκτεινάντων. προειστήκεσαν δὲ τούτου τοῦ δικαστηρίου οἱ φυλοβασιλεῖς, οὓς ἔδει τὸ ἐμπεσὸν ἄψυχον ὑπερορίσαι. haec omnia vix ex Aristotele desumpta. [*](3 Poll. VIII 91 ὁ δὲ πολέμαρχος θύει μὲν Ἀρτέμιδι Ἀγροτέρᾳ καὶ τῷ Ἐνυαλίῳ, διατίθησι δὲ τὸν ἐπιτάφιον ἀγῶνα τῶν ἐν πολέμῳ ἀποθανόντων καὶ τοῖς περὶ Ἁρμόδιον ἐναγίζει. δίκαι δὲ πρὸς αὐτὸν λαγχάνονται μετοίκων ἰσοτελῶν προξένων· καὶ διανέμει τὸ λαχὸν ἑκάστῃ φυλῇ [τι] μέρος, τὸ μὲν διαιτηταῖς παραδιδούς, εἰσάγων δὲ δίκας ἀποστασίου ἀπροστασίου κλήρων μετοίκων. Lex. Bekk. quint. (BA 290,27) πολέμαρχος: ἄρχων ἐστὶν Ἀθήνησιν, τῶν ἐννέα ἀρχόντων. καὶ τῷ Ἐνυαλίῳ διατίθησι τὸν ἀγῶνα τὸν ἐπιτάφιον. Cf. eandem glossam pleniorem apud Phot.ll πολέμαρχος: Ἀθήνησιν ἄρχων, εἷς τῶν θݲ. οὗτος τὸ μὲν παλαιὸν τῶν ἐν πολέμοις ἡγεῖτο, ἀφ᾿ οὗ καὶ τὴν κλῆσιν ἔχει (cf. Aristot. III 2), ὕστερον δὲ τῆς ἡγεμονίας ἐκείνης ἀφαιρεθεὶς προειστήκει μὲν τῶν τε ξένων καὶ τῶν μετοίκων, οὐκ ἤμειψε δὲ τὴν κλῆσιν et in Lexico Patm. p. 147 πολέμαρχος: εἷς τῶν ἐννέα ἀρχόντων. ἐπεμελεῖτο δὲ τῶν κατὰ πόλεμον. ὕστερον δὲ ἀφῃρέθη καὶ προειστήκει τῶν ξένων καὶ τῶν μετοίκων.) [*](9 Harpocr. s. v. πολέμαρχος: . . . Ἀριστοτέλης δ᾿ ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ διεξελθὼν ὅσα διοικεῖ ὁ πολέμαρχος πρὸς ταῦτά φησιν· “αὐτός τε εἰσάγει δίκας τάς τε τοῦ ἀποστασίου καὶ ἀπροστασίου καὶ κλήρων καὶ ἐπικλήρων τοῖς μετοίκοις καὶ τἆλλα ὅσα τοῖς πολίταις ὁ ἄρχων, ταῦτα τοῖς μετοίκοις ὁ πολέμαρχος . . . (Epitomen descr. Phot. I, Suid.II). — Harpocr. s. v. ἀποστασίου: . . . Ἀριστοτέλης δ᾿ ἐν Ἀθηναίων πολιτεᾳ περὶ τοῦ πολεμάρχου γράφει ταυτί· “οὗτος δὲ εἰσάγει δίκας τάς τε τοῦ ἀποστασίου καὶ ἀπροστασίου καὶ κλήρων καὶ ἐπικλήρων”. Harpocr. s. v. ἡγεμονία δικαστηρίου: . . . . . . ἄλλαι πρὸς ἄλλους τῶν ἀρχόντων ἐλαγχάνοντο δίκαι. . . . . πρὸς δὲ τὸν πολέμαρχον τοῦ ἀποστασίου τε καὶ ἀπροστασίου . . . cf. ad p. 66,6 Lex. Bekk. quintum s. v. τίνες ποίων δικαστηρίων εἶχον τὴν ἡγεμονίαν (BA 310,9): . . . ὁ πολέμαρχος ἀποστασίου καὶ κλήρων καὶ ἐπικλήρων τοῖς μετοίκοις καὶ τἇλλα ὅσα τοῖς ἀστοῖς ὁ ἄρχων, οὗτος τοῖς μετοίκοις παρέχεται. Phot.II = Suid. I ἡγεμονία δικαστηρίου: τοῖς ἄρχουσιν οὐ πάσας πᾶσιν ἐφεῖτο δίκας εἰσάγειν,)

69
δ᾿ εἰσάγει δίκας τάς τι τοῦ ἀπο[σ]τασίου καὶ ἀπροστασ[ί]ου καὶ κλήρων [*](p. 29) καὶ ἐπικλήρων τοῖς μετοίκοις, καὶ τἄλλ᾿ ὅσα τοῖς πολίταις ὁ ἄρχων, ταῦτα τοῖς μετοίκοις ὁ πολέμαρχος.

