Odyssey

Homer

Homer. The Odyssey, Volume 1-2. Murray, A. T. (Augustus Taber), editor. London: William Heinmann; New York: G.P. Putnam's Sons, 1919.

  • οὔτʼ οὖν κύματα μακρὰ κυλινδόμενα προτὶ χέρσον
  • εἰσίδομεν, πρὶν νῆας ἐυσσέλμους ἐπικέλσαι.
  • κελσάσῃσι δὲ νηυσὶ καθείλομεν ἱστία πάντα,
  • ἐκ δὲ καὶ αὐτοὶ βῆμεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης·
  • ἔνθα δʼ ἀποβρίξαντες ἐμείναμεν Ἠῶ δῖαν.
  • ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
  • νῆσον θαυμάζοντες ἐδινεόμεσθα κατʼ αὐτήν.
  • ὦρσαν δὲ νύμφαι, κοῦραι Διὸς αἰγιόχοιο,
  • αἶγας ὀρεσκῴους, ἵνα δειπνήσειαν ἑταῖροι.
  • αὐτίκα καμπύλα τόξα καὶ αἰγανέας δολιχαύλους
  • εἱλόμεθʼ ἐκ νηῶν, διὰ δὲ τρίχα κοσμηθέντες
  • βάλλομεν· αἶψα δʼ ἔδωκε θεὸς μενοεικέα θήρην.
  • νῆες μέν μοι ἕποντο δυώδεκα, ἐς δὲ ἑκάστην
  • ἐννέα λάγχανον αἶγες· ἐμοὶ δὲ δέκʼ ἔξελον οἴῳ.
  • ὣς τότε μὲν πρόπαν ἦμαρ ἐς ἠέλιον καταδύντα
  • ἥμεθα δαινύμενοι κρέα τʼ ἄσπετα καὶ μέθυ ἡδύ·
  • οὐ γάρ πω νηῶν ἐξέφθιτο οἶνος ἐρυθρός,
  • ἀλλʼ ἐνέην· πολλὸν γὰρ ἐν ἀμφιφορεῦσιν ἕκαστοι
  • ἠφύσαμεν Κικόνων. ἱερὸν πτολίεθρον ἑλόντες.
  • Κυκλώπων δʼ ἐς γαῖαν ἐλεύσσομεν ἐγγὺς ἐόντων,
  • καπνόν τʼ αὐτῶν τε φθογγὴν ὀίων τε καὶ αἰγῶν.
  • ἦμος δʼ ἠέλιος κατέδυ καὶ ἐπὶ κνέφας ἦλθε,
  • δὴ τότε κοιμήθημεν ἐπὶ ῥηγμῖνι θαλάσσης.
  • ἦμος δʼ ἠριγένεια φάνη ῥοδοδάκτυλος Ἠώς,
  • καὶ τότʼ ἐγὼν ἀγορὴν θέμενος μετὰ πᾶσιν ἔειπον·
  • ἄλλοι μὲν νῦν μίμνετʼ, ἐμοὶ ἐρίηρες ἑταῖροι·
  • αὐτὰρ ἐγὼ σὺν νηί τʼ ἐμῇ καὶ ἐμοῖς ἑτάροισιν
  • ἐλθὼν τῶνδʼ ἀνδρῶν πειρήσομαι, οἵ τινές εἰσιν,
  • ἤ ῥʼ οἵ γʼ ὑβρισταί τε καὶ ἄγριοι οὐδὲ δίκαιοι,
  • ἦε φιλόξεινοι, καί σφιν νόος ἐστὶ θεουδής.
  • ὣς εἰπὼν ἀνὰ νηὸς ἔβην, ἐκέλευσα δʼ ἑταίρους
  • αὐτούς τʼ ἀμβαίνειν ἀνά τε πρυμνήσια λῦσαι.
  • οἱ δʼ αἶψʼ εἴσβαινον καὶ ἐπὶ κληῖσι καθῖζον,
  • ἑξῆς δʼ ἑζόμενοι πολιὴν ἅλα τύπτον ἐρετμοῖς.
  • ἀλλʼ ὅτε δὴ τὸν χῶρον ἀφικόμεθʼ ἐγγὺς ἐόντα,
  • ἔνθα δʼ ἐπʼ ἐσχατιῇ σπέος εἴδομεν ἄγχι θαλάσσης,
  • ὑψηλόν, δάφνῃσι κατηρεφές. ἔνθα δὲ πολλὰ
  • μῆλʼ, ὄιές τε καὶ αἶγες, ἰαύεσκον· περὶ δʼ αὐλὴ
