De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. quo numquam pennis appellunt corpora raucae
  2. cornices, non cum fumant altaria donis;
  3. usque adeo fugitant non iras Palladis acris
  4. pervigili causa, Graium ut cecinere ,
  5. sed natura loci opus efficit ipsa suapte.
  6. in Syria quoque fertur item locus esse videri,
  7. quadripedes quoque quo simul ac vestigia primum
  8. intulerint, graviter vis cogat concidere ipsa,
  9. manibus ut si sint divis mactata repente.
  10. omnia quae naturali ratione geruntur,
  11. et quibus e fiant causis apparet origo;
  12. ianua ne pote eis Orci regionibus esse
  13. credatur, post hinc animas Acheruntis in oras
  14. ducere forte deos manis inferne reamur,
  15. naribus alipedes ut cervi saepe putantur
  16. ducere de latebris serpentia saecla ferarum.
  17. quod procul a vera quam sit ratione repulsum
  18. percipe; nam de re nunc ipsa dicere conor.
  19. Principio hoc dico, quod dixi saepe quoque ante,
  20. in terra cuiusque modi rerum esse figuras;
  21. multa, cibo quae sunt, vitalia multaque, morbos
  22. incutere et mortem quae possint adcelerare.
  23. et magis esse aliis alias animantibus aptas
  24. res ad vitai rationem ostendimus ante
  25. propter dissimilem naturam dissimilisque
  26. texturas inter sese primasque figuras.
  27. multa meant inimica per auris, multa per ipsas
  28. insinuant naris infesta atque aspera tactu,
  29. nec sunt multa parum tactu vitanda neque autem
  30. aspectu fugienda saporeque tristia quae sint.
  31. Deinde videre licet quam multae sint homini res
  32. acriter infesto sensu spurcaeque gravisque;
  33. arboribus primum certis gravis umbra tributa
  34. usque adeo, capitis faciant ut saepe dolores,
  35. siquis eas subter iacuit prostratus in herbis.
  36. est etiam magnis Heliconis montibus arbos
  37. floris odore hominem taetro consueta necare.
  38. scilicet haec ideo terris ex omnia surgunt,
  39. multa modis multis multarum semina rerum
  40. quod permixta gerit tellus discretaque tradit.
  41. nocturnumque recens extinctum lumen ubi acri
  42. nidore offendit nares, consopit ibidem,
  43. concidere et spumas qui morbo mittere suevit.
  44. castoreoque gravi mulier sopita recumbit,
  45. et manibus nitidum teneris opus effluit ei,
  46. tempore eo si odoratast quo menstrua solvit.
  47. multaque praeterea languentia membra per artus
  48. solvunt atque animam labefactant sedibus intus.
  49. denique si calidis etiam cunctere lavabris
  50. plenior et lueris, solio ferventis aquai
  51. quam facile in medio fit uti des saepe ruinas!
  52. carbonumque gravis vis atque odor insinuatur
  53. quam facile in cerebrum, nisi aqua praecepimus ante!
  54. at cum membra domans percepit fervida febris,
  55. tum fit odor vini plagae mactabilis instar.
  56. nonne vides etiam terra quoque sulpur in ipsa
  57. gignier et taetro concrescere odore bitumen,
  58. denique ubi argenti venas aurique secuntur,
  59. terrai penitus scrutantes abdita ferro,
  60. qualis expiret Scaptensula subter odores?
  61. quidve mali fit ut exalent aurata metalla!
  62. quas hominum reddunt facies qualisque colores!
  63. nonne vides audisve perire in tempore parvo
  64. quam soleant et quam vitai copia desit,
  65. quos opere in tali cohibet vis magna necessis?
  66. hos igitur tellus omnis exaestuat aestus
  67. expiratque foras in apertum promptaque caeli.