LIX. οἱ δὲ θεσμοθέται πρῶτον μὲν τοῦ προγράψαι τὰ δικαστήριά [*](1) εἰσι κύριοι τίσιν ἡμέραις δεῖ δικάζειν, ἕπειτα τοῦναι ταῖς ἀρχαῖς· καθότι γὰρ ἄν οὖτοι σῶσιν, κατὰ τοῦτο χρῶνται. ἔτι δὲ τὰς εἰσαγγελίας [*](2) εἰσαγγέλλουσιν εἰς τὸν δῆμον καὶ τὰς καταχειροτονίας καὶ τὰς προβολὰς ἁπάσας εἰσάγουσιν οὗ[τ]οι καὶ γραφὰς παρανόμων καὶ νόμον μὴ ἐπιτήδειον θεῖναι καὶ προεδρικὴν καὶ ἐπιστατικὴν καὶ στρατηγοῖς εὐθύνας. εἰσὶ δὲ [*](3) καὶ γραφαὶ πρὸς αὐτοὺς ὧν παράστασις τίθεται, ξενίας καὶ δωροξενίας, ἄν [*](1 ἀποστασίου] π super lituram scr. L4 και απροστασιου om. L*, και προστασιου suprascr. L4, καὶ ἀπροστασίου Harp. 7 εἰσαγγέλλουσιν εἰς τὸν δῆμον del. K-W, sed confirmant Poll. et Phot. (v. testim.) κ(ατα)χειροτονιαν L*, corr. L4) [*](ἀλλὰ ..... τῷ πολεμάρχῳ δὲ ὅσαι ἀποστασίου γραφὴν ἔφερον, ἔτι μὴν καὶ ὅσα ἀρχων [ἐν] τοῖς ἀστοῖς, ὁ πολέμαρχος τοῖς μετοίκοις διήτει. Phot. Λυκαμβὶς ἀρχή: τοῦ πολεμάρχου. ψυχρῶς· ἐπεὶ ἐπολέμησεν Ἀρχίλοχος τῷ Λυκάμβει. ἐπὶ δὲ τούτου ἀποστασίου καὶ ἐπικλήρων (ἐπικλήρου cod.) αἱ δίκαι ὑπήγοντο. Hesych. Λυκαμβὶς ἀρχή: ὁ Κρατῖνος ἐν Νόμοις, τὸν πολέμαρχον δηλῶν, πρὸς ὅ<ν> ἀπεγράφοντο τὰς ἀποστασίου δίκας. Αυκαμβίδα δὲ εἷπε τὴν ἀρχήν... — Schol. Arist. Vesp. 1042 (V) ὡς τὸν πολέμαρχον] ὄνομα ἀρχῆς. οὐ τοῖς πολίταις τοῦτο προσῆψεν, ἀλλὰ τοῖς φένοις. αἱ γὰρ φενικαὶ δίκαι ἐπὶ τοῦ πολεμάρχου εἰσήγοντο. οἱ δὲ καὶ βοηθείας δεόμενοι ἐπὶ τὴν ἀρχὴν κατέφευγον τοῦ πολεμάρχου. ἀλλὰ καὶ (sic deteriores ἄλλως V) οἱ κατηγοροῦντες γονέων κακώσεως προὸς τὸν πολέμαρχον ἐδικάζοντο κἀκεῖνος ἔρινεν.) [*](4 Harp. s. n. θεσμοθέται: ... ὁ δ᾿ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ ἀθηναίων πολιτείᾳ διέρχεται ὅσα οὗτοι πράσσουσιν. Poll. VIII 87 ἰδίᾳ δὲ οἱ μὲν θεσμοθέται προγράφουσι