De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. quidve mali fit ut exalent aurata metalla!
  2. quas hominum reddunt facies qualisque colores!
  3. nonne vides audisve perire in tempore parvo
  4. quam soleant et quam vitai copia desit,
  5. quos opere in tali cohibet vis magna necessis?
  6. hos igitur tellus omnis exaestuat aestus
  7. expiratque foras in apertum promptaque caeli.
  8. Sic et Averna loca alitibus summittere debent
  9. mortiferam vim. de terra quae surgit in auras,
  10. ut spatium caeli quadam de parte venenet;
  11. quo simul ac primum pennis delata sit ales,
  12. impediatur ibi caeco correpta veneno,
  13. ut cadat e regione loci, qua derigit aestus.
  14. quo cum conruit, hic eadem vis illius aestus
  15. reliquias vitae membris ex omnibus aufert.
  16. quippe etenim primo quasi quendam conciet aestum;
  17. posterius fit uti. cum iam cecidere veneni
  18. in fontis ipsos, ibi sit quoque vita vomenda,
  19. propterea quod magna mali fit copia circum.
  20. Fit quoque ut inter dum vis haec atque aestus Averni
  21. , qui inter avis cumquest terramque locatus.
  22. discutiat, prope uti locus hic linquatur inanis.
  23. cuius ubi e regione loci venere volantis,
  24. claudicat extemplo pinnarum nisus inanis
  25. et conamen utrimque alarum proditur omne.
  26. hic ubi nixari nequeunt insistereque alis,
  27. scilicet in terram delabi pondere cogit
  28. natura, et vacuum prope iam per inane iacentes