De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. non quierit calidum supera de reddere parte,
  2. cum superum lumen tanto fervore fruatur,
  3. qui queat hic supter tam crasso corpore terram
  4. perquoquere umorem et calido focilare vapore?
  5. praesertim cum vix possit per saepta domorum
  6. insinuare suum radiis ardentibus aestum.
  7. quae ratiost igitur? ni mirum terra magis quod
  8. rara tenet circum fontem quam cetera tellus
  9. multaque sunt ignis prope semina corpus aquai.
  10. hoc ubi roriferis terram nox obruit undis,
  11. extemplo penitus frigescit terra coitque.
  12. hac ratione fit ut, tam quam compressa manu sit,
  13. exprimat in fontem quae semina cumque habet ignis,
  14. quae calidum faciunt laticis tactum atque vaporem.
  15. inde ubi sol radiis terram dimovit obortus
  16. et rare fecit calido miscente vapore,
  17. rursus in antiquas redeunt primordia sedes
  18. ignis et in terram cedit calor omnis aquai.
  19. frigidus hanc ob rem fit fons in luce diurna.
  20. praeterea solis radiis iactatur aquai
  21. umor et in lucem tremulo rarescit ab aestu;
  22. propterea fit uti quae semina cumque habet ignis
  23. dimittat; quasi saepe gelum, quod continet in se,
  24. mittit et exsolvit glaciem nodosque relaxat.
  25. Frigidus est etiam fons, supra quem sita saepe
  26. stuppa iacit flammam concepto protinus igni,
  27. taedaque consimili ratione accensa per undas