πότε δεῖ δικάζειν τά δικαστήρια καὶ τὰς εἰσαγγελίας εἰσαγγέλλουσιν εἲς τὸν δὴμον καὶ χειροτονίας καὶ τὰς προβολὰς εἰσάγουσι καὶ τῶν παρανόμων γραφὰς καὶ εἴ τις μὴ ἐπιτήδειον νόμον γράψειεν καὶ στρατηγοῖς εὐθύνας. γίνονται δὲ πρὸς αὐτοὺς γραφαὶ ξενίας δωροξενίας δώρων συκοφαντίας ψευδοκλητείας ψευδεγγραφῆς βουλεύσεως ἀγραφίου μοιχείας. εἰσάγουσι δὲ καὶ δοκιμασίαν ταῖς ἀρχαῖς καὶ τοὺς ἀπεψηφισμένους καὶ τὰς ἐκ τῆς βουλῆς καταγνώσεις καῖ δίκας ἐμπορικὰς καὶ μεταλλικὰς καὶ ἐὰν δοῦλος κακῶς ἀγορεύῃ τὸν ἐλεύθερον, καὶ ταῖς ἀρχαῖς ἐπικληροῦσι τὰ δικαστήρια τά τε ἴδια καὶ τὰ δημόσια, καὶ τὰ σύμβολα τὰ πρὸς τὰς κυροῦσι καὶ δίκας τὰς ἀπὸ συμβόλων εἰσάγουσι καὶ τὰς τῶν ψευδομαρτυριῶν τῶν ἐξ Ἀρείου πάγου (exscr. schol. Aeschin. 1,10). glossa lexici Bekk. quinti (BA 264,15, descr. Et. M. 448,10, θεσμοθέται: ἀρχή ἐστιν Ἀθήνησιν ἀνδρῶν ἕξ. καλοῦνται δὲ οὕτως ὅτι τῶν νόμων τὴν ἐπιμέλειαν ἐποιοπῦντο, θεσμὸν δὲ ἐκάλουν τὸν νόμον) plenior exstat apud Phot.1 θεσμοθέται: ἀρχη Ἀθήνησιν ἀνδρῶν ἔξ, οἵ τὴν τῶν νόμων ἐπιμέλειαν ἐποιοῦντο καὶ τὰς εἰσαγγελίας εἰσήγγελλον εἰς τὸν δῆμον καὶ τὰς χειροτονίας καὶ τὰς προβολὰς ἁπάσας καὶ γραφὰς παρανόμων καὶ ἧσαν διορθωταὶ τῶν νόμων. Schol. Plat. Phaedr. 235 D οἱ θεσμοθέται ἕξ εἰσι τὸν ἀριθμόν, αφ᾿ ὧν καὶ ὁ τόπος ὅπου συνῄεσαν καὶ ἐσιτοῦντο, Θεμίστιον (sic!) ἐκαλεῖτο· εἷχον δὲ ἐξουσίαν τοῦ ὑπογράψαι τὰ δικαστήρια καὶ τὰς εἰσαγγελίας εἰσῆγον καὶ τὰς χειροτονίας καὶ γραφὰς παρανόμων καὶ ἄλλων τινῶν.) [*](10 Harpocr. s. v. παράστασις: .... Ἀριστοτέλης δ᾿ ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ περὶ τῶν (τῶν Epitome; om. codd.) θεσμοθετῶν λέγων (λέγων Eritome, om. codd.) φησὶν οὕτως· “εἰσὶ δὲ γραφαὶ πρὸς αὐτοὺς ὧν παράστασις τίθεται, ξενίας καὶ δωροξενίας, ἄν τις δῶρα δοὺς ἀποφύγῃ τὴν φενίαν, καὶ ψευδεγγραφῆς καὶ ψευδοκλητείας καὶ βουλεύσεως καὶ ἀγραφίου (sic Epitome, ἀργυρίου codd) καὶ μοιχείας” ... (Eritomen descrips. Phot.11 et Suid.11). — Lex. Cantabr. 