De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. conlucet, quo cumque natans impellitur auris.
  2. ni mirum quia sunt in aqua permulta vaporis
  3. semina de terraque necessest funditus ipsa
  4. ignis corpora per totum consurgere fontem
  5. et simul exspirare foras exireque in auras,
  6. non ita multa tamen, calidus queat ut fieri fons;
  7. praeterea dispersa foras erumpere cogit
  8. vis per aquam subito sursumque ea conciliari.
  9. quod genus endo marist Aradi fons, dulcis aquai
  10. qui scatit et salsas circum se dimovet undas;
  11. et multis aliis praebet regionibus aequor
  12. utilitatem opportunam sitientibus nautis,
  13. quod dulcis inter salsas intervomit undas.
  14. sic igitur per eum possunt erumpere fontem
  15. et scatere illa foras; in stuppam semina quae cum
  16. conveniunt aut in taedai corpore adhaerent,
  17. ardescunt facile extemplo, quia multa quoque in se
  18. semina habent ignis stuppae taedaeque tenentes.
  19. nonne vides etiam, nocturna ad lumina linum
  20. nuper ubi extinctum admoveas, accendier ante
  21. quam tetigit flammam, taedamque pari ratione?
  22. multaque praeterea prius ipso tacta vapore
  23. eminus ardescunt quam comminus imbuat ignis.
  24. hoc igitur fieri quoque in illo fonte putandumst.
  25. Quod super est, agere incipiam quo foedere fiat
  26. naturae, lapis hic ut ferrum ducere possit,
  27. quem Magneta vocant patrio de nomine Grai,