Naturalis Historia

[*](Diosc. III 31. cfr. Th. H. IX 11, 1. Plin. VIII 98.) Cunilae praeter sativam plura sunt in medicina genera. quae bubula appellatur, semen pulei habet, utile ad vulnera commanducatum inpositum[*](impositumque Ev. a. D.), ut quinto post die solvatur. et contra serpentes in vino bibitur ac tritum plagae inponitur. vulnera ab his facta perfricant[*](perfricant TS. -icent d. -igent r. -icantur v.), item[*](item GFdv. tem E. cutem Salm. ante item lacunam indicavit S. scribendum fortasse testudines uescuntur cum (cfr. VIII 98) aut testudines, quotiens cum serpentibus pu- gnauere (cfr. VIII 97) et simul uulnera - perfricant cum P transponendum ante quidamque.) testudines cum serpentibus pugnaturae[*](pugnaturae hac se muniunt v. a. S.); quidamque[*](quidam d.) in hoc usu panaceam[*](panacem v. a. H. an panaces eam? cfr. Theophr.) vocant. sedat et tumores et virilium mala sicca vel foliis tritis, in omni usu mire congruens vino[*](ex uino v. a. J.).

[*](Diosc. III 29. (49). 31. cfr. schol. Nicand. ther. 628. Scribon. 124. Plin. XXV 32.) Est alia cunila, gallinacea appellata nostris, Graecis origanum Heracleoticum. prodest oculis trita addito sale; tussim quoque emendat et iocinerum vitia, laterum

dolores cum farina[*](farina Ev. farre r D.), oleo et aceto sorbitione[*](sorbitione dTD. -onem r. in sor- bitionem v.) temperata, praecipue vero serpentium morsus.

[*](Diosc. III 126. cfr. Th. C. VI 5, 4.) Tertium genus est[*](est om.dT.) eius, quae a Graecis mascula, a nostris cunilago[*](cuniculago dT.) vocatur, odoris foedi, radicis lignosae[*](linosae dT. -ose e F1. -ose GF2.), folio aspero[*](folia aspera GF.). vires eius vehementissimas in omnibus generibus [*](generibus EC. his (iis v) generibus rTv Salm.) earum[*](ad earum GFd. ad eam rem Salm. an his generibus remediorum?) tradunt; manipulo quoque eius abiecto[*](obiecto dT.) omnes e tota[*](e (ex d) tota dG. e tuta GF2. et ut F1. et a E. etiam a tota v.) domo blattas convenire ad earn, privatim adversus scorpiones ex posca pollere[*](tollere GFv. a. B.), foliis tribus ex oleo peruncto homine fugari serpentes.

[*](Diosc. III 126.) E contrario quae mollis vocatur, pilosioribus ramis [*](ramis ll. D. foliis ac ra- mis B.) et aculeatis, trita mellis odorem habet[*](habet a GF.an trita—habet transponendum est ante altera turis?), digitis tactu eius cohaerescentibus[*](cohaerentibus dEv. a. G.), altera turis, quam libanotida[*](libano- tida S. -dem dv. -dam r.) appellavimus[*](appellauimus v. -amus d(?)B. -auerimus r.).[*](19, 187) medetur utraque contra serpentes ex vino vel aceto, pulices etiam contritae cum aqua sparsae[*](et sparsae dT.) necant.

[*](cfr. XIX 165. (Gargil. p. 153, 5. 7–10 (?). Celsus II 31).) Sativa quoque suos usus habet[*](habent GF.). sucus eius cum rosaceo auriculas iuvat, ipsa ad ictus bibitur. fit ex ea montana, serpyllo similis, efficax contra serpentes. urinam movet, purgat a partu mulieres. concoctionem mire adiuvat et aviditatem ad cibos utraque[*](utramque GF.) vel in cruditate ieiunis in potione aspersa; luxatis quoque utilis[*](utiles GF.), contra vesparum et similes ictus ex farina hordeacia et posca utilissima. libanotidis[*](libanotides GF.) alia genera suis locis dicentur.