  • ὑψηλὴ δέδμητο κατωρυχέεσσι λίθοισι
  • μακρῇσίν τε πίτυσσιν ἰδὲ δρυσὶν ὑψικόμοισιν.
  • ἔνθα δʼ ἀνὴρ ἐνίαυε πελώριος, ὅς ῥα τὰ μῆλα
  • οἶος ποιμαίνεσκεν ἀπόπροθεν· οὐδὲ μετʼ ἄλλους
  • πωλεῖτʼ, ἀλλʼ ἀπάνευθεν ἐὼν ἀθεμίστια ᾔδη.
  • καὶ γὰρ θαῦμʼ ἐτέτυκτο πελώριον, οὐδὲ ἐῴκει
  • ἀνδρί γε σιτοφάγῳ, ἀλλὰ ῥίῳ ὑλήεντι
  • ὑψηλῶν ὀρέων, ὅ τε φαίνεται οἶον ἀπʼ ἄλλων.
  • δὴ τότε τοὺς ἄλλους κελόμην ἐρίηρας ἑταίρους
  • αὐτοῦ πὰρ νηί τε μένειν καὶ νῆα ἔρυσθαι,
  • αὐτὰρ ἐγὼ κρίνας ἑτάρων δυοκαίδεκʼ ἀρίστους
  • βῆν· ἀτὰρ αἴγεον ἀσκὸν ἔχον μέλανος οἴνοιο
  • ἡδέος, ὅν μοι ἔδωκε Μάρων, Εὐάνθεος υἱός,
  • ἱρεὺς Ἀπόλλωνος, ὃς Ἴσμαρον ἀμφιβεβήκει,
  • οὕνεκά μιν σὺν παιδὶ περισχόμεθʼ ἠδὲ γυναικὶ
  • ἁζόμενοι· ᾤκει γὰρ ἐν ἄλσεϊ δενδρήεντι
  • Φοίβου Ἀπόλλωνος. ὁ δέ μοι πόρεν ἀγλαὰ δῶρα·
  • χρυσοῦ μέν μοι ἔδωκʼ ἐυεργέος ἑπτὰ τάλαντα,
  • δῶκε δέ μοι κρητῆρα πανάργυρον, αὐτὰρ ἔπειτα
  • οἶνον ἐν ἀμφιφορεῦσι δυώδεκα πᾶσιν ἀφύσσας
  • ἡδὺν ἀκηράσιον, θεῖον ποτόν· οὐδέ τις αὐτὸν
  • ἠείδη δμώων οὐδʼ ἀμφιπόλων ἐνὶ οἴκῳ,
  • ἀλλʼ αὐτὸς ἄλοχός τε φίλη ταμίη τε μίʼ οἴη.
  • τὸν δʼ ὅτε πίνοιεν μελιηδέα οἶνον ἐρυθρόν,
  • ἓν δέπας ἐμπλήσας ὕδατος ἀνὰ εἴκοσι μέτρα
  • χεῦʼ, ὀδμὴ δʼ ἡδεῖα ἀπὸ κρητῆρος ὀδώδει
  • θεσπεσίη· τότʼ ἂν οὔ τοι ἀποσχέσθαι φίλον ἦεν.
  • τοῦ φέρον ἐμπλήσας ἀσκὸν μέγαν, ἐν δὲ καὶ ᾖα
  • κωρύκῳ· αὐτίκα γάρ μοι ὀίσατο θυμὸς ἀγήνωρ
  • ἄνδρʼ ἐπελεύσεσθαι μεγάλην ἐπιειμένον ἀλκήν,
  • ἄγριον, οὔτε δίκας ἐὺ εἰδότα οὔτε θέμιστας.
  • καρπαλίμως δʼ εἰς ἄντρον ἀφικόμεθʼ, οὐδέ μιν ἔνδον
  • εὕρομεν, ἀλλʼ ἐνόμευε νομὸν κάτα πίονα μῆλα.
  • ἐλθόντες δʼ εἰς ἄντρον ἐθηεύμεσθα ἕκαστα.
  • ταρσοὶ μὲν τυρῶν βρῖθον, στείνοντο δὲ σηκοὶ
  • ἀρνῶν ἠδʼ ἐρίφων· διακεκριμέναι δὲ ἕκασται
  • ἔρχατο, χωρὶς μὲν πρόγονοι, χωρὶς δὲ μέτασσαι,
  • χωρὶς δʼ αὖθʼ ἕρσαι. ναῖον δʼ ὀρῷ ἄγγεα πάντα,
  • γαυλοί τε σκαφίδες τε, τετυγμένα, τοῖς ἐνάμελγεν.
  • ἔνθʼ ἐμὲ μὲν πρώτισθʼ ἕταροι λίσσοντʼ ἐπέεσσιν
  • τυρῶν αἰνυμένους ἰέναι πάλιν, αὐτὰρ ἔπειτα
  • καρπαλίμως ἐπὶ νῆα θοὴν ἐρίφους τε καὶ ἄρνας
  • σηκῶν ἐξελάσαντας ἐπιπλεῖν ἁλμυρὸν ὕδωρ·