De Rerum Natura

Lucretius

-

  1. concipere ex solis radiis ardoreque eorum.
  2. hoc ubi ventus eas idem qui cogit in unum
  3. forte locum quemvis, expressit multa vaporis
  4. semina seque simul cum eo commiscuit igni,
  5. insinuatus ibi vortex versatur in arto
  6. et calidis acuit fulmen fornacibus intus;
  7. nam duplici ratione accenditur: ipse sua cum
  8. mobilitate calescit et e contagibus ignis.
  9. inde ubi percaluit venti vis et gravis ignis
  10. impetus incessit, maturum tum quasi fulmen
  11. perscindit subito nubem ferturque coruscis
  12. omnia luminibus lustrans loca percitus ardor.
  13. quem gravis insequitur sonitus, displosa repente
  14. opprimere ut caeli videantur templa superne.
  15. inde tremor terras graviter pertemptat et altum
  16. murmura percurrunt caelum; nam tota fere tum
  17. tempestas concussa tremit fremitusque moventur.
  18. quo de concussu sequitur gravis imber et uber,
  19. omnis uti videatur in imbrem vertier aether
  20. atque ita praecipitans ad diluviem revocare;
  21. tantus discidio nubis ventique procella
  22. mittitur, ardenti sonitus cum provolat ictu.
  23. Est etiam cum vis extrinsecus incita venti
  24. incidit in validam maturo culmine nubem;
  25. quam cum perscidit, extemplo cadit igneus ille
  26. vertex, quem patrio vocitamus nomine fulmen.
  27. hoc fit idem in partis alias, quo cumque tulit vis.
  28. Fit quoque ut inter dum venti vis missa sine igni
  29. igniscat tamen in spatio longoque meatu,
  30. dum venit amittens in cursu corpora quaedam
  31. grandia, quae nequeunt pariter penetrare per auras,
  32. atque alia ex ipso conradens portat
  33. parvola, quae faciunt ignem commixta volando;
  34. non alia longe ratione ac plumbea saepe
  35. fervida fit glans in cursu, cum multa rigoris
  36. corpora dimittens ignem concepit in auris.
  37. Fit quoque ut ipsius plagae vis excitet ignem,
  38. frigida cum venti pepulit vis missa sine igni,
  39. ni mirum quia, cum vehementi perculit ictu,