Diversarum hereseon liber

Qui baptizatus a beatis apostolis recessit a fide eorum, sceleratamque et perniciosam heresim seminauit, dicens se transformatum putatiue, id est quasi [*]( 5 I Reg. XXXI 10 8 Exod. XXIII 24 XXXIV 13 10 Matth. XXII 16 12 Actor. XII 23 20 Actor. VIII 9 seqq. ) [*]( 5 exciderunt ueluti templum ita uocitatum unde et Camoth emersit abominatio 6 chananeorum 7 moses] super o posuit i m 2 10 post Herode de erasum 13 exspectant 15 Post] hic incipit A in quo praeponitur: INCIPIT LIBER FILASTRI EPISCOPI DE HEBESIBVS: in B duo uertus uacui autem om A 16 symon B 17 citheas B citieius A samaria ita A samarinta B uocata A 18 uacant A 19 quendam A 20 quem A quae B 21 perniciose B pernitiose A 24 se B Et A )

Qui et audebat dicere mundum ab angelis factum, angelos autem factos a <se> quibusdam sensibus de caelo praedito, eosque fefellisse *** genus hominum.

Intellectum autem quendam alium adserit esse, qui descendit in mundum salutis causa hominum, Helenam illam, inquit, quae in Troiano bello a poetis uanissimis edita nuntiatur.

Et uirtutes, inquit I, quae mundum fecerant, concupiscentia ductae illius Helenae seditionem monebant. Ista enim dans, II inquit, concupiscentiam..

piscentiam illis uirtutibus, et in figura feminea apparens, ascendere in caelum non poterat, quia uirtutes in caelo quae erant non eam permittebant ascendere; expectabat autem uirtutem aliam, id est Magi ipsius Simonis praesentiam, quae eam saluaret adueniens.

Ligneum etiam equum, quem poetae uanissimi dicunt in Troiano bello fuisse, per allegoriam adserit quod illa machina ignorantia erat uniuersarum gentium impiarum, cum constet illam Helenam, quae cum Mago erat, de Tyro meretricem fuisse, hancque eundem Simonem Magum fuisse secutum, et cum eadem diuersas magias diuersaque scelera perpetrasse.

Qui cum fugeret beatum Petrum apostolum de Hierusolimitana ciuitate Romamque deueniret, ibique pugnaret cum beato apostolo apud Neronem regem, deuictus undique oratione beati apostoli atque percussus ab angelo sic meruit interire, ut eius magia euidens ac mendacium cunctis hominibus patefieret.

Post hunc Menandrus quidam nomine * qui discipulus factus ipsius, impietatem est eius secutus in omnibus. [*](3$A (se) addidi ex Eptphanio p. 60 A 56 C 4 praeditis exciderunt ueluti haec: se cum de caelo descenderet et angelos fecisse 8 concupiscentie A 9 inquit om A in fine paginae 10 feminae B 12 eispectabat B 14 quem B quae A 16 asserit B uniuersarum— erat om Bl, in marg inf add 18 metricem Bl 23 ratione A 24 magiae uidens B 25 antefieret A 27 post nomine in A litterae qui discipul erasae excidit fuit 28 factus-omnibus in ras B )

Post istum Saturnilus quidam et ipse sumens inde fomenta doctrinae mortiferae adserebat dicens mundum ab angelis factum, et distare angelos a uirtute illa et mundum esse diuisum per ordinem angelis, et cogitasse eos ut facerent hominem.

Fecerunt itaque hominem, et opus ipsorum, inquit, erat homo; de uirtute enim superna lumen fuisse dimissum, quod inluminauit mundum istum et ad concupiscentiam adduxit angelos, statimque ascendit in caelum.

At illi cupidi luminis ipsius facti uirtutem eius uidere cupiebant; non praeualentes autem adinuicem dixerunt: Faciamus hominem ad imaginem et similitudinem nostram. Et facto homine, quia inpotens erat, saluari non potuit.

Videns itaque uirtus superna quod illi hoc fecerunt, misit scintillam, quae correxit hominem et suscitauit et fecit eum uiuere.

Scintillam itaque uolunt saluari, alia autem uirtutibus illis quae fecerunt dimitti ac derelinqui suspicantur.

Christum autem umbraliter apparuisse adfirmant, non carnem hominis ueram et animam accepisse, atque omnem oeconomiam mysterii saluato ris Iris ita complesse.

Post istos Basilides, ** qui et heresiarches dicitur a multis, quia de lege et prophetis et apostolis proponendo et loquendo, sentiendo autem aliter, iura uiolabat Christianae ueritatis.