De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. haut igitur mirumst, si parvo tempore saepe
  2. tam magnis ventis tempestas atque tenebrae
  3. coperiant maria ac terras inpensa superne,
  4. undique quandoquidem per caulas aetheris omnis
  5. et quasi per magni circum spiracula mundi
  6. exitus introitusque elementis redditus extat.
  7. Nunc age, quo pacto pluvius concrescat in altis
  8. nubibus umor et in terras demissus ut imber
  9. decidat, expediam. primum iam semina aquai
  10. multa simul vincam consurgere nubibus ipsis
  11. omnibus ex rebus pariterque ita crescere utrumque
  12. et nubis et aquam, quae cumque in nubibus extat,
  13. ut pariter nobis corpus cum sanguine crescit,
  14. sudor item atque umor qui cumque est denique membris.
  15. concipiunt etiam multum quoque saepe marinum
  16. umorem, vel uti pendentia vellera lanae,
  17. cum supera magnum mare venti nubila portant.
  18. consimili ratione ex omnibus amnibus umor
  19. tollitur in nubis. quo cum bene semina aquarum
  20. multa modis multis convenere undique adaucta,
  21. confertae nubes umorem mittere certant
  22. dupliciter; nam vis venti contrudit et ipsa
  23. copia nimborum turba maiore coacta
  24. urget et e supero premit ac facit effluere imbris.
  25. praeterea cum rarescunt quoque nubila ventis
  26. aut dissolvuntur solis super icta calore,
  27. mittunt umorem pluvium stillantque, quasi igni
  28. cera super calido tabescens multa liquescat.
  29. sed vehemens imber fit, ubi vehementer utraque
  30. nubila vi cumulata premuntur et impete venti.
  31. at retinere diu pluviae longumque morari
  32. consuerunt, ubi multa cientur semina aquarum
  33. atque aliis aliae nubes nimbique rigantes
  34. insuper atque omni vulgo de parte feruntur,
  35. terraque cum fumans umorem tota redhalat.
  36. hic ubi sol radiis tempestatem inter opacam
  37. adversa fulsit nimborum aspargine contra,
  38. tum color in nigris existit nubibus arqui.
  39. Cetera quae sursum crescunt sursumque creantur,
  40. et quae concrescunt in nubibus, omnia, prorsum
  41. omnia, nix venti grando gelidaeque pruinae
  42. et vis magna geli, magnum duramen aquarum,