6747, ξενίας γραφὴ καὶ δωροξενίας διαφέρει· Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ)

70
τι( δῶρα δοὺς ἀποφύγῃ τὴν ξενίαν, καὶ συκοφαντίας καὶ δώρων καὶ ψευδεγγραφῆς [*](p.29) καὶ ψευδοκλητείας καὶ βουλεύσεως καὶ ἀγραφίου καὶ μοιχείας. εἰσάγουσιν 81 καὶ τὰς δοκιμασίας ταῖς ἀρχαῖς ἁπάσαις καὶ τοὺς ἀπεψηφισμένους [*](4) ὑπὸ τῶν δημοτῶν καὶ τὰς καταγνώσεις τὰς ἐκ τῆς βουλῆς. εἰσάγουσι δὲ καὶ δίκας ἰδίας, ἐμπορικὰς καὶ μεταλλικὰς καὶ δούλων, ἄν τις [*](5) τὸν ἐλεύθερον κακῶς λέγῃ. καὶ ἐπικληροῦσι ταῖς ἀρχαῖς οὖτοι τὰ δικαστήρια τὰ ἴδια καὶ τὰ δημόσια. καὶ τὰ σύμβολα τὰ πρὸς τὰς πόλεις [*](6) οὗτοι κυροῦσι, καὶ τὰς δίκας τὰς ἀπὸ τῶν συμβόλων εἰσάγουσι, καὶ τὰ ψευδομαρτύρια εξ Ἀρείου πάγου.

τοὺς δὲ δικαστὰς κληροῦσι πάντες οἱ ἐννέα ἄρχοντες, δέκατος δ’ [*](7) ὁ γραμματεὺς ὁ τῶν θεσμοθετῶν, τοὺς τῆς αὑτοῦ φυλῆς ἕκαστος.

LX. τὰ μὲν οὖν περὶ τοὺς θ ἄρχοντας τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον. κληροῦσι [*](1) δὲ καὶ ἀθλοθέτας δέκα ἄνδρας, ἕνα τῆς φυλῆς ἑκάστης. οὗτοι δὲ δοκιμασθέντες ἄρχουσι τέτταρα ἴτη, καὶ διοικοῦσι τήν τε πομπὴν τῶν παναθηναίων καὶ τὸν ἀγῶνα τῆς μουσικῆς καὶ τὸν γυμνικὸν ἀγῶνα καὶ τὴν ἱπποδρομίαν, καὶ τὸν πέπλον ποιουνται, καὶ τοὺς ἀμφορεῖς ποιοῦνται [*](1. 2 ψευδεγραφης L*, ut vid., v suprascr. L 4 6 λεγη L 9 τὰ add. Berna- dakis, al. 10 παντας L) [*](7 Lex. Bachm. p. 436,1 Bekk. ἀπὸ συμβόλων δικάζει: Ἀθηναῖοι ἁπὸ συμβόλων ἐδίκαζον τοῖς ὑπηκόοις. οὕτως Ἀριστοτέλης.) [*](10 Schol, Ar. Vesp. 775 (V): θεμοθέτης] . . . ἄλλως. ἐπειδὴ θεσμοθέται