De Rerum Natura
Lucretius
-
- fervida fit glans in cursu, cum multa rigoris
- corpora dimittens ignem concepit in auris.
- Fit quoque ut ipsius plagae vis excitet ignem,
- frigida cum venti pepulit vis missa sine igni,
- ni mirum quia, cum vehementi perculit ictu,
- confluere ex ipso possunt elementa vaporis
- et simul ex illa quae tum res excipit ictum;
- ut, lapidem ferro cum caedimus, evolat ignis,
- nec, quod frigida vis ferrist, hoc setius illi
- semina concurrunt calidi fulgoris ad ictum.
- sic igitur quoque res accendi fulmine debet,
- opportuna fuit si forte et idonea flammis.
- nec temere omnino plane vis frigida venti
- esse potest, ea quae tanta vi missa supernest,
- quin, prius in cursu si non accenditur igni,
- at tepefacta tamen veniat commixta calore.
- Mobilitas autem fit fulminis et gravis ictus
- et celeri ferme percurrunt fulmina lapsu,
- nubibus ipsa quod omnino prius incita se vis
- colligit et magnum conamen sumit eundi,
- inde ubi non potuit nubes capere inpetis auctum,
- exprimitur vis atque ideo volat impete miro,
- ut validis quae de tormentis missa feruntur.
- Adde quod e parvis et levibus est elementis,
- nec facilest tali naturae obsistere quicquam;
- inter enim fugit ac penetrat per rara viarum,
- non igitur multis offensibus in remorando
- haesitat, hanc ob rem celeri volat impete labens.