καὶ δέκατος ὁ γραμματεὺς κληροῦσι τοὺς δικαστὰς τοὺς τῆς αὐτῆς φυλῆς ἕκαστος. — Poll. VIII 87 καὶ κοινῇ μὲν ἔχουσιν (scil. οἱ ἐννέα ἄρχοντες) ἐξουσίαν θανάτου ἐάν τις κατίῃ ὅποι μὴ ἔξεστι καὶ κληροῦν δικαστὰς καὶ ἀθλοθέτας, ἕνα κατὰ φυὴν ἑκάστην, καὶ στρατηγοὺς χειροτονεῖν ἐξ ἁπάντων καὶ καθ’ ἑκάστην πρυτανείαν ἐπερωτᾶν εἰ δοκεῖ καλῶς ἄρχειν ἕκαστος — τὸν δ’ ἀποχειροτονηθέντα κρίνουσιν — , καὶ ἱππάρχους δύο καὶ φυλάρχους δέκα καὶ ταξιάρχους δέκα.) [*](13 Poll. VIII 93 ἁθλοθέται δέκα μέν εἰσιν, εἷς κατὰ φυλήν, δοκιμασθέντες δὲ ἄρχουσιν ἴτη τέτταρα ἐπὶ τῷ διαθεῖναι τὰ Παναθήναια, τόν τε μουσικὸν καὶ τὸν γυμνικὸν καὶ τὴν ἱπποδρομίαν.)

71
μετὰ μετὰ τῆς βουλῆς, καὶ τὸ ἔλαιον τοῖς ἀθληταῖς ἀποδιδόασι. συλλέγεται [*](2) δὲ τὸ ἔλαιον ἀπὸ τῶν μοριῶν· εἰσπράττει δὲ τοὺς τὰ χωρία κεκτημένους [*](p. 29) ἐν οἷς αἱ μορίαι εἰσὶν ὁ ἄρχων, τρί’ ἡμικοτύλια ἀπὸ τοῦ στελέχους ἑκάστου. πρότερον δ’ ἐπώλει τὸν καρπὸν ἡ πόλις· καὶ εἴ τις ἐξορύξειεν ἐλαίαν μμορίαν ἤ κατάξειεν, ἔκρινεν ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου βουλή, καὶ εἴ [τ]ου θαν[ά]τῳ τοῦτον ἐζημίουν. ἐξ οὗ δὲ τὸ ἔλαιον ὁ τὸ χωρίον κε|κτημένος [*](p.30) ἀποτίνει, ὁ μὲν νόμος ἔστιν, ἡ δὲ κρίσις καταλέλυται. τὸ δὲ ἔλα[ιον] έκ τοῦ κτήματος, οὐκ ἀπὸ τῶν στελεχῶν ἐστι τῇ πόλει. συλλέξας οὖν [*](3) ὁ ἄρχων τὸ ἐφ’ ἑαυ[τοῦ] γιγνόμενον τοῖς ταμίαις παραδίδωσιν εἰς καὶ οὐκ ἔστιν ἀναβῆναι πρότερον εἰς [Ἄρε] πάγον, πρὶν ἄν παραδῷ τοῖς ταμίαις. οἱ δὲ ταμίαι τὸv μὲν ἄλλον χρόνον τηροῦσιν ἐν ἀκροπόλει, τοῖς Παναθηναίοις ἀπομετροῦσι τοῖς ἀθλοθέταις, οἱ δ’ ἀθλοθέται τοῖς νικῶσι τῶν ἀγωνιστῶν. ἔστι γὰρ ἆθλα τοῖς μὲν τὴν μουσικὴν νικῶσιν ἀργύρια καὶ χροσία, τοῖς δὲ τὴν εὐανδρίαν ἀσπίδες, τοῖς δὲ τὸν γυμνικὸν ἀγῶνα καὶ τὴν ἱπποδρομίαν ἔλαιον.